SayaKa
Animeme List
‫من برگشتم.
‫خوش برگشتی، تاکاشی-کون.
‫می‌گم اینا رو نگاه کن، خیلی نازن، نه؟
‫یکم نهال گل از یکی از همسایه‌ها گرفتم.
‫وای، چه زیادن.
‫ولی کجا بکاریمشون؟
‫باغچه‌ی گل بیرون دیگه پر پره.
‫باغچه...
‫اوه، تاکاشی، من برگشتم.
‫خوش اومدین.
‫ممنون.
‫می‌گم... شیگرو-سان؟
‫هوم؟
‫توکو-سان یکم نهال گل گرفته،
‫ولی مثل اینکه دیگه توی باغچه جایی نیست.
‫اگه مشکلی ندارین، می‌شه بهم یاد بدین چطوری باغچه‌ی گل بسازم؟
‫می‌خوام امتحانش کنم.
‫آره، حتماً.
باغ
یک روز
‫و من اینطوری بود که گوشه‌ی باغ یه باغچه‌ی گل ساختم.
‫پس می‌خوای اینجا باغچه رو بسازی؟
‫این‌جا یکی از جاهای مورد علاقه‌ی من برای خواب بعد‌ از ظهره.
‫ولی تو واقعاً از پسش بر میای؟
‫اگه طبق گفته‌ی شیگرو-سان عمل کنم، اونقدرا سخت به‌نظر نمیاد.
‫چندتا سنگ از قبلی برای بستن باغچه باقی ‫موندن که می‌تونیم دوباره ازشون استفاده کنیم.
‫نیانکو-سنسی تو هم باید برای ‫جابه‌جا کردن سنگا بهم کمک کنی.
‫چی؟
‫امان از تو.
‫چرا نجیب‌زاده‌ای مثل من باید اینطوری حمالی کنه؟
‫وقتی تموم بشه، می‌تونی هر گلی دلت می‌خواد توش بکاری.
‫پس گمونم انتخابم سویای سبز یا فلفل شیشیتو باشه.
‫گفتم گل.
‫خوشحالم که توی این خونه... کاری هست که منم می‌تونم انجامش بدم.
‫اوی، داره تاریک می‌شه.
‫راست می‌گی.
‫بیا فردا ادامه‌شو انجام بدیم.
‫وای خیلی ذوق دارم...
‫تاکاشی-کون می‌خواد برامون باغچه بسازه.
‫خب، نمی‌دونم خوب بشه یا نه.
‫اگه به چیزی نیازی داری، یا چیزی ‫هست که نمی‌فهمی،
‫بی‌تعارف بپرس.
‫و اگه گلی هست که خودت دوست داری بکاری، ‫حتماً بهم بگو، تاکاشی-کون.
‫چشم.
ساکه
‫یه گل که می‌خوام بکارم...
‫گفتم که، سویای سبز، فلفل شیشیتو یا نخود سبز.
‫آها آها اکرا هم خوبه.
‫بنا به دلایلی یهویی یادم اومد...
‫که پدرم بهم گفت...
‫مادرم گل‌ها رو دوست داشت.
‫من برگشتم.
‫ریختن.
‫پس برگشتی ناتسومه؟
‫هی، سنسی...
‫چرا این کارو کردی؟
‫کار من نبود.
‫نگاه کن! این ماهی مدرکمه.
‫من کل روز کنار رودخونه پارتی گرفته بودم.
‫نمی‌دونم کار سگی کلاغی چیزی بوده؟
‫گویا چاره‌ای نیست.
‫یالا سنسی، بریم سر کارمون.
‫امان از تو... یکم با گربه‌ت بهتر رفتار کن.
‫اما صبح روز بعد...
‫اوه، بازم.
‫این‌دفعه حتماً کار یه سگ یا گربه‌ست!
‫نه، الان کمتر شدن.
‫چی؟
‫سنگا کمه.
‫قبل از اینکه سیمان خشک بشه ‫افتادن و بعضی از سنگا رو بردن.
‫یه نفر اومده و چندتاشونو برده.
‫پس یعنی یه نفر هست که می‌ره خونه‌ی ملت و سنگاشونو می‌دزده؟
‫امشب این‌جا رو تحت نظر می‌گیریم، سنسی.
‫چی؟
‫می‌گیرمت، دزد سنگ.
‫باید از باغچه‌م محافظت کنم.
‫ناتسومه، فکر می‌کنی کار یه آیاکاشی‌ـه، نه؟
‫معلومه خب.
‫اگه کسی که نصف شب می‌ره توی حیاط مردم...
‫تا سنگ بدزده، آدم باشه، معلومه خیلی دیوونه‌ست.
‫اما اگه آدم باشه چیکار کنیم؟
‫اومد.
‫یه چیزی... جلوی باغچه‌ست.
‫اوی!
‫بیشتر از چیزی‌ان که فکر می‌کردم.
‫وایسا!
‫گرفتمت.
‫تو کی هستی؟
‫گرفتیم؟
‫چرا باغچه‌ی منو خراب می‌کنی؟
‫این‌جا چیکار می‌کنی؟
‫تو می‌تونی به ماها دست بزنی و باهامون حرف بزنی؟
‫ای وای، پس این سنگا مال تو بودن؟
‫شرمنده.
‫ما خیلی وقته دنبال این سنگ‌هاییم،
‫و حالا که بالأخره پیداشون کردیم، تعارف نکردیم.
‫این سنگا؟
‫به‌نظر من که سنگای غیرعادی‌ای نیستن.
‫بذار بپرسم، این سنگا رو از کجا آوردی؟
‫چی؟
‫اینا اسمشون سومی‌ایشی‌ـه. برای ما ارزشمندن.
‫می‌شه چندتاشونو ببریم؟
دقیقاً با این سنگا... چیکار می‌کنین؟
‫پس باید بهت یه گنجینه‌ی خاص نشون بدیم.
‫گنجینه؟
‫خب، داخلش رو نگاه کن.
‫یه خونه‌ی کوچیک داخله جعبه بود.
‫شبیه یه‌طور معبد بود.
‫اوه، جالبه.
‫بهش می‌گن جعبه‌ی باغ.
‫معلومه با دقت زیادی ساخته شده...
‫اما اگه خوب نگاه کنی، داره از هم می‌پاشه...
‫انگار که خونه رو به حال خودش رها کرده باشی.
‫درسته.
‫ما سومی‌ایشی رو برای تعمیر این جعبه و باغ داخلش نیاز داریم.
‫تعمیر؟
‫این جعبه‌ی باغ یه خونه برای یه خداست.
‫به قدرت قابل توجه و مواد خاصی برای تعمیر نیاز داره.
‫به‌نظر تو اون قدرت لازمه رو داری.
‫نه، من...
‫قدرتتو بهمو قرض بده!
‫نکنـــــــین!
‫تا وقتی قبول کنی بهمون کمک کنی، نمی‌ذاریمت پایین.
‫مـ ـ منو بذارین...
‫گفتم منو بذارین پایین یوکای‌های احمق.
‫قـ ـ قویه.
‫ما واقعاً...
‫ما واقعاً قدرتت رو می‌خوایم!
‫خواهش می‌کنیم! خواهش می‌کنیم!
‫وگرنه تو و این خونه رو نفرین می‌کنیم!
‫هیولاها!
‫چه رو مخ.
‫هر پنج تاشونو یه لقمه بکنم، ناتسومه؟
‫باشه، حداقل بهتون گوش می‌دم.
‫می‌خواین من چیکار کنم؟
‫من فقط می‌خواستم یه باغچه بسازم تا توکو-سان اینا خوشحال بشن.
‫وقتی آیاکاشی‌ها اینطوری می‌شن، راه سریع‌تر ‫اینه که کاری که می‌خوان رو بکنی تا زودتر برن.
‫آیاکاشی‌ها سر جمع 5 تا بودن.
‫خودشونو نگهبان‌های جعبه معرفی کردن.
‫گویا... از این جعبه که خونه‌ای برای خدای مسافری ‫به اسم شیداهیمه-ساما بود، محافظت می‌کردن.
‫محافظت؟
‫این جعبه داره از هم می‌پاشه.
‫درسته. جعبه‌ی خانه خیلی ظریفه و راحت آسیب می‌بینه.
‫برای همین، عموماً صنعتگرهای ماهری هستن که تخصص لازم و...
‫نیروی معنوی برای تعمیر حیاط و معبد رو دارن.
‫وقتی زمان اومدن شیداهیمه-ساما رسید، ما به ‫جایی که اون صنعتگرها معمولاً زندگی می‌کنن رفتیم،
‫اما الان دیگه آدمیزادی نبود که بتونه همچون صنعتگری بشه.
‫آدم‌ها بودن که جعبه‌ی آیاکاشی رو تعمیر می‌کردن؟
‫چندین بار با تعمیر دست‌وپا شکسته‌ی خودمون...
‫تونستیم انقدری سالم نگهش داریم تا درخورشون باشه.
‫ولی این‌دفعه، باز هم می‌خواستیم همه‌ی تلاشمونو بکنیم....
‫اما در حالی که دست‌های ما انقدر قدرت دارن تا شیاطین رو نابود کنند،
‫انقدر زمخت هستن که به سختی می‌تونیم چیزی رو دستمون بگیریم.
‫وضعیتی که داره رو می‌بینین.
‫ولی... مطمئنیم شما حتماً بهتر از ما می‌تونی.
‫منم زیاد توی تعمیرات کارم خوب نیست،
‫و اصلاً هم حس زیبایی‌شناسی ندارم.
‫مطمئنین؟
‫حتی اگه برای یه‌ذره هم که شده بهتر از ‫ما انجامش بدی، خیلی هم عالیه.
‫بنابراین، روزا برای خانواده‌ی فوجیوارا باغچه درست می‌کردم.
‫و شب‌ها، توی تعمیر جعبه و محتویاتش کمک می‌کردم.
‫پس با معبد شروع کن.
‫با این پر اردک، گرد و غبارش رو پاک کن.
‫باشه.
‫این‌طوری؟
‫با فوت هم می‌تونی پاکش کنی بابا.
‫بده‌ش من.
‫ما هم دوست داریم، ولی اون‌طوری نمیشه.
‫ناسلامتی محل اقامت یه خدا‌ هست.
‫ای بابا چه رو مخ.
‫به‌نظر ساده میاد، ولی واقعاً استرس‌آوره.
‫معبد انقدر ظریف بود که می‌تونستم ‫وضعیت وخیمش رو از همون پر نرم هم بفهمم.
‫قدیمی بود و داشت از هم فرو می‌ریخت.
‫تـ ـ تموم شد.
‫چطوره؟
‫فوق‌العاده‌ست.
‫خدا رو شکر.
‫حالا سقف رو بردار و داخلش رو تمیز کن.
‫با دقت.
‫خیلی ظریفه.
‫اوه، اون‌جا...
‫بیشتر حواستو جمع کن.
‫اوه، الان می‌ریزه.
‫ساکت باشید.
‫چشـــم.
‫تاکاشی-کون، صبح بخیر.
‫اوه، حالت خوبه؟
‫خوبم.
‫یه خواب عجیبی دیدم.
‫آه، زیاد خودتو خسته نکن.
‫واسه باغچه هم زیاد خودتو اذیت نکن، باشه؟
‫چشم.
‫خب حالا...
‫توی اتاق سمت راستی گرد و خاک هست.
‫بیشتر مراقب باش.
‫اوه، پس این‌طوری انجامش می‌دی؟
‫خواهش می‌کنم مراقب باش.
‫فوتش کن بره بابا ناتسومه.
‫خفه شیـــــــــــد!
‫اوه وای.
‫یکم ملایم‌تر...
‫هنوز گرد و خاک داره.
‫اون بخش خیلی مهمه.
‫نباید نگاهش کنید.
‫گفتم که فوت کن.
‫چشم...
‫چی شده، ناتسومه؟
‫بازم دردسرای آیاکاشی؟
‫آره.
‫ولی فکر نمی‌کنم آیاکاشی‌های ناجوری باشن، پس نگران نباش.
‫آها.
‫چطور آیاکاشی‌این؟
‫مجبورم کردن یه‌طور کار هنری صنعتگری بکنم.
‫اینکه به‌نظر آیاکاشی خطرناکی میاد.
‫چیزی نگفتم، چون می‌دونستم بیش‌ از اندازه هیجان‌زده میشن،
‫اما وقتی به اتاق‌های کوچیک و بزرگ زیر سقف نگاه می‌کنم،
‫با وجودی که قدیمی و آسیب‌دیده‌ن ولی خیلی زیبان.
‫مشخصه که اهمیت زیادی بهشون داده شده.
‫حتماً بیرون نگاه کردن از داخل اون اتاقا... صفای خیلی خوبی داره.
‫حیفه که اون باغ، پر از درخت‌های مرده‌ست.
‫درسته.
‫این پودری که از آسیاب سومی‌ایشی ‫به‌دست اومده ‫رو با یه قلمو روی لکه‌ها بکش.
‫تموم شد.
‫خب؟
‫بعدی؟
‫فوق‌العاده‌ست.
‫انتظار نداشتیم بتونه انقدر زیبا بشه.
‫زیادی تعریف می‌کنی.
‫من کارم خیلی بده، بعضی جاهاش برآمده شده.
‫حتماً یه نفر که بهتر بود، می‌تونست صاف و یک‌دست انجامش بده.
‫به دست‌های ما دست بزن.
اصلاً با دست‌های آدمیزاد قابل مقایسه نیستن، نه؟
‫با این دست‌ها، ما به سختی می‌تونیم قلمو رو دستمون بگیریم.
‫یا اینکه جایی که می‌خوایم بکشیمش، و پر رو برای ‫پاک کردن گرد و غبار توی دستمون نگه داریم.
‫ما چیزهای شیطانی رو بیرون می‌کنیم.
‫آدمیزاد عمارت رو آماده می‌کنه.
‫و به خدا که به این خونه سر می‌زنه، خوش‌آمد می‌گیم.
‫ولی دیگه نمی‌تونیم این کارو بکنیم.
‫شیداهیمه-ساما بانوی بسیار اشرافی‌ای ‫هستن که به چیزای زیبا علاقه دارن.
‫ممکنه دیگه به این عمارت خرابه و باغ مرده‌ی ما سر نزنن.
‫اینطور فکر می‌کردیم.
‫ولی... شما دست‌های لطیفی داری...
‫مطمئنم شیداهیمه-ساما حتماً به این جعبه‌ی عمارت میان.
‫مطمئنم.
‫شیداهیمه-ساما چطور خداییه؟
‫چه سوال خوبی پرسیدی!
‫ایشون بسیار بسیار زیبان، و خنده‌‌ای به مثل زنگوله دارن.
‫دهه‌هاست که سفر می‌کنند،
‫ولی رنگ پوستشون مثل نور ماه زیباست.
‫و موهاشون مثل امواج آب جریان دارن.
‫وقتی باهات دعوا می‌کنند، نگاهشون مثل صاعقه‌ست، ‫و وقتی به استقبالشون می‌ریم...
‫درسته، به مثال یک گل لبخند می‌زنند.
‫ما دوست داریم تا همیشه‌ی همیشه چهره‌ی خندان شیداهیمه-ساما رو تماشا کنیم.
‫حسابی عاشقشن.
‫چطوری از اون خدا استقبال می‌کنین؟
‫یه مهمونی بزرگ.
‫مـ ـ مهمونی بزرگ؟
‫بیشتر بگو ببینم!
‫ساکه هم هست؟
‫بله، ساکه‌ی مرغوب که درخورد یک خدا باشه.
‫چه فوق‌العاده، نه ناتسومه؟
‫ساکت باش صدات بلنده.
‫خیلی‌خب.
‫تموم شد.
‫وای.
‫باید ببخشین، یکم صاف نیست.
‫نه نه، عالیه.
‫می‌شه الان گل‌ها رو بکارم؟
‫البته.
‫نیانکو-سنسی هم کمک کرد با زمین مخلوطش کنم و زمینو پایین بیارم.
‫وای وای...
‫باید محض تشکر براش یه غذای حسابی آماده کنم.
‫کاش بشه زودتر به شیگرو-سان هم نشونش بدم.
‫خیلی خوشحالم.
‫ممنونم، تاکاشی-کون.
‫دوست داریم تا همیشه‌ی همیشه چهره‌ی خندان شیداهیمه-ساما رو تماشا کنیم.
‫شیداهیمه-ساما به اون جعبه‌ی عمارت... میاد؟
‫قدیمیه، داره از هم می‌پاشه و تنها چیزی که می‌شه ازش دید درخت‌های مرده‌ست،
‫ولی اونا عزیز دونستنش و ازش محافظت کردن.
‫به لطف شما تونستیم تعمیرش کنیم، دیگه مشکلی نیست.
‫خیلی ازتون ممنونیم.
‫امشب شب تشریف‌فرما شدنشونه.
‫به موقع انجامش دادیم.
‫می‌گم، باغ چطور؟
‫در مورد باغ‌‌ها و درخت‌هایی که می‌شه ‫داخلش کاشت هم قانونی هست؟
‫توکو-سان محض تشکر برای ساخت باغچه بهم بذر گل داد.
‫گفت ذوق داره ببینه چی شکوفه می‌کنه.
‫نمی‌دونم چطور گلی‌ان...
‫اما اگه اشکالی نداره چندتاشو توی باغ شیداهیمه-ساما بکارین...
‫اوه، ولی حتی اگه بکارین هم،
‫گمونم به موقع شکوفه نمی‌کنند،
‫و اندازه‌شون هم خوب نمی‌شه.
‫قانونی در مورد اینکه چه درختی کاشته باشه و چطور سنگی گذاشته بشه، هست.
‫ولی در مورد گل هیچ قانونی نیست.
‫شماها... می‌تونین بذرها رو پخش کنین؟
‫من با زمین می‌پوشونمشون.
‫بله.
‫به این جعبه‌ی عمارت کوچولوی کوچولو...
‫شیداهیمه-ساما میاد؟
‫من هم راستش رو بگم، برای یکم هم شده، دوست دارم به داخل اون عمارت برم،
‫چون نگهبان‌های جعبه مدت‌ها ازش مراقبت کردن،
‫و صنعتگرها با لطافت تعمیرش کردن.
‫ای کاش منظره‌ی بیرون از داخلش... تا همیشه زیبا می‌بود.
‫رنگ پودری سفید؟
‫این‌جا کجاست؟
‫باغی که از جعبه‌ی عمارت دیدم... چیزی بود که به عمرم ندیده بودم.
‫ولی همچنان خاطره‌‌آور...
‫و جوری بود که گویا جایی دیده بودمش.
‫مثل باغ خانواده‌ی فوجیوارا.
‫مثل باغی که مدت‌ها پیش روزی با پدرم دیدم.
‫خیلی گرم بود.
‫شـ ـ شیداهیمه-ساما!
‫چی؟
‫اوه! شیداهیمه-ساما!
‫بازم به جعبه‌ی عمارت ما قدم رنجه فرمودین.
‫چه عمارت خوبی، چه باغ خوبی.
‫خب، وقت آواز خوندنه.
‫همه‌ی شماها، عمارت و باغ هم...
‫همگی آواز بخونین.
‫باغ و عمارت هم...
‫با گل‌هایی پر شده بودن که تا به حال ندیده بودم.
‫گل‌ها ظریف با رنگ‌های زیبا.
‫شاید این‌ها خاطرات این باغ بودن.
‫این‌ها حتماً گل‌هایی بودن که قبلاً اینجا شکوفه کردن.
‫گل‌هایی که ما با هم کاشتیم هم، این‌جا شکوفه می‌کنن؟
‫محافظ‌های جعبه‌ی عمارت کجان؟
‫حتماً خیلی وقته رفتن.
‫عجب ساکه‌ای بود.
‫که این‌طور.
‫مثل اینکه این‌بار هم شیداهیمه-ساما خوشحال بود.
‫دفعه‌ی دیگه کی میاد؟
‫امیدوارم برای اون‌ها... دیدار فوق‌العاده‌ای باشه.
‫یه‌طورایی مثل یه رویا بود.
‫احمق، رویا نبود.
‫برامون یه عالمه دردسر درست کردن.
‫ولی سنسی تو ساکه‌ی مجانی گیرت اومد.
‫تاکاشی-کون! شیگرو-سان برگشت.
‫بیا پایین!
‫آه، چشم!
‫اوه، تاکاشی-کون.
‫توی موهات گلبرگ هست.
‫از کجا اومده؟
پیش‌نمایش
توکانیا
‫چرا این‌همه مترسک هست؟
‫امان. چرا بازم باید برگردی این‌جا؟
‫یوریشیما-سان، تا حالا چیزی در مورد ناستومه ریکو شنیدین؟
‫دنبال چی می‌گردی، ناتوری؟