SayaKa
Animeme List
‫یه دفعه چه بارونی گرفت!
‫بیا تا وقتی بند میاد توی اون ایستگاه منتظر بمونیم.
‫همچین جایی ایستگاه قطار هست؟
‫نیشیمورا بهم گفت قدیما این‌جا یه خط قطار بوده...
‫که رها شده، ولی ایستگاه‌هاشو خراب نکردن.
‫ماتوبا-سان؟
‫ناتسومه-کون؟
‫چه جای عجیبی همدیگه رو دیدیم.
‫این‌جا چیکار می‌کنی؟
‫منتظرم بارون بند بیاد.
‫ولی با اجازه.
‫گویا بارون قراره از اینم شدید‌تر بشه.
‫با خیال راحت همین‌جا بمون.
‫کم‌کم داشت حوصله‌م سر می‌رفت.
‫چطوره یکم با هم حرف بزنیم؟
‫متأسفانه وقت این کارا رو...
‫پرنده؟
‫اون چیز پیچیده شده قفس پرنده‌ست؟
‫چه عجیب.
‫ماتوبا-سان، پرنده دوست دارین؟
‫اینی که این توـه، پرنده نیست.
‫یه یوکای خیلی بدجنسه که همین الان شکارش کردم.
‫اونطوری مشکوک بهم نگاه نکن.
‫اذیتت نمی‌کنم.
‫بیا، این خوراکی‌‌ایه که مشتری توی خونه‌ش بهم داد.
‫خوشمزه‌ بود، برای همین یکی دیگه هم گرفتم.
‫می‌خوایش؟
‫سمی هم نیست.
‫من می‌رم.
‫این‌طوری نباش...
‫کنجکاوی بدونی چی این داخل دارم، نه؟
‫یه خانواده‌ی قدیمی که باهاشون آشنام، ‫ازم خواستن یه نگاهی به خونه‌شون بندازم.
‫وقتی رفتم، دیدم حال و هواش خیلی نامطبوعه.
‫ولی وقتی یه گشتی زدم، چیزی ندیدم که نشون‌دهنده‌ی حضور یه یوکای باشه.
‫توی حیاط... یه درخت راج باشکوه بود،
‫و صدای آواز زیبای یه پرنده به گوشم خورد.
‫صاحب‌خونه بهم گفت یه لونه‌ی پرنده ساختن...
‫و هر روز بهش میوه و آب می‌دن.
‫اما، حتی یه بار هم اون پرنده رو ندیدن.
‫نوع خاصی از یوکای‌های پلید هستن که...
‫صدای آواز پرنده رو تقلید می‌کنن تا از ‫آدم‌ها غذا بگیرن و قوی‌تر بشن.
‫و بعدش یوکا‌ی‌ بزرگتر رو با صدای زیباشون ‫خبر می‌کنن و وادارش می‌کنن به خونه حمله کنه،
‫تا چیزی که باقی‌مونده رو صاحب شن.
‫پس داخل اون...
‫از کجا معلوم؟
‫در اصل فقط یه پرنده نیست؟
‫حتماً فقط داره دروغی می‌گه یه آیاکاشی اون توـه تا اذیتت کنه، ناتسومه.
‫سنسی...
‫اینم فرض جالبیه، نکو-سان.
‫خودم تا حالا ندیدم،
‫ولی در مورد آیاکاشی‌ِ پلیدی به اسم هیتوکوبی شنیدم که...
‫با تقلید آواز پرنده، آدما رو فریب می‌ده.
‫و آره از یکم پیش یه حس عجیب دارم،...
‫ولی تنها چیزی که از اون قفس حس می‌کنم، یه پرنده‌ست.
‫اگه واقعاً چیزی به خطرناکی هیتوکوبی گرفته باشی،
‫تنهایی با همچین چیزی این‌جا چیکار می‌کنی؟
‫سنسی؟
‫ولی... چرا تنها و بدون هیچ‌یک از اعضای خاندانش این‌جاست؟
‫و اصلاً... چرا این‌جا توی همچین ایستگاه خالی و متروکه‌ایه؟
‫این واقعاً...
‫این واقعاً ماتوبا-سان‌ـه؟
‫توی اون پرنده‌ست... یا یوکای؟
‫واقعاً چیز ناجوریه...
‫اینو الان نابود می‌کنم.
‫حالا که این‌جایی، بهت نشون می‌دم.
‫ولی از اون‌جایی که می‌تونه صداها رو تقلید کنه،
‫می‌تونی حدس بزنی چرا بهش می‌گن «هیتوکوبی»؟
‫سر انسان
‫یه ایستگاه متروکه‌ست، ولی چراغاش روشن شد؟
‫اوضاع بده.
‫یه چیز بد داره میاد.
‫پس اومدش.
‫ساکت باش.
‫چشم‌هاتو ببند و آروم بمون.
‫دیگه مشکلی نیست.
‫ناتسومه-کون.
‫قفس پرنده... نیست...
‫بنا به دلیلی، یوکای بزرگتر توی روزهای بارونی‌ای مثل امروز...
‫از این ایستگاه رد می‌شه.
‫داخل ایستگاه نمیاد،
‫اما اگه توی روزای بارونی اطراف این ‫ایستگاه پرسه بزنی، خورده می‌شی.
‫مراقب باش.
‫یوکای داخل اون قفس پرنده کجاست؟
‫واقعاً... یوکای بود؟
‫بله.
‫چیزی اونقدر پلید که بتونه هویت واقعی خودش، مثل هاله و صداش رو...
‫مخفی کنه، درست به قدرتمندی گربه‌ی خودت.
‫و همین از بین بردنش رو سخت می‌کنه،
‫برای همین گذاشتم ببرتش.
‫ببرتش؟
‫نه، فکر می‌کنم... اون یوکای بزرگتر یکم‌پیش...
‫داره روشن می‌شه.
ایستگاه
‫گمونم بارونم کم‌کم بند بیاد.
ایستگاه
متروکه
دو
چرخ
‫این عمارت هاکوزاکی هر بار که میام بازم بزرگه.
‫درسته.
‫ناتسومه-کون؟
‫بـ ـ بنیکو-سان؟
‫چی شده؟
‫نه، فکر کنم توهم زدم.
‫عمارت هاکوزاکی...
‫یه عمارت بزرگه که صاحبش یه پیرمرده ‫که در مورد پاک‌سازی آیاکاشی تحقیق می‌کرده.
‫من یه‌بار کمکش کردم تا دنبال یه اتاق مطالعه‌ی مخفی که داشت بگرده.
‫بنیکو-سان نوه‌ی جناب هاکوزاکی‌ـه.
‫خب... می‌خواستین در مورد چی باهام حرف بزنین؟
‫اومدم این‌جا رو تمیز کنم،
‫یه حضور عجیب رو حس کردم و ‫سایه‌های عجیبی رو اطراف عمارت دیدم.
‫حس بدی بهم دست داد، ولی نمی‌خوام دیگه ‫درگیر هیچ‌چیزی در مورد پاک‌سازی و جن‌گیری بشم.
‫داشتم فکر می‌کردم چیکار کنم که یاد تو افتادم.
‫همونیه که یکم پیش دیدیم؟
‫نمی‌دونم.
‫توی این خونه انقدر حضور آیاکاشی هست که گفتنش واسه‌م سخته.
‫شرمنده باعث زحمتت شدم.
‫نمی‌دونم قدرت لازمه‌ش رو درم یا نه، ولی یکم توی خونه می‌گردم.
‫ممنونم، ناتسومه-کون.
‫خواهش می‌کنم.
‫راستی... آخرین باری که به این خونه اومدم،
‫اژدهایی رو دیدم که آشنای هاکوزاکی-سان بود.
‫یه چیز عجیب گفت...
‫فکر می‌کنم... خیلی وقت پیش مردی رو دیدم که شبیه تو بود.
‫در مورد مادر‌بزرگ من داستا‌ن‌های زیادی وجود داره،
‫ولی من چیز زیادی در مورد پدربزرگم نمی‌دونم.
‫برای همین... کسی که شبیه من بوده باشه، احتمالاً...
‫پدربزرگت بوده؟
‫اوهوم.
‫بنیکو-سان شما کسی رو یادتون میاد؟
‫کسی که شبیه من بوده باشه و به این‌جا بیاد؟
‫شرمنده‌.
‫من در مورد این عمارت یا پدربزرگم... چیز زیادی نمی‌دونم.
‫اما اگه موقع‌ تمیزکاری چیزی پیدا کردم، خبرت می‌کنم.
‫ممنونتون می‌شم.
‫یکم پیش اون چیز عجیب رو این‌جا دیدیم، نه؟
‫یه آینه‌ست.
‫هی، بهش دست نزن.
‫ممکنه چیز ناجوری باشه.
‫آره...
‫یه چیز عجیب دیدم.
‫پس واقعاً هست.
‫آره.
‫اما...
‫چرا همچین‌ جایی آینه هست؟
‫این خونه قبلاً درگیر کارای پاک‌سازی بوده.
‫خیلی پیش میاد آیاکاشی‌ها اطراف همچین جاهایی پرسه بزنن.
‫سوال اینه که آیا دنبال چیز بدیه یا نه.
‫درسته.
‫باید از بنیکو-سان بپرسم چه شکلیه...
‫یه نفر این‌جاست.
‫بارونی نمیاد... چرا چتر؟
‫اون چترو... کجا دیدم؟
‫اوه، ناتسومه-کون.
‫مـ ـ ماتوبا-سان!
‫این‌جا چیکار می‌کنین؟
‫یه کاری داشتم.
‫یکی از جن‌گیرهامون نتونست کار یه یوکای رو ‫تموم کنه و گویا فرار کرده این‌جا.
‫پرسیدم که آیا اتفاق عجیبی توی عمارت هاکوزاکی افتاده،
‫و ایشون با بی‌میلی گذاشت بیام داخل.
‫تقریباً داشت با این حرف که از یه نفر دیگه خواسته ردم می‌کرد، ولی...
‫که این‌طور... پس از تو خواسته.
‫تو واقعاً... همه‌جا پیدات می‌شه، نه؟
‫اگه خرابکاری شماهاست، پس باید درستش کنین، نه؟
‫بله، البته.
‫اما من یه حصار گذاشتم تا نذارم یوکایه فرار کنه.
‫اگه شماها هم بخواین برین، احتمالاً گربه‌ت آسیب ببینه.
‫هرچقدر زودتر حل و فصل بشه، زودتر می‌تونی بری.
‫کمکم می‌کنی، نه؟
‫برای بنیکو-سان و سنسی، آره.
‫امان.
‫می‌تونیم بریم، نگران حصار نباش، ناتسومه.
‫اینطوری می‌گی، ولی نمی‌خوام توی دردسر ‫پرستاری کردن تو تا خوب شدنت، بیفتم.
‫منظورت از «دردسر» چیه؟
‫یه فرصته تا قدردانیتو بابت همه‌ی کارایی‌ که برات کردم، نشون بدی.
‫چرا اینطوری می‌گی؟
‫خب، این یوکای... چه شکلیه؟
‫یکی از جن‌گیرهای خوبمون... یکم طمع کرد...
‫می‌خواست یه امتحانی کنه و یه یوکای قوی بسازه،
‫برای همین چندتا قربانی پیشکش کرد و یوکای کوچکتر رو...
‫که به سمتشون جذب شده بود رو توی یه عروسک گذاشت.
‫این یه‌طور جادوی ممنوعه‌ست.
‫به جایی مثل اینجا که انرژی معنوی قدرتمندی داره، فرار کرد...
‫یوکای ساخت؟
‫خب، یه مترسک چوبی بدون روحه، که اسمش سایه‌ی عروسکه.
‫تنها کاری که باید بکنم اینه که پیداش کنم و طلسم رو بکشنم تا نابود شه.
‫عروسک...
‫احتمالاً... این‌جا به پدربزرگم ربطی داشته باشه.
‫اگه یه یوکای پلید این‌جا باشه، می‌خوام یه کاری در موردش بکنم.
‫ماتوبا-سان، با اینکه هوا آفتابیه، چرا چتر دارین؟
‫این یه‌طور طلسمه تا بتونین اون یوکای عروسکی رو بگیرین؟
‫راستی، اولین باری که همدیگه رو دیدیم، اون چتر رو داشتین.
‫اوه، چه عالی که یادته.
‫چون فراموش‌نشدنی بود.
‫این چتر به چیزی که امروز دنبالشم ربطی نداره.
‫خب... قبلاً هم بهت گفتم یه یوکای هست که دنبال چشم راست...
‫رئیس خاندان‌ ماتوباست.
‫یه حسی دارم که اون ممکنه همین زودی‌ها پیداش بشه.
‫این چیزیه که اونو دور نگه می‌داره.
‫یه چتر دورش می‌کنه؟
‫نکنه از آسمون میفته؟
‫نمی‌شه گفت چیکار می‌کنه.
‫از آسمون میفته، یهویی از کنار در میاد...
‫و گاهی اوقات...
‫چیه؟
‫هیچی.
‫خب، کارای زیادی می‌کنه.
‫چیز زشتیه. قدرتمنده ولی احمقه.
‫درسته...
‫ماتوبا-سان هم مثل ناتوری-سان یوکایی رو داره که مدام براش دردسر درست می‌کنه.
‫خب، تو ضلع شرقی رو بگرد، ناتسومه-کون.
‫می‌خوام زودی پیداش کنم و برگردم خونه.
‫دقیقاً.
‫من چرا همیشه باید مفتکی با تو کار کنم؟
‫اه... می‌خوام برم خونه! از اینجا بدم میاد! می‌خوام برم خونه!
‫ای بابا سنسه.
‫توی حیاط مردم شلوغ نکن.
‫چیزی پیدا کردی؟
‫نه.
‫جای بزرگیه و همه‌جا هاله‌ی یوکای حس ‫می‌شه، هیچ راهی برای پیدا کردنش نیست.
‫آدم‌های خاندان‌ی ماتوبا.
‫ترجیح می‌دم ازشون دور باشم.
‫اوه، ناتسومه‌ی کوچک.
‫ناناسه-سان!
‫از رئیسمون داستانو شنیدم.
‫خب... یه‌طور بدشانسی در نظر بگیرش و بهمون کمک کن.
‫ناناسه-سان شما هم چتر دارین؟
‫به‌خاطر همون یوکا‌ی‌ایه که دنبال چشم راسته؟
‫اوه، زمان‌بندی بدی شده... ولی آره، کم‌کم پیداش می‌شه.
‫ماهی یه بار میاد و سعی می‌کنه با غافلگیر کردنمون چشمش رو بدزده.
‫اگه ازش جاخالی بده، عصبانی می‌شه و می‌ره.
‫بعدش دوباره به‌جای اینکه واسه‌ش درس عبرت بشه، برمی‌گرده.
‫یه عمریه که داستان همینه.
‫بزرگ و سیاهه.
‫هوشش بیشتر از یه بچه‌ی کوچیک نیست، ‫اما گاهی اوقات باهوش می‌شه.
‫اما قدرتش زیاده.
‫هرچقدر ارتباط و تعصب بین ما قدرتمندتر باشه،
‫خاندان ماتوبا هم قوی‌تر می‌شه.
‫اونوقت چطوری با اون چتر ردش می‌کنین؟
‫آه، ببین... وقتی اینو باز می‌کنی...
‫شبیه چشم می‌شه، نه؟
‫عروسک.
‫پس اون عروسک سایه‌ست.
‫نمی‌ذارم فرار کنه.
‫یه حلقه‌ی جادو اون‌جا هست.
‫حتماً ماتوبا اون‌جاست تا هرلحظه فعالش کنه.
‫برای همین، کل این حیاط رو پر از تله کردیم.
‫احیاناً از آینه هم استفاده می‌کنین؟
‫اونا هم بخشی از تله‌هان.
‫توی حیاط یه آینه‌ی شکسته بود.
‫این که بده.
‫می‌شه بری و بذاریش سر جاش؟
‫حتی یه تیکه‌ش هم خوبه.
‫یه جای بریدگی کاتانا باید توی درخت باشه، می‌تونی بذاریش اون‌جا.
‫باشه.
‫روت حساب می‌کنم!
‫می‌خواستم به محض اینکه دیدمش نابودش کنم....
‫ولی گویا از اوناست که من نمی‌تونم کاریش کنم.
‫جادوی ممنوعه چیز ناجوریه.
‫سنسی تو نمی‌تونی پاکسازیش کنی؟
‫اون جن‌گیرهای حال‌ به‌هم‌زن همچین چیزایی می‌سازن...
‫نمی‌دونم سنسی تا الان چند بار منو نجات داده،
‫اما... همچین دیدارهایی واقعاً کم پیش میان.
‫یه یوکای که توسط شخصی درست شده که هیچوقت...
‫چیز قدرتمندی ندیده که کنارش بمونه، برای همین سعی کردن خودش بسازه...
‫یک ارتباط تحریف شده...
‫داره می‌ره سمت حلقه‌ای که ماتوبا-سان هست.
‫باید زودی آینه رو برگردونم.
‫چیزی که برای پیش‌روی سنگ را می‌شکافد، قرمز نیست...
‫اونه!
‫ماتوبا!
‫تویی که راه را می‌بندی، نابود شو!
‫هنوز داره تکون می‌خوره!
‫صدای چیه؟
‫ناتسومه-کون، عقب وایسا!
‫یه صدا از بالا؟
‫همچین موقعی پیداش شده...
‫حالت خوبه؟
‫بله!
‫بازم خطا رفتی، هیولا.
‫اون چشم راست ماتوبا نیست.
‫یالا برو.
‫اون یه چشمه...
‫چشم راست نداره!
‫این یوکای‌ایه که دنبال چشم راست سران خاندان ماتوباست.
‫درسته... هنوز...
‫چه به موقع.
‫اوی، هیولا.
‫اون عروسک هم دنبال چشم راست منه.
‫شاید قبل از تو گیرش بیاره.
‫خب تموم شد.
‫در کسری از ثانیه یوکایی رو که خاندان ماتوبا نتونست بکشه رو گرفت.
‫چشم راست... چشم راست...
‫کجا رفتی، چشم راست؟
‫چقدر حال به‌هم‌زن.
‫اون آیاکاشی سیاه، روی زمین خزید... و در حالی ‫ که زیر لب چیزی زمزمه می‌کرد ناپدید شد.
‫اون قدرت زیادی داره، حصارهای کمی می‌تونن دور نگه‌ش دارن.
‫ولی درست نمی‌تونه ببینه.
‫بویاییش اونقدر خوبه که بتونه یه ماتوبا پیدا کنه،
‫ولی با وجود یه عالمه چیز اطرافش که شبیه چشمن،
‫نگاهش از یکی به اون یکی می‌ره، و درنهایت منو گم می‌کنه.
‫چندش، حریص و کند‌ذهنه.
‫می‌‌دونی ناتسومه-کون... من از احمقا بیشتر از هرچیزی متنفرم.
‫اما اگاهی اوقات، اون توده‌ی بی‌ریختِ حال به‌هم زن...
‫خودش رو به شکل انسان در میاره.
‫خودشو شبیه کسی می‌کنه که من یا یکی از ‫آشناهام از قدیم می‌شناسیم.
‫اما زودی دستش رو می‌شه.
‫چون چشم راست نداره.
‫وقتی به این فکر کردم که اوضاع چقدر برای خاندان ‫ماتوبا پیچیده‌ست، دلم به حالشون سوخت.
‫ولی اینکه چطور از اون یوکای عجیب با ‫وجودی که ازش متنفر بودن استفاده کرد...
‫حس خیلی خیلی بدی بهم داد.
‫امان... واقعاً از جن‌گیرها خوشم نمیاد.
‫همه‌شون مثل هم نیستن.
‫هوا روشن‌تر شده.
‫کم‌کم باورنم بند میاد.
‫بیرونم دیگه امنه.
‫ممنونم.
‫دوست دارم بازم باهات یه دل سیر صحبت کنم،
‫اما همچنان کار دارم، باشه یه وقت دیگه.
‫ماتوبا-سان...
‫تنهایی اومدین این‌جا تا اعضای خاندانتون توی خطر نیفتن؟
‫نمی‌خوام بفهمن دارم از یه راه آسون استفاده می‌کنم.
‫خب دیگه، فعلاً.
‫آه، در مورد این قضیه... به کسی نگو.
‫ولی... چه آدم چندشیه، نه؟
‫درسته...
‫اگه تنها بودم از پسش برمیومدم؟
‫از آسمون میفته، یهویی از کنارت سر در میاره...
‫خودشو شبیه کسی می‌کنه که من یا یکی از ‫آشناهام از قدیم می‌شناسیم.
‫دیدن لبخند ماتوبا-سان حین حرف زدن...
‫باعث می‌شه به نظر خیلی دور بیاد.
پیش‌نمایش
یک دوی سخت
‫شنیدم تاکی-سان یه دوست‌پسر خیلی خوش قیافه داره.
‫اون یه دوست عزیزه که وقتی توی دردسر افتاده بودم، بهم کمک کرد.
‫تو... به روح‌ها و یوکای‌ها اعتقاد داری؟
‫یالا! تاکی توی خطره.