‫اَنت.
‫گشنمه.
تاما (موقتی) لول 15 اسکیل‌ها مشت گربه‌ای لگد گربه‌ای ضربه‌ی گربۀ وحشی
اَنت لول 19 اسکیل‌ها شفابخشی سم‌زدایی سپر
‫منم همین‌طور.
‫چطوره کمی استراحت کنیم؟
‫آه، از پا افتادم.
‫وقت غذاست؟
سنسه لول 3 اسکیل‌ها هیچی وضعیت مسموم
‫بفرمائید، سنسه. یکم نون میل کنید.
‫احیاناً توفوی آب‌پز ندارین؟
‫توفوی آب‌پز؟
‫توفوی آب‌پز! توی شهر بعدی دنبالش می‌گردیم.
‫عجب آدم سرسختی...
‫AL T.T
‫Tenshi Hunter
‫CWthierry
‫AL T.T
‫چقدر دیگه تا خونه‌م راه داریم؟
‫شهری که توش زندگی می‌کنی، گوریون‌ـه دیگه نه؟
‫قاعدتاً‌ باید تا چند روز دیگه برسیم.
‫ولی قبلش بذار توقف کوتاهی توی معبد زوئایتن داشته باشیم.
‫رواله، ولی برای چی؟
‫دگرجهانی‌ها معمولاً به یکی از چهار معبد دنیای ما می‌رسن،
‫و از اونجا راهی قلعه‌ی ارباب شیاطین می‌شن.
‫اما، هدف سنسه شکست‌دادن ارباب شیاطین نیست، بلکه پیدا‌کردنِ «ساچّان»ـه.
‫پس باید برای جمع‌آوری اطلاعات، به هر چهارتا معبد سر بزنیم.
‫هـــه؟ پس اگه بخت باهامون یار نباشه، ممکنه ‫مجبور بشیم دور دنیا سفر کنیم؟
‫بله.
‫مشکلی هست؟
‫تو جداً‌ بالاخونه رو اجاره دادی، می‌دونی که؟
‫حقیقتش، دلم نمی‌خواد سنسه با ارباب شیاطین بجنگن.
‫دلم راضی نیست خودشونو به خطر بندازن.
‫من راهنمای مناسبی برای دگرجهانی‌ها نیستم، مگه نه؟
‫اَنت...
‫مثل اینکه واقعاً عاشق و دل‌باخته‌ی سنسه‌ای.
‫ا‌ ـ ا ـ این‌طور نیست!
‫وقتی امیدم رو به کارم از دست داده بودم، سنسه چراغ راهم شد.
‫این‌دفعه نوبت منه که کمک‌شون کنم.
‫حالا اگه این «ساچّان» معشوقه‌ش باشه، چیکار می‌کنی؟
‫منم دارم همراه‌شون می‌رم تا از این قضیه مطمئن شم.
‫عجب آدم سرسختی...
‫چاره‌ای نیست. پس منم باهات میام.
‫ولی فقط تا رسیدن به شهرم.
‫آه، باشه... خیلی ممنونم.
‫ترجیح می‌دی باهاش تنها بمونی؟
‫از اون گذشته، اجازه می‌دن وارد معبد بشی؟
‫مگه کار سابقت رو نپیچوندی که بیای اینجا؟
‫جای نگرانی نیست.
‫کاهنۀ اعظم معبد زوئایتن یکی از دوستان عزیزمه.
‫ضمناً، بنده کارمو بدون اطلاع‌رسانی ول نکردم.
‫از آشنام خواستم نامه‌ی استعفام رو تحویل بده.
‫منظورت از «آشنا»، اون چیزه‌ست؟
‫آخ، آخ، آخ، آخ...
‫آره، همون چیز!
‫ایــــش! چرا همیشه خرابکاری می‌کنی؟
‫نامه‌ی استعفام چی شد؟ ‫نامه‌ی استعفام رو که تحویل دادی، مگه نه؟
‫حتی اون کار مهم هم انجام ندادی...
‫پس به چه حقی برگشتی اینجا؟!
‫تو از سر وظیفه‌شناسی برگشتی به خدمت ارباب عزیزت.
‫ولی اربابت از دستت عصبانی‌ـه.
‫عالی، فهمیدم.
‫اسم تو مِلوس ـه.
‫انگاری ازت خوشش میاد، سنسه.
‫چه گرفتاری شدیما.
‫بدون اطلاع‌رسانی کارم رو ول کردم...
‫خدایان،‌ پوزش می‌طلبم...
‫آهای! انقدر شور نزن!
‫مِلوس، ببند اون دهن مبارک رو.
‫هــــی! کجا داری می‌ری؟
‫ا ـ اون دیگه چی بود؟
‫یه اژدها... قوی‌ترین هیولای جهان...
‫اینجا چیکار می‌کنه؟
‫ریوکا، تمومش کن.
‫آ ـ آه، مراقب باش!
‫کوهادِن. لِیسِیداه، آهادولکا.
‫شـ ـ شوخی‌ات گرفته،‌ نه؟
‫اژدها رو رام کرد.
‫تـ ـ‌ تو کی هستی؟
‫هیولاهای زیادی توی این منطقه پرسه می‌زنن.
‫باید هرچه زودتر برین.
‫گویا همین‌طوریش تلفات دادین.
‫آه... راستش، اون...
‫وقت غذاست؟
‫ببخشید که ترسوندیمت.
‫این دگرجهانی یکم عجیبه.
‫دگرجهانی؟
‫دخلتو میارم.
‫تک‌تک دگرجهانیا رو می‌کشم.
‫ا ـ این چه قدرتیه؟!
‫گاومون زائید!
‫حصار مستحکم نور...
‫سپر!
‫شـ ـ شوخیت گرفته؟ جادوش به‌طرز وحشتناکی قویه.
‫می‌تونی از جات بلند شی، تاما؟
‫باید هرطور شده از سنسه محافظت کنیم.
‫این چیه دیگه؟
‫نمی‌تونم تکون بخورم...
‫نـ ـ نکنه...
‫اون علامت...
‫ارباب شیاطین غضبناک!
‫ای داد بیداد.
‫این رفتار خطرناکو تمومش کن.
‫طرف حسابت دگرجهانی‌هاست دیگه، نه؟
‫پس کاری به این دوتا نداشته باش.
‫خوب با دقت نگاه کن.
‫دشمنت منم.
‫حالا هرکاری عشقته بکن.
‫حاضرم هرثانیه‌ای بمیرم.
‫سنسه، نه!
‫عجب.
‫دراون‌صورت...
‫بمیر.
‫من والدلیا هستم.
‫روحت شاد، دگرجهانی.
‫نـــه...
‫بدنم رو شکافتی.
‫متوجهم.
‫تو نفرت عمیق و هولناکی داری.
‫منم قبلاً‌ یه‌بار می‌خواستم بدن یکی رو بشکافم.
‫تاجایی پیش رفتم که بهش یه نامه‌ی تهدیدوار فرستادم.
‫راجع‌به چی حرف می‌زنی؟
‫اون‌موقع، مخم به‌خاطر نفرت شدیدم تعطیل شده بود.
‫الان تو هم توی همچین وضعیتی هستی، نه؟
‫به‌هرحال، نگاهت که غم‌زده‌ست.
‫علتشو بهم می‌گی، خانم؟
‫ریوکا!
‫اون دیگه چی بود؟
‫اون مرد کیه؟
‫آماده‌م هروقت شد، بمیرم
آماده‌م هروقت شد، بمیرم
منطقه‌ی دانرزتگ
معبد زوئایتن
‫تویی، اَنت؟
‫اَنت!
‫طاقت بیار، اَنت!
‫نگران من نباش. برو کمک اون.
‫تمام معجون‌های شفابخشی که داریم رو بیارین!
‫تمام کاهن‌های حاضر رو احضار کنین!
‫ماشالا تیزبین‌اید، قربان.
‫اون یه بطری سم‌ـه.
‫اگه روی یه هیولا بپاشیدش، در یک آن دچار یه‌ـــ
‫آهای! چرا درست بعد از بهبودی معجزه‌آسایی که داشتی این غلطو می‌کنی؟!
‫به‌قدری بهبود پیدا کردم که حالم خوش نبود.
‫اون کوفتیو نخور!
‫بـ ـ به‌نظر می‌رسه کاملاً بهبود پیدا کرده.
‫بله، به لطف شما.
‫خیلی ممنونم از کمکت، ییشا.
‫قول می‌دم به یه نحوی از خجالتت دربیام.
‫بایدم دربیای.
‫راستی، ییشا. دگرجهانی‌ای به‌اسمِ ساچّان می‌شناسی؟
‫نه، اسمش به گوشم نخورده. به معبد ما که نیومده.
‫که اینطور. یعنی کجا ممکنه باشه؟
‫از اون گذشته، اَنت...
‫چرا داری با یه دگرجهانی سفر می‌کنی؟
‫هــــه؟
‫وقتی شنیدم بدون اطلاع‌رسانی از کارت استعفاء دادی تعجب کردم،
‫ولی از طرفی هم خیالم راحت شد.
‫یه حسی بهم می‌گفت تو زیادی برای این‌ کار ساده و معصومی.
‫ولی!
‫حالا از بین اون‌همه آدم،‌ داری با یه دگرجهانی سفر می‌کنی؟
‫ییشا...
‫می‌دونی که دگرجهانی‌ها همه‌شون مثل همن، انت.
‫خـ ـ خب...
‫بهشون قدرت الهی‌ای به‌نام گیفت اعطاء شده ‫تا بتونن ارباب شیاطین رو شکست بدن،
‫ولی به اسم «اسکیل ابرقدرت» صداشون می‌زنن،
‫و برای منافع خودشون ازشون استفـ-
‫چی شده؟
‫دارین دعوا می‌کنین؟
‫انقدر اخم نکنین،
‫بیاین ما منِ دگرجهانی، کوتارو عشق‌وحال کنین.
‫درهرصورت، نباید باهاش بری سفر، انت.
‫و ـ ولی ییشا...
‫اسکیل ابرقدرت من «تولید انبوه»‌ـه!
تکثیر بی‌نهایت واحد پول
‫می‌تونم بی‌نهایت پول این دنیا رو تولید کنم!
‫می‌بینین؟ پشم‌ریزون نیست؟
‫کوتارو جونتون هرچی بخواین می‌خره.
‫داریم صحبت می‌کنیم!
‫چشمام! چـ ـ چـ ـ چشمام!
‫تقاصشو پس می‌دین!
‫دیدی؟ همه‌شون همینن.
‫و ـ ولی ییشا... سنسه مثل بقیه‌شون نیست.
‫چرا هست.
‫فقط با نگاه کردن به قیافه‌ش، می‌تونم تشخیص بدم.
‫قیافه‌ی یه فرد مخربه.
‫اگه باهاش بمونی، تو هم خراب می‌شی.
‫اگه به‌خاطر سنسه نبود، کسی که الان هستم نمی‌شدم.
‫سنسه سرنوشت من رو عوض کرد.
‫انت جان. انت.
‫یه دارو می‌خوام بخرم.
‫و اصلاً هم مخرب نیست.
پول دادن بدون نگاه کردن
‫نه، همین الانشم نابودت کرده...
‫خب؟
‫این دگرجهانی چه گیفت‌ـی داره؟
‫پارتی‌تون درجا شکست خورد.
‫حتماً قدرتش مالی نیست.
‫سنسه قدرتی نداره.
‫ها؟ گیفت نداره؟
‫با این‌حال، جونشو به‌خطر انداخت تا ‫مقابل ارباب شیاطین ازمون محافظت کنه.
‫صبر کن.
‫چی داری می‌گی؟
‫هفت روز پیش یه دگرجهانی دیگه ارباب شیاطین رو از بین برد.
‫عه؟
‫آروم باش.
‫هرچقدرم واغ واغ کنی، اربابت برنمی‌گرده.
‫حسابشو رسیدیم.
‫پدر...
‫چی؟!
‫ارباب شیاطین نابود شده!؟
‫ییشا دیروز از شعبه‌ی مرکزی کلیسا یه پیام گرفته.
‫هفت روز پیش یه دگرجهانی دیگه ارباب شیاطین رو از بین برد.
‫تاما، بالأخره تو زائوربرگ قراره صلح‌ بشه!
‫ایول! ممنون، دگرجهانی!
‫صبر کن ببینم.
‫اگه اینطوریه، پس اون کی بود؟
‫سوال خوبیه...
‫و مگه سنسه هم هفت روز پیش پیداش نشد؟
‫آره، هرگز فراموشش نمی‌کنم. ‫روزی که زندگیم عوض شد رو می‌گم.
‫منظورم این نبود.
‫اگه اینطوریه، پس چرا سنسه اومد این دنیا؟
‫اگه این دنیا دیگه ارباب شیاطینی نداره...
‫برم بمیرم.
‫«در این مکان مردی آرمیده که تمام عمرش را صرف ‫پاره کردن کاغذانی کرده که قلمش بر آنان لغزیده است.»
‫اینو رو سنگم حک کنید.
‫هوی، چت شده؟
با خودم گفتم راجع‌به اتفاقاتی که...
‫از وقتی به این دنیا اومدم افتاده، بنویسم.
‫ولی نمی‌تونم بنویسم. و افسرده شدم.
‫عه‌وا! سنسه دارید سفرمون رو ثبت می‌کنید؟
‫چطوری دیدار ما رو توصیف کردید؟
‫چیزی راجع‌به تو ننوشتم.
‫هیچی؟
‫موندم چرا.
‫از وقتی والدلیا رو دیدم، خلاقیتم به‌شکل عجیبی بیشتر شده.
‫ای‌کاش یه‌چیز دیگه که بتونه احساساتم ‫ رو برانگیخته کنه اتفاق بیوفته.
‫نمی‌خوام دوباره کار خطری کنم.
‫پس چطوره برای استراحت بریم تو شهر؟
‫با توجه به آینده‌مون، می‌خوام براتون یه‌سری چیز بخرم.
‫بازم تشریف بیارین!
‫سنسه زره ‫نقره‌ای پوشید.
‫نه بابا صبر کن!
‫اون برای مبارزای سنگینه!
‫آره، حتی افسون‌های پایه هم پس می‌زنه.
‫معلوم نیست کِی، یکی بهمون حمله می‌کنه.
‫نمی‌خوام عذاب کشیدن سنسه رو ببینم.
‫به‌نظرم همین الانم داره می‌کشه.
‫این حس ظلم... بدم نیست.
‫خوشت اومده؟
‫ما می‌ریم خرید.
‫همینجا بمونیدا، باشه؟
‫نه که بتونه جایی بره ها.
‫این چیه؟
‫چه گنده.
‫چیزی شده؟
‫یعنی این چیه؟
‫چیکار می‌کنی؟
‫سلام.
‫تو، ییشا بودی، نه؟
‫چیکار می‌کنی، دگرجهانی؟
‫به دنبال هیجان تازه‌ای بودم.
‫آها.
‫بگذریم. خودمم کارت داشتم.
‫گوش بده، دگرجهانی. از الان به بعد، انت با من می‌مونه.
‫اون از قدیما خیلی معصوم بود.
‫برای همین راحت به همه اعتماد می‌کنه.
‫اما بودن با یه دگرجهانی، بدون شک بدبختش می‌کنه.
‫به‌عنوان دوستش، باید کمکش کنم.
‫برای همین، لطفاً پارتیت با انت رو منحل کن!
‫انت رو از پارتی حذف می‌کنی؟
‫بله
خیر
لــبــخــند
خیر
‫یه‌چیزی بگو!
‫تصمیم اینکه باهام بمونه، با خود انته.
‫حق نداری دخالت کنی.
‫چـ ـ چی گفتی؟
‫اون یه پرنده‌ی آزاده.
‫و از کجا مطمئنی قراره بدبخت بشه؟
‫چون تو یه دگرجهانی‌ای!
‫بذار رُک بگم!
‫من به شما دگرجهانیا اعتماد ندارم!
‫چه‌خبره؟
‫اون...
‫نظاره‌گر باشین.
‫ایشون کسی‌ان که از آسمان برای ‫ایستادن بالای بقیه، نازل شدن.
‫جناب دگرجهانی، سوزوکی!
‫مردم وِیل، گوش بدین.
‫براتون خبری آوردم.
‫چندروز پیش، ارباب شیاطین توسط گروهی از ‫دگرجهانیان شکست خورد!
‫چی؟
‫ارباب شیاطین مرده؟
‫خوشحال باشین! صلح به دنیاتون اومده!
‫واقعاً؟
‫بالأخره!
‫به افتخار دگرجهانیان!
‫و بریم سر اصل مطلب.
کیا این صلح رو براتون به ارمغان آوردن؟
‫دگرجهانیانی که جون‌شونو به خطر انداختن و جنگیدن!
‫و به این ترتیب، عصر جدیدی تحت فرمان ‫ما دگرجهانیان شروع می‌شه!
‫و به اسم عصر بزرگ قهرمانان شناخته خواهد شد!
‫و شهر وِیل هم تحت سلطنت آقا سوزوکیه.
‫و ـ ولی...
‫چه‌خبره؟
‫اگه فهمیدین، زانو بزنین، بی‌ارزشا.
‫عصر بزرگ قهرمانان؟ فکر کرده کدوم خریه؟
‫آقا سوزوکی، همون بود!
‫همون الفیه که رفتار خشونت‌آمیزی باهام داشت!
‫خودشه!
با یه دگرجهانی رفتار خشونت‌آمیزی داشتی؟
‫سـ ـ سوءتفاهمه.
‫ما هیچ رفتار خشونت‌آمیزی نداشتیم.
‫چطوری جرئت کردی با قهرمانی که زائوربرگ رو ‫نجات داده همچین غلطی کنی؟
‫عجب دختر بدی.
‫دختر خوبی شو.
‫بالأخره...
‫حس کردم می‌تونم یه شاهکار بنویسم.