‫عـــه...
‫پس این‌جا جاییه که با دختر جادویی به مصاف می‌ری!
‫چقدر آرامش‌بخشه!
‫آره.
‫فومالهاوت:
‫از یه خانواده‌ی اشرافیه، و مدت‌ زیادیه که همدیگه رو می‌شناسیم؛ از زمان ملحق شدنمون به سازمان.
‫اما جدی گفتم اگه چیزی پیش اومد بی‌تعارف باهام در میون بذار!
‫خیلی سمجی...
‫پس، می‌تونی توی چشم‌هام نگاه کنی؟
‫آروم باش.
‫ببخشید، ببخشید.
‫اینطور نیست که بهت شک داشته باشم.
‫یه ستوان شیطانی با بی‌رحمی غیرانسانی که همه ازش می‌ترسن.
‫هیچوقت تحت تأثیر احساساتش قرار نمی‌گیره.
‫نه، اصلاً وقتی چشمش به هدف بیفته دیگه احساسات وجود خارجی ندارن!
‫فکر این که تو مغلوب یه دشمن زن بشی...
‫باید ببینم تا باورش کنم!
‫اوه. اوهوم.
‫اما خیالم راحته.
‫خیانت به سازمان کار هوشمندانه‌ای نیست.
‫اما اگه زنی توی خطر بیفته، ‫میرا تو آدمی هستی که بهش کمک کنی.
‫چون دوست همیم اینو می‌دونم!
‫فومالهاوت.
‫هوم؟
‫برو... بگیرش!
‫باشه!
‫قسمــــت
‫4
‫عادت دنبال کردن چیزی که تکون می‌خوره
SayaKa
AnimeList T.T
‫امروز فقط اومدم ببینم چیکار می‌کنی!
‫آره، مشکلی نیست.
‫این باید روش شاه شیاطین برای زیرنظر داشتن من باشه.
‫نمی‌تونم اعتبارمو پیش شاه از دست بدم...
‫آقای ستوان...
‫دلم برای دختره می‌سوزه، ولی ایندفعه دیگه ‫وقتش رسیده تا حسابمو باهاش صاف کنم.
‫ببخشید که دیر کردم!
وا می‌ده
‫نه، نذار ذهنتو منحرف کنه.
‫این فرصت خوبیه.
‫امروز... دختر جادویی رو شکست می‌دم!
‫چه سرعتی داری، دختر جادویی.
‫می‌خواستم هرچه زودتر ببینمتون آقای ستوان، برای همین دویدم.
‫منم دقیقاً همین احساسو داشتم!
‫حتی یه ثانیه هم نیست که همچین حسی نداشته باشم.
‫زل....
‫این یه استراتژیه.
‫باهاش صمیمی شو و کاری کن گاردش رو پایین بیاره!
‫آها پس بگو! ایولا میرا!
‫دیگه از مسیر منحرف شده.
‫حالا که درست جلوی چشمامه چه کاری ازم بر میاد...
‫خودشه! اگه بهش نگاه نکنم کار زیادی ازم بر نمیاد!
‫وای نه.
‫هرچی بیشتر سعی می‌کنم رومو برگردونم، بیشتر نگاهش می‌کنم.
‫ولی... چرا همچین چیزی پوشیده؟
‫کی براش اینو انتخاب کرده؟
‫من دشمنشم ولی باید بگم که احسنت...!
‫زل...
‫یه چیز هیپنوتیزم‌طور توی چشمای اون دختر هست، مراقب باش.
‫باشه.
‫راستش آقای ستوان، براتون ناهار درست کردم.
‫برای تشکر بابت همه‌ی کاراییه که برام کردین.
‫امیدوارم دوست داشته باشین.
‫لازم نبود... خودتو به زحمت بندازی.
‫زل...
‫سمیه!
‫خطر!
‫خب حالا، چطوری قسر در بریم...
‫هیچکسی اونقدر احمق نیست چیزی رو بخوره که می‌دونه به کشتنش می‌ده.
‫بهترین کار اینه یه دلیلی سر هم کنم و نخورمش.
‫ببخشید... آقای ستوان...
از قبل... ناهار خوردین؟
‫هرچی توش باشه می‌خورم.
‫میرا!
‫میرا، اصلاً تعلل نکردی، نه؟
‫تعلل؟
‫منظورت در مورد به زور مطیع کردن دیگرانه؟
‫دلیلی داره که الان این حرفو می‌زنی؟
‫چون اگه تعللی کنی، اونوقت سازمان متوجه می‌شه.
‫اون تعلل یه روزی تو رو به کشتن می‌ده.
‫شاید جسمی نباشه، ولی ذهنی به کشتنت می‌ده.
‫بمیرمم به درک!!
‫همه‌شو خوردم!
‫میرا...!
‫اگه سم به خوردت دادن، به چشم ادویه ببینش.
‫میرا!
احترام
‫مبارزه‌ی وحشیانه‌ای بود...
‫نمی‌دونستم همچین نبرد طاقت‌فرسایی باشه...
‫جدی؟ خدا رو شکر اینطور دیدیش.
‫فکر می‌کردم باید بکشمش...
‫تو حرف نداری میرا!
‫دفعه‌ی دیگه هم باهات میام!
‫اینطوری می‌تونی منو بهش معرفی کنی!
‫می‌کشمش.
‫این مأموریت منه.
‫بدون اینکه شک برانگیز باشه رابطه‌ی مشکل‌سازم با اون دختر رو توضیح می‌دم...
‫و شهرتمو هم به دست میارم...
‫و همه‌ی تلاشمو می‌کنم تا اون ازش دور بمونه.
‫میرا!
‫امروزم مشتاق همکاری باهاتم.
‫در نهایت اون دختر، باید به دست خودم شکست بخوره...
‫مراقب باش.
‫اگه ناخواسته دختره رو لمس کنی، می‌کشمت... نه می‌کشتت.
‫اوهوم.
‫امروز همکارمم با خودم آوردم.
‫از آشناییتون خوشوقتم، دختر جادویی هستم.
‫ممنون که همیشه هوای میرا رو دارین.
‫آقای ستوان... همیشه باهام خیلی خوب رفتار می‌کنن.
‫ایشون خیلی مهربونن و منم واقعاً ممنونشونم.
نازه
‫این یه مأموریته! نباید مشکوک باشی.
‫من فومالهاوتم.
‫خیلی وقته میرا رو می‌شناسم.
‫از آشناییت خوشوقتم خانم.
‫مراقب باش! بهت گفتم نباید بهش دست بزنی.
‫نزدیک بود دستتو به باد بدی.
‫چی؟ انقدر خطرناکه!
‫چرا من یه دختر جادویی‌ام؟
‫چون از این راه پول در میارم.
‫چی... با همچین باور کمی دختر جادویی شدی؟
‫زندگیت رو به‌خاطر همچین چیزی به خطر میندازی؟
‫چندبار بهت بگم تا حالیت شه؟!
‫بهش دست بزنی کارت تمومه.
‫یادم رفته بود.
‫راستی، این هدیه‌ی امروزمه.
‫ممنونم.
‫سمیه؟
‫اره خب احتمالش هست.
‫برای همین تو نباید بخوریش.
‫اینطوری شبیه زوجا به‌نظر میاین.
‫منم وانمود می‌کنم که دارم می‌خورمش.
‫من چی؟
‫فقط نگاه کن!
‫زل....
‫حتماً می‌خواد نگاه کنم و یاد بگیرم!
‫خیلی نزدیکه.
‫ببخشید، اگه بخواین می‌تونین سهم منو...
‫ممنونم ولی لازم نیست.
‫تو باید نگران خودت باشی...
‫اما...
‫روی صورتته...
‫ممنونم.
‫اوهوم! دارم یاد می‌گیرم.
‫چیزای شیرین دوست دارین؟
‫من هرچیز مغزی رو دوست دارم.
‫پس، دفعه‌ی دیگه من یه چیزی برات میارم.
‫می‌خوام خوشحالت کنم.
‫اوه، ممنونم.
‫میرا، اینطوری، درسته؟
‫انگاری اشتباه کردم.
‫به‌نظر غمگین میاد.
‫شاید من باعث می‌شم گاردش بالا باشه.
‫تقصیر تو نیست کلاً اینطوریه.
‫تنها وقتی که حالت صورتش آروم شد و با کسی ‫یه مکالمه‌ی درست داشت، با خودم بود.
‫اون فقط با خودم... رفتارش فرق داره.
‫هوم؟ میرا!
‫میرا! خیلی از اینا اومد!
‫ولی... امروزم هیچ کاری رو پیش نبردیم.
‫ببخشید، میرا.
‫می‌خواستم کمکت کنم شهرتتو به دست بیاری...
‫فومالهاوت...
‫یه کار دیگه‌ای هست که می‌تونی برام بکنی.
‫برو... بیارش!
‫باشه!
‫گیرت انداختم...
‫الان کل دنیا رو دنبال توپی می‌گرده که فکر می‌کنه براش انداختم...
‫آقای فومالهاوت رفتن؟
‫آره.
‫که اینطور.
‫آدم خیلی سرخوشی بود. به‌نظرم آدم فوق‌العاده‌ای بودن.
ازش خوشت اومد؟
‫ها؟
‫نه، هیچی.
‫آقای ستوان...
‫ناراحت شدین؟
‫نخیرم.
‫آقای ستوان؟
‫چیه؟
‫من خیلی خوشحالم.
‫دوست شما. اسمتون.
‫نسبت به قبل چیزای بیشتری در موردتون فهمیدم آقای ستوان...
‫میرا-سان...
‫تو...
‫میـــــــــــــــــــــــرا!
‫یه خرگوش کوچولو پیدا کردم!
‫فومالهاوت.
‫کی بهت گفت خرگوش پیدا کنی؟ توپ چی؟
‫آه، یادم رفته بود.
‫جدی بکشمش.
‫قسمــــت
‫5
ما دشمن همدیگه‌‌ایم