‫روزهایی که با آقای آشنام، صبح صبحونه‌مون رو درست می‌کنم.
‫بعدش بیدارش می‌کنم.
‫آقای آشنا، صبح شده‌
‫بیا یکم دیگه بخوابیم...
‫منظورم اینه تو بغل همدیگه.
‫بعدش بهم تعرض جنسی می‌شه.
‫بیاکویا!
‫بیا یه جلسه‌ی استراتژیک بذاریم.
‫ولی من هنوز باید تمیزکاری کنم...
‫تمیزکاری یا بحران جهانی، کدومش مهم‌تره؟
‫بعد از صبحونه، گاهی اوقات اگه آقای آشنا حوصله‌شو داشته باشه، جلسه می‌گیریم.
‫قراره در مورد چی صحبت کنیم؟
‫باید تاکتیکای تو رو طوری کنیم که بیشتر به دخترای جادویی بخوره.
‫در چه مورد باید بیشتر شبیه دخترای جادویی بشه.
‫جواب منو نده، وگرنه ممه‌هاتو می‌گیرم.
‫باید یه حمله‌ی آغازین دخترجادویی‌طور پیدا کنیم.
‫بهت نشون می‌دم، پس نگاه کن.
‫شاد شاد شادی.
‫با قدرت ناشادم، با شادی غفلت ناشاد تو رو جادو می‌کنم!
‫چیه؟ خیلی گیرا بود.
‫مجبورم انجامش بدم؟
‫ها؟!
‫باشه....
‫شاد شاد شادی...
‫با قدرت ناشادم، با شادی غفلت ناشاد تو رو جادو می‌کنم!
‫همینتو دوست دارم.
‫حتی اگه نخوای انجامش بدی هم بازم همه‌ی تلاشتو واسه‌ش می‌کنی!
‫کارمه خب...
‫ها، خندیدما.
‫برای حمله‌ی دیگه‌ت باید اینکارو بکنی.
‫باشه. اگه برای کاره انجامش می‌دم...
‫خب دیگه، بعدی اینه.
‫به عنوان دختر جادویی یه تغییرایی توی لباست ایجاد می‌کنیم.
‫تیکه‌ای می‌شه واسه خودش.
‫تغییر چندانی نمی‌بینم.
‫طرح شماره‌ی 3.
خیلی تیکه شد نه؟
‫شماره‌ی 4.
‫این یکمی زیادی خالی نیست؟
‫شماره‌ی 5.
‫اینکه دیگه هیچی نداره.
‫احمق! اینطوری همه‌چی عوض می‌شه.
‫کی گفته برای تغییر لباس باید تیکه‌هاش بیشتر باشه؟!
‫ولی شما گفتی خیلی تیکه داره...
‫خب تو چطور لباسی می‌خوای؟
‫شاید، بهتر باشه یکم پارچه داشته باشه...
‫نمی‌شه.
‫تنها چیزایی که تو داری صورتت و سینه‌هات و حرف‌گوش کنیته.
انقدرخسیس نباش، بندازشون بیرون
‫آقای ستوان...
‫واسه نجات جونت به دشمنت پناه نبر.
‫تو واقعاً هیچی حالیت نیست.
‫گوش کن، یه توصیه‌ای واسه‌ت دارم.
‫اون ستوان شیطانی...
‫ممه دوست داره.
‫بعد از ظهر بشه...
‫آره، اون چهارچشم عشق منحرف به تمام معناست.
‫آقای ستوان اینطوری نیست.
‫عموماً جلسه‌های استراتژی آخرش به حاشیه می‌رن.
‫احمقی مثل تو نمی‌فهمه.
‫و حالا جلسه‌ی ویژه‌ی اضطراریمون رو شروع می‌کنیم. میرا ممنون می‌شم.
‫بله، موضوعمون...
‫هفدهمین جشن سالگرد پایان سال سازمان شیطانی.
‫وای نه.
‫فکر نمی‌کردم بازم انجامش بدیم.
‫با این شرایط بهتر بود کلاً بی‌خیالش می‌شدیم...
‫خب چه ایرادی داره...
‫حتی اگه شروع به آماده‌سازی بکنیم، به موقع نمی‌رسیم.
‫نه، به موقع می‌رسیم.
‫چون...
‫شاه مشتاقشون هستن.
‫درسته... فقط به اسم «جشن پایان سال»ـه...
‫بیشتر مثل یه ضیافت نامقدسه، چون یه جشن برای پادشاه شیطانی...
‫توسط پادشاه شیطانی و برای سرگرمی اونه.
‫ما همه باید تا وقتی شاه راضی بشن در خدمتشون باشیم...
‫تا وقتی آخرین قطره‌ی قدرت و غرورمون رو می‌خشکونه ‫مثل دلقکای دربارش رفتار کنیم...!
‫خب همینه که هست.
‫ما هفت‌ سرسپرده‌ی شاه شیطانی هستیم.
‫و این تا زمانی معتبره که همه‌ی درخواست‌های شاه رو به منصه‌ی ظهور برسونیم.
‫زیاد گنده‌گویی می‌کنی ولی واسه خودتم سخته، میرا.
‫من برگزارکننده‌ی رویدادم.
‫برای همین کارای دیگه‌ای برای انجام دادن دارم.
‫این مرد خیلی نابغه‌ست.
‫صرف فکر کردن به این چیزا باعث می‌شه دلپیچه بگیرم...
‫چیزی نمی‌شه سادالسود.
‫ببرمت درمانگاه؟
‫اگه صداتو بیاری پایین خوب می‌شم.
‫اطاعت!
‫خب؟ چیکار می‌کنیم؟
‫وقت زیاد نداریم پس باید روی یه چیزی تمرکز کنیم.
‫نگران نباشید.
‫من یه برنامه‌ای در نظر دارم.
‫امسال...
‫بازم همون کار پارسال رو انجام می‌دیم: ‫«سازمان شیطانی عاری از خنده.»
‫سادالسود... بیرونی.
‫نه! نزدیک من نیا.
‫رد می‌کنم...!
‫دیگه نمی‌خوام اون کابوسو ببینم.
‫منم.
‫فکر نمی‌کنی یکم سختگیرانه قضاوتمون کردی؟
‫من اونقدرا هم نخندیدم.
‫خب، اگه پیازداغشو یکم زیاد نمی‌کردیم که خوش نمی‌گذشت.
‫عجیب قاضی‌ای هستی.
‫خب به من که خیلی خوش گذشت.
‫چون خودت محرک خنده‌ بودی!
‫اگه قراره انجامش بدیم، پس منم تلاشمو می‌کنم تا از همونا بشم.
‫نه، بلاتریکس؟
‫تو هم یه چیزی بگو.
‫من... هر دستوری میرا بده رو پیروی می‌کنم.
‫ها؟
‫چرا؟
‫چون باور دارم بیشتر از هرکسی می‌تونه این کار رو انجام بده.
‫احسنت بلاتریکس، نظر معقولی بود.
‫ولی اگه هر سال همون برنامه رو داشته باشیم، شاه حوصله‌ش سر میره.
‫واقعاً امسال باید از میرا هم بخوایم شرکت کنه، خوش می‌گذره!
‫فومالهاوت.
‫هوم؟
‫برو بیارش!
‫واق!
‫امـ ـ اما، بلا تو هم پارسال حسابی شلاق نخوردی؟
‫دوست نداشتی دیگه، باید یادت مونده باشه.
‫پارسال؟
‫آره!
‫پارسال رو مثل دیروز یادمه...
‫دوره‌ی زشت آزاردهنده و تحریک‌کننده‌ای بود...
‫کم و بیش یادمه که آدمای سیاه‌پوش دوره‌م کرده بودن...
‫پاهام و دستام بسته شده بودن، ‫هیچ آزادی‌ای نداشتم و اسپنک می‌خوردم.
‫و اینکه...
‫میرا کسی بود که دستورها رو می‌داد.
‫شیطان! شیطان چهارچشم! سادیست.
‫یهویی چی شد؟
‫بگذریم! من می‌گم نقشامونو با هم عوض کنیم!
‫نه.
‫چی؟
‫تو مخالفی یا نیستی؟
‫شاید لذت گناه‌آلودشه.
‫اتوبوس من الان می‌رسه.
‫اگه به اندازه‌ی کافی خوب نیست، کسی هست ایده‌ای داشته باشه؟
‫اگه کسی چیز آماده‌ای داره در نظرش می‌گیرم.
‫بله.
‫بتلگیوس یه ایده داره.
‫بگو، بتلگیوس.
‫سوموی لیز.
‫خب، من برم.
‫من تا شب کار می‌کنم...
‫در حالی که آقای آشنا در آرامش استراحت می‌کنه.
‫سر راهم به خونه برای شام خرید می‌کنم.
‫و آقای آشنا در آرامش استراحت می‌کنه.
‫من برگشتم.
‫امروز، قبل شام یکم تمیزکاری می‌کنم.
‫هنوز تموم نشده؟
‫بـ‌ـ ـ بله.
‫پس بریم.
‫عموماً توی حوضچه‌ی فلزی حموم می‌کنیم، ‫اما گاهی اوقات می‌ریم حموم بیرون.
‫بابا.
‫ممنون که منتظر موندی.
‫خوب خودتو گرم کردی.
‫اوهوم.
‫حموم کردن توی یه وان بزرگ خوبه، نه؟
‫اوهوم! بازم بریم! فردا.
‫فردا؟
‫گرم‌ــ
‫حموم خیلی شلوغ بود.
‫آخر ساله دیگه.
‫برگشتیم یکم سوبا درست می‌کنم.
‫سوبا با گوشت؟
‫فقط سوبا...
‫ممنون بابت غذا.
‫می‌دونی...
‫با یه مرد زندگی می‌کنی ولی یه‌طوری هستی انگار ‫چیزی نیست. اما نظرت چیه؟ در مورد من.
‫خب...
‫شما یه پیام‌رسان از بهشتی و عموماً تو فرم گربه‌تی.
‫و به دختر جادویی کمک می‌کنی.
‫توضیح نخواستم.
‫من با این‌چیزا آشنا نیستم برای همین درست نمی‌دونم، اما...
‫انگار که با هم خانواده‌ایم.
‫بیاکویا...
‫اینطور نیست. بعدم سوپت خیلی آبکیه.
‫سس سویام کم بود.
‫شما به عنوان یه فرشته بدون غذا هم می‌تونی زنده بمونی.
‫خوشمزه‌ست.
‫ها؟ همچین غذای آبکی‌ای؟
‫سال خوبی داشته باشی.
‫آه، آره.
‫قسمــــت
‫10
روزها با آقای آشنا
SayaKa
AnimeList T.T
‫قسمــــت
‫11
‫ساختمان قدیمی 53 ساله