آگهی وبسایت رسمی
از چه طریقی با این آزمون آشنا شدید؟ [اجباری]
استفاده از اطلاعات شخصی
ثبت درخواست
درخواست ثبت شد
‫عــــا... مردم از خستگی!
قسمت ۱۲
هانا-نی-ناره
‫سوزوها-چان دیرتر میاد، آره؟
‫آره، فکر کنم.
‫بفرمایید.
‫ممنون.
‫مال ماری-سان رو بسته‌بندی کنم؟
‫آره.
‫نخوریمش یعنی؟
‫فکر نکنم امروز بیاد.
‫از اون‌موقع دیگه جواب نداده؟
‫نه.
‫توی مدرسه هم غیبت داشته.
ماری-سنپای، امروز مستقیم بیا خونه‌ی مگو!
دفتری که امروز توی مدرسه جا گذاشته بودی رو میارم
خیلی ممنونم!
به‌خاطر تو تونستم پرواز کنم! خیلی ازت ممنونم!
‫نکنه مریض شده؟
‫ولی، از یه هفته بیشتر شده.
‫شاید دیگه دلش نمی‌خواد بیاد.
‫که دیگه...
‫هیچ‌وقت چشمش من رو نمی‌بینه.
‫می‌خوام...
‫من رو به‌طور کامل فراموش کنه.
‫شاید به‌خاطر اینه که کاناتا دوباره می‌تونه بپره.
‫از زمانی که سنپای اون کامنت رو نوشت...
‫کاناتا...
‫تو دیگه نتونستی بپری.
‫من این‌ها رو بهش گفتم.
‫پس یعنی... به‌خاطر کاناتا-چان ‫بود که اومد اینجا؟
‫لازم نبود که بذاره بره!
‫کاری که اون کرد گند زد به اعصابم ‫و هیچ‌وقت نمی‌تونه جبرانش کنه.
‫ولی...
‫ما دیگه یه خانواده‌ایم.
‫همین‌طوری... ولمون نکن برو.
‫هانا-چان.
‫دردت چیه؟!
‫عضله‌های صورتت خشک شدن.
‫تشویق‌کننده‌ها باید توی همه‌ی شرایط خندون بمونن.
‫هروقت لازم باشه می‌خندم.
‫ولی وقتی نوی-چان می‌گه حرفی برای گفتن وجود نداره...
‫خسته نباشید!
‫نخسته.
‫چی شده؟
‫اومدی تماشا؟
‫بعد از تمیزکاری وقت نداشتم که برم اتاق باشگاه.
‫داری چیکار می‌کنی؟!
‫لطفاً اینجا لباست رو عوض نکن.
‫توی اتاق باشگاه عوض کن!
‫تو همیشه یکی از اعضای باشگاه تشویق تاکانوساکی هستی!
‫مگه نوی-چان همیشه بهت نمی‌گه ‫این‌طور در نظر بگیر که مردم دارن نگاهت می‌کنن؟!
‫شرم و حیا نداری تو دختر؟!
‫ماری-سنپای از مدرسه رفته؟
‫چه اتفاقی براش افتاده؟
‫نمی‌دونم.
‫کاپیتان!
‫دارید چیکار می‌کنید؟
‫چه خبره؟
‫این‌طوری نمی‌شه که!
‫نمی‌شه که همین‌طوری دیگه نیاد مدرسه!
‫ماری-سنپای...
‫می‌دونم که داره اذیت‌تون می‌کنه...
‫خیلی‌خب.
‫خودم می‌رم.
‫می‌رم ببینم چیکار می‌کنه.
‫بقیه‌تون روی تمرین تمرکز...
‫نمی‌خواد.
‫ازت انتظار دارم به خودت مسلط باشی.
‫به‌خاطر اینه که تو هیچ حرفی نمی‌زنی، نوی-چان!
‫مسابقات آل ژاپن نزدیکه.
‫فقط روی...
‫وقتی این‌قدر از همدیگه ناراحتیم نمی‌تونیم اجرای خوبی داشته باشیم!
‫نوی-چان...
‫از زمان قهرمانی مسابقات ملی عوض شدی.
‫وایسا.
‫کاناتا، لازم نیست تو باهاش بری.
‫ولی... به لطف ماری-سنپایه که دوباره می‌تونم بپرم.
‫دلم می‌خواد که سنپای بازم بتونه بخنده.
‫می‌خوام از سنپای حمایت کنم!
‫بزن بریم!
‫من که با دوچرخه نیومدم تا مدرسه!
‫وایســــید!
‫آیه‌دا خودش نامه‌ی استعفاش رو تحویل داد.
‫به‌عنوان رئیس باشگاه، باید به خواسته‌ش احترام می‌ذاشتم.
‫چیگو، تو هم بعضی وقتا می‌ری روی اعصاب ها.
‫مگه ماری همون‌قدر که عضو تیمه دوستت هم نیست؟
‫خـــب، بروبچ، جمع شید بینم!
‫میابی-سنپای؟
‫کاپیتان رفته تا یه جایی.
‫پس فعلاً کاپیتانتون منم.
‫کاناتا-چان.
‫فایده نداشت.
‫از مدیر ساختمون پرسیدیم، ‫ولی گفتن مدتی می‌شه که رفته خونه.
‫ماری-سنپای... تنها زندگی می‌کنه؟
‫همین‌طوره.
خانه‌ی سومیره
‫اینجا اقامتگاهشه.
خانه‌ی سومیره
‫هیی، می‌دونی پدر و مادرش کجان؟
‫اینو دیگه نمی‌دونم.
‫توی تسومـــاگـــوی‌ان!
‫نوی-چان!
‫آیه‌دا اهل تسوماگوی‌ـه.
‫کجاست؟
‫سمت چپ استان گونما.
‫چپش می‌شه کجاش؟!
‫کاپیتان...
‫کاپیتان نه.
‫به‌عنوان دوست ماری می‌رم.
‫نه بابا.
‫کاناتا، سوار شو.
‫چشم!
‫هوی... من چی پس؟!
‫فقط یکی رو می‌بره.
‫هیی، بزن بریم!
‫تسوماگوی‌ـه ها!
‫با دوچرخه که نمی‌شه رفت!
‫ماری-سنپای!
‫سنپای...
‫بنکه، بشین.
‫ببخشید که بی‌خبر اومدیم.
‫می‌خواستم توی یه روز تعطیل تنهایی بیام.
‫کلم، ها؟
‫اوهوم.
‫دارم توی برداشتش کمک می‌کنم.
‫جدی؟
‫برای چی اومدید؟
‫من...
‫می‌خواستم که ناپدید بشم.
درخواست استعفا
‫جبران کارهات تموم شد، نه؟
‫درسته که قوانینو زیر پا گذاشتی.
‫ولی من قانع نشدم که تو دیگه لایق تشویق‌کردن نیستی.
‫من...
‫منظورت از لیاقت چیه؟!
‫معلومه که می‌تونی!
‫آخه... تو از من حمایت کردی!
‫ماری-سنپای!
‫تشویق‌کردن عین کلم می‌مونه.
‫روحیه‌ی تشویق عین برگ‌های سبزشه.
‫و سبزیجات هم گل دارن.
‫چیزه...
‫عــه... کلم هم گل داره مگه؟
‫د ـ داره.
‫داره پس؟!
‫خدا رو شکر.
‫دیدی حالا؟!
‫چیزی که یه نفر رو واجد شرایط تشویق می‌کنه، روحیه‌ی حمایتشه.
‫که تو هم اون رو داری ماری.
‫ولی...
‫کاری که کردی رو با تشویق‌کردن جبران کن.
‫معذرت می‌خوام.
‫ماری-سنپای...
‫نمی‌تونم.
‫من...
‫حالا حالاها غذا هست. حسابی بخورید.
‫چشم، خیلی ممنون!
‫نوش جانت.
‫چشم!
‫کار دخترم چطوره؟
‫با اون‌همه کار تشویقی که می‌کنه به درس‌هاش هم می‌رسه؟
‫بله.
‫ماری-سان همیشه توی امتحانات عادی جز دانش‌آموزهای برتره.
‫وای... موندم یعنی به کی رفته؟
‫کومبو گومائه؛ نوعی دسر یا ساید دیشه ‫که با تزئین سبزیجات و کنجد درست می‌شه.
‫بفرمایید! رولت گوشت کلم! یه عالمه کلم و کومبو گومائه‌ی کلم!
‫همیشه کارش توی مدرسه خوب بوده.
‫کلی غذا بخور!
‫خانوم جان چرا اون چیزه رو نیاوردی؟
‫چـــشـــم!
‫آها، اون چیزه.
‫چه‌قدر اینجا خنکه.
‫کاناتا کجاست؟
‫ولش کردم.
‫دیگه جا ندارم.
‫تا حالا هیچ‌کدوم از دوست‌های دبیرستانم رو نیاوردم خونه.
‫هانا سرم داد کشید.
‫گفت از زمان قهرمانی مسابقات ملی عوض شدم.
‫حق داره.
‫شاید دلواپس شده بودم.
‫من با درخواست حرکات سخت‌تر باعث اون حادثه شدم.
‫من گند زدم.
‫هم به‌عنوان یه کاپیتان هم یه دوست.
‫تو و کاناتا رو فدا کردم و مهم‌تر از همه،
‫باعث شدم که تو بابتش یه کاری کنی.
‫حرف‌هایی بودن که منم نتونستم بزنم.
‫بنکه، چی شده؟
‫هانا-چان!
‫هیی!
‫نکنه از تاکاساکی تا اینجا رو با دوچرخه اومدید؟
‫ماری، پا پس نکش!
‫اگه مشکلی برات پیش اومده ‫هرکاری که از دستم بر بیاد انجام می‌دم.
‫پس لطفاً دور همه رو خط نکش!
‫ماری-چان.
‫بیا باهم بریم مسابقات ملی.
‫دلم نمی‌خواد بکشم کنار.
‫صبح بخیر.
‫هیی، ساعت چنده؟
‫صبح بخیر.
‫پس تو هم همون مشکل کاناتا رو داری؟
‫یعنی اگه می‌خواستی هم نمی‌تونستی تشویق کنی.
‫اول از همه باید ببریمت بیمارستان.
‫بعد از اون صحبت می‌کنیم.
‫پس آل ژاپن چی؟
‫دوست ندارم بگم، ولی فکر نمی‌کنم به این زودی خوب بشه.
‫چرا؟ آخه چرا؟
‫هیچ کاری نمی‌تونیم بکنیم؟
‫اجازه!
‫چی شده، کاناتا؟
‫می‌گم... دوست داری که برگردی به پومپومز؟
‫جان؟
‫برای حضور توی پومپومز فقط به ‫روحیه‌ی تشویق‌کردنت نیاز داری.
‫پس برای همین...
‫ازتون می‌خوام که هوای ماری ما رو داشته باشید.
‫سنپای...
‫خب، در مورد رویداد بعدی پومپومز...
‫تشویق‌کردن ماری بود دیگه؟
‫می‌دونست اینو می‌گی.
‫چرا؟
‫خانواده باید هوای بچه‌هاشو داشته باشه.
‫ماری-سنپای، تو هم یکی از اعضای پومپومز هستی.
‫داریم یه آهنگ تشویق می‌نویسیم.
‫شماها می‌تونید آهنگم بنویسید؟
‫نکنه آهنگ‌های ویدیوهاتون رو هم خودتون نوشتید؟
‫اوهوم.
‫پومپومز همیشه آهنگ‌های خودشو داره.
‫ای وای!
‫بذارید منم کمک‌تون کنم!
‫نوی-چان، اشکالی نداره؟
‫واقعاً برای این کارها وقت دارید؟
‫اشکالی نداره.
‫چیکار کنیم، چیکار کنیم؟!
‫این‌یکی چطوره؟
‫«نمی‌تونیم بذاریم گل بی‌نظیری مثل تو پژمرده بشه.»
‫هیی!
‫هنوز دارم می‌نویسم! نخونش!
‫چه نازه.
‫آهنگتو دوست دارم.
‫جـ ـ جدی؟
‫شبیه این نمایش‌های قدیمی شده.
‫تویاما نو هانا-سان!
‫سامورایی؟!
‫جای این کارها بیا کمک کن، نوی-چان.
‫باید برم مدیتیشن.
‫در رفت.
‫میابی تو اینجا چیکار می‌کنی؟
‫وای.. عقب‌نشینی!
‫«شکفتن مثل کلم»؟
‫این دیگه چیه؟
‫خب...
‫روحیه‌ی تشویق دوباره شکوفا می‌شه، یه همچین چیزی.
‫چه شاعرانه!
‫شعره دیگه.
‫گل کلم چه شکلیه اصلاً؟
‫چیزه...
‫شبیه گل خردله.
‫یه گل کوچیک و زرد رنگه.
‫اگه کلم رو برداشت نکنید، در نهایت از وسط دو تیکه می‌شه،
‫یه ساقه ازش رشد می‌کنه و گل می‌ده.
‫که این‌طور.
‫یکمی حال‌به‌هم‌زنه.
‫اوهوم.
‫ماری-سنپای، نظرت در مورد این متن‌ها چیه؟
‫من؟
‫این آهنگ توـه ماری. می‌خوایم که نظرتو بشنویم.
‫ولی، من اون‌قدر زیاد آهنگ گوش نمی‌کنم.
‫نمی‌دونم چی می‌تونه خوب باشه.
‫می‌تونی صرفاً از روی غریزه بگی.
‫ببینم ببنیم...
‫ببخشید، ولی واقعاً سر در نمیارم.
‫ولی فکر می‌کنم شگفت‌انگیزه که می‌تونید چنین متن‌هایی بنویسید.
‫همون دفتریه که توی باشگاه ازش استفاده می‌کردی؟
‫اوهوم.
‫توش یادداشت و اهداف و این چیزهام رو می‌نویسم.
ماری سنپای رو ببین! حواست باشه!
‫اوه، حسابی هم یادداشت برداشتی.
‫معلومه که برمی‌دارم!
‫منم دارم.
اعتماد! نترس!
‫هانا-چان، ترسیده بودی؟
‫معلومه که ترسیدم.
‫اگه نفر بالا کارش رو درست انجام نده ‫تمام زحمات ما رو به باد می‌ده.
‫و تازه همیشه نمی‌تونیم بهترین نمایش رو اجرا کنیم.
‫ولی همون موقع‌ست که باید خیالت ‫تخت باشه که تیمت هواتو دارن و پرواز کنی.
‫عاشقتـــــم!
‫هانا-چان، تو بهترینی!
‫بس کن! هیی!
‫خب، سر تمرین صبحگاهی می‌بینمتون.
‫بای‌بای.
‫چشم! فردا می‌بینمتون!
‫هیچ متن خوب دیگه‌ای به ذهنم نمی‌رسه...
‫جدی جدی جور نمی‌شه.
‫چون نمی‌دونیم می‌خوایم از چیش حمایت کنیم سخته.
‫درسته که اون می‌خواد دوباره تشویق کنه، ولی...
‫شاید ماری-سنپای ترسیده باشه.
‫ترسیده؟
‫از چی؟
‫یکم پیش گفت...
‫هانا-چان، ترسیده بودی؟
‫ماری نفر وسط بوده؟
‫شاید فشار اینکه نفر بالایی رو نندازه روی دوشش بوده.
‫به نظرم فشار اینکه نفر بالایی بهت اعتماد داشته باشه هم هست.
‫یعنی چی؟
‫یادته که کاناتا-چان و هانا-سنپای چی توی دفترهاشون نوشتن؟
‫اعتماد داشته باش.
‫داشتم فکر می‌کردم که منم می‌ترسیدم.
‫از اینکه در حد انتظارات‌شون نباشی؟
‫اوهوم.
‫منم همیشه از این می‌ترسیدم.
‫شکست‌خوردن ترسناکه.
‫فکر کنم منم از ترس می‌ترسم.
‫از زمانی که توی مسابقات سقوط کردم، ‫هزار جور فکر و خیال میومد سراغم.
‫ولی توی تشویق، همیشه باید لبخند بزنی.
‫وقتی که ترسیده باشی نمی‌تونی بخندی.
‫و این‌طوری نگران ترسیدن کسی می‌شی که قراره تو رو بگیره.
‫ترس...
‫ترس، ها؟
‫باید اقرار کنم که منم از استاُوت رکورد می‌ترسیدم.
‫گمونم، ترسم از این بود که خونه‌م رو از دست بدم.
‫برای منم، کاناتا بود.
‫ترس از اینکه کاری کنم که بعدش پشیمون بشم.
‫که شاید نتونیم به همون شکلی که قبلاً بودیم برگردیم.
‫ای کاش می‌تونستم زمان رو برگردونم...
‫مگو؟
در مورد کاناتا
هیچ‌وقت نندازش!
حتی اگه مردی هم بگیرش!
به اعتمادش خیانت نکن
اون بهم اعتماد داره.
می‌خوام که جواب اعتمادش رو بدم
‫بابت آهنگ ممنونم.
‫خیلی فوق‌العاده‌ست.
‫ولی باورم نمی‌شد که آهنگ درباره‌ی منه و تعجب کردم.
‫ایـــــــول!
‫برای همین می‌خوام که یه پرتاب ۲-۱-۲ انجام بدم.
‫۲-۱-۲؟
‫همون حرکتی که توی مسابقات ماه می خرابش کردیم.
‫می‌خوام که دوباره امتحانش کنم.
‫سنپای...
‫نمی‌تونم کاری که کردم رو جبران کنم.
‫ولی اگه امکانش هست...
‫خواهش می‌کنم.
‫مدرسه اکنون تعطیل می‌شود.
‫اگر هنوز توی ساختمان هستید، ‫لطفاً سریعاً خارج شوید.
‫هنوز می‌تونیم از باشگاه استفاده کنیم؟
‫از مزایای کاپیتانی!
‫تکرار می‌کنم.
‫ماری-سنپای رو آوردم.
‫مدرسه اکنون تعطیل می‌شود.
‫اوه، اومدید پس.
‫بلندت می‌کنیم.
‫ماری، حالت خوبه؟
‫یه استراحت می‌کنیم.
‫بفرما.
‫ممنونم.
‫هنوزم می‌ترسی پس؟
‫آره.
‫خودم کسی بودم که بابتش اصرار کردم، ولی بازم...
‫چرا این‌قدر باهام خوب رفتار می‌کنی؟
‫برای کسی مثل من خیلی زحمت می‌کشی...
‫هم تو هم بقیه.
‫نمی‌تونم در ازاش کاری بکنم.
‫نیازی نیست کاری بکنی.
‫وقتی که کامنتت رو دیدم، کاری جز همدردی ازم بر نمیومد.
‫چرا کاناتا آخه؟
‫چرا فقط من؟
‫برای همین فکر کردم وقتی که تشویقت می‌کنم، ‫دارم خودم گذشته‌م رو هم تشویق می‌کنم.
‫برای همین نیازی نیست برای من کاری بکنی.
‫من...
‫تشویق‌کردن رو دوست دارم.
‫با حمایت‌کردن از بقیه، داری از خودت حمایت می‌کنی.
‫پس ماری-سنپای، لطفاً تو هم از خودت حمایت کن.
‫خواهش می‌کنم.
‫آماده‌ای، ماری؟
‫تو می‌تونی! تو می‌تونی!
‫بیاید تا وقتی که تونستیم اجراش کنیم ادامه بدیم!
‫حالتون خوبه؟
‫ماری!
‫کاناتا!
‫هانا!
‫طوری که ترسیدی!
‫ماری-سنپای!
‫آنــا-چان!
‫کارت خوب بود!
‫بذارید منم بیام!
‫اون حرکت ۲-۱-۲ عالی بود!
‫ماری-سنپای داشت گریه می‌کرد، نه؟
‫همه‌ش به‌خاطر آهنگ تو بود، شیون.
‫همه‌ش به‌خاطر تنظیم آهنگ تو بود، آنـا-چان.
‫اوهو، جدی؟!
‫ممنونم.
‫به لطف پومپومز، تونستیم از ماری-سنپای حمایت کنیم.
‫چی داری می‌گی؟
‫می‌گم می‌گم، بعدش از کی حمایت می‌کنیم؟
‫من دیگه نمی‌تونم توی پومپومز باشم.
‫سوزوها؟
‫دارم می‌رم توکیو...
‫که آیدل بشم.
‫توکیو؟
‫هنوز مرحله‌ی انتخابی نهایی مونده، ‫ولی اگه برنده بشم تا یه‌مدت برنمی‌گردم.
‫دور نهایی؟ عالیه!
‫واقعاً؟
‫عه... وایسا، وایسا...
‫خیلی یهویی بود.
‫سوزو-چان...
‫این... همیشه رؤیام بوده.
‫ولی.. هیچ‌وقت فکر نمی‌کردم کسی مثل من از پسش بربیاد.
‫ولی با بودن توی پومپومز، یاد گرفتم که ‫نیازی نیست برای تشویق‌کردن لبخند زورکی بزنی.
‫مثل مگومی و مثل شی-چان، ‫منم می‌خواستم که قدرتم رو به بقیه قرض بدم.
‫برای همین...
‫اوهوم.
‫ازت حمایت می‌کنم.
‫اوهوم!
‫سوزوها-چان خیلی نازه و توی رقص پرانرژی کارش حرف نداره.
‫مطمئنم که می‌تونی!
‫بهم بگو که کی کنسرت داری! میام تماشا!
‫کنسرت؟ منم می‌خوام!
‫پس بریم یه ویدیو بگیریم؟
‫آخرین ویدیوی کانال پومپومز.
‫تا مدرکی باشه برای بودنمون.
‫بریم تو کارش!
‫مدرکی برای بودنمون؟
‫چه خوبه.
‫آخرین شکوفه، ها؟
‫همین همین.
‫هانا-سنپای؟
‫ایستگاه بعدی شینجوکو است.
‫یک، دو، سه، چهار، پنج،‌ شیش، هفت،‌ هشت...
‫تا وقتی که خودت چیزی نگی، اوضاع قرار نیست تغییر کنه.
‫یه دونه میکس وای‌جی می‌خواستم.
‫چــشــم!
‫یه‌دونه با لوبیا قرمزش رو پیدا کردم!
‫ما رفتیم!