وااای!
هیمورا-سان نابغه‌ست!
دِموی وُکال‌هامون عالی شدن. جون می‌ده واسه تبلیغات!
فکر اینکه شما دوتا با خوندنتون قراره گند بزنین به آهنگ، روانمو آزار می‌ده.
باز خشن شدیا.
مشکلی نیست.
آهنگ اصلی رو با کیوباس و ابزارهای حرفه‌ای تنظیم می‌کنیم،
و حتی اشتباه خوندنای ما رو تبدیل می‌کنه به یه چیز گوش‌نوازِ معقول.
با گفتنش ناراحت نشدی؟
آه، پس آهنگ جدیدتون آماده‌س.
اوهوم. اولین آهنگ رسمیِ بی‌کوماچی نسل جدید!
و خیلیم خوب شده! اینکه یه راهی واسه معروف‌شدنش پیدا کنم، روش خوبی واسه نشون‌دادن توانایی‌هامه!
عـــه، آهنگه خوب شده نه؟
‫خب؛ ما که در مورد ضبط موزیک‌ویدئو واسه STAR ☆ T حرف زدیم،
ولی می‌خواین حالا که تا اینجا میاین، واسه اینم ضبط کنیم؟
عه؟ با توجه به برنامه‌مون، مگه غیرممکن نیست؟
ضبط STAR ☆ T رو می‌تونیم یه‌روزه توی استودیو جمع کنیم.
واسه داستان موزیک‌ویدئو هم؛
موقع راه‌رفتن کنار رودخونه و جاهای دیگه، واسه چیزایی که قراره فیلم‌برداری کنم ایده به ذهنم می‌رسه.
پس اگه با ویدئویی که قراره بسازم مشکلی ندارین، آماده‌سازی خاصی هم لازم نیست.
چطوره؟
خب واسه این قضیه... بهت اعتماد دارم.
واسه همینه که داشتن دوستای خیلی خلاق واقعاً غنیمته!
درموردش با مدیرمون حرف می‌زنم!
شرمنده مزاحمتون شدم.
چرا یه غریبه باهامون اومده؟
مگه خودت نگفتی حکم استراحتِ بعد از توکیو بلید رو داره؟
ای خدا! آره گفتم ولی خب...!
آکانه-چان واقعی! شروع عشق رو دیدما!
خیلی خوشگلی! و خیلیم بانمک!
این‌جوری نگو. روبی-سان خودت از من خیلی بانمک‌تری!
چرا همچین آدم خوشگلی با داداشمه؟ ازت آتویی چیزی داره؟
منو پیش خودت چه‌جور آدمی فرض کردی؟
داداشم شاید بی‌ارزش باشه ولی توی سال‌های بعدی هم باهاش خوب رفتار کن!
حالا لازم نکرده این‌قدر طولانی بشه.
و خب... آکانه-سان...
می‌شه اونه-چان صدات کنم؟
عـــــه؟!
من همیشه یه اونه-چان می‌خواستم! تو هم که در نهایت واقعاً اونه-چانم می‌شی دیگه؟!
مگه قرار نیست ازدواج کنین؟!
آه، چیزه...
من چه گناهی مرتکب شدم که همچین رفتاری باهام می‌شه؟ تازه این‌همه هم شوق این سفرو داشتم...
من باید طرف کدومشونو بگیرم؟!
عجب دنیا و سرنوشتیه ها...
باز برگشتم اینجا...
به تاکاچیهو خوش اومدین! من کارگردان ویدئو، آنه‌مونه هستم.
آنه‌مونه!
ممچو، مشتاق دیدار!
من سایتو از شرکت تولیدی توت‌فرنگی هستم. کارکردن باهاتون باعث افتخاره.
به همچنین. ممنون که برنامه‌تون رو واسه سفر به شهرستان خالی کردین.
منظره‌ی شهر جالبه نه؟
آه، بله!
چرا شرکتتون رو اینجا بنا کردین؟
با اینکه اینجا واسه جلوه‌ها و کارای سه‌بعدی مرکز خوبیه، ولی دلیل اصلیش این بود که عاشق طبیعتم.
اینجا جاییه که به‌دنیا اومدم و بزرگ شدم... و جاییه که مردم.
هواش که خیلی تازه‌ست. اطرافش هم کوهه.
تازه کلی هم معبد بزرگ داره، مرکز قدرته رسماً.
تازه به‌خاطر معبد خدای هنر هم معروفه.
جدی؟
اسمش چی بود؟ توی اساطیر ژاپنی هم هست...
‫«آمه نه اوزومه نو میکوتو».
مگه همون خدایی نیست که توی معبد آراتاته می‌پرستنش؟
آه، پس می‌شناسیش!
خدای آهنگ و سرگرمیه.
واسه همین بروبچ این حرفه همیشه از توکیو میان اینجا واسه عبادتش.
جای خوش‌یمنیه واسه همین منم به‌طرز عجیبی توی کارام مشکلات کمی دارم.
عه! پس بریم معبد! قبلاً درموردش شنیدم ولی خودم هیچ‌وقت نرفتم!
ولی، قبلش...
دوتا ام‌وی ضبط می‌کنیم که یعنی برنامه‌مون حسابی پُره!
برین لباس‌هاتونو عوض کنین تا سریع بریم استودیو!
ولی صبر کنین، آخ!
چــشـــم!
موفق باشین.
خیلی عجله دارن، نه؟
ما چی‌کار کنیم؟ شنیدم مقبره‌ی یکی از اساطیر ژاپنی به اسم آما نو ایواتو همین نزدیکی‌هاست.
همون غاری که آماتراسو خودشو توش حبس کرد،
و خدایان فقط وقتی تونستن بیرونش بیارن که بیرون غار مهمونی گرفتن.
خدایان؟
آکوا-کون تو از این چیزای سرّی خوشت میاد؟
نمی‌دونم خوش‌اومدنه یا نه، خب...
فکر می‌کنم حقیقت قاطیشه.
این‌جور حرفا جالبن، نه؟
یه جایی هست که می‌خوام برم.
حله، هرجا که می‌خوای بری برو. مشکلی ندارم.
کجا می‌ریم؟
بیمارستان.
ها؟
دلت درد می‌کنه؟ دارو می‌خوای.
اون‌طور نیست.
بیمارستانی که من و روبی توش دنیا اومدیم، همین‌جاست.
پس پدربزرگ مادربزرگت مال این اطرافن؟
مثلاً مامانت اومد خونه واسه زایمان؟
بگی‌نگی این‌جوریه.
البته انگاری مم نمی‌دونست ما اینجا دنیا اومدیم.
چه تصادفی شد.
منم تعجب کردم.
یه چیزی هست که می‌خوام چکش کنم. سریع برمی‌گردم.
ببخشید، یه دکتری به اسم آمامیا گورو اینجا بودن...
فرمودین آمامیا؟
ما خیلی یهویی دیگه نتونستیم به آمامیا-سان دسترسی پیدا کنیم.
طبق گفته‌ها ظاهراً مجبور به استعفا شدن.
که این‌طور.
از اون‌روز، ۱۵ سال می‌گذره.
طبیعتاً پرسنل بیمارستان عوض شدن و هیچ‌کدوم از کسایی که باهاشون کار می‌کردم هم اونجا نبودن.
داشتی چیو چک می‌کردی؟
کسی که می‌شناسمش اینجا کار می‌کرد.
عه؟ کجا می‌ری؟
می‌خوام دنبال یه چیزی بگردم. آکانه تو برو داخل و منتظر بمون.
نه، منم میام.
حتماً توی بچگیت خیلی شیطون بودیا.
رفتن به کوه و کمن و دویدن اطراف کوه یه چیزه، ولی همچین حرکتی...
باید همین‌جاها باشه.
آکانه، چیزی که می‌گم رو فرض کن؛
به‌نظرت جسد یه حیوون که حوالی ۱۵ سال پیش اینجا گم شده، پیدا می‌شه؟
هممم، اگه درست دفن شده باشه، استخون‌هاش پیدا می‌شن؛
ولی اگه حیوونای وحشی رفته باشن سراغش یحتمل تیکه‌پاره‌ش کردن،
واسه همین سخته.
همینو بگو.
آکوا-کون این‌همه راه اومده تا حیوونشو پیدا کنه...
یه جنبه‌ی بانمک هم داره.
اگه جسدم دفن شده باشه که کارم زاره... ولی دلیلی هم نداره واسه پیداکردنش راهمونو کج کنم.
به‌نظرم چیز خوبی از نبش قبر یکی دیگه گیرم نمیاد.
شرمنده که می‌کِشونمت این‌ور اون‌ور.
نه بابا، خودم گفتم هرجا که بخوای بری باهات میام. تازه من که فقط دارم همراهیت می‌کنم.
این، جای آخره.
اینجا کجاست؟
خونه‌ی کسی که می‌شناسم.
گویا ساکن‌های قبلیش همه مردن و الان دیگه کسی اینجا زندگی نمی‌کنه.
حتماً شخص مهمی بوده که این‌همه راه تا اینجا اومدی.
کی بوده؟
آمامیا گورو.
اون... مادر نداشت.
خون‌ریزی در حین زایمان.
بارداریش رو از خانواده‌ش مخفی کرد و تنهایی توی خونه زایمان کرد، ولی خیلی خون از دست داد.
وقتی که آمبولانس رسید، دیگه خیلی دیر شده بود.
بابای پسره که معلوم نبود، درنتیجه بچه رو سپردن به پدربزرگ و مادربزرگش.
گویا موقعیت پرتنشی بوده.
رابطه‌ش با مادربزرگش بدک نبود ولی با پدربزرگش چرا.
مادرش در ازای جونش این بچه رو به دنیا آورده بود و پسره هیچ‌وقت نتونست احساس گناهش به‌خاطر این قضیه رو سرکوب کنه.
حتی وقتی که تصمیم گرفت پزشکی بخونه...
پس می‌خوای دکتر زنان شی!
حتماً به‌خاطر اتفاقیه که واسه مامانت افتاد... الحق که پسر مهربونی هستی.
راستش اون واقعاً می‌خواست جراح شه.
به‌نظرش، اون دکتر توی کتابش خفن بود. تحسینش می‌کرد.
درنهایت، صرفاً پسری بود که تنها ویژگی خوبش، این بود که زندگیشو با بقیه وفق می‌ده.
حتی بعد از اینکه پزشک شد، بی‌قدرت بود...
چطور همچین‌چیزی اتفاق افتاده؟
هرآن ممکنه سارینا بمیره و هنوز خانواده‌ش پیداشون نشده!
جفتشون توی مرکز شهر کار می‌کنن واسه همین براشون سخته سریع برسن اینجا.
اون‌وقت اسم خودشونو گذاشتن پدر و مادر؟
مادر کسیه که...!
این حرفت توهمه. از این ننه باباهای دوزاری همه‌جا ریختن.
سارینا-چان تو رو خیلی دوست داره.
توی آخرین لحظاتش باید کنارش باشی.
سنسی...
لطفاً... اینو بگیر.
وقتی حالم خوب بود، فقط تونستم یه‌بار برم کنسرت بی‌کوماچی...
اینو از دستگاه‌های اونجا گرفتم.
با دیدنش یاد من بیفت و قدرشو بدون.
باشه. همیشه قدرشو می‌دونم.
همیشه، باشه؟
سنسی، دوستت دارم.
اگه قرار بود دوباره متولد شم...
حتماً...
‫خدا واقعاً مهربونه.
‫شمایی که به نوعی هیچوقت مادر نداشتید رو
‫به مادری که دو فرزند بدون روح داشت رسوند.
‫شاید این معنی عمیق‌تری داشته باشه...
‫عه؟ از این چیزا هم فیلم می‌گیرید؟
‫اوهوم. معمولاً تو موزیک ویدئو آیدل‌ها ‫یه بخشش برای رقصه و یک بخشش هم برای دراما.
‫بیشتر زمان موزیک ویدئو رو به رقص تخصیص می‌دیم،
‫ولی باید چندتا سکانس از ناز ‫بازی شما دخترا هم توش بذاریم.
‫کانا-چان هم همینطور.
‫یه جوری به دوربین نگاه کن که انگار کراشته.
‫عه؟ چه قیافه خوبی.
‫حتماً یه نفر هست که دوستش داری!
‫چطور آدمیه؟ از چیش خوشت میاد؟
‫توی موزیک ویدئوها، معمولاً مفهوم کلی و ‫نقشه راه تقریبی اون رو از قبل درنظر می‌گیرن.
‫خب، چیزه...
‫عالیه! از اینم فیلم بگیر!
‫و بعد که اومدن سر صحنه، تصمیم ‫می‌گیرن از چی فیلم‌برداری کنن.
‫پیدا کردن راهی برای نشون دادن بانمکی و ‫جذابیت دخترا، به هنر فیلم‌بردار بستگی داره.
‫عه...
‫عالی! نخسته کانا-چان!
‫چقدر دست اندرکارای زیادی دارن.
‫آره.
‫فیلم‌بردار، دستیار، نورپردازی، مسئول لباس، گریمور و...
‫اگه تهیه‌کننده و کارگردان رو هم درنظر ‫بگیری، حدوداً بین ۱۰ تا ۲۰ نفر می‌شن.
‫کل پروژه تقریبا پنج میلیون ین خرج بر‌می‌داره.
‫عه!
‫با اینکه بهره‌کشی زیادی از آیدل‌ها می‌شه، ‫ولی جنبه‌هاییش که خرج داره، خیلی خرج داره.
‫باید از مدیر بخاطر این همه خرج برای ‫گروهی که هیچ سودی نداره قدردان باشی.
‫میاکو-سان، عاشقتم!
‫ولی، شنیدم بعضی آیدل‌های زیرزمینی برای ‫موزیک ویدئوهاشون حدود ۵۰۰ هزار ین خرج می‌کنن.
‫حتماً...
‫
‫خوش اومدین!
‫فیلم‌برداری خوب پیش می‌ره؟
‫بخش‌های درامای روبی و کانا-چان تقریبا تموم ‫شده، حالا قراره رقصشون رو فیلم‌برداری کنن.
‫خیلی خب، خسته نباشید! یکم استراحت کنید.
‫هم؟ تو هنوز شروع نکردی مم؟
‫باشه!
‫اوهوم. بعداً.
‫چرا؟
‫چون کارکردن افراد زیر ۱۸ سال بعد از ساعت قدغنه!
‫و چون بنده خیلی با سن ۱۸ فاصله دارم، ‫می‌تونم تا خود صبح اینجا باشم!
‫ببخشید که پرسیدم.
‫انگار حسابی گشتید.
‫لباسم قشنگه، نه؟ قبل از اینکه ‫انتخابش کنیم درموردش حرف زدیم.
‫لباس داد می‌زنه آیدل! و روبی هم‌ـ
‫اصلاً خوب نیست.
‫درسته. آکانا مخالف آیدل شدن آریما بود.
‫امیدوارم دعوا نکنن
‫یه لحظه بیا اینجا.
‫چیه؟
‫با خودت چی فکر کردی که این روبان رو انقدر شل و ول بستی؟
‫شاید اگه سفتش کنی، کمر باریکت بیشتر به چشم بیاد، ولی ‫اگه کمربند رو محکم ببندی، دامنت زیادی چروک می‌افته!
‫گرد و خاکم که بهت هست.
‫کار مسئول لباس رو بیشتر می‌کنی، ‫پس انقدر اینور و اونور نرو.
‫اینطوری خوبه؟
‫گمونم... نمره قبولی می‌گیره.
‫کانا-چان، کانا-چان، آریما-کانا!
‫هیچ چیز بدتر از طرفدار سابقی که به هیتر تبدیل شده نیست.
‫آکوا، نظر تو چیه؟
‫نازم؟
‫گمونم... نمره قبولی می‌گیری.
‫مثل آدم ازم تعریف کنید دیگه!
‫کانا-چان واقعاً یه آیدله، مگه نه؟
‫گمونم.
‫فهمیدم چرا بازی کانا-چان بهتر شده.
‫قیافه‌اش دائم داد می‌زنه که «به من نگاه کن».
‫و هروقت کسی داد بزنه، بقیه بهش نگاه می‌کنن.
‫من خیلی با آیدل‌ها آشنایی ندارم برای همین ‫نمی‌دونم، ولی بنظرت کانا-چان آیدل موفقی می‌شه؟
‫آره.
‫که اینطور...
‫پس دیگه نمی‌تونم باهاش بری سر قرار.
‫کلی باهاش کلاس گذاشت. گفت بردیش باربیکیو برزیلی.
‫چون الان خیلی معروف نیست، اشکالی نداره، ‫ولی کم کم توجهات بیشتری به خودش جلب می‌کنه.
‫بعد از یه جایی، دیگه اصلاً نباید ‫تو مکان عمومی با پسرا دیده بشه.
‫حداقل، امیدوارم یه اتاق خصوصی رزرو کنی.
‫برای آیدل‌ها، یه طوفان کوچیک ‫انتقادی می‌تونه ضربه بدی بهشون بزنه.
‫بازیگرا سر این چیزا یکم راحت‌ترن، برای ‫همین پسره باید حواسش به این چیزا باشه.
‫نکته خوبی بود، حواس پرتی کردم.
‫درسته...
‫آریما یه آیدله.
‫اگه مردی کنارش باشه، عاقبت خوبی نخواهد داشت.
‫شاید مجله‌های هفتگی ازش عکس بگیرن، یا ‫کسایی که نزدیکش هستن شایعه درموردش پخش کنن.
‫در بدترین حالت...
‫سرنوشتش مثل آی می‌شه.
‫خیلی خب. افراد زیر سن قانونی برگردن به مسافرخونه.
‫مم تو یه بزرگسالی، برای همین بمون. ‫آخه ۱۸ سالته دیگه، درسته؟
‫بله! از ۱۸ سال هم گذشته!
‫دوست دارم امشب با آکانه اونه-چان تو یه اتاق بخوابم!
‫عه؟ باشه.
‫من یکم دیگه می‌مونم. مراقب روبی باش.
‫باشه.
‫آکوا-کون خیلی مراقب خواهرشه.
‫مهمونی خواب، مهمونی خواب.
‫اوه، یه کلاغ.
‫چه ناز!
‫خطرناکه.
‫می‌دونستی؟ کانجی کلمه «شب‌کوری» می‌شه ‫«چشم پرنده»، شبا اصلاً نمی‌تونن ببینن.
‫اشتباه می‌کنی! اون مرغه که اینطوریه!
‫کلاغ کثافت! مرغ سوخاریت می‌کنم!
‫گفتم که...
‫صبر کن!
‫لعنتی. داره حرصمو در میاره.
‫هرطور شده می‌گیرمش!
‫بیا بریم و از مسئول مسافرخونه ‫عذرخواهی کنیم. گم می‌شیما.
‫نگران نباش! من با این منطقه آشنام.
‫عه؟
‫چیزه، من این نزدیکیا بدنیا اومدم، ‫زیاد با ماشین از اینجا رد شدم.
‫اوهوم، آکوا-کون بهم گفته.
‫گـ ـ گفته؟
‫تو بیمارستان بالای تپه بدنیا اومدی، درسته؟
‫اوهوم.
‫آکوا-کون می‌گفت که یه وابستگی شخصی به اینجا داره.
‫عه؟ اینجا برای منم جای مهمیه.
‫راستی آکانه-چان، تو نمی‌خوای عضو بی کوماچی بشی؟
‫نه، چیزه...
‫من بیرون از حوزه تخصصیم افتضاحم، حتی اون ‫ریالیتی شویی که توش بودم هم برام سخت بود.
‫روبی-چان، تو نمی‌خوای بازیگر بشی؟
‫راستش... یکم دوست دارم.
‫واقعاً؟! اگه بخوای من بهت یاد می‌دم!
‫عه؟ آخ جون!
‫ولی بنظرم اون برای بعد از وقتیه که ‫تمام تلاشم رو برای آیدل شدن کردم.
‫یه روزی کنسرتی رو تو دم اجرا می‌کنم، ‫و آیدلی می‌شم که همه می‌شناسنش!
‫بعدش...
‫خیلی تلاش کردی. همیشه تشویقت می‌کردم.
‫سنسی...
‫می‌گم، تو با چجور اختلاف سنی موافقی؟
‫عه؟!
‫چیزی که مهمه، سن عقلیه، برای همین ‫۱۰ سال اختلاف سن مشکلی نداره...
‫چی شد؟ یهویی بحث عشق و عاشقی شد؟
‫حتماً کسی رو دوست داری که اختلاف ‫سنیش باهات خیلی زیاده روبی-چان.
‫اوهوم.
‫چطور آدمیه؟
‫خیلی مهربونه!
‫وقتی تنها بودم، کنارم بود.
‫و همیشه تشویقم می‌کرد.
‫اگه بخاطر سنسی نبود، اشتیاقی به زندگی نداشتم.
‫هیچوقت فکر اینکه آیدل بشم رو نمی‌کردم...
‫اون کسیه که دلیلی برای زندگی به من داد.
‫می‌فهمم... خیلی خوبه که عاشق یه نفر باشی، مگه نه؟
‫یکم اختلاف سنی که ایرادی نداره!
‫مگه نه؟ یکمش اشکال نداره!
‫حسابی برو دنبالش! بخوای من هم بهت کمک می‌کنم!
‫ولی نمی‌دونم الان کجاست.
‫واقعاً؟
‫مثل اینکه یه روز ناگهانی ‫از سر کارش ناپدید شده.
‫حتماً از دست زنی چیزی فرار کرده!
‫عه؟ مشکلی نداری با همچین آدمی؟
‫خیلی سر به سرم می‌‌ذاشت! هرچقدر بهش می‌گفتم: ‫«دوستت دارم» یا «بیا باهم ازدواج کنیم»، همش طفره می‌رفت!
‫ولی بازم، اشکالی نداره.
‫سنسی دوستت دارم! بیا ازدواج کنیم!
‫چه حیف. هروقت ۱۶ سالت شد، بهش فکر می‌کنم.
‫سنسی، من...
‫۱۶ سالم شده.
‫می‌خوام دوباره ببینمت.
‫این پشت هم انگار یه جایی هست.
‫حتماً لونه‌ات اینجاست! دیگه گیرت انداختم!
‫عه؟ داری می‌ری داخل؟
‫روبی-چان، برو بیرون.
‫اینجا یه جسد هست...
‫روپوش سفید... دکتر بوده؟
‫امکان نداره... امکان نداره...
‫آخه... سنسی...
قســـــــــمت
۲۳
تجدید دیدار