‫چطوره، سنسی؟
‫بازی همه عالیه.
‫به‌نظرم می‌تونیم نمایش خوبی ترتیب بدیم.
‫خب ‫بالأخره لالا لای پر از بازیگرای درجه‌یکه.
‫حتماً همه دارن کلی برای نمایش آمادگی پیدا می‌کنن.
‫سنسی، به این می‌گن تمرین نمایش، نه آمادگی.
‫اوه، واقعاً؟ بببخشید.
‫من از این چیزا سر در نمیارم.
‫فوق‌العاده‌ان. عمراً من بتونم این‌کارو بکنم.
‫و به همین خاطره که، می‌دونی...
‫باید اینو بگم.
‫درمورد نمایش‌نامه... الان برای تغییردادنش خیلی دیره؟
‫البته که نه، کدوم بخش؟
‫کدوم بخش...؟ راستش...
‫همه‌ش؟
‫تصورم از لالا لای این بود که افراطی‌ان واسه همین، ‫تو کتم نمی‌ره که نمایش ۲.۵ بعدی رو قبول کردن.
‫اینو می‌گی، ولی نصف بازیگرها رو از بیرون آوردن.
‫نمی‌خواد مضطرب بشی.
‫مضطرب اینا نیستم بابا.
‫ملت-کون...
‫سلام.
‫شنیدم تهیه‌کننده کابوراگی یه دستی توی آوردن بازیگرها از بیرون داره.
‫که یعنی ما می‌شیم گروهِ کابوراگی.
‫مشتاق همکاری‌ام.
‫به همچنین.
‫چرا اولش مکث کردی؟
‫البته درک می‌کنما...
‫حتماً‌ داری با خودت می‌گی؛ «با این یارویی که بویی از ‫بازیگری نبرده و گند زد به امروزِ شیرین، باز هم‌بازی شدم.»
‫لو رفتم.
‫اون اولین تجربه‌ی بازیگریم بود و منم ‫ازت نمی‌خوام کمتر بهم سخت بگیری، ولی...
‫۹ ماه از امروز شیرین می‌گذره. ‫من یه‌کمی... درس خوندم درمورد بازیگری...
‫حداقلش باید از دفعه‌ی قبلی بهتر باشم، ‫پس اگه خوب نیستم راست‌وحسینی بهم بگو.
‫من ناروشیما ملت از طرف سونیک استیجم ‫و قراره نقش کیزامی رو بازی کنم.
‫کار کردن باهاتون باعث افتخاره.
‫من آریما کانا از طرف شرکت تولیدی توت‌فرنگی ‫هستم و قراره نقش تسوروگی رو بازی کنم.
‫من هوشینو آکوا از طرف شرکت تولیدی توت‌فرنگی ‫هستم و قراره نقش توکی رو بازی کنم.
‫بچه‌ها چه زود اومدین. ‫هنوز ۱۰ دقیقه مونده.
‫خب حالا که همه اینجاییم، چطوره معرفی‌ها رو شروع کنیم؟
‫اسم من رایداست و کل پروژه زیر دست منه!
‫و ایشونم جناب کارگردان، کین-چانه.
‫کیندایچی توشیرو هستم.
‫نمایش‌نامه‌نویس،‌ گوآ-سان.
‫کسی که تجربه‌ی یه عالمه اجرای ‫تئاتر ۲.۵ بعدی داره، کاموشیدا ساکویا-کون.
‫خوش‌وقتم.
‫اونم توی گروه کابوراگیه.
‫عــــه؟
‫و حالا بازیگرهای لالا لای...
‫میتا نوریو.
‫آداشینو مِی. یوشیدومی کیوکی.
‫هایاشیبارا کیرو. فوناتو ریوما.
‫کوروکاوا آکانه.
‫مشتاق کار باهاتونم.
‫و در نهایت، نقش اصلی‌مون...
‫بیدار شو اسکل نفهم!
‫اوه،‌ شرمنده. من بازیگر نقش اصلی‌ام که قراره نقش...
‫اسم شخصیتش چی بود؟
‫حالا هرچی. ‫هیمه‌کاوا تایکی‌ام. سلام عرض شد.
‫بیاین همگی با همدیگه هماهنگ باشیم تا تئاتر توکیو بلید بترکونه!
‫مشتاق کار باهاتونیم!
‫امروز واسه معرفی بود ولی انگار بیشتر مهره‌های کلیدی اینجان.
‫بیاین حداقل نمایش‌نامه رو دور هم بخونیم.
‫نیم ساعت دیگه شروع می‌کنیم. فعلاً با همدیگه حرف بزنین،‌ ‫حاضر شین یا هرکار دیگه‌ای که دوست دارین رو بکنین!
‫چشم!
‫آکوا-کون، مشتاق دیدار.
‫می‌گی مشتاق دیدار، ولی ما که هرازگاهی جهت لو نرفتن همو می‌بینیم.
‫اینکه درست، ولی خوشحالم که باهات سر یه پروژه‌ی دیگه هم هستم.
‫آخه سرِ شروع عشق فقط برات دردسر درست کردم؛
‫تازه تئاتر، محور اصلی کار منه. ‫این‌دفعه من بهت کمک می‌کنم آکوا-کون.
‫خیلی اعتمادبه‌نفس داریا.
‫نه، منظورم این نبود!
‫من حالا حالاها باید یاد بگیرم. ‫خبری از اعتمادبه‌نفس نیست.
‫فقط اینکه ما کلی صحنه باهم داریم، ‫واسه همین دلم می‌خواد همیشه روم حساب کنی.
‫آها. مرسی. اگه چیزی شد بهت می‌گم.
‫هوم.
‫ایش...
‫اون دوتا توی رابطه‌ان؟ شنیدم توی یه ریلیتی شو باهم جور شدن.
‫گـ ـ گویا توی برنامه این‌جوری پیش رفته. ‫ولی انگار رابطه‌شون صرفاً برای کاره، حله؟
‫تازه، اگه بلافاصله بعد از اینکه همو بوسیدن از هم ‫جدا می‌شدن که طرفدارها خیلی ناراحت می‌شدن!
‫ولی قبول دارم خیلی به هم نزدیکن.
‫هــــا...
‫شخصیت‌هاشون قشنگ مناسب همه.
‫انتخاب بازیگرشون عمدی نبوده؟ ‫حالا هرچی، به هم میان، نه؟
‫من هیچ خوشم نمیاد زندگی شخصی بازیگرها رو با شخصیت‌های ‫روی صحنه قاطی کنن،‌ به‌نظرم مایه‌ی حواس‌پرتیه، حالیته دیگه نه؟!
‫منظورم اینه که اگه اطلاعاتی که مخاطب‌ها از بازیگرها دارن ‫یک‌دست باشه، روند تولید اثر عین بمب صدا می‌کنه.
‫تبلیغ‌کننده‌های اثر هم ماشالا خوششون میاد خبرهای کوچیک ولی ‫چرب‌وچیلی رو بیارن قاطی کار. بابا این کارا مال ۲۰۰ سال پیش بوده.
‫اوووه، چه بدعنقه.
‫آریما، سر امروز شیرین یه‌کم بیشتر...
‫واسه این بود که رهبری بازیگرها با من بود. ‫نمی‌خواستم حس‌وحال سر صحنه رو خراب کنم.
‫الان داری منِ واقعی رو می‌بینی.
‫نیازی نبود اون‌قدر مراعات ما رو بکنی.
‫اگه از همون اولش می‌توپیدی بهم، ‫منم زودتر می‌فهمیدم چقدر بازیگریم داغونه.
‫البته صرفاً بهونه آوردم. ولش کن.
‫ما کلی صحنه باهم داریم. ‫بازیگریم رو بهتر می‌کنم.
‫به‌سلامتی!
‫سنسی، خیلی ممنون که با وجود برنامه‌ی شلوغت، برای منم وقت باز کردی.
‫مانگای من ماهیانه منتشر می‌شه واسه همین تا وقتی که ‫نزدیکِ ضرب‌الاجل نباشه منم معمولاً سرم خلوته. نگرانش نباش.
‫ولی بازم با آدم حقیری عین من اومدی بیرون...
‫چی می‌گی بابا؟ درسته که قبلاً‌ دستیارم بودی ولی ‫الان یه نویسنده‌ی مجربی،‌ سامه‌جیما-سان.
‫در اصل، خیلی وقته که از من زدی جلو!
‫مانگاکای یه اثر هفتگی که مانگا و انیمه‌ی اثرش ‫ترکونده، شخصاً منو دعوت کرده بیرون به‌صرف نوشیدنی.
‫معلومه که باهات میام!
‫بگذریم،‌ می‌خواستی چی بگی؟
‫سنسی، تو تجربه‌ی اینو داری که اثرت هم انیمه بگیره و هم سریال.
‫برای من اولین باره، واسه همین هیچی نمی‌فهمم.
‫خیلی چیزا رو می‌خوام بگم، ولی نمی‌دونم تا کجا می‌تونم پیش برم.
‫آه...
‫الانم که نوبت تئاتر توکیو بلیده، ولی یه‌کم یه‌جوریه...
‫سنسی،‌ باهام میای تمرین‌شون رو نگاه کنیم؟
‫من که کار خاصی از دستم برنمیاد، ولی چرا که نه؟ باهات میام.
‫خدا رو شکر. خیلی ممنون.
‫صورت‌حساب لطفاً!
‫شرمنده، نمی‌خواست مهمونم کنی...
‫خــب، اونی که بزرگ‌تره باید این کارا رو بکنه.
‫بریم جای بعدی!
‫اوه، اشکالی نداره اولش دندونمو مسواک بزنم؟
‫اگه بعد از غذا خوردن انجامش ندم، حس چندشی بهم دست می‌ده.
‫اووه، آره این‌جوری بودی.
‫زود برمی‌گردم.
‫حتی بین مجموعه‌‌ی خل و دیوونه‌های صنعت ‫مانگا، آبیکو-سنسی از همه‌شون خل‌‌وضع‌تره.
‫خود آدم می‌تونه تنهایی مانگا رو بکشه،
‫توی اقتباسی که رسانه‌ها برای اثر انجام می‌دن، کلی آدم درگیرن و لازمه‌ش توانایی‌های ارتباطیه.
‫البته اینکه همه‌چیزو بسپاری به تیم اقتباس، ‫به این معنیه که هرکاری دلشون بخواد می‌کنن؛
‫شنیدم توی خیلی از موارد، خالق اثر بیش‌ازحد خودشو قاطی ماجرا می‌کنه؛
‫درنتیجه، تولید اثر درگیر هرج‌ومرج می‌شه.
‫واسه همین یه میزان مناسبی از تبادل نظر لازمه.
‫و خب از این لحاظ، آبیکو-سنسی...
‫منم یه سر برم دست‌شویی.
‫ها؟ چی‌کار می‌کنی؟
‫مسواک دوتایی. اگه از دوتا مسواک استفاده ‫بشه، این‌جوری مگه سرعت آدم دو برابر نمی‌شه؟
‫نمی‌خواستم تو رو منتظر بذارم سنسی، ‫واسه همین دارم سرعتمو دو برابر می‌کنم.
‫الحق که خُل و چِله.
‫امیدوارم درمورد تئاتر توکیو بلید، جروبحثی پیش نیاد.
‫لطفاً‌ همه‌ی نمایش‌نامه رو ویراست کنید.
‫می‌دونستم!
‫هـ ـ همه‌ش؟! مگه داریم مگه می‌شه؟ ‫همین الانشم نمایش‌نامه رو تأیید کردید و ما هم تمرین‌ها رو شروع کردیم!
‫۲۰ روز دیگه اجرامون شروع می‌شه!
‫من بارها گفتم تغییرش بدید.
‫ولی بهم گفتن «وقتی اجراها رو ببینی، متوجه می‌شی که نمایش‌نامه‌ی خوبیه.»
‫واسه همین گفتم اگه واقعاً خوبه، از طرف من اوکیه.
‫ولی، خوب نیست، که یعنی منم اوکی نیستم!
‫سنسی، اول باید به‌خاطر تحویل نمایش‌نامه‌ای ‫که مطابق خواسته‌های شما نیست عذرخواهی کنم.
‫مسلماً، حتی در این مرحله هم، قصدم ‫اینه که کاملاً نواقصش رو برطرف کنم.
‫ولی با این‌حال...
‫قبل از این هم آمد و شدهای زیادی بود، و من تمام ‫تلاشم رو کردم تا خواسته‌های شما رو درنظر بگیرم.
‫توی مرحله فعلی، می‌خواید چطور اصلاحش کنم؟
‫پس تو کسی هستی که این نمایش‌نامه رو نوشتی؟
‫فکر می‌کنم قبلاً گفتم کدوم بخش‌ها نیاز به اصلاح دارن...
‫ولی مثل اینکه مفهوم نبوده.
‫چطور اصلاحش کنی؟
‫اصلاً توکیو بلید رو می‌خونی؟
‫البته که می‌خونمش.
‫علاوه بر اون، نوشتن نمایش‌نامه‌ای که جذابیت‌های مانگا رو بیرون می‌کِشـ...
‫حتی با خوندنش هم اینه نمایش‌نامه‌ت؟
‫نمایش‌نامه‌ی تو پر از کارها و حرف‌هاییه ‫که هیچ‌وقت شخصیت‌ها نمی‌کنن و نمی‌گن!
‫مشکلی نیست اگه بخوای بعضی از ‫خطوط داستانی رو تغییر بدی، ولی...
‫فکر نمی‌کنی تغییر شخصیت‌ها بی‌‌ادبانه‌ست؟!
‫بچه‌های من همچین احمقایی نیستن!
‫خب، طبیعت تئاتر اینه که...
‫نه... اگر بخش‌هایی که می‌خواید ‫تغییر کنه رو مشخص کنید، درستش می‌کنم.
‫گفتم که، همه‌ش!
‫هرچقدر هم درخواست می‌دادم، درست نمی‌شد!
‫فکر می‌کردم صرفاً دارم مورد تمسخر واقع می‌شم،
‫ولی انگار نمایش‌نامه‌نویس ‫واقعاً اثر اصلی رو درک نمی‌کنه.
‫آخه، اگه بعد از خوندنش همچین چیزیو نوشته...
‫پس هوش نویسندگی این یارو‌...
‫آبیکو-سنسی، یه لحظه بیا.
‫سنسی! تو رو خدا بیا یه لحظه!
‫ولم کنید!
‫بیخیال!
‫هنوز کلی حرف دارم!
‫یه لحظه! فقط یه لحظه!
‫پس برگشتیم سر خونه اول؟
‫گمونم تمرین امروز کنسله پس. ما که رفتیم.
‫وقتی صحبت از ساخت اقتباسی از یک اثر می‌شه،
‫زیاد پیش میاد که بین خالق اثر اصلی ‫و نمایش‌نامه‌نویس اختلاف بیفته.
‫روند کاری برای نوشتن یک نمایش‌نامه،
‫این‌طوریه که بعد از جلسه‌‌ای با تهیه‌کننده ‫و کارگردان، پیش‌نویسی نوشته می‌شه.
‫بعد از اون، بازنویسی‌هایی برای ‫پیش‌نویس دوم و سوم انجام می‌شه،
‫و بعدش، وقتی تقریباً نسخه‌ی نهایی ‫حاضر می‌شه، با خالق اصلی درمیونش می‌ذارن.
‫احتمالاً آبیکو-سنسی از نمایش‌نامه‌ای ‫که بهش تحویل داده شده بود ناراضی بوده.
‫و بدون شک، وقتی داشته دستورالعمل‌های بازنویسی ‫رو می‌نوشته، از عصبانیت دود از سرش بلند می‌شده.
‫اما، واسطه‌های زیادی بین خالق اصلی ‫اثر و نمایش‌نامه‌نویس وجود داره،
‫به‌خاطر همین، بازنویسی‌ها یه جور تلفن‌بازی هستن.
‫تلفن‌بازی: منظور، یک کلاغ چهل کلاغ شدن حرف‌هاشونه
‫آبیکو-سنسی از اون دسته از نویسنده‌هاست ‫که به‌جای منطق، رو احساسش تکیه می‌کنه،
‫پس به احتمال زیاد، حتی ویراستارش ‫هم منظورش رو نمی‌فهمیده.
‫اینجا مثلاً نقطه عطف داستانه، ولی ‫اصلاً تأثیرگذار نیست! اصلاً هم اصلاح نشده!
‫تبدیل شدن به یه مشت احمقِ دنبال توجه که خیلی راحت ‫وسط جاده‌ی ناکجا آباد درمورد احساساتشون صحبت می‌کنن!
‫یه کاریش بکن!
‫وقتی درمورد مانگا باشه، ‫آبیکو-سنسی یهو خیلی حراف می‌شه.
‫مرتب کردن و نوشتن حرفاش خیلی سخته!
‫نمی‌تونم همین‌طوری این نظرات تند رو برای مشتری بفرستم...
‫باید یه‌کم آتیش حرفاش رو کم کنم.
‫انگار تو این پروژه، تیم مانگاکا ‫هیچ‌چیزی درمورد تئاتر حالیشون نیست.
‫این تغییرات به یه صحنه و دکور جدید نیاز ‫داره، و با این زمان‌بندی‌ای که داریم غیرممکنه
‫تازه، نباید از زمان شخصیت اصلی توی نمایش کم کنیم!
‫اینا رو برسون به گوش گوآ-چان.
‫باشه...
‫انگار نویسنده اثر اصلی می‌خواد احساسات ‫رو به‌طور مهیجانه‌تری القا کنید.
‫همم... پس گمونم به اینجا اینو اضافه کنم.
‫ولی به‌نظرم با دیالوگ‌های کمتر تأثیرگذارتره..
‫ولی اگه نویسنده اثر اصلی اینو ‫می‌خواد، گمونم چاره‌ای نیست.
‫این که از قبلم بدتره!
‫نمایش‌نامه‌نویس رو از وسط خیابون پیدا کردن؟
‫بازیگرها به‌زودی تمرینات نمایش رو شروع می‌کنن، برای همین، ‫فعلاً گروه تولید مایلن که با این نمایش‌نامه پیش برن...
‫می‌گن وقتی نمایش رو از نزدیک ببینی، نظرت عوض می‌شه.
‫پس واقعاً توی نمایش اصلی بهتر می‌شه؟ ‫پس گمونم مشکلی نداره.
‫هیچ‌ نویسنده‌ای وجود نداره که بخواد ‫اثری که روش کار می‌کنه رو بدتر کنه.
‫ ‫حتی وقتی دوطرف ماجرا هم تمام تلاششون رو انجام بدن، ممکنه بازم اختلاف پیش بیاد... واسطه‌ها نمی‌تونن این اختلاف‌ها رو خوب به گوش طرف مقابل برسونن...
‫به‌دلایل گوناگون،
‫در هرلحظه، یه جایی توی این دنیا، نویسنده و ‫نمایش‌نامه‌نویسی هستن که دارن باهم دعوا می‌کنن.
‫عصبانیت آبیکو-سنسی هم چیزی ‫نیست که یهویی به‌وجود اومده باشه.
‫احتمالاً از حس اعتراضی نشأت می‌گیره که به‌خاطر ‫نادیده گرفته شدن خواسته‌هاش ایجاد شده.
‫حقیقتش، فکر نکنم این نمایش‌نامه‌نویس ‫برای کار روی اثر من مناسب باشه.
‫ببین! توی این اصلاح، هوش و عقل این شخصیت ‫کلاً پریده و مثل یه احمق به‌نظر میاد!
‫هوش نویسندگی نداره.
‫اصلاحاتش کاری که باید بکنه رو نمی‌کنه.
‫فکر نکنم از صنعت سرگرمی سردربیاره!
‫لطفاً بذارید خودم کل نمایش‌نامه رو بنویسم.
‫صبر کن، این کار...
‫از نظر ویراستاری هم غیرممکنه، مگه نه؟
‫آره، کاملاً...
‫حتماً انجامش می‌دم.
‫وگرنه، مجوزم برای نمایش رو لغو می‌کنم.
‫سنسی! این کار هزار و یک مشکل به‌وجود میاره!
‫جریمه‌ی نقض قرارداد یه چند ده میلیون ‫ینی می‌شه، درسته؟ همه‌شو می‌دم.
‫نمی‌تونید همچین کاری رو بکنید! ‫آخرش شرکت باید این پول رو بده!
‫پس، بدید.
‫مثل اینکه آبیکو-سنسی این خواسته ‫رو دارن، امکانش نیست انجامش بدیم؟
‫ولی، نمایش‌نامه‌نویس فعلی...
‫به دستمزد نیاز ندارم، بذارید به اسم ‫اون تموم بشه و کل دستمزد رو هم بدید بهش.
‫ولی نمی‌خوام دیگه توی این پروژه دخیل باشه.
‫چقدر بچه‌بازی درمیاره.
‫راستش، مانگاکاهای مشکل‌پسند زیادی ‫هستن که مهارت اجتماعی خوبی هم ندارن.
‫ولی خب، آبیکو-سنسی دیگه نوبرشه.
‫مشکلی با این قضیه ندارید؟ اگه قضیه اون‌طور که ‫اون می‌خواد پیش بره، از پروژه کنار گذاشته می‌شید.
‫چی‌کار می‌شه کرد؟ موقعیت یه نمایش‌نامه‌نویس ‫از چیزی که شما فکر می‌کنید پایین‌تره.
‫اگه بالادستی‌ها بخوان، به‌راحتی می‌تونن ‫جایگزینمون کنن. همچین قضایایی زیاد پیش میاد.
‫همه‌چیزت رو بذار سر نوشتن یه نمایش‌نامه‌ی عالی، اما اگه ‫حتی یه‌ذره با سلیقه نویسنده اصلی همخونی نداشته باشه،
‫می‌شی به یه آدم منفور و از چشم همه می‌افتی.
‫اگه کسل‌کننده باشه، طرفدارها مثل یه مجرم ‫جنگی توی فضای عمومی از خجالتت در میان.
‫و اگه جالب باشه، همه‌ش به‌پای اثر اصلی نوشته می‌شه.
‫ترجیحات شخصی تهیه‌کننده به نمایش‌نامه تزریق می‌شه،
‫و آژانس‌های بزرگ بهت فشار میارن تا به ‫بازیگرهاشون زمان بیشتری توی نمایش بدی.
‫با این‌حال، باید بتونی اثری رو تولید ‫کنی که بتونه روی پای خودش بایسته.
‫بازنویسی یه تقلای خلاقانه‌ی وحشتناکه.
‫قضیه این‌طوریاست.
‫مشکلی با کنارگذاشته شدن ندارم، ولی...
‫می‌شه لطفاً اسم من رو از دست‌اندرکاران خارج کنید؟
‫فکر اینکه نمایش‌نامه‌ای که سنسی نوشته به اسم من تموم بشه...
‫بالأخره منم غروری دارم.
‫آه، قبلاً دست‌اندرکاران رو معرفی کردیم...
‫تازه، هزینه چاپ دوباره بروشورها و پوسترها هم هست.
‫به‌نظر من مسیری که برای نمایش‌نامه ‫در پیش گرفتی، اشتباه نبود، گوآ-کون.
‫با افتخار می‌گم که اینم یکی دیگه از کارهای خوبت بود.
‫تو رو خدا این قضیه رو یه بدبیاری ‫درنظر بگیر و با وضعیت فعلی کنار بیا.
‫خیلی‌خب.
‫پس اسمم توی دست‌اندرکاران باشه.
‫ولی بعداً باید شام مهمونم کنیا.
‫واقعاً شرمنده! بعداً از هرچی ‫خواستی هرچقدر خواستی بخور!
‫من این مانگا رو از اولین چپتری که ‫توی این مجله منتشر شد دنبال کردم.
‫زمان‌بندی بقیه‌‌ی کارهام رو تغییر ‫دادم تا این پروژه رو قبول کنم.
‫روحم رو توی این نمایش‌نامه ‫دمیدم تا نمایش خوبی ازش دربیاد.
‫هرموقعی از شب که درخواست‌های اصلاح ‫برام میومد، انجامشون می‌دادم.
‫درخواست‌های مضحک رو مدیریت می‌کردم، و ‫اون‌قدر به مغزم فشار میاوردم که تب می‌کردم.
‫توی این مدت، خیلی کم خوابیدم و با ‫پشتکار تا ضرب‌الاجلم تلاش کردم.
‫تمام تلاشمو کردم، ولی...
‫پس هوش نویسندگی این یارو‌...
‫لعنتی.
‫بدین ترتیب، برای نمایش‌نامه، برگشتیم سر خونه اول.
‫پس از گفت‌وگوهایی که با تیم نویسنده داشتیم، گفتن ‫که بعد از اتمام نمایش‌نامه، بهمون خبر می‌دن.
‫تا اون موقع، تمرینات تعطیله.
‫انگار وضع بدی پیش اومده.
‫خب، نمی‌تونیم همین‌طوری ‫بدون اجازه‌ی نویسنده جلو بریم.
‫قبول تعطیلی تمرینات سخته.
‫این یه نمایش صحنه‌ی کامله. دوست داشتم ‫یه تمرین طولانی و خوب داشته باشیم.
‫راستی، این صحنه‌ی کامل که می‌گی چی هست؟
‫نمی‌دونستی و داشتی تمرین می‌کردی؟
‫اصلاً می‌تونی نمایش رو تصور کنی؟!
‫اکثر صحنه‌های نمایش تئاتر یه شکلن دیگه.
‫چیه؟
‫آکوا-کون، خیلی تئاتر رو دوست نداری، درسته؟
‫متوجه شدی؟
‫دیگه خیلی تابلوش کردی.
‫این‌طور نیست که دوستش نداشته باشم. ‫ولی برای دیدنش به خودم زحمت نمی‌دم.
‫چرا؟
‫وقتی صحنه عوض می‌شه، سرعت روایت به‌خاطرش داغون ‫می‌شه، و صحنه‌های متحرک هم بی‌کیفیت به‌نظر میاد.
‫و خیلی هم طرفدار بازی اغراق‌آمیزی ‫که از خصوصیت‌های تئاتره، نیستم.
‫اگه قراره این‌قدر زمان بذارم، ‫دیدن فیلمی که کارگردانی موثرتری داشتـ...
‫حدس می‌زدم که این حرفو بزنی.
‫خودت بودی که پرسیدی.
‫درسته، این یکی از چالش‌های پربحث تئاتره.
‫تماشاچی‌ها دارن از تئاتر دور می‌شن، ‫و بعضی‌ها می‌گن فرهنگ نمایش رو به افوله.
‫ولی این طرز فکر یه‌کم قدیمی شده.
‫و به‌عنوان یه بازیگر، همچین برداشتی خوب نیست.
‫پس تا حالا یه نمایش صحنه‌ی کامل ندیدی، همم؟
‫چی می‌خوای بگی؟
‫بالاخره یه‌کم وقت خالی پیدا کردیم، نظرت چیه بریم سر قرار؟
‫تئاتر خیلی دربرگیرنده‌تر از فیلمه...
‫بذار نشونت بدم.
قســـــــــمت
۱۳
یک کلاغ چهل کلاغ