‫مادر عزیزم،
‫امیدوارم حالت خوب باشه.
‫سه‌ماه از وقتی‌که به کره‌ی زمین رسیدم، می‌گذره.
‫بدون مشکوک جلوه دادن،
‫تونستم به ساختمان هدف نفوذ،
‫و شروع به جست‌وجوی کلید کنم.
‫من رفتم!
‫به سلامت.
‫از قرار معلوم، نائوسوکه شبیه یه گونه‌ی زمینی به‌اسم «سگ‌ها»ست،
‫وقت پیاده‌رویه، نائوسوکه.
‫درنتیجه، خودش رو یکی از اون‌ها جا زده تا ‫از ایجاد ترس و وحشت میون محلی‌ها جلوگیری کنه.
‫کره‌ی زمین، خانه‌ی مواد بسیاری ناشناخته برای سیاره‌ی ویدـه.
‫زمینی‌های بی‌نهایت مرموز، به اون‌ها حیات می‌بخشن.
‫ما اون کلید رو که یه‌گوشه‌ای توی این ساختمونه، پیدا می‌کنیم،
‫و هرچه زودتر، به سیاره‌ی وید برمی‌گردیم.
‫ما نهایت استفاده رو از زمان‌ می‌بریم، پس لطفاً خیال‌تون راحت باشه.
‫دلم می‌خواد این «برنج نخود سبز» هم امتحان کنم. ‫به‌نظر خیلی خوش‌مزه میاد.
‫آهای، پس نهایت استفاده رو از زمان بردن چی شد؟
‫دیگه حالم از دروغ‌هات به‌هم می‌خوره.
‫آخه، سه‌ماه گذشته و ما هنوز ‫هیچ سرنخی از جای کلید پیدا نکردیم.
‫ضمناً، زندگی روی کره‌ی زمین خیلی بی‌قید‌وشرط‌تر و باحال‌تر از...
‫سروکله‌ زدن با محدودیت‌های خانواده‌ی سلطنتی ویده.
‫و اگه حقیقت رو به مادر می‌گفتم، ‫کل ناوگان سیاره‌ی وید رو به زمین می‌آورد.
‫کجای زندگی اینجا «بی‌قید‌وشرط»ـه؟!
‫تو اصلاً می‌دونی راه رفتن با قلاده چه حسی داره؟!
‫نه‌خیر.
‫باورم نمی‌شه کسی‌که بویی از دل‌سوزی نبرده، وارث تاج‌وتخته.
‫اگه علیاحضرت الان تو رو می‌دیدن، به‌شدت ناامید می‌شدن.
‫ایشون بعد از وفات اعلی‌حضرت، ‫تو رو تنهایی بزرگ کردن. با فکر به-
‫آه، خفه‌خون بگیر دیگه!
‫خیلی‌خب! فقط باید دنبال کلید بگردم دیگه، درسته؟
‫هرکسی که کلید رو دراختیار داشته باشه، ‫تاج‌وتخت سیاره‌ی وید رو تصاحب می‌کنه.
‫اگه تو پیداش کنی و ملکه بشی،
‫صلح و آرامش در جهان برقرار می‌شه.
‫فهمیدم دیگه.
‫ولی چرا باید اینجا باشه؟
‫شنیدم توی یه سیاره‌ی دورافتاده مخفی شده،
‫تا به دست دشمنان نیفته.
‫ولی چرا توی کره‌ی زمین و چرا توی مهمان‌سرای آسترو؟
‫چه می‌دونم.
‫مأموریت ما، نفوذ به این مکان و پیدا کردن کلیده.
‫باقی مسائل ربطی به ما ندارن.
‫بزن بریم!
‫من خودم رو یه سگ جا می‌زنم و ‫طبقه‌ی دوم رو زیر و رو می‌کنم.
‫آخه چرا نشه؟
‫چون‌که یه ویدو...؟
‫ای بابا...
‫بیوه؟ ناموساً؟
‫چیه نائوسوکه، می‌خوای دوباره گازم بگیری؟
‫چرا انقدر به خونم تشنه‌ای؟
‫کاشکی منم یه سگ بودم. ‫دیگه لازم نبود نگران چیزی باشم.
‫اگه میرا-سان بیوه‌ست، پس یعنی قبلاً ازدواج کرده،
‫و همسرش فوت شده.
‫الان دوست‌پسر داره؟
‫و اون مرتیکه که دیشب داشت باهاش حرف می‌زد، کی بود؟
‫تو چیزی می‌دونی؟
‫دوست‌پسرش بود؟
‫اگه نه، پس کدوم خری بود؟!
‫میرا-سان...
‫میرا-سان!
‫میرا-سان! میرا-سان! میرا-سان! میرا-سان!
‫دنبال چی می‌گردی؟
‫انگار از وقتی اومدی اینجا، دنبال یه‌چیزی می‌گردی.
‫آه، چیزه... نائوسوکه یه‌چیزی رو یه‌جا قایم کرده.
‫چی هستش؟
‫چیز خاصی نیست.
‫چی می‌خونین؟
‫یه کتاب که از تاسوکه-سان به جا مونده.
‫تاسوکه-سان کیه؟
‫شیموتاکایدو تاسوکه. ‫سرایدار سابق مهمان‌سرای آسترو.
‫آه.
‫اون عاشق ژانر علمی تخیلی، فضا و این‌جور چیزها بود.
‫هر شب، اینجا می‌نشست و به آسمون پرستاره چشم می‌دوخت.
‫هــــــه...
‫خانواده یا هیچ فامیلی نداشت.
‫از اون‌جایی که خواه ناخواه یه‌روزی از دنیا می‌رفت، ‫خودش همه‌ی کارهاشو راست‌وریس ‌کرد.
‫باورنکردنیه، مگه نه؟
‫خیلی‌وقت بود می‌شناختینش؟
‫معلومه، ما بیش از پنجاه‌سال مستأجر و صاحب‌خونه بودیم.
‫واقعاً مدت زیادیه.
‫آره. تاسوکه-سان از روزی که مهمان‌سرای آسترو ساخته شد، اداره‌ش می‌کرد.
‫از میاسا تاکومی فاصله بگیر.
‫یارو منحرفه!
‫چی رو نگاه می‌کنی؟
‫گمونم صاحب‌خونه‌ی قبلی ممکنه یه ویدو بوده باشه.
‫هــــه؟
‫بیا یه‌بار دیگه همه‌چی رو از اول مرور کنیم.
‫این اسنادیه که وقتی مالک مهمان‌سرای آسترو شدم، بهم دادن.
‫کلید توی یه سیاره‌ی دورافتاده مخفی شده، درسته؟
‫شاید تاسوکه-سان، یه ویدو، کلید رو یه‌جایی توی این مهمان‌سرا قایم کرده.
‫حتی تموم ارتباطاتش رو با سیاره‌ی وید قطع کرده تا شناسایی نشه،
‫و منتظر ما مونده تا یه‌روز بالأخره بیایم دنبالش.
‫که اینطور...
‫«شیموتاکایدو تاسوکه در چمن‌زار.»
‫آخه چرا سرشو گذاشته مرده؟!
‫جریان چیه؟
‫معنی این کار چیه؟
‫میاساکا-کون، چقدر تو بدجنسی!
‫می‌خوای بگی یه مرد بیکار حق نداره صبحونه بخوره؟
‫چطور جرئت می‌کنی بیکارها رو از حقوق برابرشون در صبحونه محروم می‌کنی!
‫آخ!
‫هی، برای شما هم درست کردم!
‫پس، چیه، سالمون برای خودداری از خورده شدن ‫توسط یه شخص بیکار، پا به فرار گذاشته؟
‫معلومه که نه!
‫پس کار کی بوده؟
‫آه...
‫آه، چی شده؟
‫آه، کار نائوسوکه بود.
‫حتماً نائوسوکه صبحونه‌تون رو خورده، واکابایاشی-سان.
‫چی؟ نائوسوکه، کار زشتیه!
‫واقعاً متأسفم.
‫خب، نمی‌تونم از یه سگ انتظار درک و فهم داشته باشم.
‫اگه اینجا کسی مقصر باشه، این خودتونید که تا کله‌ی ظهر خوابیدید.
‫موقع صبحونه بیاید طبقه‌ی پایین، ‫و غذا بهتون می‌رسه.
‫دیگه باید یه کار پیدا کنم.
‫درسته. نمی‌تونی تا ابد یه آشپز صبحونه‌ی پاره‌وقت بمونی.
‫تو آشپز جدید مهمان‌سرای آسترویی، مگه نه؟
‫خونه‌ی منم همین نزدیکی‌هاست.
‫هر سؤالی داشتی، ازم بپرس! ‫من خیلی‌وقته که توی این محل زندگی می‌کنم!
‫امروز میرا-چان همراهت نیست؟
‫اون روز دیدم داشتین باهم خرید می‌کردین.
‫به‌نظر داشت بهت خوش می‌گذشت، ‫و دوتاتون خیلی به‌هم می‌اومدین.
‫چی، واقعاً؟
‫ولی تو بیکاری.
‫اگه میرا-چان دختر من بود، عمراً رضایت می‌دادم.
‫امیدوارم زودی یه کار پیدا کنی.
‫برای عبادت رفتی؟
‫توی اون معبده یه آرزو بکن.
‫آب‌نبات می‌خوای؟
‫آه، الان پیش خودت گفتی، «نمی‌دونستم ‫آب‌نباته از اوساکا تا توکیو پخش شده»؟
‫امسال کلمه‌ی «آب‌نبات» رو به کیفم اضافه کردم چون خیلی شیرین به‌نظر میاد.
‫دارم دایره‌ی لغاتم رو به‌روز می‌کنم!
‫خب حالا، نمی‌خواد خجالت بکشی.
‫گوش دادن به دری وری‌های یه پیر خرفت، قشنگ رُسِت رو می‌کشه.
‫گمونم بهتره برم.
‫عــــه، یه معبد گربه‌ی شانسه؟
‫گمونم به درگاه یکیش دعا می‌کنی و اگه ‫آرزوت برآورده شد، اینجا قرارش می‌دی.
‫چه بزرگه!
‫دعا می‌کنم شغلی با مزایای خوب،
‫رئیسی که به کارمندهاش توهین و اذیت‌شون نمی‌کنه،
‫همکارهایی بدون عقده‌ی خودبزرگ‌بینی،
‫افرادی که با شبکه‌سازی کسب‌وکار غیرقانونی سروکار ندارن،
‫و یه محل‌کار آروم و بی‌سروصدا سر راهم قرار بگیرن!
‫و دعا می‌کنم بتونم دوست‌پسر میرا-سان-
‫دوست‌پسر؟!
‫عقلم رو از دست دادم؟ من هیچی ازش نمی‌دونم!
‫باید با یه قرار شروع کنم تا بتونیم همو بهتر بشناسیم!
‫دعا می‌کنم بتونم با میرا-سان قرار بذارم!
‫وایسا، مگه بچه دبیرستانی‌ام؟!
‫الان دیگه یه پسر بزرگم، پس راستش، ‫دوست دارم یه‌کوچولو احساساتمو بهش ابراز کنم.
‫تا کی می‌خواد دعا کنه؟
‫ابرازشون کنم، مثل بزرگسال‌ها! لطفاً!
‫حتماً نزدیک 10,000 ین پول اهداء کرده.
‫خب، گذشته‌ از این‌ها، برای صلح جهانی دعا می‌کنم.
‫اومدم!
‫خوش اومدی.
‫اون چیه دستت؟
‫یه جاروبرقی رباتی.
‫دوستم هاروتو-کون هم یکی داره.
‫والدینش هردو کار می‌کنن و حسابی مایه‌دارن.
‫دقیقاً برعکس ما.
‫حتی مهمان‌سرای آسترو هم الان یه ربات داره؟
‫دیگه چیزی نمونده به چشم ندیده باشم.
‫من ماهی مرده‌‌ی یکی دیگه رو بخورم؟ به چه جرئتی ‫کاسه کوزه‌ها رو سر من می‌شکنه و خودش دم به تله نمی‌ده!
‫مجرم رو هرطور شده پیدا می‌کنم!
‫جلوی این درخت بود.
‫چه مشکلی پیش اومده؟
‫اون کیه؟
‫گویا، صاحب‌خونه‌ی قبلیه.
‫آه. حتماً عاشق آلو بوده.
‫احتمالاً از آلوهای این درخت برای تهیه‌ی اومشو استفاده کرده.
‫اومشو؟
‫مشروبات توی زیرزمین.
‫حتماً هرسال با میوه‌های این درخت، اومشو درست می‌کرده.
‫یالا دیگه، بکشش.
‫هیچی رو نمی‌کشه.
‫شکسته؟
‫چیزی شده؟
‫اون دیگه چیه؟
‫هان؟ عجیبه. باز نمی‌شه!
‫هـــه؟ باز کنین!
‫یکی درو باز کنه!
‫کمک! کسی اونجا نیست؟
‫ما اینجا حبس شدیم!
‫چیکار بکنیم؟
‫تف! باتری‌م تموم شده!
‫آه، دست کم این مشکل تاریکی رو حل می‌کنه.
‫«کیپ یور پرامیس.» سر قولت بمون.
‫این معنی آلو توی زبان گل‌هاست.
‫شاید به یه عزیزش قولی داده.
‫زده به سرم؟!
‫پیش کشیدن بحث زبان گل‌ها و ‫تلاش برای باحال رفتار کردن توی تاریکی!
‫و چرا به زبان خارجی گفتمش؟
‫چندش! خیلی چندشم!
‫می‌خوام امتحانش کنم.
‫هان؟
‫شما هم یکم اومشو می‌خورین؟
‫برق‌ها رفته؟
‫حتماً به‌خاطر اینه که تو به اون ربات ضربه زدی.
‫هــــــه؟!
‫ایتاداکیماس.
‫خیلی خوش‌مزه‌س!
‫اومشوی قدیمی، یه نوشیدنی اعیانی‌ـه.
‫میرا!
‫یه شوهر سرشو انداخته پایین و اومده خونه!
‫شوهر؟!
‫چند لحظه اونجا قایم شو!
‫هــــه؟
‫هـــه، هـــه؟
‫قسر در نمی‌ری!
‫شاید فیوز پریده.
‫کلید برق کجاست؟ می‌رم یه نگاه بندازم.
‫مراقب باش.
‫هی.
‫چرا این داخل انقدر تاریکه؟
‫برق رفته؟
‫میرا-سان، می‌شه یه‌چیزی ازتون بپرسم؟
‫بله.
‫شما ازدواج کردین؟
‫نکردم.
‫پس قضیه‌ی بیوه چیه؟
‫و این یارو صداش شبیه اون مرد قبلی بود.
‫میرا-سان بیوه نیست؟
‫میاساکا-سان.
‫بـ ـ بله؟
‫می‌شه منم یه سؤال ازتون بپرسم؟
‫البته.
‫فردا برای صبحونه چی داریم؟
‫ها؟
‫از وقتی اومدم اینجا،
‫فکر کردن درمورد صبحونه‌ی فردا، ‫چیزیه که بیشتر از همه براش هیجان‌ دارم.
‫واقعاً؟
‫واقعاً.
‫قبل اینکه بیام اینجا، ‫اصلاً وقت فکر کردن درمورد غذا رو نداشتم.
‫باید انتظارات رو برآورده می‌کردم.
‫انتظاراتی بابت اینکه همیشه تصمیم درست رو بگیرم.
‫شکست، نابخشودنی بود. ‫به‌هیچ‌طریقی آزادی عمل نداشتم.
‫توی یه شرکت شدیداً استثمارگر کار می‌کردین، ها؟
‫خداروشکر که تونستین بیرون بیاین.
‫نمی‌تونم بیرون بیام.
‫هان، هنوزم اونجا کار می‌کنین؟
‫نکنه دو شغله هستین؟ آه. واقعاً باید استعفاء بدین.
‫می‌تونم استعفاء بدم؟
‫البته که می‌تونین.
‫شما آزادین هرجور خواستین زندگی کنین.
‫فردا برای صبحونه چی می‌خواین؟
‫بگین چی دوست دارین. می‌تونه هرچیزی باشه.
‫هرچی بخواین درست می‌کنم!
‫برنج نخود سبز.
‫لحظه‌ی احساساتی!
‫نچ.
‫صبح بخیر.
‫چی به سر صورتت اومده؟
‫یه‌کوچولو احساساتی شدیم.
‫هان؟
‫آه، نه، چیزی نیست.
‫وای،‌ برنج نخود سبز! عاشقشم!
‫ایتاداکیماس.
‫می‌تونم چیزی ازتون بپرسم؟
‫چیه؟
‫چیزه... یه بیوه‌ای هست، ولی توی اتاقش یه مرد بود.
‫بعدم یه شوهر تصادفی سرشو انداخت و ‫اومد تو خونه، و اون باید قایم می‌شد.
‫به‌نظرتون جریان از چه قراره؟
‫یعنی چی؟
‫چیزه، خب، یکی از دوست‌هام دراین‌مورد ازم مشورت خواست.
‫خودم هم دقیق از جریان خبر ندارم، ‫ولی به‌نظر پیچیده میاد.
‫هوم. خب، این ماجرا کلاً با عقل جور درنمیاد، ولی اون بیوه مشخصاً...
‫مشخصاً چی؟
‫یه آشغاله.
‫بله؟
‫منم، میاساکا.
‫از برنج نخود سبز، کوفته برنجی درست کردم.
‫اگه دلتون خواست، نوش جان کنین.
‫همچنین این، یه دارو برای خماریه.
‫با شکم پر بخورینش، اثربخش‌تره.
‫آه، نمی‌دونم چطور تشکر کنم.
‫چیزه...
‫امیدوارم زود خوب بشید.
‫خیلی ممنونم.
‫اگه علیاحضرت الان می‌دیدنت...
‫بیشتر از این چیزی نگو.
‫این‌که جاسوسی از سیاره‌ی هاب اینجا اومده بود،
‫یعنی می‌دونن کلید کجا قایم شده.
‫باید فوراً پیداش کنیم.
‫اگه حق رسیدن به تاج‌وتخت سیاره‌ی وید، ‫بیفته دست یه هابی، دنیا به پایان می رسه.
‫هی، می‌دونی معنی شکوفه‌ی آلو توی زبان گل‌ها چیه؟
‫«زبان گل‌ها»؟
‫ظاهراً، گل‌های کره‌ی زمین نماد یه‌چیزی به کلماتن.
‫هوم؟
‫«سر قولم می‌مونم»؟
‫چه قولی دادی؟
‫مادر عزیزم،
‫امیدوارم حالت خوب باشه.
‫درحالی‌که کره‌ی زمین مملو از چیزهاییه که برای سیاره‌ی وید ناشناخته‌س،
‫ظاهراً توی وید هم چیزهایی هست که برای من ناشناخته‌ن.
‫شما کسی رو به‌اسمِ شیموتاکایدو تاسوکه می‌شناسین؟
‫یه ویدو بود؟
‫اگه بود، چرا پاش به کره‌ی زمین باز شد؟
‫همه‌ی این‌ها به‌منظور دستیابی به کلیده.
‫لطفاً درموردش تحقیق کنین و هرچه زودتر منو درجریان بذارین.
‫میرا-سان.
‫چیکار می‌کنین؟
‫آه، هیچی. فقط اینکه، ستاره‌های توی آسمون امشب خیلی زیبان.
‫خماری‌تون برطرف شده؟
‫آه، بله، کم‌وبیش.
‫دارو واقعاً مؤثر بود. خیلی ممنونم.
‫خداروشکر.
‫بفرمائید.
‫هان، می‌خواستم این رو ببینم!
‫بله. توی اتاق نشیمن یه پروژکتور هست،
‫پس اگه وقت داشتین، یه نگاه بهش بندازید.
‫فعلاً.
‫بیاید باهم ببینیمش.
‫هــــه؟
‫آه، شما سرتون خیلی شلوغه.
‫به‌هیچ‌وجه!
‫اوقات فراغت زیادی دارم! ‫بیاید باهم ببینیمش!
‫میرا.
‫شوین؟
‫آه...
‫شما کی باشین؟
‫دلم برات تنگ شده بود، میرا.
‫منم، خوشحالم که می‌بینمت.
‫اوه، گستاخی من رو ببخشید. شوین جینجر هستم.
‫نامزد میرا.
‫هـــــــــــــان؟!
به‌علت درخواست‌های بی‌شمار شما عزیزان، مانگای افسانه‌ای با صفحات رنگی بازمی‌گردد
این داستانی برآمده از یک طالبی است
یادداشت‌های خوراک‌شناس یه ماهی‌تابه تنها چیزیه که نیاز داری غذاهای ساده 4
‫شوین جینجر یهو سروکله‌ش پیدا می‌شه.
‫ظاهراً نامزد میراـــه، و انقدر جذابه که نگو.
‫در همین حین، هابی‌ها یه مأموریت ربات جاسوسی رو شروع می‌کنن،
‫تا کلید دستیابی به تاج‌وتخت رو گیر بیارن!