‫شوخیت گرفته؟!
‫اون یه بیوه‌ست.
‫و از توی اتاقش صدای یه مرد رو می‌شنوم.
‫و وقتی یه شوهر پیداش می‌شه، قایم می‌شه،
‫و حالا یهو سروکله‌ی یه نامزد خودخوانده پیدا شده.
‫میرا-سان...
‫صرفاً با استناد به حقایقی که من ازشون باخبرم، ‫به‌وضوح می‌شه نتیجه گرفت که اون...
‫یه آشغاله.
‫ولی چرا دارم شب تا صبح سر همچین «آشغال»ـی با خودم کلنجار می‌رم؟
‫میرا-سان.
‫میرا-سان...
‫میرا-سان!
‫این دیگه چیه؟
‫یادتونه صبحانه‌های ساکنین مدام گم می‌شد؟
‫اگه واقعاً زیر سر نائوسوکه بود، ‫باید این قضیه رو فیصله می‌دادم.
‫برای همین، یه دوربین نصب کردم که ‫سالن غذاخوری رو تحت‌نظر داشته باشم،
‫که این... چیزو ضبط کرده.
‫به‌نظرتون چیه؟
‫روح؟
‫مگه نه؟
‫خب، چیز زیادی ازشون نمی‌دونم، ‫ولی مطمئناً خطرناکن.
‫چیکار باید بکنم؟
‫مسلماً باید با پلیس تماس بگیریم،
‫ولی اگه واقعاً یه روح از آب دربیاد...
‫چی می‌شه؟
‫محلی‌ها می‌گن مهمان‌سرای آسترو تسخیر شده، ‫و این به وجهه‌ش لطمه وارد می‌کنه.
‫چیکار بکنیم...
‫هان؟ الان میرا-سان دست به دامن من شده؟
‫این مسئله رو با بقیه درمیون گذاشتین؟
‫هنوز نه.
‫حتی نامزدتون؟
‫شوین نامزد من نیست.
‫ضمناً، این قضیه هیچ ربطی به اون نداره.
‫ایول!
‫بذارین من ردیفش کنم، میرا-سان.
‫ممکنه یه روح باشن، ممکنه خطرناک باشن...
‫اما اون صبحانه‌دزد باید تقاص‌شو پس بده.
‫من هرطور شده گیرش می‌ندازم!
‫پس، فردا صبح می‌بینمتون.
‫بله. دست‌تونو می‌بوسه.
‫میرا-سان روم حساب باز کرده! ‫من و نه کس دیگه‌ای!
‫چرا از کس دیگه‌ای نخواستی؟
‫اون حتی میون پستانداران هم،‌ وحشتناک ضعیفه.
‫آخه، اون کسیه که صبحانه درست می‌کنه.
‫چی بگم والا...
‫ببینیم از پسش برمیاد.
‫گفت یه نقشه داره.
‫آره،‌ ولی یارو مشنگه.
‫بدجنس. پس، چطوره خودت دزدو دستگیر کنی؟
‫مگه واقعاً یه دزده؟
‫هان؟ نکنه تو هم فکر می‌کنی یه روحه؟
‫ا ـ‌ البته که نه! چرند نگو!
‫رو ـ روح...
‫همیشه قبل یا بعد از زمان صبحانه وارد عمل می‌شه، نه وسطش.
‫من با این عطر، به دام میندازمش و درحال ارتکاب جرم دستگیرش می‌کنم.
‫اون چیه؟
‫سوپ کاری.
‫سوپ کاری؟
‫تا دلت بخواد سبزیجات ریختم توش- ‫هویج، سیب‌زمینی، بادمجون، بامیه-
‫و کلی گوجه برای سوپش استفاده کردم ‫تا طعمش برای صبحانه به‌اندازه‌ی کافی ملایم باشه.
‫وای،‌ خوش‌مزه‌ به‌نظر می‌رسه!
‫آخ!
‫کا ـ کاسه تا خرخره با سوپ پر شده، نه؟
‫هوهوم! ماشالا تیزبینید.
‫عطر سوپ کاری دزد رو اینجا می‌کشونه.
‫و خوش‌مزه به‌نظر می‌رسه.
‫دزده سعی می‌کنه قاپش بزنه، ‫ولی بدجور داغه و لبالب پر شده.
‫نمی‌تونه توی دستش بگیرتش و مثل قبل پا به فرار می‌ذاره.
‫درست همون‌موقع ما می‌پریم بیرون و گیرش می‌ندازیم!
‫البته احتمالش هست سعی کنه با کاسه فرار کنه.
‫ولی خاطرتون جمع باشه.
‫مگه می‌شه کسی بتونه اون کاسه رو بدون اینکه ‫سوپ داخلش زمین بریزه، کش بره؟
‫نه! غیرممکنه!
‫اگه بیفتیم دنبال رد سوپ، ‫صددرصد دزد رو پیدا می‌کنیم!
‫نقشه‌تون اینه؟
‫بله! بیاین هرطور شده گیرش بندازیم!
‫بـ ـ بله.
‫هیس. اومد.
‫حالا!
‫رفت.
‫ا ـ اشکالی نداره. بیاین رد سوپ رو بگیریم.
‫هـــــه؟ برو بابا.
‫حتی یه قطره هم نریخته؟!
‫سوپ کاری رو بدون هیچ ردی برده.
‫نکنه...
‫صبح بخیر.
‫واقعاً یه روحه؟
‫راجع‌به چی حرف می‌زنین؟
‫آه، ولی دست‌هاش سوختن، مگه نه؟
‫این‌طوری کرد که، «سوختم، سوختم!»
‫چه‌جور روحی از این‌کارا می‌کنه؟
‫آهای، با شمام!
‫نائوسوکه؟ چه اتفاقی افتاده؟
‫گمونم نائوسوکه یه بویی به مشامش رسید!
‫دست‌مریزاد، سگ پلیس نائوسوکه! این‌وره؟
‫یه‌نفر منم درجریان بذاره.
‫اینجاست؟
‫باید خودش باشه.
‫چـــــی؟!
‫وایسا، واقعاً می‌رین؟
‫اینجا دیگه کجاست؟
‫چه ترسناک.
‫وای! قبضه روح شدم!
‫واکابایاشی-سان؟ کی اومدین داخل؟
‫چرا این تو انقدر سرده؟
‫موهای تنم سیخ شدن. ‫بی‌بروبرگرد قراره ببینیمش.
‫چی رو؟
‫روح رو دیگه.
‫شاید باورتون نداره، ولی من یه حس ششم دارم ‫که دیدنِ ارواح رو برام ممکن می‌کنه.
‫ما رو خر گیر آوردین.
‫میاساکا-کون، تو رو یه روح تسخیر کرده!
‫بذار تطهیرت کنم.
‫با یه تخفیف ویژه‌ی همسایه‌ها انجامش می‌دم، فقط 10,000 ین!
‫لطفاً ادای کلاه‌بردارها رو درنیار.
‫خوردیم به بن‌بست.
‫یه‌چیزی اینجا هست.
‫چی؟
‫اون چه صداییه؟
‫گفتم که، یه روحه.
‫ناموساً ول کن.
‫آخ، سوختم.
‫تو کی هستی؟
‫کامیماچی آئویی هستم.
‫اینجا چیکار می‌کنی؟
‫زندگی می‌کنم.
‫هـــــــــه؟
‫هان، این...
‫اینجا یه اتاق بود؟
‫پس، تو توی اتاق 7 زندگی می‌کنی؟
‫از کِی؟
‫نگو که قبل از من اینجا بودی.
‫قبل از اینکه من اینجا رو بخرم، تو توش زندگی می‌کردی؟
‫راجع‌بهش می‌دونستین، واکابایاشی-سان؟
‫روحم هم خبر نداشت.
‫آه، آئویی-چان. چه خبر از این‌ورا.
‫شوکیچی-سان، شما می‌شناسینش؟
‫آره، وقتی‌ تاسوکه-سان آوردش اینجا، دیدمش.
‫چی، تاسوکه-سان آوردتش؟
‫منو باش که فکر می‌کردم قایمکی اومده اینجا.
‫نه بابا.
‫خب، تاسوکه-سان زیاد از این‌کارا می‌کرد.
‫می‌گم، معنیِ این‌کار چیه؟
‫تاسوکه-سان صاحب‌خونه‌ی قبلی بود، درسته؟
‫آره، و از اون‌ دسته آدم‌هایی بود که وقتی یه فرد ‫گرفتارو می‌دید، نمی‌تونست با بی‌اعتنایی از کنارش بگذره.
‫از جمله ما.
‫اون کمک‌مون کرد و بهمون جای زندگی داد.
‫اگه به‌خاطر ایشون نبود،
‫من و پسرم تا الان هفت‌تا کفن پوسونده بودیم.
‫آئویی‌-چان فقط یه‌خرده خجالتی‌ـه.
‫برای همین، تاسوکه-سان اتاق 7 رو طوری ‫تغییر داد که بدون روبه‌رو شدن با کسی بتونه توش زندگی کنه.
‫مگه نه؟
‫پس تو برای این صبحونه‌ برمی‌داشتی که...
‫...صبحانه پایه‌واساس زندگی‌ـه.
‫هــــــه؟
‫تاسوکه-سان همیشه این حرف رو می‌زدن.
‫نمی‌دونستم بیشترتون اصلاً از وجود من خبر ندارین.
‫خیال می‌کردم از روی مهربونی، برام غذا کنار می‌ذارین.
‫ببخشید! من به رسم بیکارها، صبحانه‌م رو همیشه دیر می‌خورم.
‫فکر نکنم همچین رسمی وجود داشته باشه.
‫اگه من همه‌ی جزئیات رو بررسی کرده بودم، هیچ‌وقت همچین اتفاقی نمیفتاد.
‫معذرت می‌خوام.
‫ولی آخه چطور تونستی اون کاسه‌ی ‫لبالب پر از سوپ کاری رو با خودت ببری؟
‫گذاشتمش روی سینی.
‫بازم، نشون می‌ده کارت درسته که حتی یه قطره هم زمین نریختی.
‫قبلاً پیشخدمت بودم.
‫هـــــه... حتماً توی کارت سرآمد بودی.
‫می‌گم، تاسوکه-سان اهل کجا بود؟
‫کجا، منظورت زادگاهشه؟
‫گمونم،‌ آئوموری بود.
‫یه‌بار چندتا سیب بهم داد، ‫گفت فامیلش یه جعبه براش فرستاده.
‫چی، مگه کاگوشیما نبود؟
‫تاجایی که یادمه، بهم گفت با سایگو تاکاموری هم‌شهری‌ـه.
‫اون یه مرد مرموز بود که هیچ‌وقت چیز زیادی از خودش نمی‌گفت.
‫برگشتم.
‫خوش اومدی، رن. بذار آشناتون کنم.
‫ایشون توی اتاق 7...
‫هان؟
‫رفته.
‫نه. مطمئنم الان توی اتاق 7ـه.
‫هـــــه، یه ساکن دیگه داشتین؟
‫آره. اون ساختمون خیلی اسرارآمیزه.
‫ممکنه درها و راهروهای دیگه داشته باشه که توی نقشه نیست.
‫موندم تاسوکه-سان چطوری اون راهروی مخفی رو ساخته.
‫از ساکنین درموردش پرسیدم، ولی چیز زیادی نمی‌دونستن.
‫حتی نمی‌دونم یه زمینی بوده یا یه ویدو.
‫وکیل تاسوکه-سان اینجاست؟
‫آره. از اینجا به بعدشو خودم می‌تونم برم، ممنون.
‫نه. نمی‌تونم اجازه بدم علیاحضرت تنهایی ‫به مسئله‌ای با اهمیتِ جهانی، رسیدگی کنن.
‫پس، بریم.
‫عذر می‌خوام. متأسفانه من چیزی راجع‌به شیموتاکایدو تاسوکه-سان نمی‌دونم.
‫که اینطور...
‫ببخشید باوجود اینکه سرتون شلوغه، مزاحم‌تون شدیم.
‫تخم‌مرغ نیمرو.
‫جان؟
‫و عاشق برنج با توفو و جلبک دریایی بودم.
‫می‌دونین، من قبلاً وقتی هنوز اسمش ‫مهمان‌سرای آسونارو بود، اونجا زندگی می‌کردم.
‫واقعاً؟
‫بذار یه داستان درمورد خودم برات تعریف کنم.
‫سال‌ها پیش، وقتی داشتم برای امتحان وکالت درس می‌خوندم،
‫صبحانه‌های مهمان‌سرای آسونارو بهم قوت لازم برای تسلیم‌نشدن رو می‌دادن.
‫من خیلی مدیون تاسوکه-سانم.
‫یه‌بار بهم گفت اگه یه‌وقت بمیره،
‫و کسی بیاد و بخواد مهمان‌سرای‌‌ آسونارو رو بخره،
‫تاوقتی هنوز اجاره‌نشین داره، نباید بفروشمش.
‫اما ازم خواست اگه دختر خانمی با این نشان اومد،
‫اون رو مسئول تام‌الاختیار مهمان‌سرا کنم.
‫این...
‫بعید می‌دونستم همچین خانمی ‫پیداش شه، ولی بعد یه‌روز...
‫جدی اومد! باورم نمی‌شد چی دارم می‌بینم!
‫پایان.
‫شک‌مون به یقین تبدیل شد. ‫شیموتاکایدو تاسوکه قطعاً یه ویدو بوده.
‫مطمئناً سال‌ها روی کره‌ی زمین منتظر ‫ما مونده تا بیایم پیداش کنیم.
‫ولی چطور این‌همه راهو تا زمین اومده؟
‫یه ویدو...
‫عه‌وا! آهاهاها!
‫اینجا نمی‌تونیم راجع‌بهش صحبت کنیم، ‫بیا بریم یه‌جایی که کمی حریم خصوصی داشته باشیم.
‫عا، مچشو گرفتم!
‫برگشتم.
‫جریان چیه؟
‫به فکرمون رسید یه مهمانی خوش‌آمدگویی برای آئویی-چان ترتیب بدیم.
‫قبلاً فرصت نکردیم، و این بهترین بهانه‌ برای آب‌شنگولی زدنه.
‫می‌خوایم یه مهمانی خوش‌آمدگویی برات ترتیب بدیم.
‫اگه اشکالی نداره، می‌شه به جمع‌مون ملحق شی؟
‫بریم داخل اتاقش؟
‫عیب نیست؟
‫هان؟ قفله.
‫رقیب‌مون عزم خیلی راسخی داره.
‫اون رقیب ما نیست.
‫پس، بیاین توی اتاق میاساکا-کون جشن بگیریم.
‫عــــه؟ چرا مثلاً؟!
‫شاید اگه صدای هرهر و کرکرمونو بشنوه، عرض اندام کنه.
‫مثل آماتراسو از غار آمانو-ایواتو.
‫باشه، ولی چرا اتاق من؟
‫بد نیست برای تنوع یه‌جای جدید مشروب بزنیم.
‫مگه اتاق ماتسوبارا-سان چشه؟
‫آخ!
‫واقعاً فکر کردی به این راحتی می‌تونی وارد اتاق یه آیدل بشی؟
‫آئویی-چان، منتظرت می‌مونیم!
‫میاساکا-کون، کلیدو رد کن بیاد.
‫چرا این بلا داره سر من میاد؟
‫به سلامتی!
‫یالا، برو بالا!
‫چیکار می‌کنی، رن؟
‫من تنها کسی‌ام که ندیدمش.
‫با زل زدن به در اتاقش قرار نیست دلش هوای بیرون اومدن بکنه.
‫بیا پسر جون.
‫هی، خواهشاً دست به وسایلم نزن.
‫مجله‌های پورنت کجان پس؟
‫ندارم. مجله‌ی پورن؟!
‫مطمئنی واقعاً بیست‌وسه سالته؟
‫این دیگه چیه؟
‫«برنده‌ی مسابقه‌ی آشپزی»؟
‫آه، اون مربوط به موقعی‌ـه که آشپز هتل بودم.
‫توی مسابقه‌ی آشپزهای جوون و نوظهور، برنده شدم.
‫آه، چه عالی!
‫جدی می‌گی؟
‫اسمت که روش نیست.
‫احتمالاً برای گول زدن دخترهایی که میان تو اتاقت، خریدیش.
‫راجع‌به چی حرف می‌زنی؟
‫عه‌وا خاک عالم، این دیگه چیه؟
‫توی یه مسابقه که برنده شدم، گرفتمش.
‫آه، چه جذاب!
‫این بازی رو درمیاری؟
‫این‌طور نیست!
‫کجا گذاشتمش؟
‫ایناهاش!
‫این منم.
‫راست می‌گفتی.
‫از بازار که نخریدیش، نه؟
‫چرا باید همچین کاری بکنم؟!
‫به‌هرحال، چیز بزرگی نیست چون‌که ‫صرفاً برای آشپزهای مبتدی بود،
‫ولی من جوون‌ترین برنده‌ی این مسابقه بودم.
‫چی شده؟
‫آه، ببخشید که توی وسایل‌تون سرک کشیدم.
‫آه اون، فیلمی‌ـه که قرار بود ببینیم.
‫حدس زدم.
‫جالب به‌نظر می‌رسه.
‫من با مشت‌هام از جهان دفاع می‌کنم!
‫عشقم می‌گه بیگ بنگ!
‫خیلی قشنگ بود.
‫الان «دختر فضایی 2» داره توی سینماها اکران می‌شه.
‫وای،‌ دلم می‌خواد اونم ببینم.
‫پس، پایه‌اید بریم؟
‫البته!
‫میرا-سان، میرا-سان...
‫میرا-سان!
‫اون صبحانه‌ای که وسط فیلم داشتن می‌خوردن، چی بود؟
‫گمونم، تخم‌مرغ بندیکت بود.
‫تخم‌مرغ بندیکت... خیلی خوش‌مزه به‌نظر می‌رسید.
‫می‌خواین براتون درستش کنم؟
‫زحمت‌تون نمی‌شه؟!
‫معلومه که نه.
‫آخ جون!
‫می‌دونین...
‫من صبحانه‌هایی که شما درست می‌کنین ‫رو بیشتر از هرچیز دیگه‌ای تو جهان دوست دارم.
‫من شما رو بیشتر از هرچیزی توی جهان دوست دارم.
‫عه‌وا، مثکه یکی داره با دمش گردو می‌شکنه.
‫خبر مبری هست؟ لاتاری بردی؟
‫آه، نه.
‫حرف از لاتاری شد، یامادا-سان توی بلوک چهار،
‫پارسال، یه میلیون ین توی لاتاری جامبوی آخرسالی برنده شد.
‫تف! دوباره این پیر کفتار منو به حرف گرفت!
‫از زنش قایم کرده. دارن از هم طلاق می‌گیرن.
‫عجب مصیبتی.
‫چی، تره فرنگی خریدی؟
‫حرف از تره فرنگی شد...
‫هــــه،‌ چه تصادفی؟!
‫وای. مثل اینکه قراره بارون بباره.
‫لباس‌ها رو بیرون آویزون کردم. باید فوراً برم جمع‌شون کنم.
‫تا یادم نرفته، شنیدم می‌گن میرا-سان نامزد داره؟
‫اون نامزدش نیست، صرفاً دوست بچگی‌هاشه.
‫اوه، می‌فهمی چی‌ می‌گی؟
‫با چشم‌های خودم دیدم داشتن می‌رفتن یه‌جایی.
‫کجا؟
‫لاو هتل.
‫همون‌که تازگی‌ها توی حومه‌ی شهر افتتاح شده.
‫تازه یکی دوبارم نه.
‫هفته‌ی قبل، هر روز همین‌موقعا می‌رفتن.
‫لاو هتل، تو روز روشن!
‫جوانی کجایی که یادت بخیر.
‫قرارهای شیرین توی اتاق هتل! هاها!
‫چیکار دارم می‌کنم؟
مجموعه داستان‌های ترسناک واقعی حوادث ماوراءالطبیعه
‫نتایج سی‌وپنجمین مسابقه‌ی سالیانه‌ی آشپزی اعلام شد! ‫میاساکا تاکومی جوان‌ترین برنده‌ی جایزه‌ی بزرگ!
‫روح واقعاً کامیماچی آئویی از اتاق 7 ــــه.
‫آئویی عاشق تاکومی شده؟
‫آئویی، در این حین، بعد از صحنه‌ی لاو هتل داغ به دلش نشسته.
‫به دلایلی، شروع به خشک‌کردنِ یه‌مشت ماهی مرکب می‌کنه...