‫اوی کویاما.
‫دست‌نوشته‌ی هانازاوا-سنسی رو گرفتی؟
‫ببخشید...
‫گفت تا امشب آخروقت یه‌کاریش می‌کنه.
‫چاره‌ای نمی‌مونه.
‫اوه.
‫یه چیز دیگه هم هست.
‫وقتی بالأخره دست‌نوشته رو گرفتی،
‫بهش بگو این آخریش بود.
‫بله. مشکلی نداره.
‫خسته نباشید.
‫دست‌نوشته رو با خودم می‌برم خونه،
‫بعد فردا می‌برمش چاپخونه.
‫همیشه لحظه‌ی آخر می‌رسونم، ببخشید.
‫مشکلی نیست.
‫یه چیز دیگه هم هست که...
‫باید به اطلاعتون برسونم.
‫آه!
‫منم می‌خواستم یه چیزی واسه‌ت بگم.
‫به یه توئیست نوین رسیدم.
‫اول جلد بعدی اتفاق می‌افته.
‫می‌دونی که من عاشق چیزای علمی تخیلی‌ام.
‫حالا چه ضد جاذبه باشه، چه سفر در زمان،
‫حس می‌کنم کارم اینه که این چیزا از نو تفسیر کنم.
‫و به بچه‌ها رویای نوینی در مورد آینده بدم،
‫چیزی که تا حالا ندیدن.
‫بگذریم، اینو ببین...
‫شاید هانازاوا نابغه‌ای چیزیه.
‫عجب پلات توئیستی بود.
‫چطور می‌تونم بهش بگم...
‫قراره حذفش کنیم؟
‫آه، لعنت به این کار.
‫شایدم دنیا تموم بشه و من دیگه مجبور نباشم با این جریان سروکله بزنم.
‫خب اینجا به بعدش با ما.
‫اوه کادوده.
‫مدرسه چرا نیستی؟
‫پیش معلمم بودم.
‫امروز 31 آگوسته.
‫که بهش تعطیلات تابستونی هم می‌گن.
‫و بابا، بوی ساکه می‌دی.
‫آها.
‫ببخشید...
‫بابت خبر فوری برنامه‌ی همیشگیمون رو قطع می‌کنیم.
‫حوالی ساعت 1:30 ظهر،
‫یک شی در حال پرواز غول‌پیکر بالای خلیج توکیو پدیدار شد.
‫در حال حاضر به‌نظر می‌رسد...
‫با سرعت 30 کیلومتر بر ساعت رو به شمال در حرکت است.
‫تکرار می‌کنم. حوالی ساعت 1:30 ظهر،
‫یک شی در حال پرواز غول‌پیکر بالای خلیج توکیو پدیدار شد.
‫در حال حاضر به‌نظر می‌رسد...
‫با سرعت 30 کیلومتر بر ساعت رو به شمال در حرکت است.
‫اشیاء پرنده‌ی کوچکتر همین حالا از بشقاب اصلی خارج شدن!
‫وضعیت اضطراری اعلام شده،
‫و در حال حاضر ورود به هر 23 شهر توکیو ممنوع است.
‫در حال حاضر آتش‌سوزی‌های در سطح شهر در حال رخ دادن است.
‫جناب...
‫وای وای وای!
‫بابایی!
‫بابایی.
‫بابایی!
‫کادوده.
‫بخشید که تنهات گذاشتم.
‫نوبوئو-سان...
‫کادوده...
‫نوبوئو-سان؟ نوبوئو-سان؟
‫هی نوبوئو-سان؟
‫نوبوئو-سان...
‫نمی‌تونم سومیه اونه-چان رو پیدا کنم!
‫هاکو!
‫کیمی-چان، اونه-چان رو پیدا کردی؟
‫نه اصلاً.
‫فکر کنم سیگنال موقعیتش قطع شده.
‫پس یعنی بیرونه.
‫کادوده؟
‫می‌گم، ببخشید.
‫شماها کی هستین؟
‫و...
اینجا کجاست؟
‫اوه، یه لحظه ببخشید.
‫اونی که داخلشه...
‫فکر کنم بالأخره مرده.
‫کویاما نوبوئو-سان...
‫می‌دونم که خیلی گیج شدی...
‫ولی اول سعی کن آروم باشی، باشه؟
‫این موضوع شوکه‌ت می‌کنه...
‫ولی تو بیشتر از 8 سال بیهوش بودی.
‫توی اون مدت، بدنت توسط یه مهاجم تسخیر شده بود.
‫8 سال؟
‫مهاجم؟
‫متأسفانه باید بگم ما توی جامعه‌ای زندگی می‌کنیم...
‫که با اون دنیایی که شما می‌شناختی زمین تا آسمون فرق داره.
‫تمدن الان یه اسم نوین داره،
‫32 آگوست.
‫که به تابستان بی‌پایان هم معروفه.
‫این مه چیه؟
‫ظاهراً از بقایای سفینه‌ی مادره،
‫اثر انرژی عنصر F ، یا همچین چیزی.
‫سفینه‌ی مادر؟
‫همون سفینه‌ی مهاجم غول‌پیکری که...
‫بالای سر توکیو پیداش شد.
‫اینو که دیگه یادته؟
‫اون...
‫فاجعه‌ای که اون سفینه‌ی مادر بار آورد...
‫توی 31 آگوست اتفاق افتاد.
‫استاریسک‌هایی که بعد از منفجر شدن سفینه‌ی مادر ظاهر شدن...
‫چهار سال بعدش همه‌چیز تغییر دادن،
‫و باعث شروع 32 آگوست شدن.
‫که به زندگی‌ای که می‌شناسیم پایان داد...
‫و ما رو با این دنیای لعنتی تنها گذاشت.
استاریسک؟
چی هستن؟
‫اونا استاریسکن.
‫اگه بهشون بخوری، می‌میری.
‫مراقب باش.
‫از قبل تعدادشون خیلی کمتر شده...
‫اما هنوز از جایی به اینجا پرواز می‌کنن.
‫ورود استاریسک‌ها،
‫و نابودی کامل جمعیت انسانی.
‫استاریسک‌ها، این گوی‌های کروی شکل درخشان،
‫با برخورد به‌هرچیزی نابودش می‌کنن.
‫دولت ژاپن،
‫فکر کرد با نابودی سفینه‌ی مادر،
‫می‌تونه باعث بشه صدمات ناشی از استاریسک متوقف بشه.
‫ولی چه فاجعه‌ای به باور آورد.
‫با اینکه استاریسک‌های توی شهر نابود شدن،
‫بخش عظیمی از توکیو هم نابود شد.
‫کادوده...
‫مدام اون اسم رو می‌گین.
‫کادوده کیه؟
‫دخترم.
‫دختر دارین، نوبوئو-سان؟
‫همیشه انقدر سرم با کارم شلوغ بود ‫که وقتی برای گذروندن با اون نداشتم.
‫گمونم دیگه ازم متنفره.
‫نمی‌دونم هنوز زنده‌ست یا نه.
‫اما ای کاش می‌تونستم باهاش حرف بزنم.
‫هاکو!
‫اونه-چان!
‫می‌دونستم آخرش یه‌روز اینطوری می‌شه.
‫سومیه-سان دیگه داشت با فشار آوردن به آدمای این حوالی...
‫برای ملحق شدن به گروه افراطی «هم‌سازی ژاپن نوین»،
‫زیادی می‌رفت روی اعصابشون.
‫بعدم می‌دونم از اون آدمایی نبود که همینطوری ول بچرخه.
‫بخصوص وقتی بارش استریسکه.
‫«هم‌سازی ژاپن نوین؟»؟ چی هست؟
‫ژاپن نوین اولش با یه گروه افراطی به اسم...
‫جبهه‌ی متحد جوانان ـــ که عمدتاً جوونا بودن، شروع کردن.
‫اونموقع صرفاً یه‌مشت احمق بودن که مهاجما رو می‌کشتن،
‫اما بعد از 32 آگوست،
‫یهو وجدانشون گل کرد و تصمیم گرفتن،
‫به‌جاش از مهاجما محافظت کنن.
‫حتی از نیمه‌مهاجم‌های انگلی مثل خودت محافظت کردن.
‫چندانم بد نیستن.
این مهاجما... کی هستن؟
‫آدم فضایی‌هایی که از کشتی مادر اومدن.
‫ما بهشون می‌گیم مهاجم‌ها.
‫بدن تو رو یکیشون تسخیر کرد.
‫اوه، ببخشید.
‫هنوز خودمو درست معرفی نکردم.
‫اسم من آندو کیمیکاـه.
‫اون دختر،
‫دوست دوران بچگیم، شیمودا هاکوـه.
‫خواهر کوچکتر همون سومیه-سان‌ـه‌ که فوت شد.
‫و تو، یا بهتره بگم کسی که داخلت بود،
‫مدت‌ها از من، سومیه و هاکو محافظت کرد.
‫من...
‫محافظت کردم؟
‫درسته.
‫سومیه-سان و من و هاکو...
‫تا الان اینطوری اینجا دووم آوردیم.
‫اما این اواخر رفتارت عجیب شده بود، نوبوئو-سان...
‫و ممکن بود هویتت برملا بشه.
‫برای همین سومیه-سان می‌خواست که هرچه زودتر...
‫به «هم‌سازی ژاپن نوین» ملحق بشه.
‫تا حداقل اگه آدما از حقیقت باخبر شدن...
‫بتونیم از تو محافظت کنیم.
‫کشورها همچنان به بهانه‌ی بقای بشریت...
‫درگیر جنگ‌های بی‌معنی هستن.
‫جمعیت ما، به یک بیستم جمعیت سابق رسیده.
‫مهم‌ترین چیز اینه که نجنگیم بلکه کمک کنیم.
‫بیاید همگی به همراه «همسازی ژاپن نوین»،
‫یک جهان‌بینی جدید بسازیم.
‫که توی این دوره‌ی نیاز به عنوان دولت ژاپن هم خدمت می‌کنه.
‫پس یعنی، این یه‌طور رهبر حزب یا همچین چیزیه؟
‫خب، اون انفجار سفینه‌ی مادر رو...
‫درست قبل از رخ دادنش پیش‌بینی کرده بود، اما...
‫همه‌ش از آزادی و اینطور چیزا می‌گه دیگه عقلم قد نمی‌ده...
‫از اون آدماییه که می‌تونه مثل...
‫قهرمانی به‌نظر بیاد که مردم گم کردن.
‫شایدم منم الان...
‫اگه همه‌ش از این چیزا ببینم،
‫توجه اونا رو جلب می‌کنم.
‫منظورت چیه؟
‫فوجین شماره نه.
‫وسایل متحرکی که توسط هوش‌های مصنوعی سرگردان کنترل می‌شن،
‫اون‌ها آدمایی که تحت کنترل مستقیمشون...
‫نیستن رو شکار می‌کنن و می‌کشن.
‫کم کم دیگه وقت شامه.
‫نوبوئو-سان، گوشیت رو داری هنوز دیگه؟
‫احتملاً تو یکی از جیبامه.
‫من کسی هستم که داخل تو بود.
‫هشت سال پیش،
‫من به عنوان یه انگل وارد بدن تو که درحال مرگ بودی شدم.
‫به اوساکا نقل مکان کردم،
‫و اونجا مثل یک انسان رفتار و زندگی کردم.
‫با اینکه می‌دونستم دارم خودخواهانه عمل می‌کنم،
‫ولی تونستم زندگی محقر ولی شادی رو داشته باشم.
‫با این‌حال، نیروی حیاتی انسان‌ها بسیار عظیمه،
‫و قوه هوشیاری تو برای پس گرفتن کنترل بدنت،
‫به من نفوذ کرد.
‫من در این چهار سالِ پس از 32 آگوست،
‫با تمام قلبم تحمل کردم تا مأموریتم که،
‫محافظت از سومیه، هاکو و کیمیکاست رو انجام بدم.
‫ولی چون سومیه ناپدید شد،
‫دلیل زندگیم رو از دست دادم و...
‫حس می‌کنم هوشیاریم به سرعت درحال ناپدید شدنه.
‫بار دیگه، برای تمام اذیت‌هایی که باعثش بودم عذر می‌خوام.
‫درمورد خانواده شما هم،
‫خبری دریافت نکردم.
‫ولی مطمئنم که هنوز در یک جایی زنده هستن.
‫برای همه شما آرزوی سلامتی دارم.
‫شخص داخلت.
‫کادوده...
‫حقیقتش، درک می‌کنم که چرا می‌خوای بری.
‫راستش،
‫فکر نمی‌کنم که خانواده‌ت هنوز زنده باشن.
‫تازه، ما تو اوساکاییم.
‫می‌خوای از اینجا تا توکیو رو پیاده بری؟
‫خب، شما می‌خواید تا ابد این پایین بمونید؟
‫واقعاً نمی‌تونم همه این چیزا رو...
‫بدون اینکه با چشمای خودم ببینم چخبره باور کنم.
‫اگه اینجا بمونی، گشنه نمی‌مونی.
‫اینجا تحت کنترل آمریکاست، برای همین کمک‌های بشردوستانه توش پیدا می‌شه.
‫کشمکش زیادی نیست،
‫و از فوجین 9 هم کسی این پایین نمیاد.
‫تو نگاه اول به‌نظر می‌رسه توی صلحه،
‫اما در واقعیت، یک طبقه حاکم شکل گرفته.
‫خشونت و نابرابری داره فراگیر می‌شه.
‫و کسایی که اطاعت نمی‌کنن، مجبور به کار اجباری می‌شن.
‫و اگه اون‌هم بی‌فایده باشه...
‫ولی اگه بتونیم به «هم‌سازی ژاپن نوین» ملحق بشیم،
‫شاید بتونیم تحت محافظت واقعی قرار بگیریم.
‫فکر می‌کنم این کاریه که خواهرم می‌خواسته ما بکنیم.
‫نمی‌خوام یه جا بشینم و بی‌تفاوت بمیرم...
‫و تلاشی برای تغییر انجام ندم.
‫نوبوئو-سان.
‫ما هم با تو از این خراب شده فرار می‌کنیم.
‫از اینجا به بعد باید حسابی حواستون به اونا باشه.
همونی که یکم‌پیش گفتی؟
‫فوجین 9...
‫حالا که از منطقه محافظت‌شده بیرون اومدیم،
‫می‌تونن بیفتن دنبالمون.
‫ولی باید به حرکت ادامه بدیم.
‫توی شب تا جایی که بتونیم پیش می‌ریم.
‫با یکی از اعضای «هم‌سازی ژاپن نوین»،
‫که توی کانسای بود، تماس گرفتم.
‫یه مکان ملاقات هست که پیاده یه روز تا اینجا فاصله داره.
‫آه، دیگه نای راه رفتن ندارم!
‫ولی کیمی-چان، خودت که از همه بیشتر برای این هیجان زده بودی...
‫خب مثل اینکه با محیط‌های داخلی سازگاریم بیشتره.
‫انقدر بهم سخت نگیر.
‫یه دونه‌هم از اون فوجینا ندیدیم.
‫شاید بتونیم تا خود توکیو هم پیاده بریم.
‫البته اول شما دوتا رو می‌رسونم به محل ملاقات «هم‌سازی ژاپن نوین».
‫بعدش...
‫گمونم بعد از اون دیگه خداحافظی کنیم.
‫درسته.
‫جایی که قرار گذاشتیم ‫منتظرم
‫تا شب می‌رسیم
‫ باید برم توکیو و با دخترم صحبت کنم. باید کادوده رو ببینم.
‫جایی که قرار گذاشتیم ‫منتظرم
‫تا شب می‌رسیم
‫جایی که قرار گذاشتیم ‫منتظرم
‫تا شب ‫می‌رسیم
‫ولی اگه توکیو به اون بدی که همه می‌گن باشه،
‫پس کادوده تا آخرش هم از من متنفر بوده.
‫مطمئنم یه جایی داره برا خودش زندگی می‌کنه.
‫و تازه،
‫بعید می‌دونم دخترت واقعاً ازت متنفر باشه.
‫چرا؟
‫آخه، می‌دونی...
‫دخترا پیچیده‌ان!
‫جهت اطمینان، می‌تونید ‫اون متجاوز رو هم ‫با خودتون بیارید؟
‫تا شب ‫می‌رسیم
‫استفاده از آن دستگاه توسط دولت ژاپن مورد تأیید قرار نگرفته است.
‫برای جلوگیری از عواقب احتمالی، فوراً نرم‌افزار احراز هویت خود فعال کنید.
‫هشدار.
‫برای جلوگیری از عواقب احتمالی، فوراً نرم‌افزار احراز هویت خود فعال کنید.
‫عدم پیروی ممکن است باعث مرگ شما شود.
‫هنوز دنبالمونه!
‫نه! هاکو-چان!
‫هاکو-چان، دووم بیار!
‫نگران نباش هاکو!
‫فقط یه خراشه!
‫هاکو-چان، دووم بیار.
‫یکم جلوتره.
‫کسی خونه نیست؟
‫فکر نکنم کسی باشه.
‫خیلی وقته کسی اینجا زندگی نکرده.
‫پیدا کردم.
‫بالاخره خوابید.
‫مشکلی براش نمیاد؟
‫من حقیقتش خیلی از دوا درمون چیزی سرم نمی‌شه.
‫و اینجا وصل شدن به اینترنت هم خطرناکه.
‫باید زودتر توی «هم‌سازی ژاپن نوین» درست و حسابی مداوا بشه.
‫می‌گم، نوبوئو-سان؟
‫بله؟
‫هیچی، بیخیالش.
‫بیا یه چیزی برای خوردن پیدا کنیم.
‫آه.
‫مجله‌ای که ما منتشرش می‌کردیم.
‫نوبوئو-سان...
‫قبلاً یه ویراستار مانگا بودی، مگه نه؟
‫آره، یه همچین چیزی.
‫حالا که فکرشو می‌کنم،
‫دفعه اولی که دیدمت، یه دست‌نوشته دستت بود که هیچ‌جوره ولش نمی‌کردی.
‫فکر می‌کردم برای مانگای قدیمی‌ای چیزی باشه.
‫دست‌نوشته؟
‫حتماً مال هانازاوا-سنسی بوده.
‫انگار اون مرد حتی بعد از پایان دنیا هم به کشیدن مانگا ادامه داد.
‫غیر از اینم ازش انتظار نمی‌رفت.
‫کیمیکا-چان، فرار کن!
‫نگران نباش.
‫اینا اعضای «هم‌سازی ژاپن نوین» هستن.
‫این مرد همون مهاجمه؟
‫نشونه‌ای از انگل هست؟
‫سمت چپ صورتش.
‫چیزه، می‌گم...
‫من فقط این دخترا رو تا اینجا همراهی کردم.
‫ما قراره تو رو به پناهگاه ببریم.
‫بازداشتش کنید.
‫انقدر باهاش خشن رفتار نکن.
‫اون یه نمونه با ارزشه.
‫نوبوئو-سان، ببخشید!
‫اونا فقط درصورتی ما رو قبول می‌کردن که تو رو بهشون تحویل بدیم.
‫ولی اگه فکر نمی‌کردم این کار درستیه، انجامش نمی‌دادم!
‫لطفاً از دستوراتشون پیروی کن.
‫اونا ازت محافظت می‌کنن.
‫محافظت؟
‫من به محافظت اونا‌ـ
‫انقدر دست و پا نزن.
‫خفه می‌شیا.
‫خیلی‌خب، نفس آروم...
‫چتونه؟!
‫خودتون قول دادید که از خشونت استفاده نمی‌کنید!
‫فرار کن!
‫مگه دخترت منتظرت نیست؟
‫هی!
‫لعنتی! نذارید فرار کنه!
‫بیا تو!
‫انگار خیلی مستأصلن.
‫دیگه باید حسابی از محدوده اون‌ها خارج شده باشیم.
‫ببخشید که توضیحات دیر شد.
‫ما اعضای یک سازمان امنیتی خصوصی به نام «شیپ» هستیم.
‫اطلاعاتی به دستمون رسید که طبق اون،
‫«هم‌سازی ژاپن نوین» قرار بود در اون منطقه فعالیتی داشته باشه، بنظر اطلاعات دقیق بودن.
‫تو کی هستی؟
‫یه مهندس SES سابق؟
‫نه، من فقط...
‫فقط یه ویراستار مانگام.
‫ما از این ناحیه خارج می‌شیم،
‫و به سمت ناگویا خواهیم رفت.
‫ناگویا؟
‫خوبه.
‫می‌تونم اون مسیر رو یه کاریش بکنم.
‫من سعی دارم برم توکیو.
‫توکیو؟ کجای توکیو می‌خوای بری عمو؟
‫سِتاگایا.
‫امیدوارم خانواده‌ام اونجا باشن.
‫اکثر 23 شهر توکیو نابود شدن.
‫اونا توسط خلیج توکیو بلعیده شدن.
‫می‌دونم که دوست داری برگردی،
‫ولی حقیقتش هیچ فایده‌ای نداره.
‫در ضمن، من هنوز درحال انجام مأموریتیم.
‫نمی‌تونیم همینطوری و...
‫بدون اجازه از مافوق‌هامون آزادت کنیم.
‫شنیدی دیگه.
‫شرمنده عمو،
‫ولی باید یکم دندون رو جیگر بذاری.
‫شوخی می‌کنی؟!
‫چی شده ماکوتو؟
‫بابای...
‫کادوده هستین، نه؟
‫کادوده رو می‌شناسی؟
‫ببین!
‫این عکس از کجاست؟
‫سال‌ها پیش توی یه اردوگاه دانشگاهی.
‫دانشگاه...
SayaKa
Shinsekai_yuri
AL TT
SayaKa
Shinsekai_yuri
AL TT