‫ورود دانش‌آموزان جدید رو جشن می‌گیریم!
‫چهارتا؟!
‫من کوروئه مایو هستم.
‫از فوکوئوکا به اینجا اومدم.
‫درمورد انتقالی گرفتن در سال سوم کمی نگران بودم،
‫خصوصاً اینکه می‌دونستم دوستی نخواهم داشت.
‫برای همین، اگر من رو در جمعتون بپذیرید، ممنون می‌شم.
‫با تشکر از همه.
‫نوازنده یوفونیوم اسرارآمیزی که یهو سر و کله‌اش پیدا شد،
‫یک دانش‌آموز انتقالی بود.
‫اون قبلاً در گروه کنسرت مدرسه دخترانه سیرا نوازندگی می‌کرده،
‫مدرسه‌ای که همیشه در مسابقات کشوری بوده.
‫از آشنایی باهات خوش‌وقتم.
‫پس خوب بودنش جای تعجب نداره.
‫همچنین.
‫خیلی خب، امروز پرسشنامه تمایلات شغلی رو بهتون می‌دم.
‫هازوکی-چان و تسوبامه-چان؟
‫اوهوم. یادم می‌مونه.
‫خوش‌وقتم.
‫همچنین.
‫بله، بله!
‫امیدوارم اسم میدوری هم یادت بمونه.
‫آه، سافایر صدات می‌زدن که...
‫هیچکس حق نداره من رو با اون اسم صدا بزنه.
‫اسم میدوری، میدوریه!
‫و اونی که اونجا نشسته و خجالت می‌کشه،
‫رئیس گروه کنسرت دبیرستان کیتائوجی، اومائه کومیکو هستش!
‫خجالت نمی‌کشیدما.
‫قبلاً کومیکو-چان رو ملاقات کردم.
‫وقتی داشتم فرم‌های انتقالم رو پر می‌کردم.
‫واقعاً؟
‫تاکی-سنسی بهم گفت که یه نفر به اسم «اومائه» رئیسه.
‫در یک نگاه شناختمش.
‫پیش خودم گفتم: «شک ندارم که خودشه!»
‫مگه نه؟
‫از اینکه بلافاصله اسمم رو حدس زدی شوکه شدم.
‫صبر کن، اگه با تاکی-سنسی صحبت کردی، پس...
‫می‌خوای عضو گروه کنسرت بشی؟
‫اوهوم...
‫اگه مزاحم نیستم...
‫می‌دونی، آخه من سال سومیم.
‫نمی‌خوام توازن گروه رو بهم بزنم.
‫فکر نکنم همچین اتفاقی بیفته.
‫مطمئنی؟
‫مطمئنی مشکلی پیش نمیاد؟
‫مطمئنم همه از بودنت خوشحال می‌شن.
‫قبلاً تو مدرسه سیرا بودی، مطمئناً شانس پیشرفتمون رو افزایش می‌دی.
‫تو هم مشکلی نداری؟
‫اگه عضو بشم، دلم می‌خواد یوفونیوم بنوازم.
‫اصلاً ساز خودت رو هم داری!
‫باعث قوت قلبه!
‫پس می‌رم با تاکی-سنسی صحبت کنم.
‫ولی اگه مزاحم بودم بهم بگو.
‫مشکلی ندارم هر زمان که بخواید از گروه برم.
‫چرا همچین حرفی می‌زنی؟
‫آخه، افتضاح نیست؟
‫اگه کسی بخاطر من مجبور به تعویض ساز بشه،
‫یا نتونه در مسابقات شرکت کنه.
‫دلم می‌خواد از نواختن با دیگران لذت ببرم.
‫در فستیوال‌ های گذشته سانرایز، سال‌اولی‌ها صرفا توی بخش رژه بودن.
‫اما بخاطر قطعه‌های امسالمون، شاید برخی از شما هم در اجرا شرکت کنید.
‫لطفاً بخش‌هاتون رو تا هفته دیگه به ذهن بسپارید.
‫وقتی سان‌فس تموم بشه، درخواست‌های اجرا رو داریم،
‫برنامه‌های مدرسه، تمرین مسابقات کشوری، برنامه ریزی برای اردو...
‫گمونم این کاری بود که یوکو-سنپای و ناتسوکی-سنپای انجام می‌دادن...
‫سال اولی‌ها، حتماً از سال بالایی‌هاتون
‫درمورد هرچیزی که درش شک دارید بپرسید.
‫سرخود هیچ تصمیمی نگیرید.
‫فهمیدید؟
‫بله.
‫پس بریم به سراغ تمرینات هر بخش.
‫خیلی خب، کاناده-چان، روت حساب می‌کنم پس.
‫گمونم مایو-چان بیاد.
‫می‌دونم.
‫بجای شما، همه چیزهای مربوط به باشگاه رو براش توضیح می‌دم.
‫کومیکو-چان.
‫سوزومه چطوره؟
‫تونسته خودش رو با بخش باس وفق بده؟
‫اوهوم. با بقیه هم خوب کنار میاد.
‫بنظر می‌رسه داره بهش خوش می‌گذره.
‫که اینطور.
‫مشکلی هست؟
‫نه.
‫فقط نگرانم که شاید یه اتفاقی بیفته.
‫آخه یکم دختر عجیبیه.
‫به زبان ساده، باید لب‌هاتون رو به لرزه دربیارید
‫و اون لرزش رو به سرساز منتقل کنید تا صدا بسازید.
‫اساساً با نحوه نواختن فلوت ریکوردر فرق داره.
‫بالاخره تونستم ازش صدا در بیارم، ولی...
‫می‌شه صداهای مختلف باهاش تولید کرد؟
‫وای، شاید من نابغه‌ام...
‫ایول.
‫نگران نباشید.
‫خیلی زود قلقش دستتون میاد.
‫دیر کردم...
‫هی، کومیکو.
‫تمرینات شکمی؟
‫اوهوم.
‫آخه تکیه‌گاه ساز شکمشون می‌شه دیگه.
‫شکمم!
‫نگاه کنید!
‫همه سنپایاتون شکما رو ساختن!
‫بس کن!
‫هنوز یه دقیقه نشده؟
‫هنوز نه.
‫خیلی خب، ۵۸.
‫۵۹.
‫۵۹.۱ .
‫۵۹.۲ .
‫بس کن!
‫خیلی خب، ۶۰.
‫لطفاً انقدر باهامون سخت نگیرید!
‫منو سیشو ناگون کیتائوجی صدا می‌زنن، و دارم ازتون خواهش می‌کنم!
‫عه؟ کی اینطوری صدات می‌کنه؟
‫به هویکورو چه می‌گویی؟
‫مغز پخت شده!
‫الان چیش خنده‌دار بود؟
‫حتماً بازی با کلمات هویکورو و کوروهو بوده.
‫احسنت، میره‌ سنپای!
‫بازی با کلماتت اونقدرام جالب نبود.
‫موافقم.
‫عه؟ دیگه از اینا برات نَگُم؟
‫فهمیدی؟ سیشو ناگون و دیگه نَگُم.
‫خیلی خب، ادامه بدیم.
‫راستی، کاناده-چان کو؟
‫با کوروئه-سنپای تو کلاس بغلیه.
‫گفت می‌خواد حسابی باهاش حرف بزنه.
‫چرا کیتائوجی رو انتخاب کردید؟
‫گمونم چون بهترین گروه کنسرت این منطقه رو داره.
‫پس از اولش قصد عضویت در گروه رو داشتید.
‫نمی‌تونستم مطمئن باشم، ولی گفتم بذار عضو یه گروه خوب بشم.
‫هم‌نوازی رو دوست دارم.
‫چطوره تمرینو شروع کنیم دیگه؟
‫کومیکو-چان.
‫نگران نباش.
‫لخت لختش کردم.
‫خوش‌حالم که بخش باس انقدر باهم صمیمین.
‫مگه نه؟
‫بچه‌های خوب زیادی داریم.
‫مگه نه؟
‫اولیشونم منم.
‫درسته.
‫بنظر من تو شخصیت فوق‌العاده‌ای داری کاناده-چان.
‫از تعریفتون سپاس‌گزارم.
‫کوروئه-سنپای، حتماً شما هم از من خوشتون میاد دیگه؟
‫البته.
‫از شنیدنش خوش‌حالم.
‫می‌شه از این به بعد کوروئه-سنپای صداتون بزنم؟
‫مایو رو ترجیح می‌دم.
‫تو مدرسه قبلیت لقب یا اسم مستعاری نداشتی؟
‫اسم مستعار؟
‫یکم خجالت آوره...
‫ولی تو دبستان منو ماما صدا می‌زدن!
‫ماما؟
‫دیدی که بعضی وقتا بچه‌ها معلماشون رو مامان صدا می‌زنن؟
‫داری می‌گی تو رو هم مامان صدا می‌زدن؟
‫و این اسم روم موند.
‫قطعاً از این اتفاقا می‌افته...
‫آه، اومائه-سان.
‫بله؟
‫بعد از تمرین امروز، یه چیزی هست که می‌خوام درموردش صحبت کنم.
‫مشکلی که نداره؟
‫خیر.
‫پس، می‌شه با کوساکا-کون و تسوکاموتو-کون بیاید اتاق معلمان؟
‫حتماً.
‫انتخاب قطعه موسیقی برای مسابقات؟
‫بله.
‫می‌‌خوام امسال یه چیزی انتخاب کنیم و زودتر نُت‌هاش رو بین بچه‌ها پخش کنیم.
‫قطعه‌ای مدنظرتون هست؟
‫سه قطعه.
‫«آمایو نو سوکی» که الان داره پخش می‌شه، همین‌طور «هیتوتوسه نو اوتا برای گروه‌ کنسرت»
‫و «کاگرو کیتان»
‫می‌شناسیشون رینا؟
‫اوهوم، همه به‌جز هیتوتوسه نو اوتا.
‫می‌شه لطفاً بهشون گوش بدید و نظرتون رو بهم بگید؟
‫نظر ما؟
‫بله.
‫می‌گم...
‫بله؟
‫ولی... چرا؟
‫دلیل خاصی پشتش نیست.
‫فقط گفتم شاید بد نباشه که چیز جدیدی امتحان کنیم.
‫و اینکه... شاید چون شما سه تا رو از وقتی سال اولی بودید می‌شناسم.
‫واقعاً اشکالی نداره که ما همچین تصمیمی رو بگیریم؟
‫فقط ازمون نظر خواسته شده.
‫تصمیم نهایی رو تاکی-سنسی می‌گیره.
‫ولی من یادم نمیاد تاکی-سنسی تابحال با تصمیمی که ما گرفته باشیم مخالفت کرده باشه.
‫راست می‌گی...
‫حتی وقتی که درمورد هدف باشگاه تصمیم می‌گرفتیم، یا درمورد رقابت‌ تعیین نوازنده‌ها...
‫هروقت به ما می‌گه تصمیمی بگیریم، همیشه تا آخر پاش وایمیسته.
‫ولی دلیل نمی‌شه این دفعه هم همینطور باشه.
‫من فکر می‌کنم که تاکی-سنسی نقشه‌ خودش رو داره.
‫درست می‌گی، ولی...
‫در کل، گمونم این نشون دهنده اعتماد تاکی-سنسی به توـه.
‫به عنوان رئیس.
‫خیلی خب، من می‌خوام برم بقالی.
‫منم برم دیگه.
‫اوهوم. نخسته.
‫تسوکاموتو.
‫کوساکا. چی شده؟
‫چرا همچین حرفی زدی؟
‫کدوم حرف؟
‫نفهمیدی؟ که داری کومیکو رو تحت فشار قرار می‌دی؟
‫با گفتن اینکه «اون به عنوان رئیس بهت اعتماد داره»؟
‫این چجور تحت فشار گذاشتنیه؟
‫انگار منظورت اینه که کومیکو تنها کسیه که بهش اعتماد داره،
‫و همه تصمیمات رو باید اون بگیره.
‫همچین منظوری...
‫نه...
‫ببخشید اگه اینطور برداشت شد.
‫کومکیو فقط وقتی پیش ما ارشداست می‌تونه ‫غر بزنه و کمک بخواد.
‫خودت تصمیم گرفتی معاون رئیس باشی.
‫پس انقدر عجیب رفتار نکن و ازش حمایت کن.
‫همین.
‫وایسا.
‫می‌رسونمت.
‫چرا؟
‫دیره خب.
‫اگه اتفاقی برات بیفته، رئیس... ‫یعنی کومیکو ازم عصبانی می‌شه.
‫از من عصبانی می‌شه.
‫چرا؟
‫مشکلی نیست.
‫فقط کومیکو رو گریه ننداز.
‫تو یهویی چت شده؟
‫خب، می‌تونم فقط تا اون جلوتر همراهت بیام؟
‫نمی‌دونم ملاحظه سرت می‌شه یا نمی‌شه.
‫می‌فهمم چرا تاکی-سنسی نمی‌تونه تصمیم بگیره.
‫همه‌شون خیلی خوبن.
‫کومیکو؟
‫بیدار شدی؟
‫رئیس!
‫صبح بخیر.
‫جفتتون چه زود اومدین.
‫آره.
‫می‌خوایم هرچه زودتر بهتر بشیم.
‫توی راهرو صداتون رو شنیدم.
‫سوزومه-چان صدای سازت داره پایدارتر می‌شه.
‫فکر کنم کارم توی توبا خوبه.
‫همیشه از چیزای بزرگ خوشم میومد.
‫یوشی-سان تو رو هم با خودش آورد؟
‫ نه، من بودم که اونو با خودم آوردم.
‫نوازنده‌های قره‌نی کیتائوجی کارشون ‫خیلی خوبه، برای همین نمی‌خواستم بار اضافه باشم.
‫ساری تو که هیچوقت بار اضافه نمی‌شی.
‫تو خیلی سختکوشی.
‫واقعاً نیستم.
‫ریریکا-چان گفت کارت از بقیه‌ی سال‌اولی‌ها خیلی بهتره.
‫ریریرین-سنپای گفتن؟
‫خیلی ذوق کردم.
‫خب دیگه، خوش بگذره.
‫اوه، رئیس؟
‫بله؟
‫نه هیچی.
‫می‌خوام یه‌ذره بیشتر تمرین کنم.
‫باشه.
‫هاریا-سان، چپ و راستت رو برعکس گرفتی.
‫کامیشی-سان، چشمات رو به جلو باشه.
‫خسته شدم.
‫تسوکیناگا-سنپای خیلی نازه.
‫مثل یه دختره.
‫موتومو صدام بزنین.
‫خیلی‌خب، رفقا.
‫می‌خوام بهتون راز قدم‌ها رو یاد بدم.
‫هورا!
‫سال‌اولی‌ها خیلی نازن.
‫گرمکن سه‌را هم خیلی خفنه.
‫توی بلوک 6ام کلاس ورزش داشتم، ‫برای همین عوضش نکردم.
‫واقعاً که آدم خوش‌فکری هستی، مایو-چان.
‫بهتره بگیم تنبل.
‫کومیکو-سنپای.
‫کم‌کم باید تمرینای هربخش رو شروع کنیم.
‫مجبور نبودی تا این بالا بیای.
‫از همون پایینم می‌تونستی بهم بگی.
‫نه نه.
‫گفتم یه‌وقت من کنارت نباشم احساس تنهایی می‌کنی.
‫جان من؟
‫آره خب شاید.
‫کاناده-چان سال‌پایینی عزیز منه.
‫وقتایی که با خودت صادقی رو دوست دارم، سنپای.
‫همیشه هم می‌تونی هرچی توس سرت هست رو بگی.
‫بله بله.
‫کومیکو-چان و کاناده-چان، یه‌طورایی به ‫رابطه‌ی بین شما دونفر حسودیم می‌شه.
‫کاش منم می‌تونستم همینقدر صمیمی بشم.
‫به نظر من که من و تو همین الانش هم رابطه‌ی خوبی داریم.
‫پس منم مایو-سنپای صدا می‌زنی؟
‫به نظر خودم «کوروئه-سنپای» هم خیلی خوبه.
‫خسته شدم.
‫می‌چان-سنپای خیلی خوبه ولی.
‫فکر نمی‌کنم هیچوقت بتونم انجامش بدم.
‫فاصله‌ش مثل فاصله‌ی دوره‌ی یایوی از قرن 21امه.
‫خب، می‌چان از اول کارش خوب بود.
‫امروز با خودم نیاوردمش، ولی سوزافون هم خیلی سنگینه.
‫بعضی‌ها استعداد ذاتی دارن، نه؟
‫سوزومه هم از اول کارش خوب بود.
‫ولی به‌نظرم سوزومه داره خیلی تلاش ‫می‌کنه چون می‌خواد خواهرش رو تحت تأثیر قرار بده.
‫واقعاً؟
‫خیلی‌خب، همه‌ی تلاشمو می‌کنم.
‫شنونده‌ها نمی‌فهمن شما تازه‌کارین یا نه.
‫صرفاً به‌خاطر اینکه تازه‌کارین ‫انتظار هیچ‌گونه همدلی‌ای رو نداشته باشین.
‫تا وقتی که در حال اجراییم،
‫بهترین اجرای ممکن رو که شایسته‌ی اسم کیتائوجی هست رو انجام می‌دیم.
‫بله.
‫خب، بیاید تمرین‌های هر بخش رو انجام بدیم و تمومش کنیم.
‫خیلی ازتون ممنونیم.
‫از برنامه عقبیم.
‫اونقدرا هم عقب نیستیم.
‫ببخشید، رئیس؟
‫می‌شه یه لحظه باهاتون حرف بزنم؟
‫چرا خواهرم پرچمداره؟
‫مگه سال‌دومی‌ها نباید کارای ‫مربوط به درام و باس رو انجام بدن؟
‫خب...
‫اونه-چان هرشب چوبش رو میاره خونه تا تمرین کنه.
‫چطور ممکنه توی سال آخرش گارد پرچم وایسته؟
‫از اولش هم می‌خواست توی بخش درام باشه!
‫ولی بازم لیدر بخش مجبورش کرد ماریمبا بزنه.
‫فکر کنم حقیقت یکم با این فرق داره.
چرا فرق داره؟
‫اونه‌-چانم الان داره ماریمبا می‌زنه.
‫وایسا وایسا.
‫الان منظورت اینه تسوبامه-چان بابت این موضوع ناراحته؟
‫نه راستش.
‫ولی اونه-چان گاهی زیادی مهربون می‌شه.
‫مثل من چیزی که توی سرش می‌گذره رو نمی‌گه.
‫برای همین باید خودم می‌گفتم.
‫چرا «آآ» می‌کنین؟
‫چرا یه لحظه آروم نمی‌گیری؟
‫من که مثل همیشه‌م.
‫شما باید آروم باشی!
‫خیلی‌خب، بیا هردومون یه نفس عمیق بکشیم.
‫دم... بازدم.
‫نفس کشیدم.
‫سوزومه!
‫اونه-چان!
‫کومیکو-چان، ببخشید.
‫برای چی داری عذرخواهی می‌کنی؟
‫داشتم به‌جات حرف می‌زدم تا بتونی توی سان‌فس درام بزنی.
‫برای چی آخه...
‫تو همیشه صلاح جمع رو در نظر می‌گیری و می‌کشی عقب.
‫اینطور نیست!
‫بهت که گفتم، اشتباه متوجه شدی!
‫من بودم که خواستم جزء گارد پرچم‌ باشم.
‫خب همین!
‫عه؟
‫چون دیدم میدوری-چان داره انجامش ‫می‌ده، منم دلم خواست انجامش بدم.
‫این سال آخرمه.
‫پس تو واقعاً...
‫بهت که چندین بار گفتم!
‫ای بابا.
‫خب از اول بهم می‌گفتی.
‫گفتم!
‫تسوبامه-چان!
‫سوزومه-چان...
‫بله؟
‫خیلی خوشحالم که انقدر خوب احساسات ‫خواهرت رو درک می‌کنی، سوزومه-چان.
‫یه لطفی بهش کن و از این به ‫بعد بیشتر بهش اعتماد داشته باش.
‫البته!
‫من همیشه سمت خواهرمم.
‫ببخشید.
‫نـــه.
‫نیمکت خیس نیست؟
‫گمونم، یه‌ذره هست.
‫«امایو نو تسوکی»
‫حس داستانی قوی‌ای داره که مستلزم بیانه.
‫اوهوم.
‫«کاگروئو کیتان» به مهارت‌های فنی نیاز داره.
‫«هیتوتوسه نو اوتا» به جفتش نیاز داره.
‫حتی اگه یکی از این چیزا رو کم داشته باشه، بد می‌شه.
‫می‌دونم...
‫چی شده؟
‫من واقعاً به‌درد رئیس‌بودن نمی‌خورم.
‫الان بابت خواهرای کامویا می‌گی؟
‫اوه، خبر داری؟
‫تقصیر تو نیست.
‫ولی می‌دونی، تسوبامه-چان و سوزومه-چان ‫داشتم یه نشونه‌هایی بروز می‌دادن.
‫به نظرم یوکو-سنپای متوجه می‌شد ‫و زودی یه فکری به حالشون می‌کرد.
‫اینطور فکر می‌کنی؟
‫داشتم به این فکر می‌کردم که چرا تاکی-سنسی ‫مسئولیت انتخاب قطعه رو گذاشت با ما.
فهمیدی؟
‫فکر کنم... به‌خاطر اینه که ما سه‌تاییم.
‫من و تو، کومیکو... و تسوکاموتو.
‫با رابطه‌ی اوساگاوارا-سنپای و آسکا-سنپای جواب نمی‌داد.
‫برای یوکو-سنپای و ناتسوکی-سنپای هم سخت می‌شد.
‫ولی ما سه نفر...
‫زیادی دست‌بالامون گرفتی.
‫ولی خب من اینطور فکر می‌کنم.
‫جدای تسوکاموتو، ما دو نفر می‌تونیم.
‫از تسوکاموتو پرسیدم، و اون همون ‫قطعه‌ای که من انتخاب کردمو، انتخاب کرد.
‫کومیکو... به نظر تو باید کدوم قطعه رو اجرا کنیم؟
‫سعی کردم خودمون رو موقع اجرا ‫توی مسابقات کشوری تصور کنم.
‫به این فکر کردم که اولین نُت باید چی باشه.
‫خب؟
‫قره‌نی.
‫بهت چی گفتم؟
‫چی شده؟
‫می‌دونستم. کونم خیس شد.
‫متوجه شدم.
‫پس امسال قطعه‌ی اصلیمون می‌شه «اسکرتساندو».
‫و قطعه‌ی انتخابیمون هم می‌شه «هیتوتوسه نو اوتا برای گروه کنسرت».
‫خوبه؟
‫بله.
‫از روز بعد از سان‌فس تمرکزمون رو می‌ذاریم ‫روی تمرینات برای مسابقه.
‫لطفاً خودتون تمرین کنید تا بتونید ‫برای تمرین‌های گروهی آماده باشین.
‫بله.
‫حرف دیگه‌ای مونده؟
‫عه خب...
‫گمونم اینو درام میجر باید بگه.
‫هرچی نباشه در مورد اجرامونه.
‫رک می‌گم.
‫اجرای کیتائوجی خوبه.
‫ولی خوب نواختن برای طلا بردن توی مسابقات کشوری کافی نیست.
‫چون کار بقیه‌ی مدرسه‌های دیگه هم خوبه.
‫بیاید جایگاه اول رو برای کیتائوجی هدف بگیریم.
‫بیاید راضی به جایی که الان هستیم، نباشیم.
‫دنبال خودِ آینده‌مون بریم که ‫در پی جاهای بلندتریه.
‫ما توی مسابقات کشوری طلا می‌بریم.
‫و بدین ترتیب، قطعه بعدی آغاز شد.