‫منم مثل همیشه‌م!
‫اونی که باید آروم بشه، شمایین رئیس.
‫توی مسابقات کشوری طلا می‌بریم.
‫فرم سفارش لباس‌های سان‌فس رو از تاکی-سنسی گرفتی؟
‫اوهوم.
‫از همون اطلاعات سال پیش استفاده می‌کنیم.
‫با اجازه.
‫ولی تو چی، کومیکو؟
‫چی؟
‫رشته‌ی شغلی؟
‫نمی‌دونم.
‫وقت ندارم بهش فکر کنم.
‫چرا نمی‌ری مدرسه‌ی موسیقی؟
‫مثل یورویزوکا-سنپای.
‫اونقدرا تصمیم آسونی نیست.
‫یه عالمه چیز برای آماده‌ کردن داره.
‫ولی من... خوشحال می‌شم اگه موسیقی رو ادامه بدی.
‫این دیگه چی بود؟
‫لحظه‌ی خاصی بود.
‫وای... رئیس!
‫صبح بخیر!
‫صبح بخیر.
‫امروزم زود اومدین.
‫بله.
‫سالی گفت می‌خواد روی قطعه‌ی مسابقه کار کنه.
‫جدی؟
‫خیلی سختکوشه.
‫البته که هستم.
‫بالأخره همه می‌خوایم توی کشوری طلا ببریم.
‫سالی خودمی.
‫مثل همیشه بلندپروازی.
‫دیگه بخاطر این از من واکنشی نمی‌گیری.
‫بالأخره لیدر سال‌‌اولی‌هایی.
‫شاید چند سال دیگه رئیسم بشی.
‫نه، رئیس؟
‫نه کو تا اونموقع.
سالی-چان خودت هم دلت نمی‌خواد به این زودی بهش فکر کنی، نه؟
‫بله.
‫خب، آره، اما...
‫ولی خب دست خودت نیست که امید‌های زیادی واسه‌ بچه‌ت داشته باشی.
‫به کی داری می‌گی بچه‌ت.
‫ترومبون‌ها! یوشیزاوا-سان دستت داره می‌افته!
‫موازی با زمین نگهش دار!
‫بله.
‫ساکسیفون! کوموتو-سان! ‫پاتو بیشتر بلند کن!
‫بله!
‫قطعه‌ی انتخابی امسال یکم چالشی‌ـه.
‫برای همین فکر نمی‌کنم وقت رسیدگی به بچه‌هایی رو ‫داشته باشیم که نمی‌تونن با تمرین‌ها پیش بیان.
‫ولی منم نمی‌خوام کسی بیرون گذاشته بشه.
‫تا وقتی همه‌مون نباشیم، کیتائوجی نیستیم.
‫بیرونی.
‫بله.
‫ولی بازم این حرف بی‌معنیه.
‫اگه کسی بگه می‌خواد انصراف بده، من جلوشو نمی‌گیرم.
الان فکر کردی داری لطف می‌کنی؟
‫وایسین!
‫تاکه‌کاوا-سان از شیپورنوازها.
‫بازم قدم‌هات اشتباهن.
‫بـ ـ بله.
‫وقتی با همدیگه هماهنگ نباشین، برای پشت سریت خطرناکه.
‫قبلاً هم گفتم.
‫بله.
‫متأسفم.
‫لطفاً از صف برین بیرون.
‫متأسفم.
‫و یوفونیوم، هاریا-سان، ‫حرکاتت باری به‌هرجهته.
‫قدم‌هاتم خیلی کوتاهه.
‫بله.
‫لطفاً تمرکز کنین.
‫خب، یه‌دور دیگه می‌ریم.
‫بله.
‫رینا هرچی بپوشی بهت میاد.
‫کومیکو به تو هم میاد.
‫خب چی بگم...
‫ممنونم.
‫چیزی برای نگرانی نیست.
‫کومیکو-سنپای شما هم خیلی نازی.
‫تو هم همینطور کاناده-چان.
‫می‌دونم.
‫کومیکو-چان...
‫پیرهن من یکم کوچیکه.
‫کومیکو-چان؟
‫از شخصی که مسئول یونیفرم‌هاست ‫بخوای برات عوضش می‌کنه.
‫آه، باشه.
‫همین کارو می‌کنم.
‫باشه.
‫کوروئه-سنپای از اون مدلاست که بین مردا محبوب می‌شه.
‫مطمئنم که هست.
‫اونم نازه.
‫نازتر از من؟
‫نوعش فرق داره.
‫فهمیدم.
‫کاناده-چان بیشتر شبیه گربه‌ست.
‫میو.
‫اوه، اون سری حیوونا.
‫چی هست؟
‫میدوری-چان دوست داره ما رو با حیوونا مقایسه کنه.
‫هاه.
‫اونوقت کوساکا-سنپای چیه؟
‫رینا-چان...
‫یه مار سفید، شاید.
‫مار؟
‫نازه، ولی گاهی اوقات ترسناکه.
‫کاهو-چان یه آلپاکاـه، یایویی-چان پنگوئنه، ‫سوزومه-چان پانداست.
‫که اینطور.
‫اونوقت ماما-چان چی؟
‫به‌نظرم مایو-چان یه عروس دریاییه.
‫خوشگله و انگار توی آب شناوره،
‫اما اگه نیش بزنه، درد می‌گیره.
‫حواست باشه گازت نگیره.
‫رئیس، می‌شه یکم با هم حرف بزنیم؟
‫این کجاش با عقل جور در میاد که وقتی ‫کارت بده زودتر از همه بری خونه؟
‫سالی هر روز برای تمرین می‌مونه.
‫اینطور نیست که توی تمرین تنبلی کنن، می‌کنن؟
‫خب، آره... اما...
‫شما اگه قرار باشه بهتر بشی، تنهایی تمرین نمی‌کنی؟
‫متوجه منظورتون هستم، ولی تمرینای فردی، تمرینای فردین.
‫می‌رم باشون حرف بزنم.
‫ممنون که در موردش فکر کردین.
‫ها؟ سالی...
‫اون که عموماً بعد از مدرسه می‌مونه، عجیبه.
‫صبح بخیر.
‫بازم صبح زود اومدین.
‫ممنونم.
‫خودتون هم زود اومدین، سنسی.
‫بله.
‫یه‌ عالمه کار دارم.
‫بزرگ بودن به نظر سخت میاد.
‫اومائه-سان، شما مشتاق بزرگسال شدن نیستین؟
‫خب، بیشتر... ‫نمی‌تونم تصور کنم چه شکلیه.
‫خودتون چی، سنسی؟
‫من بیشتر مشتاقشم بودم تا اینکه نباشم.
‫به خودم گفتم، به عنوان یه بزرگسال،
‫می‌تونم کار کنم و کسی بشم که ‫بقیه تحسینش می‌کنن.
‫اما الان بیشتر حس می‌کنم یه بچه‌ی سن‌بالام.
شما سنسی؟
‫بله.
‫حالا که سنم بالا رفته،
‫متوجه شدم اینکه یه بزرگسال باشی یا یه ‫بچه، بستگی به محیطی داره که داخلشی.
‫نباید وقت تاکی-سنسی رو هدر بدیم.
‫حتی منم زیاد فرصت نمی‌شه باهاش حرف بزنم.
‫صبح بخیر.
‫کوساکا-سنپای هم اینجان؟
‫صبح بخیر!
‫صبح بخیر.
‫اومائه-سنپای...
‫شما توی باشگاه بهت خوش می‌گذره؟
‫متأسفم، هیچی...
‫خب...
‫سنپای، می‌شه در مورد یه چیزی باهات حرف بزنم؟
‫حتماً.
‫ببخشید، سالی تو زودتر برو سر تمرین.
‫از من می‌خوای با کوساکا-سنپای تنها باشم؟
‫سالی-چان...
‫ببخشید، من...
‫می‌رم تمرین کنم.
‫خب...
‫راستش... کومیکو-سنپای یه سوالی ازتون داشتم.
‫چی هست؟
‫شما و معاون رئیس با همدیگه قرار می‌ذارین؟
‫خب، بحثش خیلی بین سال‌اولی‌ها داغه.
‫ما مطمئنیم که شما با هم قرار می‌ذارین!
‫می‌خواستی در مورد این حرف بزنی؟
‫می‌دونین، اون روز که با همدیگه ‫داشتین می‌رفتین خیلی عشقولانه بودین!
‫محله‌تون هم یکیه.
‫رسما مثل زوجای متأهلین.
‫وایسا! داری واسه خودت می‌بری و می‌دوزی.
پس قرار نمی‌ذارین؟
‫اوهوم.
‫واقعاً؟
‫واقعاً واقعاً.
‫ای بابا.
‫امید داشتم جالب‌تر باشه.
‫وایسا!
‫ای بابا.
‫بعد منو ببین که واسه‌م سوال ‫شده بود می‌خوای در مورد چی حرف بزنی.
‫نه، اینطور نیست.
‫اون یه حرف خاله‌زنکی همینطوری بود.
‫هنوز یه چیزی هست که می‌خواستم ‫در موردش باهاتون حرف بزنم.
آها اینطوریه؟
‫بله.
‫سنپای، شاید خودت هم متوجه شده باشی...
‫اینطور پیش بره، سال‌اولی‌ها باشگاه رو تحریم می‌کنن.
‫یا شاید بهتر باشه اسمشو بذارم انصراف دسته‌جمعی.
‫دیدین که کوساکا-سنپای چقدر نسبت به ‫سال‌اولی‌ها سخت‌گیره.
‫پس سال‌اولی‌ها از رینا می‌ترسن؟
‫نه.
‫در واقع، اعضای باتجربه دوستش دارن.
‫یعنی، تحسینش می‌کنن.
‫برای همین سال‌اولی‌ها دودسته شدن.
‫انصراف دسته‌جمعی...
‫ولی رینا هم داره نهایت تلاشش رو می‌کنه که بهتر بشیم.
‫همه می‌خوان بهتر بشن.
‫«‫تا وقتی همه‌مون نباشیم، کیتائوجی نیستیم.»؟
‫اما اتفاقی که بعدش افتاد، جوری شد که حتی نتونستیم واکنشی نشون بدیم.
‫یه چیزی شده! قطعاً یه چیزی شده.
‫یه چیزی؟
‫سوزومه-چان و کاهو-چان و یایویی-چان ‫هر سه‌نفرشون توی یه روز نیستن.
‫با تو در ارتباط بودن ولی، اینطور نیست؟
‫هازوکی-سنپای.
‫ریریرین.
‫چی شده؟
‫مثل اینکه امروز سالی-چان نیست.
‫پس یعنی هر چهارنفرشون؟
‫یکی از بچه‌های قره‌نی بهم گفت مریضن.
‫و اینکه ممکنه با این اوضاع برن و انصراف بدن...
‫وای نه بابا.
‫چرا؟
‫گفتن اینطور به‌نظر می‌رسه که این کارو می‌کنن.
‫آدرسشون رو پرسیدم،
‫ولی گفتم شاید بخوای باهاشون حرف ‫بزنی، چون شما مسئول سال‌اولی‌ها هستی.
‫باشه.
‫منم میام.
‫تو هم؟
‫محض احتیاط.
‫ببخشید، کاناده-چان.
‫می‌شه حواست به اینجا باشه؟
‫البته.
‫ببخشید...
‫ارزشش رو داره انقدر در موردش شلوغ کنیم؟
‫آدما همیشه از باشگاه‌ها انصراف می‌دن.
‫لازم نیست برین دنبالشون.
‫ولی اونا هم یکی از مان.
‫کسایی که می‌خوان انصراف بدن از باشگاه آزاد می‌شن.
‫کسایی هم که می‌مونن می‌تونن بدون ‫نگرانی روی اجرا تمرکز می‌کنن.
‫به نظر منم چیز خوبیه.
‫هرچی نباشه فقط یه باشگاهه.
‫به‌نظرم لازم نیست زیاد درگیرش بشین.
عه، حرف عجیبی زدم؟
‫نه، فقط داشتم فکر می‌کردم کم ‫پیش میاد همچین حرف افراطی‌ای بزنین.
‫متأسفم.
‫یکم زیاده‌روی کردم.
‫گاهی وقتا اینطوری می‌شم.
‫زیاد درگیرش نشو.
‫هیچوقت فکرشم نمی‌کردم توی یه معبد زندگی کنه.
‫درخت گردوـه.
‫هــــی، ریریرین چه چیزا بلدی.
‫نه، فقط یه‌دونه‌ش خونه‌ی مامان‌بزرگم اینا بود.
‫جدی؟
‫ر ـ رئیس!
‫ها؟
‫فکر کردم اینجا خونه‌ی سالی‌-چان‌ـه.
‫نه، هست.
‫مـ ـ ما گاهی اوقات اینجا کمک می‌کنیم.
‫ها.
‫بعدم، اون یونیفرم‌های خدمتکارهای معبد.
‫خیلی نازه.
‫یه‌لحظه، یعنی سالی-چان هم اینجاست؟
‫بله.
‫داره داخل استراحت می‌کنه.
‫اونقدر مریضه؟
‫بـ ـ ببخشید.
‫کومیکو.
‫نه، قصدی نداشتم، اما...
‫ببخشید.
‫نه، مشکلی نیست.
‫موضوع اینه که...
‫با اجازه.
‫یه لحظه وایسین.
‫باشه.
‫حتماً باشه.
‫سنپای، بیاین داخل.
‫ممنونم.
‫پیانو؟
‫سالی-چان.
‫ببخشید که مزاحم شدیم.
‫پیانو؟!
‫خیلی نازه.
‫نه، من متأسفم که نگرانتون کردم.
‫اوه، پس واقعاً مریض بودی.
‫حالت خوبه؟
‫من گفتم خوبم، ولی...
‫سوزومه گفت همه باید با هم بریم خونه.
‫که اینطور.
رو به راهی؟
‫بله.
‫تبم هم قطع شده.
‫به‌نظرم فقط یه سرماخوردگی بود.
‫گمونم بیخود نگران بودیم.
‫وای.
‫همه‌ش به‌خاطر اینه که ساچان هی گفت یه‌چیزی شده.
‫اینطوری شده؟!
‫اوه، نه، نگران نباش، نگران نباش.
‫همه چیز امنه.
‫ببخشید.
‫سالی-چان...
‫می‌شه یکم با هم حرف بزنیم؟
‫خودمون دونفر.
‫خب، اول بگم حرفای الانمونو پیش کسی بازگو نمی‌کنم.
‫خیلی‌خب، می‌گیرم.
‫حتی معلم‌ها.
‫برای همین می‌خوام در مورد ‫احساس فعلیت باهام صادق باشی.
‫الان چی ناراحتت کرده؟
نمی‌گی؟
‫سنپای...
‫شما با کوساکا-سنپای صمیمی هستی، نه؟
‫پس در مورد ریناـه.
‫ولی اینطور نیست که ازش بدم بیاد یا متنفر باشم یا اینطور چیزا.
‫راستش، حق با کوساکا-سنپای‌ـه.
‫به‌نظرم بهای اینکه بخوایم توی مسابقات ‫کشوری طلا ببرم، همینه.
‫واضحه که باید سخت تلاش کنیم.
‫قدم‌هات اشتباهه! تا آخرش هماهنگ باشین.
‫ولی اعضایی که قراره توی مسابقه ‫باشن باید انقدر سخت تلاش کنن، نه؟
‫فکر نمی‌کنم همه‌ی تازه‌کارها نیاز باشه سخت کار کنن.
‫مثل اینکه به تازه‌کارا داره سخت می‌گذره.
‫من همچنان سعی کردم متقاعدشون کنم که انصراف ندن.
‫که اگه با هم تلاش کنیم و ‫نتیجه‌ش رو ببینیم، خوش می‌گذره.
‫اما...
‫تمرین‌ها داره سخت‌تر و سخت‌تر می‌شه.
‫تازه‌کارا همیشه دارن گریه می‌کنن.
‫دست خودم نیست ولی وقتی همچین ‫چیزی رو می‌بینم، حس می‌کنم کار اشتباهی کردم.
‫سالی-چان...
‫متأسفم.
‫نه...
‫ممنونم.
‫به لطف تو هنوز کسی انصراف نداده.
‫همه هنوز هستن،
‫حتی سال‌اولی‌ها.
‫ولی این لزوماً چیز خوبی نیست.
‫راستش، منم همین فکرو کردم.
‫که شاید تازه‌کارها باید جدا بشن.
‫که باید مدل تمرین‌کردنمون رو تغییر بدیم.
‫واقعاً؟
‫اوهوم.
‫اما فکر می‌کنم همه‌ی اعضامون ‫می‌خوان تا یه حدی بهتر بشن.
‫بعضی‌هاشون شاید فکر کنن فقط یه باشگاهه.
‫صاف باایستین.
‫اما الان که بهش متعهد شدیم،
‫قراره بیشتر زندگی دبیرستانی خودمون رو صرفش کنیم.
‫برای همین نمی‌خوام حسرتش رو بخورم، ‫و نمی‌خوام بقیه هم حسرتی داشته باشن.
‫فکر می‌کنم این تا الان هماهنگ‌ترین ‫دوریه که با همدیگه داشتیم.
‫همه توی بخشایی که گفتم پیشرفت کردن.
‫می‌خوام بچه‌ها خوشحال باشن که از پسش بر اومدن.
‫همه همچین حسی داشته باشن.
‫نه که درست باشه فشاری خارج از ظرفیتشون بهشون وارد بشه.
‫برای همین گمونم همه به لطف تو دلگرم شدن سالی-چان.
‫اما اونوقت...
‫شما با اوضاع فعلی مشکلی ندارین؟
‫خب...
‫درسته بی‌مشکلم نیستم.
‫گروه کنسرت اعضای زیادی داره.
‫نوازنده‌های تازه‌کار و پیشرفته هستن.
‫نظرات با هم فرق داره.
‫به‌نظرم پیدا کردن یه جواب درست سخته.
‫نکته اینه.
‫برای همین فکر می‌کنم شاید کار رئیس اینه ‫که آرزوهای همه رو گرد هم بیاره.
‫و خب آره...
‫همه‌شون رو بیارین پیش خودم.
‫پیش شما سنپای؟
‫چه چیزی باشه که شخصاً داره اذیتت می‌کنه، سالی-چان،
‫یا مشکلی که بقیه‌ی سال‌اولی‌ها دارن...
‫همه‌چیزو بهم بگو.
‫مطمئنم بقیه هم مشکلای مشابهی دارن.
‫گمونم این چیزی رو حل نمی‌کنه، ها؟
‫ولی حس می‌کنم اگه در موردش ‫حرف بزنیم می‌تونیم یه راهی پیدا کنیم.
‫آخه...
‫همه‌مون یه هدف داریم.
‫ببخشید مزاحمتون شدیم.
‫خب؟
‫آره.
‫خوشحالم که اون رئیسه.
‫که اینطور.
‫خب، در مورد چی حرف زدین؟
‫راستش، هیچی.
‫به سالی-چان توی باشگاه نیاز داریم، نه؟
‫معلومه.
‫کومیکو-سنپای کسایی که استعداد دارنو دوست داره.
‫یه‌طورایی می‌فهمم.
‫نه؟
‫کلید رو یوشی-سان این‌ها زودتر گرفتن.
‫که اینطور.
‫صبح بخیر.
‫سنپای...
‫امروز بازم مشتاق کار کردن باهاتون هستم.
‫ممنون بابت دیروز!
‫برای اینکه به حرفای سالی گوش دادین.
‫فقط گوش دادم ولی.
‫فکر کردم سالی دوست داره پیش شما درد و دل کنه، کومیکو-سنپای.
‫اونموقع که باهام حرف زدی این توی سرت بود؟
‫بله.
‫و اینکه...
‫فکر کردم اگه هر چهارنفرمون غیبت کنیم همه نگران می‌شن.
‫هی‌هی.
‫چیزی شده؟
‫نه.
‫فقط داشتم فکر می‌کردم یه آدمو نمی‌تونی از روی ظاهرش قضاوت کنی.
‫شامل تو هم می‌شه.
‫الان یعنی چی؟
‫داری بهم توهین می‌کنی؟
‫بیشتر تعریفه.
واقعاً؟
‫واقعاً واقعاً.
‫مشکوک.
‫و قطعه‌ی بعدی شروع می‌شه.