CWTHIERRY AnimeList Translation Team
‫چی؟
‫مطمئن نیستم.
‫نه بابا.
‫چرا؟
فرشته‌ی باشکوه
‫مگه اسمِ «گلوریس اِینجل» چشه؟
‫مزخرفه.
‫و کاملاً احمقانه‌ست.
‫لاأقل بگو اسم شیکی‌ـه!
‫حالا که انقدر سخت‌پسندی، خودت یه اسم پیشنهاد بده.
‫چی؟
‫خب... آتمن چطوره؟
‫این دیگه چه سَمیه؟
‫یه‌ اسم ساده‌تر، مثل ایکه‌بوکورو اکسپرس چی؟
‫زدی تو خال.
‫ولی، سریع‌تر از چیزی که هست نشونش می‌ده.
‫تو ایده‌ای نداری، شیزورو-چان؟
‫مثلاً... آپوجی؟
‫چی چی G؟
‫آپوجی.
‫دورترین نقطه از زمین در مدار ماه یا یه ماهواره.
‫هــــــه...
‫چه جالب.
‫از آپوجی خوشم میاد.
‫باشه.
‫از امروز، اسمت آپوجی‌ـه.
‫شیزورو-چان، تو به فضا و ستاره‌ها علاقه داری؟
‫خبر نداشتم.
‫من نه. یوکا علاقه داشت.
‫یوکا-چان؟
‫اون این کلمه رو بهم یاد داد.
‫انتظار نداشتم.
‫یوکا-چان به‌نظر از اون آدم‌هایی می‌اومد ‫که به کتاب‌های مصور و چیزهای بامزه علاقه داشته باشه.
‫راستی، برای چی پاشد رفت ایکه‌بوکورو؟
‫تازه اونم تنهایی.
‫همینو بگو.
‫برای منم سؤاله.
‫اصلاً به یوکا-چان نمی‌خورد بخواد تنهایی دست به کاری بزنه.
‫آره.
‫ولی با این‌حال تک‌وتنها رفت ایکه‌بوکورو.
‫عجیبه‌- یا بهتره بگم، درکش سخته.
‫یه معماست برای خودش.
‫هوم...
‫توی ایکه‌بوکورو دیگه چیا هست؟
‫کتاب‌فروشی و تئاتر و آکواریوم...
‫هـــه، مگه اصلاً می‌ره همچین جاهایی؟
‫با شناختی که ازش دارم، فکر نکنم.
‫مگه نه؟
‫یوکا-چان از اون دسته آدم‌هایی بود که ‫با بقیه همراه می‌شن ‫ولی هیچ‌وقت ابتکار عمل رو به دست نمی‌گیرن.
‫همیشه با چهره‌ای خندون اون پشت می‌پلکید.
‫شاید اصلاً درست‌حسابی یوکا-چان رو نمی‌شناختیم.
‫ادامه نده، نادکو-چان!
‫بخوام بهش فکر کنم، ناراحت می‌شم!
Train to the End of the World
‫«ماه در دورترین نقطه از زمین، 400,000 بو-بو...»
‫آه، پنج دقیقه شد!
‫لامصب همیشه کم میاد!
‫این‌ها رو اگه سرخ کنی و بهشون نمک بزنی، خیلی خوش‌مزه می‌شن.
‫اگه از غذامون اضافه موند، می‌تونیم برنج با جوانه‌ی بامبو هم درست کنیم.
‫پوچی-سان!
احتیاط: پل روگذر
‫چیزی شده، آکیرا-چان؟
‫پوچی-سان بالا آورد!
‫هـــــه؟!
‫گربه‌ها همیشه استفراغ می‌کنن.
‫قسمت ششم
حــرف‌هــام انــقــدر زشــت بــودن
‫ولی، از وقتی‌که از آگانو رفتیم، اولین‌باره که بالا میاره.
‫چیز بدی خورده؟
‫طوری نیست.
‫اگه پوچی-سان مشکلی داشته باشه، چی؟
‫ما برای وقتی‌که رسیدیم ایکه‌بوکورو، ‫لازمش داریم تا دنبال یوکا-چان بگرده.
‫اون تنها کسی‌ـه که بوش رو می‌شناسه.
‫برای همین باید سالم بمونه!
‫پوچی-سان چند سالشه؟
‫پوچی-سان رو از وقتی بچه بودیم، می‌دیدیم،‌ مگه نه؟
‫پس باید حدوداً سیزده چهارده سالش باشه؟
‫وای، یه پا بابابزرگه واسه خودش!
‫لامصب!
‫وقتی سن مامان‌بزرگ کویوکی رو گفتم، ‫مگه خودت نبودی که از جا در رفتی؟!
‫اون فرق داشت!
‫همونه!
‫اگه پوچی-سان بمیره... دیگه مرده!
‫آکیرا، می‌گم که...
‫طوری نیست، طوری نیست.
‫فکر نکنم طوریش باشه.
‫شیزورو-چان، حرفت اصلاً اطمینان‌بخش نبود.
‫تو نگرانش نیستی؟
‫خودت اون رو آوردی.
‫هی، صبر کن ببینم.
‫من اون رو نیاوردم.
‫پوچی-سان خودش افتاد دنبالم.
‫بازم رسیدیم به این بحث؟
‫می‌خوای بگی تو پامونو به این قضایا باز نکردی-
‫و ما خودمون افتادیم دنبالت و اومدیم؟
‫شاید حق با توـه، ولی یکم بی‌ملاحظگی‌ـه.
‫نمی‌خواستم مجبور بشم اینو دوباره بهت یادآوری کنم.
‫چیزه...
‫شیزورو-چان، می‌گم...
‫یوکا-چان برای چی رفت به ایکه‌بوکورو؟
‫هــــه؟
‫گمونم تو باید یه‌چیزایی بدونی.
‫چرا الان می‌پرسی؟
‫الان وقت بَدی برای پرسیدنه؟
‫چرا؟
‫جوابشو می‌دونم...
‫دعوا کردیم.
‫می‌دونستم!
‫سر چی؟
‫نمی‌خوام درموردش حرف بزنم.
‫اصلاً دلم نمی‌خواد.
‫حرفی به یوکا-چان زدی یا کاری باهاش کردی.
‫چی؟ یوکا-چان رو عصبانی کردی؟
‫نمی‌تونم یوکا-چان رو درحال گریه‌کردن تصور کنم.
‫خودم هم واقعاً سر درنمیارم.
‫سر درنمیاری؟
‫کاری باهاش کردی، نه؟
‫فقط بهم گفت، «الان فهمیدم.»
‫هـــــه، برگام ریخت!
‫راست می‌گی؟
‫معلومه!
‫هــــه؟ خب چیه؟
‫منظورت از فضا، چیزمیزای اون بالان؟
‫تمام مدت به این فکر می‌کردی،‌ یوکا؟
‫روحم هم خبر نداشت!
‫اسمش چی بود؟
‫اوه، خودشه.
‫ستاره‌شناسی‌ بود! ستاره‌شناسی!
‫راستش، دلم می‌خواد به اکتشافات فضایی جدید ‫و ایستگاه‌های فضایی بپردازم،
‫توسعه و شبیه‌سازی دستگاه هدایت و سیستم کنتر-
‫همچین کاری رو چطوری گیر میاری؟
‫هــــــه؟
‫توی دانشگاه خوب درس می‌خونم و یه پایان‌نامه می‌نویسم...
‫بعدش چی؟
‫وقتی یه مرکز تحقیقات شروع به عضوگیری کرد، براشون تقاضانامه می‌فرستم.
‫تقاضانامه؟ همین؟
‫آره، گمونم...
‫هـــــــه...
‫فکر نکنم درست متوجه شده باشم، ‫ولی خیلی سختت نمی‌شه؟
‫می‌دونم.
‫با این‌حال، بازم...
‫یوکا، ایول داریا.
‫این‌طور نیست.
‫نه... آخه...
‫فضا؟ اکتشافات؟
‫من از گوشه‌ی ذهنم هم نمی‌گذره که یه‌عمر این‌کارو بکنم.
‫اصلاً چطوری همچین چیزی به ذهنت رسید؟
‫ولی راستشو بخوای؟
‫به‌نظرم زیاد واقع‌گرایانه نمیاد.
‫واقع‌گرایانه؟
‫این چیزها.
‫این چیزها...
‫آخه ما صرفاً آدم‌های معمولی هستیم.
‫به‌نظرم این‌جور چیزها راست کار کساییه که خاص‌ترن.
‫آه، فکر نکنی دارم مسخره‌ت می‌کنم.
‫ولی این چیزهایی که می‌گی، خیلی دور از ذهن اَن.
‫واقعاً؟
‫کاملاً!
‫از آگانو بری به ستاره‌ها و فضا و کهکشان؟
‫راه نداره!
‫با این بلندپروازی‌ها صرفاً خودتو مضحکه می‌کنی.
‫باید واقعیت رو بپذیری و سعی کنی بسوزی و بسازی.
‫دست بردار!
‫یه‌چیز معمولی‌تر چشه؟
‫تو خودتو بکشی هم یه آدم معمولی می‌مونی،
‫پس چه لزومی داره فکرت رو درگیر ‫چیزهایی بکنی که مختص آدم‌های استثنائی‌ـه؟
‫حرفم اینه، فکر کردن راجع‌به این چیزها واقعاً تحسین‌برانگیزه،
‫ولی وقتی از پسش برنیای، بدجور سرخورده می‌شی.
‫به‌هرحال، باید بدونی که امیدی بهت نیست، بد می‌گم؟
‫البته، نه اینکه خودم می‌تونم.
‫دوتامونم مثل همیم.
‫چیه؟
‫منظورت چیه؟
‫یهو ساکت شدی.
‫حرف عجیبی زدم؟
‫نه.
‫فقط اینکه الان فهمیدم.
‫چی رو فهمیدی؟
‫اگه مشکلی با حرفم داری، تو روم بگو!
‫تو خیلی حق به جانبی.
‫واقعاً‌ داری دکم می‌کنی؟
‫احساس نداری؟
‫به‌نظرم من هیچ حرف اشتباهی نزدم.
‫که اینطور.
‫پس تو همچین آدمی هستی، شیزورو.
‫ها؟
‫منظورت از همچین آدمی چیه؟
‫یکی باید همینو درمورد خودت بگه، یوکا!
‫درسته.
‫من همینم.
‫ببخشید!
‫برای چی معذرت می‌خوای؟!
‫دیگه ذره‌ای برام اهمیت نداری، یوکا!
‫به‌نظرم کارت اشتباه بود، شیزورو-چان.
‫اگه منو این‌طوری تخریب می‌کردی، خیلی عصبانی و دلخور می‌شدم.
‫به‌خصوص بابت خندیدن به علایقم.
‫می‌دونم-
‫شیزورو-چان می‌دونه چه حرف‌های زشتی زده.
‫واقعاً زشت بودن؟
‫حرف‌هام انقدر زشت بودن؟
‫آخه، یوکا-چان فقط به‌خاطر همین بود که ‫تک‌وتنها به ایکه‌بوکورو رفت، مگه نه؟
‫حالا چرا ایکه‌بوکورو؟
‫سؤال خوبیه. یعنی چرا.
‫هی، چرا رفت ایکه‌بوکورو؟
‫نمی‌دونم.
‫ولی یوکا-چان به‌خاطر دعواش با تو از آگانو فرار کرد.
‫نمی‌تونی منکرش شی.
‫حتی اگه به‌نظر خودت حرف اشتباهی نزدی،
‫درصورتی که یوکا-چان بابتش ناراحت شده باشه، اشتباهه.
‫صبر کن ببینم.
‫شیزورو-چان، مگه نمی‌خوای یوکا-چان ‫رو پیدا کنی و ازش معذرت بخوای؟
‫ولی...
‫یوکا هم بابت اینکه بی‌خبر ‫گذاشت و رفت، به‌اندازه‌ی من مقصر نیست؟
‫خب، می‌شه گفت هردوتون تاحدی مقصرین.
‫از اونجایی که این مسئله‌ای بین دوتاتونه، ‫من نمی‌تونم اظهار نظر بکنم،
‫ولی ناراحتم که تا الان ما رو درجریان این موضوع نذاشتی.
‫اوه، آره!
‫اوهوم.
‫نمی‌دونم چرا ازمون مخفی کردی.
‫حس گناه می‌کردی؟
‫نه زیاد.
‫من‌ که زورتون نکردم باهام بیاین.
‫باز که شروع کردی!
‫واقعاً؟!
‫چی داری می‌گی!
‫شیزورو-چان، چون‌که همراهت اومدیم، ما رو به چشم سربار ‫می‌بینی؟
‫خیال می‌کردم همه‌مون می‌خوایم باهمدیگه بریم به ایکه‌بوکورو.
‫یعنی می‌گی خواسته‌ی تو این نبوده؟
‫من فقط می‌خواستم برم به ایکه‌بوکورو. همین.
‫منظورت اینه تنهایی می‌خواستی بری؟
‫شاید!
‫هـــه؟ حالیته چی می‌گی؟!
‫به‌نظرت برای این حرف زیادی دیر نیست؟!
‫هوم، ببخشید. حق با شماست.
‫شاید بهتر باشه تنهایی برم.
‫احتمالاً این به نفع همه‌مونه.
‫شیزورو-چان، چیکار داری می‌کنی؟
‫دارم می‌رم.
‫تنهایی می‌رم.
‫هـــــه؟!
‫ببخشید.
‫صبر کن، همین الان؟!
‫هوا تاریکه!
‫هی!
‫نادکو-چان، جلوشو بگیر!
‫تک‌وتنها راه افتاده داره می‌ره!
‫شاید نیاز داره یکم آروم بگیره.
‫هـــه؟
‫می‌خوای ولش کنی بره؟
‫به زور برگردوندنش ایده‌ی بهتریه؟
‫خب...
‫یکم زمان لازمه تا آروم بگیره.
‫هم برای اون و هم ما.
‫پوچی-سان؟
‫با شیزورو-چان می‌ری؟
‫هــه؟ نرو!
‫پوچی-سان، شیزورو-چان رو راضی می‌کنه برگرده.
‫هــــه؟
‫پوچی-سان.
‫برگرد پیش بقیه.
‫بازم می‌گن مجبورت کردم باهام بیای.
‫گمونم این حرفو اون‌ها نزدن.
‫ولی، واقعاً از پس خودم برمیام.
‫تو به خواست خودت اینجائی!
‫درجریان هستی که من بی‌ملاحظه‌م!
‫بیاین شام بخوریم.
‫سر درنمیارم.
‫چطور می‌تونی انقدر خونسرد بمونی، نادکو-چان؟!
‫ریمی-چان.
‫اگه قصد داری عصبانیتت رو سر من خالی کنی، جوابتو نمی‌دم.
‫ببخشید.
‫تقریباً 65%ـش عصبانیت بود، ‫ولی 35% از من واقعاً کنجکاوـه بدونه.
‫فکرشو بکنین.
‫فقط ازطریق راه‌آهن می‌شه به ایکه‌بوکورو رفت.
‫و فقط یه راه‌آهن وجود داره.
‫تاوقتی که توی این مسیر پیش بریم، ‫قطعاً سر راه با شیزورو-چان برخورد می‌کنیم.
‫آه، حق با توـه!
‫نادکو-چان.
‫اون‌لحظه واقعاً ازت ترسیدم.
‫چی؟ راست می‌گی؟
‫بیاین غذا بخوریم تا حال‌مون بیاد سرجاش.
‫ایتاداکیماس!
‫می‌گم که...
‫گذشته از همه‌چیز، این آپوجی قطار شیزورو-چان ـه.
‫کاش اسمشو میذاشت پِریجی.
‫چی چی G؟
‫پریجی.
‫آپوجی دورترین نقطه از زمین در مدار ماه ـه،
‫و پریجی نزدیک‌ترین نقطه‌ست.
‫فاصله‌ی بین شیزورو-چان و یوکا-چان؟
‫مطمئن نیستم.
‫ولی از اونجایی که داریم به دیدنش می‌ریم،
‫حس می‌کنم یه‌خرده عجیبه که ‫به‌جای یه اسم نزدیک، یه اسم دور براش گذاشتیم.
‫آره یه‌خرده.
‫بیشتر لطفاً!
‫هـــــه؟ چه زود!
‫هی! هرکی زودتر بجنبه، به اون می‌رسه!
‫چاق می‌شی.
‫هـــــه؟
‫اذیتش نکن!
‫نمی‌خوام از مسیر طولانی برم.
‫وقتشه میان‌بر بزنم!
‫ایستگاه بعدی کیوسه‌ست، ها؟
‫چشم به‌هم بزنی رسیدیم.
‫باید هرچه زودتر بریم به ایکه‌بوکورو.
‫امشبو اینجا می‌مونیم،
‫و فردا صبح راه می‌افتیم.
‫اگه فوراً خودمونو به شیزورو-چان برسونیم، ضایع می‌شه.
‫همه‌مون ضایع می‌شیم.
‫من شیزورو-چان رو می‌بخشم.
‫چی شد یهو؟
‫آخه باهم دوستیم، مگه نه؟
‫پس چون با یوکا-چان آشتی نکرد، باهم دوست نیستن؟
‫هــه؟ آه...
‫این‌طور نیست.
‫دعوا کردن و آشتی کردن هردو جزئی از دوست‌بودنه.
‫ولی اگه هیچ‌وقت آشتی نکنین، دیگه همو نمی‌بینین.
‫هنوزم دوستِ هم می‌مونین؟
‫حتی اگه دیگه هیچ‌وقت همو نبینین؟
‫بسه، بسه!
‫درست قبل از خواب به مسائل پیچیده ‫فکر کنی، کابوس می‌بینی!
‫عجیبه.
‫باید حدوداً درعرض یه‌ساعت از اونجا بیرون می‌اومدیم،
‫ولی سه‌ساعته داریم بالا میایم.
‫اصولاً باید انقدر طول بکشه؟
‫اشتباه می‌کنم؟
‫پوچی-سان.
‫جواب نمی‌دی؟
‫اگه با خودم حرف بزنم، فکر می‌کنن خل‌وضعم.
‫عجب احمقی‌ام.
‫چرا انقدر احمقم؟
‫بهتر نیست برگردیم؟
‫باید برگردم؟
‫تصمیمم رو گرفتم.
‫برمی‌گردیم.
‫هان؟
‫کدوم سمت بود؟
‫وقتی گم شدی، اولین قانون اینه که بری بالا نه پایین!
‫پوچی-سان؟
‫این بوی عجیب مال چیه؟
‫هی، پوچی...
‫هان؟
‫پوچـ ــ
‫شوخیت گرفته؟!
‫پوچی-سان!
‫شماها اهل کجائین؟!
‫اینجا کیوسه‌ست؟!
‫با آگانو جوجیتسو درافتادی، ورافتادی!
‫پوچی-سان!
‫هی! برو کنار!
‫خفه‌خون بگیرین!
‫وایسین.
‫چه عجب راه یکی‌تون اینوری افتاد.
‫بیارینش.
‫هی، یه‌لحظه وایسا!
‫ببند گاله رو.
‫نمی‌بینمش.
‫یه‌جایی بوده ندیدیمش؟
‫شاید مونده پشت‌سرمون.
‫ولی خیلی یواش داریم می‌ریم.
‫آره.
‫نادکو-چان، نکنه شیزورو-چان از راه‌آهن خارج شده باشه؟
‫و اگه خارج شده، کجا بوده؟
‫آره، کجا؟
‫سؤالمو با سؤال جواب نده.
‫آخه من که نمی‌دونم.
‫بهتر نیست برگردیم؟
‫هـــــه؟!
‫پس، پیش بریم؟
‫از صبح تاحالا راه زیادی اومدیم.
‫ولی نادکو-چان گفت آروم بگیریم، یادته؟
‫اگه شیزورو-چان آروم گرفته باشه و برگشته باشه چی؟
‫کجا برگشته؟
‫همون‌جایی که از قطار فرار کرد.
‫آخه کدوم آدمی فرار می‌کنه و بعد جلدی برمی‌گرده؟
‫نمی‌شه مطمئن بود.
‫ولی با شیزورو-چان طرفیما.
‫آه...
‫اصلاً نمی‌دونیم شیزورو-چان از مسیر راه‌آهن رفته یا نه.
‫جاده‌ها خطرناک‌تر از راه‌آهن اَن.
‫آره...
‫ولی با شیزورو-چان طرفیما.
‫هان؟ هان؟
‫چیه؟
‫ساکت شو!
‫چیه خب؟!
‫این!
‫کاروان پلنگ سیاهه!
‫نکونی-سان و بقیه‌ن!
‫اسمت چیه؟
‫چیکورا شیزورو.
‫سال دومی توی دبیرستان آگانو.
‫دبیرستان آگانو، ها؟
‫من کوروکی میتواَم.
‫می‌تونی کوروکی-سان صدام بزنی.
‫کوروکی-سان، تو یه زامبی هستی، درسته؟
‫چی گفتی؟
‫آه، خب...
‫فقط درعجبم چرا تو تنها کسی هستی که می‌تونه حرف بزنه.
‫می‌پرسی چرا می‌تونم حرف بزنم؟ ‫چون‌که من ملکه‌ی زامبی‌هام.
‫ملکه‌ی زامبی‌ها؟!
‫با قطار می‌رین به ایکه‌بوکورو؟
‫عجب کار نسنجیده‌ای.
‫هی، نکونی-سان.
‫خبر جدیدی نداری؟
‫جدیدترین اخبار ایکه‌بوکورو.
‫آخرین اخباری که دارم مال خیلی وقت پیشه.
‫و همه‌شون دست‌دومن.
‫اصلاً اشکال نداره.
‫خب، آگانو خیلی عجیبه، ولی ایکه‌بوکورو دستشو از پشت بسته.
‫مثل کش اومدن و بیلبورد شدن، ‫یا تبدیل شدن به تخم‌مرغ آب‌پز یا کاستارد.
‫هـــــه؟
‫هیچ سر درنمیارم چی می‌گین.
‫حدس می‌زدم اینو بگین.
‫چیزه...
‫درسته که می‌گن بیرون از راه‌آهن سیبو ایکه‌بوکورو، دنیائی وجود نداره؟
‫با چشم‌ خودم ندیدم، برای همین نمی‌تونم با قطعیت بگم.
‫ولی خب، احتمالش هست.
‫خصوصاً با چیزهایی که از زبون کسایی که ‫دنبال راه‌آهن‌های دیگه می‌گشتن، شنیدم.
‫بعد از این دور می‌زنین، درسته؟
‫هوم؟ آره.
‫اگه یه‌وقت شیزورو-چان رو توی یه شهر، ‫یا توی کاروان درحال حرکت دیدین،
‫بهش بگین هروقت خواست می‌تونه ‫برگرده و ما منتظرش می‌مونیم.
‫مسئله‌ای نیست... اما بستگی به این داره که پیداش کنم.
‫هی، نمی‌شه یکم دلگرم‌کننده‌تر حرف بزنین؟
‫مطمئنم خودتون تا الان دیدین،
‫ولی 7G دنیا رو بی‌نهایت گسترده‌تر کرده.
‫احتمال اینکه با شخص به‌خصوصی برخورد کنی...
‫ایکه‌بوکورو بازار شام ـه، ولی توی ‫این منطقه هم نشانه‌های خطر دیده می‌شه.
‫شما دخترها باید هرچه زودتر از اینجا برین.
‫چه خطری؟
‫زامبی‌ها.
‫منظورتون اجساد متحرک مردگان ـه؟
‫تازگی‌ها گزارشاتی از مشاهده‌ی عینی زامبی‌های مهاجر به‌دستمون رسیده.
‫زامبی‌های مهاجر؟
‫زامبی‌ها درکمال تعجب ضعیفن.
‫توی گرما می‌پوسن و توی سرما یخ می‌زنن و می‌شکنن.
خیلی‌ قوی خوش‌بوکننده ففرز
‫زیر بارون وا می‌رن، ولی نمی‌تونن زیاد هم خشک بشن.
‫عجب.
‫برای همین هیچ‌وقت یه‌جا بند نمی‌شن و ‫دائم به‌دنبال خاک و آب‌وهوای ایده‌آل می‌گردن.
‫که اینطور.
‫من براشون حکم قطب‌نما رو دارم.
‫به‌عنوان ملکه، وظیفه دارم هدایت‌شون کنم.
‫الان متوجه شدم.
پیشکش‌ها
‫به‌نظر سرحال نمیای.
‫گشنته؟
‫هــــه؟ آه،‌ آره گمونم.
‫فعلاً، یه عضو بهش بده بخوره.
‫یه عضو؟
‫هـــه؟ عـ ـ عضو؟
‫بخور.
‫تعارف نکن.
‫هــــه، چیزه...
‫من چیزهایی مثل گوشت گاو خشک‌شده ‫رو نمی‌خورم، لای دندون‌هام گیر می‌کنن.
‫که اینطور.
‫تو چی؟
‫می‌خوری؟
‫گمونم نمی‌خواد.
‫پس مزه‌ی گوشت خشک‌شده می‌ده؟
‫چه بدونم.
‫تاحالا نخوردم.
‫هـــــه؟
‫من ملکه‌م.
‫غذای مخصوص خودمو دارم.
گوشت گاو نمک‌سودِ یاساکا
‫ببخشید که نمی‌تونم همراه‌تون بیام.
‫کارهای خودم موندن.
‫آه، نه! اشکالی نداره.
‫مراقب باشین.
‫اگه با زامبی‌ها روبه‌رو شدین، ‫بهترین کار اینه بی‌حرکت بمونین.
‫حقه‌ای که گفتم، صرفاً یه نظریه‌ست.
‫زامبی‌ها...
‫اون‌چیزهان، نه؟
‫تخم چشم‌های آویزون، گوشت پوسیده، ‫مغز می‌خورن و آدم‌ها رو گاز می‌گیرن؟
‫تقریباً‌ همینه.
‫اگه یه زامبی گازت بگیره، خودت هم زامبی می‌شی؟
‫معمولاً، آره.
‫اگه شیزورو زامبی بشه، چه خاکی به سرمون بریزیم؟
‫این دوره زمونه زامبی‌های باهوشی هستن،
‫که شخصیت قبل مرگ‌شون رو حفظ می‌کنن.
‫پس حمله نمی‌کنن؟
‫می‌کنن.
‫نکونی-سان!
‫بهتره با نکونی-سان بریم!
‫شاید هنوز بتونیم بهش برسیم!
‫هی، پس شیزورو-چان چی می‌شه؟!
‫اگه شیزورو-چان زامبی شده باشه، رفتن با ‫نکونی-سان بهتر و امن‌تره!
‫ریمی-چان، منظورت اینه اگه شیزورو-چان ‫زامبی شده باشه،‌ ولش می‌کنی؟
‫دیگه اون رو دوست خودت نمی‌دونی؟
‫اون دوستمه ولی درعین حال یه زامبی هم هست!
‫اون یه زامبی‌ـه ولی درعین حال دوستت هم هست!
‫به‌نظرم... حتی اگه زامبی هم باشه دوستمونه.
‫می‌دونین...
‫اگه یه زن با یه مرد لاشی قرار میذاره و می‌گه،
‫«اون وقتی قمار نمی‌کنه یا مشروب نمی‌خوره، مرد خوبیه»...
‫همه درجواب بهش می‌گن، ‫«اگه مشروب می‌خوره، پس بده دیگه!»؟
‫اینم مثل همونه؟
‫نه...
‫نه کاملاً.
‫اتفاقاً، برعکسشه!
‫«اون یه لجن نکبته، ولی دوستش دارم!»
‫یا، «خیلی خودخواهه، ولی می‌بخشمش!»
‫منظورت اینه که، «خیلی زامبی‌ـه، ولی بازم دوستمه»؟
‫«شیزورو-چان اون‌همه حرف زشت زد، ‫ولی بازم دوستمه!»
‫به‌نظرتون یوکا-چان این فکرو می‌کنه؟
‫این فکرو می‌کنه.
‫مطمئنم این فکرو می‌کنه.
‫تنها راه برای فهمیدنش اینه که شیزورو-چان رو برسونیم به یوکا-چان!
‫آره!