CWTHIERRY AnimeList Translation Team
‫صبح‌تون بخیر.
‫صبح بخیر...
‫امروز، روز خوبیه.
‫آره واقعاً.
‫پوچی، برنامه‌ی امروزم چیه؟
‫تا ظهر می‌تونین هرکاری دل‌تون خواست بکنین.
‫ناهار رو با پونتارو-سان می‌خورین.
‫پونتارو...
‫هوم، خیلی‌خب.
‫کس دیگه‌ای نمیاد؟
‫خیر.
‫هیچ‌کسی نمیاد، خیال‌تون راحت باشه.
‫که این‌طور.
‫بریم صبحانه بخوریم.
‫8:30 باید برم مدرسه.
‫فهمیدم.
‫لطفاً اول این لباس رو بپوشید.
‫تکلیفم رو انجام دادم؟
‫بله.
‫جدی؟
‫ممنون، پوچی.
‫خواهش می‌کنم.
‫ایتاداکیماس.
‫نوش جان.
کلاس درس
Train to the End of the World
‫اوه، یوکا-هیمه!
‫می‌بینم سالم و جذاب و سکسی‌تر از همیشه به‌نظر می‌رسید.
‫سلام.
‫باورم نمی‌شه به این بنده‌ی حقیر خوش‌آمد می‌گید!
‫بنده، پویزون پونتارور، سر از پا نمی‌شناسم.
‫به عبارتی، به‌طور غیرقابل‌توصیفی باعث افتخارمه!
‫ناهار چی داریم؟
‫کاریِ ده‌برابر تندتر با یه سالاد خربزه تلخ آگانو توی سرکه.
‫آگانو...
‫این منوی دهاتی ممکنه به مذاق یوکا-هیمه خوش نیاد!
‫پس، یه‌چیز دیگه براشون درست کن!
‫هرچه سریع‌تر!
‫خربزه‌ی تلخ خوبه.
‫ولی چرا خربزه‌ی تلخ؟
‫کمی خربزه‌ی تلخ ازطریق هویا به‌دستمون رسیده.
‫مثل اینکه کاروان آوردتشون.
‫هـــــه...
‫آگانو...
‫نه، نه، نه!
‫پوچی-کون، دست گلت درد نکنه!
‫«پوچی-کون» با «پو» شروع می‌شه، ‫درست مثل «پونتارو»ـه حقیر.
‫به‌عنوان رفقای «پو»، جفت‌مون باید ‫با کمال وفاداری به شاهدخت خدمت کنیم!
‫منم سعی دارم همین‌کارو بکنم.
‫هیس، پوچی-چی، تو همیشه فقط و فقط به فکر شاهدختی!
‫چه دوست‌داشتنی!
‫شما هم میل دارین؟
‫معلومه.
‫بله، بله!
‫ایتاداکیماس!
‫چیزه...
‫گونتارو-سان؟
‫پونتارو هستم، بله بفرمائید؟
‫تونتارو-سان، شما دقیقاً کی هستید؟
‫جانم؟
‫زیاد اینجا وقت می‌گذرونین.
‫کنجکاو بودم دلیلشو بدونم.
‫اوه، دست بردارید!
‫حتماً دارید مزاح می‌کنید، شاهدخت!
‫امکان نداره فرمان‌بردار وفادارتون رو به جا نیارید!
‫بنده پویزون پونتارو، شهردارم.
‫لطفاً یکم به مغزتون فشار بیارید تا منو یادتون بیاد!
‫یه‌بند راجع‌به شاهدخت‌ها و فرمان‌بردارها حرف می‌زنید،
‫ولی واقعاً نمی‌فهمم منظورتون چیه.
‫من-
‫چی دارین می‌گین؟!
‫یادتون رفته؟
‫روزی که شما به ایکه‌بوکورو اومدین،
‫درواقع، روزی که ایکه‌بوکورو به پیشوازِ ‫شما به‌عنوان شاهدخت‌مون رفت-
‫وقتی به ایکه‌بوکورو اومدم...
‫-کسی که بهتون خوش‌آمد گفت، کسی نبود جز من!
‫یادتون نمیاد؟
‫چه غم‌انگیز!
‫اگه بخوام با اصطلاح تخصصی‌تری توصیفش کنم،
‫باید بگم واقعاً‌ جگرسوزه!
‫کار اون دختره بود؟
‫شکی درش نیست.
‫اون تبدیل به جرقه شد.
‫نظر به وسایل شخصی‌اش، اسمش ناکاتومی یوکاـه.
‫قسمت نهم
کسل‌کننده‌تر از چیزیه که تصور می‌کردم
‫یه دختر دبیرستانی که ساکن آگانوـه.
‫با این وضعی که پیش اومده، می‌گم ‫بهتر بود به اون هشدارها گوش می‌دادیم.
‫خب حالا.
‫بیا به داستانِ «همه‌چی طبق نقشه پیش رفت» ادامه بدیم.
‫درهرصورت، الان دیگه واسه اینکه ‫بگیم 7G یه شکست محض بود، خیلی دیره.
‫چطوری همه‌چی رو به حالت سابق برگردونیم؟
‫هوی، هوی، هوی، هوی.
‫کی گفته ما تقصیرو گردن می‌گیریم.
‫خودمونو می‌زنیم به اون راه و ‫دست به هیچ‌کاری نمی‌زنیم.
‫هیچ‌کس نمی‌دونه اینجا چه اتفاقی افتاد.
‫درواقع، یه‌نفر می‌دونه، ولی اون هم الان مغزش له شده.
‫حالا فقط باید به اون رسیدگی کنیم.
‫خوب گوش کن.
‫حتی یه‌لحظه هم ازش غافل نشو.
‫متوجه شدم.
‫اگه اشتباهی ازت سر بزنه، دیگه غذا گیرت نمیاد!
‫صبح‌تون بخیر.
‫صبح بخیر.
‫هان؟
‫چیکار داشتم می‌کردم؟
‫همه‌چی رو خیلی محو یادم میاد.
‫گمونم دیگه وقتشه پاشیم.
‫چرا؟
‫باید بریم پیاده‌روی.
‫شنیدم ریدن بسیار مهمه.
‫زود باشید بیدار شید.
‫بیاید بریم پیاده‌روی.
‫منو یاد پوچی-سان میندازین.
‫«پوچی»؟
‫سگ بزرگم که عاشق پیاده‌رویه و همیشه کنارمه.
‫تازه خیلی هم قوی و مهربونه.
‫که این‌طور؟
‫پس لطفاً، من رو پوچی صدا بزنید.
‫همیشه کنارتون می‌مونم.
‫الان صاحب بدن بزرگی شدم.
‫به احتمال بالا، قوی‌ـه.
‫شاید الان برام سخت باشه ‫مثل قبلاًها تا ارتفاع بالایی بپرم،
‫ولی نباید آنچنان مشکلی ایجاد کنه.
‫ولی شما...
‫من پوچی هستم.
‫بیاید بریم پیاده‌روی.
‫پس اینجا ایکه‌بوکوروـه؟
‫این‌طور به‌نظر می‌رسه.
‫واقعاً؟
‫باچیزی که انتظار داشتم، فرق داره.
‫گویا الان این‌طوریه.
‫نمی‌دونم جذاب‌تر از چیزیه که ‫تصور می‌کردم یا کسل‌کننده‌تر.
‫ممکنه درآینده، جای شلوغ‌تری بشه.
‫شلوغ‌تر؟
‫بله.
‫چون به‌هرحال، شما اینجا تشریف دارید، یوکا-ساما.
‫به‌نظرم ربطی به من نداره.
‫اتفاقاً برعکسشه.
‫ایکه‌بوکوروی کنونی عمیقاً ‫وابسته به شماست، یوکا-ساما.
‫حق با توـه.
‫بهتره شلوغ و پرجمعیت باشه تا سوت‌وکور.
‫درسته.
‫و همین‌طور، بلندتر و بزرگ‌تر هم باشه.
‫با فاصله‌ی کمتر، آسمون زیبای بیشتر.
‫شهر واقعاً بی‌نظیره.
‫وقتی همه‌چی اینقدر پرشور و شعفه، حس بهتری بهت دست می‌ده.
‫ساکت بودنی احساس بدی دارین؟
‫وقتی ساکته...
‫وقتی اتفاقی میفته و ساکته...
‫نمی‌دونم واقعاً حالم بد می‌شه یا نه.
‫بدم نمیاد ساکت هم باشه، ولی...
‫ام، باید فکر کنم...
‫درهرصورت، شهر هم قشنگه.
‫بله،‌ موافقم.
‫اون‌روز، افرادم رو فرستادم برن مناطقِ ‫شیبویا، شینجوکو و اوئِنو رو بگردن،
‫ولی انگار آب شدن رفتن توی زمین.
‫هـــه، حتماً براتون سخت بوده.
‫ولی،‌ به‌لطفِ شما که اختیار امور رو گرفتین دست‌تون،
‫ایکه‌بوکورو در بهترین حالت ممکنه و اوضاع کاملاً روبه‌راهه!
‫بخشی از مادۀ موجود در عالم که در رصدها رؤیت نمی‌شود، ‫ولی باتوجه به اثرات گرانشی آن قابل‌تشخیص است.
‫مادۀ تاریک.
‫ها؟
‫اصلاً نتونستن ازش پیدا کنن؟
‫عـــه...
‫پوچی؟
‫می‌گن، نوترون‌ها شناسایی شدن.
‫خیال می‌کردم اون‌ها مادۀ تاریک نیستن.
‫کی کشف‌شون کرد؟
‫آهان، آره.
‫همون‌که از بازی‌های ویدئویی خوشش میاد.
‫«بازی‌ها»؟
‫بازی‌های ویدئویی.
‫بازی‌ به کنار...
‫شاهدخت!
‫یه‌سری نفوذی توی ایکه‌بوکورو هستش ‫که نسبت بهتون کینه دارن!
‫کینه دارن؟
‫بله!
‫یه‌ریز راجع‌به اینکه دنیا چقدر عجیب و ‫دیوونه‌وار و فلان بیسار شده فک می‌زنن!
‫بالأخره پیدات شد، جادوگر خبیث!
‫دنیایی که ناپدید شد رو برگردون!
‫برگردونم؟
‫واقعاً‌ متوجه نمی‌شم.
‫زدی همه‌چی رو نیست و نابود کردی!
‫من؟ نیست و نابود کردم؟
‫چرا؟
‫خودتو نزن به کوچه علی چپ!
‫به‌لطف تو و اون حادثه‌ی 7G که به بار آوردی،
‫دنیا به‌کل از هم پاشیده!
‫این دنیا رو دوست نداری؟
‫بحث دوست‌داشتن و نداشتن نیست!
‫ولی به‌نظرت از هم پاشیده، مگه نه؟
‫گستاخی این مرد حد و مرز نداره!
‫به چه جرئتی با حاکمیتِ شاهدخت مخالفت می‌کنی؟
‫دهنتو ببند!
‫چرا باید راه‌آهن‌های دیگه قربانی بشن؟!
‫اشتباه می‌کنی.
‫هیچ‌چیزی قربانی نشده.
‫دنیا همیشه همین‌طوری بوده.
‫و تا ابد همین‌طوری باقی می‌مونه.
‫گور بابای همین‌طوری!
‫دنیای سابق رو برگردون!
‫چیزی راجع‌به دنیایی که می‌گی نمی‌دونم!
‫ درسته!
‫وجود نداره! نمی‌تونه وجود داشته باشه!
‫از قدرت‌هات خبر دارم!
‫جادوگر ایکه‌بوکورو!
‫ایکه‌بوکورویی که پدید آوردی، فقط و فقط یه حقه‌بازی‌ـه!
‫دروغ‌گو...
‫همین‌طوره!
‫این مردم رسماً خیالاتی شدن!
‫این دنیای سابقی که ازش حرف می‌زنن، ‫هیچ‌وقت وجود نداشته!
‫و حتی اگه وجود داشته، چطور جرئت می‌کنن ‫بین این‌همه آدم، شاهدخت رو بابتش سرزنش کنن...
‫آه! ای وای من!
‫بوی دسیسه‌چینی میاد!
‫غیرقابل‌بخششه!
‫حقته، کاستارد تخم‌مرغ بی‌مصرف!
‫هرکی که با شاهدخت ساز مخالف بزنه، همین بلا سرش میاد!
‫به عبارتی، درحالی که داغ داغی جون می‌دی!
‫داغه، داغه!
‫چقدر داغی لامصب!
‫آه، پسر. یکی دیگه خوردم.
‫بیاید برگردیم.
‫اینجا هوا بادی‌ـه.
‫چرا اون مرده از این دنیا بدش می‌اومد؟
‫ایده‌ای ندارم.
‫باحاله، مگه نه؟
‫اگه فکر می‌کنین باحاله، ‫پس به‌نظر منم باحال میاد.
‫واقعاً باحاله؟
‫باحال‌بودن به چه معنیه؟
‫پوچی، یه‌لحظه بیا باهات حرف دارم.
‫از اون مونتاروـه چیه، بدم میاد.
‫فوراً برمی‌گردم.
‫یادت نره مدیون کی هستی.
‫احمق مخ‌تعطیل بی‌کس‌وکار.
‫اگه من نبودم، سر از باشگاه بازنده‌ها در می‌آوردی.
‫حرف دیگه‌ای ندارید؟
‫کارتو بکن!
‫جدیداً به‌طرز عجیبی از نظر احساسی بی‌ثبات شده!
‫اگه متوجه چیز غیرعادی شدی، ‫فوراً من رو درجریان بذار!
‫فهمیدم.
‫مطمئنی فهمیدی؟!
‫اگه بخوای بهم نارو بزنی،
‫آرزو می‌کنی که ای‌کاش تبدیل به کاستارد تخم‌مرغ شده بودی!
‫این اصلاً بهش نمی‌خوره راه‌آهن ایکه‌بوکورو باشه.
‫تازه الان داری اینو می‌گی؟
‫شرط می‌بندم اگه مامان و بابام می‌تونستن ‫همه‌ی این‌ها رو ببینن، بدجور تعجب می‌کردن.
‫مطمئنی؟
‫شاید هم فقط بگن، «هـــه...»
‫ریمی-چان، بابای تو یه موش حفار برهنه، ‫و مامانت یه کانگوروی درختی‌ـه، مگه نه؟
‫آره. بابابزرگم هم یه تریبولیت ـه.
‫آه، لعنتی!
‫یادم رفت کتاب‌هامو به کتاب‌خونه برگردونم.
‫جریمه نقدی می‌شی.
‫شرط می‌بندم فقط یه‌مشت کتاب عجیب‌غریب دیگه‌ان.
‫اشکالی نداره. کسی امانت‌شون نمی‌گیره.
‫خیلی هم اشکال داره، ریمی-چان!
‫مسئله این نیست.
‫اصلاً خوب نیست...
‫دیدی، شیزورو-چان هم باهام موافقه.
‫گمونم توی ظرف ناهارم کمی غذا باقی مونده بود.
‫هــــــه؟!
‫فکر کنم روی تختم بود، یا داخل...
‫واهاهاهای!
‫منظورت چیه، «داخلِ»؟
‫خب، راستش...
‫مطمئنم مامانت ترتیبشو داده!
‫آره، آره.
‫پانداهای سرخ قبل از غذاخوردن، دست‌هاشونو نمی‌شورن؟
‫منظورت راکون ـه.
‫هان؟
‫پس پانداهای سرخ خودشونو نمی‌شورن؟
‫همیشه ظرف‌ها رو بعد از آشپزی و اینا می‌شوره.
‫پس طوری نیست.
‫این خوش‌نگری از کجا میاد؟
‫به‌نظرت زیاده‌ازحد مثبت فکر می‌کنه؟
‫آکیرا، مگه خودت نگفتی مامانش ترتیبشو می‌ده؟
‫خب، آره...
‫یه‌نفر ترتیبشو می‌ده...
‫ممنون که همراهم اومدین!
‫چی شد یهو؟
‫زهره‌ترکم کردی!
‫آه، یه‌لحظه دلم خواست بگم.
‫ما صرفاً‌ دنبالت راه نیفتادیم.
‫چون‌که می‌خواستیم، همراهت اومدیم.
‫آره، خیلی خوش گذشته.
‫وقتی برگشتیم،
‫باید تا 21 سال و سه ماهم نشده، یه سفرنامه بنویسم.
‫آه، قطعاً‌ می‌خونمش!
‫منم توش هستم دیگه، نه؟
‫گمونم مجبورم راجع‌به تو هم بنویسم.
‫من رو خیلی معرکه توصیف کن!
‫ریمی-چانِ باهوش و زیبا و قوی!
‫نه‌خیر.
‫باید حقیقت رو بنویسم.
‫منظورت چیه؟ عین حقیقته دیگه!
‫حالاً اصلاً از کجا معلوم می‌تونیم به آگانو برگردیم.
‫یعنی می‌گی آخرسر ممکنه بمونیم توی ایکه‌بوکورو؟
‫فکر نکنم.
‫نه بابا!
‫خب، گمونم احتمالش هست.
‫هــــه؟
‫باید همراه با یوکا-چان برگردیم!
‫همه توی خونه منتظرمونن.
‫همین‌طوره که می‌گی.
‫مطمئنید منتظرمونن؟
‫هان؟
‫اون دیگه چیه؟
‫زاهد!‌ توی قایق قو!
‫پیرمردی که نقشه رو بهمون داد؟
‫اون یاروی دغل‌باز!
‫هی،‌ اونجا رو!
‫تو دردسر افتاده؟
‫کاری به کارش نداشته باشیم؟
‫نه، نه،‌ نه!
‫به یه‌چیزی نیاز داریم تا...
‫هردوتون برید کنار!
‫چی؟
‫ریمی-چان، طناب رو بیار!
‫هان؟ باشه!
‫می‌خوای چیکار کنی، نادکو-چان؟
‫قطارو متوقف کن، شیزورو-چان!
‫خیلی‌خب!
‫به دادم برسید!
‫فرود بیا!
‫وای خدای من، مرگ رو به چشمام دیدم.
‫از خط ایکه‌بوکورو بالا نمی‌رفتین؟
‫پس چرا از ایکه‌بوکورو می‌اومدین؟
‫نه، از آگانو گذشتم،
‫و داشتم به امیدِ رسیدن به نیشی-آگانو، ‫مسیر بیشتر و بیشتری رو به‌سمت غرب طی می‌کردم.
‫هـــــه؟
‫ولی داشتی ازطرف ایکه‌بوکورو می‌اومدی.
‫احیاناً یه‌جا دور نزدی؟
‫به‌هیچ‌وجه امکان...
‫امکانش هست.
‫هان؟ یعنی چی؟
‫نقشه رو نشونم بدین.
‫نقشه‌ای که دفعه‌ی پیش بهتون دادم.
‫کجا گذاشتیمش؟
‫چه می‌دونم.
‫ایناهاش.
‫محض رضای خدا نمی‌تونین بیشتر مراقبش باشین؟!
‫محتواش خیلی مبهمه!
‫مثل ضدهنرِ بد اما خوب می‌مونه!
‫این نقشه الان تنها چیزیه که شرایط کنونی دنیا رو نشون می‌ده!
‫یه اثر ارزشمنده!
‫یادتونه؟
‫اول اینجا همو دیدیم!
‫و حالا اینجائیم.
‫که این‌طور؟
‫هان؟
‫این قارچ واسه هیگاشی-آگانوـه؟
‫هــــه؟
‫و این اهالی بزی موساشی-یوکوته‌ست؟
‫این‌ها... آدم کوچولوهای ایناریاما هستن؟
‫این‌یکی واقعاً بعید به‌نظر میاد، ولی...
‫آشوب از نری‌علی؟
‫پس این نقشه تمام این‌مدت درست بوده؟
‫مگه بهتون نگفتم؟
‫یه اثر ارزشمنده.
‫کی فکرشو می‌کرد یه بنده خدا که با یه قایق قو ‫ول می‌چرخه، راجع‌به همه‌ی این‌ها بدونه؟
‫فکر کردی انسان‌ها چطوری درمورد کهکشان‌هایی که ‫13.4 میلیارد سال نوری فاصله دارن، فهمیدن؟
‫ا ـ ایده‌ای ندارم.
‫یه ذهن کنجکاو، فهمیدی؟!
‫و تواناییِ آهسته مشاهده‌کردن.
‫عجب...
‫کنجکاوی‌م بود که باعث شد وقت و انرژی‌م رو ‫صرف سفر در رودخانه‌ی کوما کنم.
‫آه، گمونم این رو قبلاً گفتی.
‫و حالا به هردلیلی که شده، دوباره سر راه هم قرار گرفتیم.
‫چه پدیده‌ی فوق‌العاده‌ای!
‫مطمئنی بدون اینکه متوجه شده باشی، برنگشتی؟
‫آه، آره. این‌جور آدم‌ها همیشه خدا یادشون می‌ره چیکار کردن.
‫هرچی سنت بالا می‌ره، عقلت زوال پیدا می‌کنه.
‫این‌طور نیست!
‫عقلم کاملاً درست کار می‌کنه!
‫اگه این وسط چیزی درست کار نمی‌کنه، ‫اون دنیایی‌ـه که توش زندگی می‌کنیم!
‫آه، از نظرتون فقط دارم توضیح واضحات می‌دم.
‫قارچ‌ها، غول‌های ساختگی، زامبی‌ها، ‫و حالا رودخانۀ کومای مهیب!
‫درسته که دنیا به میزان زیادی تغییر کرده.
‫ولی منظور من تغییراتی‌ـه که همین الان ‫که داریم حرف می‌زنیم، همچنان درحال رخ‌دادن ان!
‫چیزه، یعنی چی که همچنان درحال رخ‌دادن ان؟
‫دنیا داره کوچیک می‌شه، ‫ایکه‌بوکورو داره بزرگ می‌شه،
‫و قوانینی که بر دنیا حکم‌فرمان، ‫دارن ناپایدارتر می‌شن!
‫مغزم این مسائل دشوارو نمی‌کشه...
‫بزرگ‌شدن استعاره از اینه که به رفاه می‌رسه؟
‫نه، عملاً داره بزرگ می‌شه!
‫ایکه‌بوکورو داره مثل یه بادکنک گوشتی باد می‌کنه!
‫واقعاً تصویر چندشی‌ـه.
‫بعد از اینکه تا آخرین حد باد کرد، چی می‌شه؟
‫ناپدید می‌شه.
‫منظورت ایکه‌بوکوروـه؟ آگانو؟
‫همه‌چی ناپدید می‌شه.
‫نمی‌تونیم جلوشو بگیریم؟
‫خیر!
‫مطمئنی؟
‫حقیقت محضه.
‫یه‌لحظه صبر کن.
‫شهر مسئول و اینا داره دیگه؟
‫چرا هیچ‌کاری نمی‌کنن؟
‫یا شاید اصلاً وجود ندارن؟
‫تاحالا بهش فکر نکردم.
‫واقعاً لازمه به این چیزها فکر کنی.
‫فایده‌ای نداره.
‫اگه می‌خواستن کاری بکنن، ‫تا الان وارد عمل شده بودن.
‫آره،‌ همین‌طوره.
‫انگار چاره‌ای نداریم جز اینکه ‫خودمون زمام امور رو بگیریم دست‌مون.
‫مطمئن نیستم.
‫هـــــه؟
‫نمی‌دونم چرا ولی حس می‌کنم ‫افراد صاحب‌اختیاری توی ایکه‌بوکورو هستن،
‫که سعی دارن جلوی کسایی رو که می‌خوان ‫این دنیای آشفته رو درست کنن، بگیرن.
‫اگه به ایکه‌بوکورو برید، ممکنه مجبور شید ‫با اون مقامات ترسناک مقابله کنید.
‫برای این‌کار آماده‌اید؟
‫من که فکر نکنم باشم.
‫جم نخور! بمون سرجات!
‫«کلاهم کجاست؟»
‫«با دست‌های ترک‌خورده، اداره پست رو تحت‌تأثیر قرار می‌ده.»
‫«به یه فشار کوچیک قطره‌ی چشم مراجعه کن.»
‫بدون‌ کلاه همیشگی‌اش، بی‌فایده‌ست؟
‫پس، بیشتر از این نمی‌تونه از عمل جراحیِ ‫تلو تالوی پونتارو بهبود پیدا کنه؟
‫هــــه؟ وایسا.
‫«اگه 7G متوقف نشه، ‫حتی ایکه‌بوکورو هم ناپدید می‌شه.»
‫«باید علت 7G رو پیدا کنیم و دنیای ازهم‌پاشیده رو درست کنیم.»
‫«باید برنامه‌های آیندۀ پونتارو رو نقش بر آب کنیم و بهشون پایان بدیم.»
‫یکم بهبود پیدا کرده؟
‫یه‌لحظه صبر کن.
‫منظورت از اینکه ایکه‌بوکورو ناپدید می‌شه، چیه؟
‫«افزایش آنتروپی.»
‫«انسباط جهان در ابعاد کوچک‌تر.»
‫سناریوی چهارم برای پایان دنیا به شکاف بزرگ یا (مه‌گسست) یا بیگ ریپ مشهور است ‫که در آن مقدار انرژی تاریک با سرعتی بیشتر از انبساط جهان افزایش یابد. با گذشت زمان، ‫چگالی انرژی تاریک ممکن است افزایش یابد و تاروپود جهان را از هم بشکافد.
‫«بیگ ریپ.»
‫«حباب‌های صابون ترکید.»
‫«ترکیدن و از بین رفتن.»
‫نظریه رو بیخیال! کِی ناپدید می‌شه؟!
‫«بو-بو بو-بو-بو...»
‫«نمی‌دونم»؟!
‫«شاید فردا. شاید دو میلیارد سال بعد.»
‫«کسی نمی‌تونه پیش‌بینی کنه.»
‫زنجیرو...
‫انتظار نداشتم این حرف‌ها رو از دهن یه مهندس بشنوم.
‫فهمیدم، فهمیدم!
‫آروم، آروم، آروم...
‫اگه نمی‌تونیم به‌وسیله‌ی انبساط، از نابودی جلوگیری کنیم...
‫چرا دست از سفرکردن برنمی‌داری؟
‫آره! خیلی خطرناکه، زاهد!
‫مسخره‌بازی درنیارید!
‫دنیا بازم تغییر پیدا می‌کنه، ‫هم الان و هم درآینده!
‫چطور می‌تونم خودمو به بی‌خیالی بزنم؟!
‫چه بی‌منطق.
‫زندگی با بی‌منطق بودن معنی پیدا می‌کنه!
‫قبل از 7G هم زندگی بی‌منطقی داشتی؟
‫معلومه.
‫در یک کلام، یه افتضاح احمقانه‌ی قدیمی و بزرگ بود!
‫توی ایکه‌بوکورو چیکار می‌کردی؟
‫آدم که بالغ باشه، همچین سؤالاتی نمی‌پرسه.
‫اثر ارزشمندم، نسخه‌ی اصلاح‌شده.
‫یه نقشه‌ی جدید؟
‫درسته.
‫اگه دارین به ایکه‌بوکورو می‌رین، قطعاً به کارتون میاد.
‫پس، این برای تشکر بابت نقشه‌ست.
‫با خودت ببرش.
‫ما احتمالاً بتونیم بازم غذا پیدا کنیم، ولی تو رو نمی‌دونم.
‫و همین‌طور این.
‫از هرجایی هم که سر دربیاری، تضمینی نیست که سردت نشه.
‫با خوش‌حالی قبول‌شون می‌کنم.
‫با این‌حال، ممکنه فردا یهویی بازم باهم برخورد کنیم.
‫احتمالش هست.
‫توی این دنیای ما، به هیچ‌چیز و هیچ‌کس اعتمادی نیست.
‫مراقب باش!
‫شما هم همین‌طور.
‫چی؟
‫اگه خیال کردین ایکه‌بوکورو چون داره بزرگ می‌شه ‫امن و پرجمعیته، باید بگم کور خوندین.
‫دقیقاً برعکسشه!
‫منظورت چیه؟
‫شهروندها نمی‌تونن فرار کنن، واسه همین داخل شهر گیر افتادن.
‫من فقط چون بخت باهام یار بود، این بیرونم!
‫ملکه جادوگر ایکه‌بوکورو، مثل خیره‌شدن توی یه پرتگاهه!
‫پرتگاه؟
‫به سه کلمه‌ی معما، ترس و ناشناخته خلاصه می‌شه.
‫منظورت از ملکه جادوگر، یوکا-چان ـه؟
‫ممکنه اسمش همین باشه، ولی من یادم رفته!
‫یوکا هرگز دست به کار بدی نمی‌زنه!
‫آدم‌ها عوض می‌شن. همون‌طور که دنیا عوض می‌شه.
‫چیزی رو می‌شناسین که از ازل تا ابد بدون‌تغییر باقی بمونه؟
‫معلومه!
‫که این‌طور.
‫اما اون صرفاً بدون‌تغییر به‌نظر می‌رسه.
‫چون چیزی که تغییر نمی‌کنه، باید همیشه ‫درحال حرکت باشه تا جایی که هست بمونه...
‫دقیقاً.
‫هیچ‌چیزی جاودانه یا فناناپذیر نیست.
‫چرا باید تهش حال‌مونو خراب کنی؟
‫پس، ازم نشنیده بگیرین!
‫نمی‌شه!
‫دیگه شنیدیم!
‫من می‌خوام راجع‌به دائم‌التغییر بفهمم،
‫و شما می‌خواین فناناپذیرو برگردونید.
‫نکته‌ی جذابش همینه!
‫اگه نیشی-آگانو رو که در فاصله‌ای دور از ‫زادگاه شما، آگانو، قرار داره پیدا کنم،
‫یا به‌طور غیرمنتظره، با سیبو شینجوکو یا راه‌آهن توبو توجو مواجه شم،
‫اون‌موقع‌ست که برمی‌گردم!
‫پس، بدرود!
‫با جمله‌ی باحالی خداحافظی کرد.
‫قصد داره دقیقاً چطوری برگرده؟
‫خدا می‌دونه...
‫کوساموچی؟
‫هــــه؟ به‌نظر خوش‌مزه میاد!
‫پس، این‌یکی چیه؟
‫کاری؟
‫ولی توی یه کاسه‌ست.
‫می‌دونم همه‌ی این‌ها رو بررسی کرده،
‫ولی نقاشی‌های اون هرمیت اصلاً‌ خوب نیستن.
‫کوساموچی هوس کردم!
‫با آنکوی بزرگ!
‫هان؟ باید کوچیک باشه!
‫تو حالیت نمی‌شه.
‫اهل‌دل‌های واقعی از بزرگ خوش‌شون میاد!
‫به‌نظرتون یوکا-چان حالش خوبه؟
‫البته که هست.
‫نگرانش بودم، چون‌که یه‌جورایی عجیب به‌نظر می‌رسید.
‫توی عکس، کاملاً فرق می‌کرد.
‫موندم چرا جادوگر ایکه‌بوکورو صداش می‌کنن.
‫گمونم باید یه‌جور سوءتفاهم یا ‫اشتباه‌گرفتن باشه. حتماً همینه!
‫آره، آره.
‫یوکا-چان همیشه خیلی ساکت و کم‌حرف بود!
‫امکان نداره بتونه جادوگر باشه!
‫شاید یوکا-چان با آدم‌های بدی دمخور شده.
‫چی می‌خوای؟
‫گزارشی از اویزومی-گاکوئن به‌ دستم رسیده.
‫یه چندتا بچه آتیش‌پاره‌ی مزاحم ‫دارن میان به ایکه‌بوکورو.
‫مثل اینکه شاهدخت رو می‌شناسن.
‫اگه دوست‌های قدیمی‌ش رو ببینه و حافظه‌ش ‫رو دوباره به‌دست بیاره، توی بد مخمصه‌ای میفتیم.
‫شیناماچی رو در حالت آماده‌باش کامل قرار دادم، ‫ولی باید حسابی مراقب باشیم.
‫برای از بین بردنشون آماده شو.
‫وظیفه‌ی تو محافظت از شاهدخته.
‫می‌دونم.
‫چیکار دارم می‌کنم؟
‫توی همچین جایی چیکار می‌کنم؟