CWTHIERRY & LOCA AnimeList Translation Team
‫نه...
‫من دیگه نمی‌خوام تنها باشم...
‫هرچند، اهمیتی نداره. حالا یادم اومد.
‫یکی هست...درسته، یکی هست که منو دوست داره.
‫تو برای من چی هستی؟!
‫نه، من برای تو چی هستم؟!
ادویه و گرگ
‫ای خدا. چی بهت بگم؟
قسمت هفدهم سطحی‌نگری تاجر دوره‌گرد و تابلوی تاجر شهری
‫خیلی مطمئن بودی. حالا یه نگاه به خودت بنداز.
‫یه اتفاق پیش‌بینی نشده‌ افتاد.
‫کاملاً غیرمنتظره بود و من...
‫فقط قبول کن که گاردت رو پایین آوردی.
‫با خودت رو راست باش.
‫حق با توـه.
‫خب؟ برای چی اینجایی؟
‫اگه برای پول اومدی، مجبورم روت رو زمین بندازم.
‫می‌خوام بدونم باد از کدوم طرف می‌وزه.
‫حتی اگه بخوام بزنم به دل دریا،
‫به‌عنوان یه خارجی اینکه اوضاع بازار روزانه دستم بیاد سخته.
‫بیخیالش شو.
‫درست همونطور که نمی‌تونی اسبی رو که شتاب گرفته متوقف کنی،
‫افزایش قیمت‌ها هم به‌ندرت پیش میاد که یهویی متوقف بشن.
‫تابلوی قیمتی که با عجله کنار سنگ تجار ساخته شد،
‫نشون می‌ده که تعداد کسانی که در انتظار خرید هستن در برابر ‫فروشنده‌ها همینطور داره بالاتر می‌ره.
‫هیچ نشونی از اُفت قیمت تا یکی دو روز آینده نیست.
‫خداوند توانای ما تنها کسی‌ـه که می‌تونه جهت باد رو عوض کنه.
‫پس، فقط باید تظاهر کنم خدا هستم.
‫فکر نمی‌کنم آماتی با یه افت قیمت قابل پیش‌بینی گول بخوره.
‫داری نقشه‌ی شکستن قیمت رو می‌ریزی؟
‫جز این چیکار می‌تونم بکنم؟
سولفید آهن، شبهه طلا
‫باید تا غروب فردا پیریتی که دستشه رو به سنگ‌های بی‌ارزش تبدیل کنم.
‫تله‌ای که باعث بشه اون بازار رو اشتباه تفسیر کنه...
‫چیزی که باعث شکستن قیمت‌ها بشه...
‫همچین چیزی وجود داره؟
‫پس، فقط باید تظاهر کنم خدا هستم.
‫خدا...
‫لطفاً دوباره بهم بگید با چه قیمتی می‌خواید این پوست‌ها رو بخرید؟
‫به‌نظر میاد دید من یهویی نامتقارن شده...
‫عالی‌جناب.
‫آیا شما زمانی برای تردید دارید؟
‫اگه هولو بود...
‫یه نگاه به این بندازید!
‫زیاد غافل‌گیر نشید.
‫وای...
‫تو همه‌اش رو گذاشتی وسط، نه؟
‫می‌خوای شغلت رو به‌عنوان یه تاجر گندم ول کنی؟
‫شایعه شده که فردا قیمت دوبرابر می‌شه.
‫دوبرابر؟! مطمئنی؟
‫این یه شرط مطمئنه.
‫اگه فقط به‌خاطر جشنواره بادبان‌هاتون رو باز کنید،
‫یه فرصت عالی برای اینکه بزنید به دل دریا رو از دست می‌دین!
‫انگار الان زمانش نیست که مصرانه گندم بخری!
‫راست می‌گی!
‫خوشمزه بود!
‫ماهی آب‌شیرین به‌ همون خوبی‌ای بود که می‌گفتن!
‫جناب لارنس.
‫عا، معذرت می‌خوام.
‫کمکی از دستم برمیاد؟
‫براتون نامه اومده.
‫از طرف کی هستن؟
‫هر دو از طرف همراه‌تون هستن.
‫یکی‌شون رو من به‌درخواست همراه‌تون جای ایشون نوشتم.
‫می‌شه یه شمع بهم بدید؟
‫دویست سکه نقره‌ نقد.
‫پیریت به‌ارزش سیصد سکه نقره.
‫دارایی‌های قابل محاسبه...
‫این دسته‌بندی دارایی‌های آماتی‌ـه!
‫هولو...
‫این دست‌خط آماتی‌ـه...
‫بذار ببینم.
‫به‌نام خدا...
‫سند ازدواج؟!
‫هولو...
‫لطفاً تمام پولی که پیش شما دارم رو بیارید!
‫بارهایی که جناب آماتی مرتب بهشون سر می‌زنن؟
‫این دیگه چی بود؟
‫اون یارو از انجمنه!
‫هوی! جلوتو نگاه کن!
‫معذرت میخوام.
‫عصر بخیر.
‫کاری با من داری؟
‫نیازی نیست انقدر مضطرب باشی.
‫اومدم راجع‌به کار صحبت کنیم.
‫اینجا جای خوب و آرومی‌ـه.
‫جاهای دیگه لذت بردن از یه نوشیدنی در آرامش مشکله.
‫اینجا برای من مکان باارزشی‌ـه.
‫چه نقشه‌ای داری می‌کشی؟
‫صادقانه بگم، می‌خوام پیریتِ من رو بخری.
‫عه؟
‫می‌خوام پیریت من رو بخری.
‫طبق ارزش امروز بازار، من در حال حاضر...
‫به‌ارزش پانصد سکه نقره‌ی ترنی پیریت دارم.
‫حتماً شوخی‌ت گرفته.
‫شوخی نمی‌کنم.
‫تو از قبل می‌دونی که من دارم با فروش مجدد پیریت کسب درآمد می‌کنم، درسته؟
‫با این وجود، قصدت از فروش پیریت به من چیه؟!
‫یعنی اگر پولی که خانم هولو بهت بدهکاره رو پس بگیری،
‫اون دیگه واقعاً اهمیتی برات نداره؟
‫نه، هولو برای من خیلی باارزشه.
‫پس چرا؟
‫البته، من نمی‌خوام فقط بهت بفروشمش.
‫می‌خوام نسیه ازم بخریشون.
‫نسیه؟
‫بله.
‫منظورت چیه؟
‫به‌عبارت دیگه من می‌خوام پیریتی رو به ارزش فعلی پانصد سکه ترنی...
‫با نرخ فعلی بازار، فردا عصر بهت بفروشم.
‫پس فردا عصر دوباره باهام صحبت کن.
‫نه، ترجیح می‌دم پول رو الان بگیرم.
‫به‌عبارت دیگه، من می‌خوام پانصد سکه رو، پیش پیش، همین الان بگیرم.
‫بعد، پیریت رو فردا عصر بهت تحویل بدم.
‫بنابراین، من پیریتی رو می‌گیرم که با نرخ امروز محاسبه شده، حتی اگه ‫قیمت‌ها بالا برن؟
‫درسته.
‫برای مثال، من یک تکه پیریت رو بهت می‌فروشم...
‫که ارزشش به‌صورت اعتباری هزار و دویست ایلیده.
‫من الان پول رو ازت می‌گیرم.
‫بعد، حتی اگر تا غروب فردا ارزش پیریت دو هزار ایلید شده باشه،
‫من بازم یک تکه پیریت رو بهت می‌دم.
‫از طرف دیگه، حتی اگر قیمت به دویست ایلید کاهش پیدا کنه،
‫من باز هم فقط یک تکه پیریت گیرم میاد.
‫دقیقاً.
‫چرا فقط به صورت معمول معامله نکنیم؟
‫فقط داریم یک روز رو بین معامله‌ی معمول قرار می‌دیم.
‫این فرقی با همیشه نداره...
‫نه، فرق داره.
‫پس، نقشه‌ت اینه.
‫نسیه فروختن یعنی گرفتن پول با فروختن چیزی که نداریم.
‫اگر نسیه بخری و اون محصول مقداری به ارزشش اضافه بشه،
‫همون مقدار هم سود می‌کنی.
‫بنابراین، اگر نسیه بفروشی، امیدواری که ارزش پول بره بالا.
‫به‌عبارت دیگه، می‌خوای ارزش محصولی که می‌فروشی کاهش پیدا کنه.
‫همونطور که انتظار داشتم، زود می‌فهمی چی به چیه.
‫چه راه تجارت جالبی.
‫به‌نظر میاد اگر فقط با ماهی تجارت کنم نمی‌تونم وسعت این دنیا رو ببینم.
‫این‌بار اگر از من به‌ارزش پانصد سکه پیریت بخری...
‫می‌تونی از افزایش قیمت‌ها سود متناسبی کسب کنی،
‫ولی اگر ارزشش افت کنه، ضررت‌ هم همونقدر بزرگ‌تر می‌شه.
‫درسته.
‫اگر تو سود کنی، من ضرر می‌کنم.
‫این یعنی...
‫جناب آماتی، من به دوئل دعوتت می‌کنم.
‫نمی‌شه واقعاً بهش گفت دوئل.
‫امکان نداره بتونیم این معامله رو بدون اینکه بیاریمش روی کاغذ انجام بدیم.
‫حتی اگر قبل از پایان فردا قیمت پایین بیاد،
‫من احتمالاً سند نسیه رو زودتر می‌فروشم،
‫تا زمانی که انقدر افزایش پیدا کنه که ‫مبلغ مورد نیاز برای قرارداد رو تامین کنه.
‫این برات خیلی زیان‌آوره، جناب لارنس.
‫هرچی نباشه، حتی یه افزایش قیمت کوچیک هم برای من کافیه ‫تا به هدفم برسم.
‫من نمی‌خوام معامله‌ای رو بپذیرم که از ضررت سود کسب کنم.
‫اگر فقط به این معامله نگاه کنی ممکنه اینطور به‌نظر برسه،
‫ولی این مقدار ضرر خیلی هم خوبه.
‫منظورت چیه؟
‫این احتمال وجود داره که هولو سند ازدواج با تو رو پاره کنه.
‫تو با اون هم یه توافقی کردی، درسته؟
‫حتی اگر بدهی هزار سکه‌ نقره‌ی اون رو بپردازی،
‫این ریسک سنگین رو به‌دوش می‌کشی که اون بله رو نده.
‫این ضرر در مقابل ضرری که تو ممکنه بکنی خیلی کمه.
‫فکر نمی‌کنم این چیزی باشه که تو نیاز باشه نگرانش باشی.
‫شنیدم دوتاتون دعوای خیلی ناجوری کردین.
‫هولو از وقتی‌که هم‌سفرم شده، سه‌بار توی بغلم گریه کرده.
‫اینجور مواقع خیلی ناز می‌شه، ولی زن کله‌شقیه.
‫گاهی‌اوقات خلاف احساساتش، عمل می‌کنه.
‫به عبارتی...
‫قبول می‌کنم.
‫دعوتت به دوئل رو قبول می‌کنم، جناب لارنس.
‫من... من...
‫فکر می‌کردم شدیداً در حقت نامردیه که همه‌چیو ازت بگیرم.
‫ولی، اگه ترجیحت اینه این‌طوری حرف بزنی، این دوئل رو قبول می‌کنم.
‫و، همه‌چیو ازت می‌گیرم، جناب لارنس!
‫پس، این معامله رو قبول می‌کنی؟
‫با کمال میل!
‫به سلامتی!
‫عجب آبجوی حقی!
‫امسال، محصولات گندمِ همه‌جا خیلی‌خوب بوده.
‫وقتی گندم بی‌کیفیت باشه، باید به‌جای آبجو برای نون استفاده بشه.
‫گمونم بابتش از پروردگاران خرمن متشکر باشیم!
‫حق با توـــه!
‫ولی کارم باهات جدی‌تر از این‌حرفاست که ‫موقع مشروب‌زدن درموردش بهت بگم...
‫نقشه‌ای برای پول به جیب زدنه؟
‫مطمئن نیستم...
‫به لحاظی سودآوره، ولی این‌دفعه هدفم پول نیست.
‫منظورت چیه؟
‫خریدوفروش عمده‌ی گندم معمولاً اواخر جشنواره انجام نمی‌شه؟
‫چرا.
‫می‌خواستم شایعه‌ی به‌خصوصی پخش بشه.
‫من دست به کار خطرناکی نمی‌زنم.
‫اگه خودت پخش کنی ممکنه خطر داشته باشه،
‫ولی اگه شاگردت بگه، اصولاً مشکلی پیش نمیاد.
‫بگو ببینم چیه.
‫می‌خوام وقتی بهش علامت دادم، این رو بگه:
‫«یعنی الان دیگه وقتشه قیمت گندم بالا بره.»
‫قصد داری با استفاده از یه شایعه، قیمت اون سنگ‌ها رو بیاری پایین؟
‫یه‌جورایی.
‫اکثر کسایی که با پیریت تجارت می‌کنن، می‌خوان قبل‌از برگشتن به خونه...
‫سر راهشون، یه‌چیزی بفروشن و یه‌چیزی بخرن.
‫جنسی که برای بردن با خودشون می‌خرن، معمولاً‌ گندم‌ــه.
‫اگه شایعه بشه که قیمت گندم بالا رفته، ‫قبل اینکه واقعاً این اتفاق بیفته، سریع می‌رن می‌گیرنش.
‫به‌طور همزمان، پیریتی رو هم که خریدن می‌فروشن ‫تا از یه‌جای دیگه هم پول به جیب بزنن.
‫و طبعاً‌ با این‌کار قیمت پیریت افت می‌کنه؟
‫فکر نمی‌کردم همچین آدم چلمنی باشی.
‫ادامه داره.
‫وقتی همه‌ی پیریت به بازار برگشت...
‫چقدر؟
‫به‌ارزش هزار سکه‌ی نقره‌ی ترنی.
‫هزار؟!
‫عقلت رو از دست دادی؟! معلوم نیست ‫با این‌کار چقدر پول از دست بدی!
‫فرقی نداره قیمتش چه مقدار افت کنه.
‫حالیته چی می‌گی؟!
‫تا وقتی‌که بتونم به‌ارزش پانصد سکه‌ی نقره‌ی ترنی پیریت به‌دست بیارم،
‫قیمت‌ها چه بالا برن چه افت کنن، من پولی از دست نمی‌دم.
‫پدرسوخته. نسیه فروختی.
‫آره. من معامله‌ی نسیه‌ی معمولی می‌کنم،
‫برای همین قیمت پیریت چه بالا بره چه افت کنه، ضرر نمی‌کنم.
‫ولی درعوض، سودی هم نمی‌کنم.
‫آماتی ممکنه پول زیادی از دست بده و یا حتی ورشکسته شه.
‫مثل اینکه از نادونی‌اش، سوءاستفاده کردی.
‫نه، به‌نظرم با اطلاع کامل از خطراتش، این دوئل رو قبول کرد.
‫خودش که این‌طور می‌گفت.
‫پس، بازم تونستی با اون زبون چربت، قانعش کنی که باهاش موافقت کنه.
‫مرد خیلی ترسناکی هستی.
‫فقط همین رو ازم می‌خواستی؟
‫یه‌چیز دیگه هم هست.
‫ازت می‌خوام مقدار زیادی پیریت بخری.
‫جایی رو برای خرید پیریت قبل از قرارداد بستن با اون پیدا نکردی؟!
‫متأسفانه، وقت کافی نداشتم.
‫اگه بعداز اینکه آفتاب زد، توی شهر بگردم و یه‌عالمه پیریت بخرم،
‫قیمتش همین‌طور بالا می‌ره.
‫می‌خوام بدون تأثیرگذاشتن روی بازار، یواشکی ازش جمع‌آوری کنم.
‫برای همین ازت می‌خوام به‌عنوان یه تاجر شهری، از ارتباطاتت استفاده کنی.
‫اشکالی هم نداره اگه یه‌خرده گرون‌تر از ‫قیمت جاری بازار به‌صورت نقدی بخریش.
‫وقتی به‌اندازه‌ی کافی ازش جمع کردی، با سکه‌ی طلای لومیونه ازت می‌خرمش.
‫مسلماً بابت زحماتتم خوب باهات حساب می‌کنم.
‫نمی‌تونم.
‫که اینطور. پس... هان؟
‫نمی‌تونم دراین‌باره کمکی بهت بکنم.
‫بهت پول می‌دم! اونم نه یه مقدار کم مثل دستمزد.
‫تو چیزی برای از دست‌ دادن نداری! معامله‌ی خوبی نیست؟!
‫چیزی برای از دست دادن ندارم؟
‫معلومه! من فقط ازت می‌خوام پیریت بخری!
‫نمی‌خوام که سرمایه‌گذاری کنی.
‫و قطعاً پولت رو نقدی می‌دم.
‫توی همچین موقعیتی، چی برای از دست دادن داری؟
‫لارنس، تو نهایتش می‌تونی حول‌وحوش ده لومیونه پرداخت کنی، مگه نه؟
‫مگه همین‌قدر کافی نیست؟!
‫نمی‌خوام که تنهایی از یه کوهستان پرفرازونشیب بگذری،
‫و مقدار خیلی‌زیادی پیریت بیاری.
‫ازم می‌خوای توی بازار بچرخم و برات پیریت جمع‌آوری کنم.
‫عملاً‌ یه‌چیزن.
‫این کجاش‌ـــــ؟!
‫من فقط ازت می‌خوام با استفاده از ارتباطاتت، پیریت بخری.
‫منم می‌گم که خطرش یکسانه.
‫خطراتی که تو راجع‌بهشون حرف بزنی، ‫به تاجرهای دوره‌گرد مربوط می‌شن.
‫ولی من یه تاجر شهری‌ام و میدان جنگم، این بازاره.
‫در شأن یه تاجر شهری نیست که ‫هر معامله‌ی سودآوری خوبی رو با کله قبول کنه.
‫تاجرهای شهری ترجیح می‌دن با شغل‌ اصلی‌شون، ‫یه زندگی ساده برای خودشون دست‌وپا کنن،
‫تا اینکه با یه معامله‌ی خطرناک فرعی سود کلانی بکنن.
‫اگر راه بیفتم توی بازار و به‌ارزش پانصد سکه‌ی نقره‌ی ترنی پیریت ‫جمع کنم، ملت پیش خودشون چه فکری درباره‌م می‌کنن؟
‫فکر می‌کنن یه مرد بیچاره‌ی فلک‌زده‌ام...
‫که خودشو وقف قمار کرده و مغازه‌ش رو بیخیال شده.
‫درسته که من صاحب این مغازه‌ام، ولی افراد دیگه هم سهمی درش دارن.
‫تمام کسایی که هوای اینجا رو داشتن،
‫زنم، بچه‌هام و همه‌ی فامیل‌هامون.
‫غرور تک‌تک این افراد وابسته به این مغازه‌ست.
‫می‌تونی به‌اندازه‌ای بهم پول بدی که با به‌خطر انداختن غرور همه‌شون، برابری کنه؟
‫حتی با اینکه یه مغازه‌ی نقلی‌ــه، قیمت تابلوش برخلاف انتظار گرونه.
‫اگه آسیب ببینه، صرفاً ده یا بیست‌تا سکه‌ی طلا برای تعمیرش کافی نیست.
‫خلاصه که اینجوریاست.
‫شرمنده.
‫نه، این منم که باید بابت بی‌منطق بودنم ازت عذر بخوام.
‫خب، باتوجه به اون همراهت، حتم دارم دست خودت نیست.
‫لازم نیست انقدر عاجزانه جلوی پای آماتی سنگ بندازی.
‫هم‌سفرت به این‌راحتی‌ها خامِ یارو نمی‌شه، مگه نه؟
‫حتی منم اولین‌بار که کنارت دیدمش، این فکرو با خودم کردم.
‫باید بیشتر از اینا اعتمادبه‌نفس داشته باشی!
‫یه سند ازدواج رو توی صورتم کوبیدن که امضای هولو پاش خورده بود.
‫صدالبته طرف دیگه آماتی‌ــه.
‫من از اونجور آدم‌ها نیستم که سر هیچ‌وپوچ اعتمادبه‌نفسم رو از دست بدم.
‫ولی این هیچ‌وپوچ نیست.
‫توی این دنیا، تاریکی همیشه تو یک قدمی‌ات قرار داره.
‫ولی چون یه شانسی داری بازم شب‌وروز سگ دو می‌زنی، مگه نه؟
‫خب؟ آدم دیگه‌ای سراغ داری که ازش کمک بگیری؟
‫اول از همه سعی می‌کنم با آقای باتوس حرف بزنم.
‫که اینطور.
‫قصد داری از اون زنه استفاده کنی.
‫اون زنه؟
‫ها؟ اشتباه می‌کنم؟
‫با اون مورخ ملاقات نکردی؟
‫به ملاقات دیانا سان رفتم، ولی نمی‌دونم داری راجع‌به چی حرف می‌زنی.
‫گمونم بد نباشه یه خارجی مثل تو با اون زنه معامله کنه.
‫همچنان نمی‌فهمم راجع‌به چی صحبت می‌کنی.
‫اون زن روی منطقه‌ی شمالی تسلط داره.
‫اگه بخوای با کیمیاگرها تجارت کنی، باید با اون حرف بزنی.
‫کیمیاگرها همیشه به دلایل مختلفی، هدف قرار می‌گیرن.
‫به عقیده‌ی همه مردم، تنها دلیل اینکه تعداد زیادی ‫ازشون می‌تونن دور هم جمع بشن، اون زنه.
‫خب بعدش چی؟
‫کیمیاگرها پیریت دارن!
‫اون‌ها از اون‌دسته آدم‌هایی‌ان که آب‌شون ‫با این تجارت‌های معتبر هرگز توی یه جوب نمی‌ره.
‫به عبارتی...
‫هیچ‌کس دست به پیریت‌شون نزده!
‫خوش‌حالم که می‌خواستی روم حساب باز کنی، ‫ولی بیشتر از این کمکی از دستم برنمیاد.
‫نه، کم مونده بود یه فرصت فوق‌العاده رو از کف بدم!
‫می‌دونم روت رو زمین زدم، ولی واقعاً امیدوارم موفق بشی.
‫الان یه‌چیزی ازت فهمیدم. خود این یه تحفه‌ی بی‌نظیره.
‫من نمی‌تونم علناً کاری کنم،
‫ولی اقلاً می‌تونم زیرلب راجع‌به ‫وضعیت مالی دیگران بهت بگم.
‫بازم سر بزن. دست کم می‌تونم جاهایی رو ‫که ممکنه علاقه‌مند به فروش باشن رو بهت نشون بدم.
‫قربون دستت!
‫ببین چه قیافه‌ای به خودت گرفتی. بیخود نیست که دست به همچین کار جسورانه‌ای زده.
‫منظورت چیه؟
‫هیچی بیخیال.
‫فقط می‌گم که تاجرها نباید جز تجارت به فکر چیز دیگه‌ای باشن.
‫مطمئنم باد خوشی می‌وزه.
‫خب، تمام تلاشتو بکن!
‫تا بعد!
قسمت هجدهم
محموله‌ی عزم و مذاکره‌ی گره‌گشایی
.قسمت بعدی: محموله‌ی عزم و مذاکره‌ی گره‌گشایی