‫نباید جایی که برات ارزشمنده رو تغییر بدی.
‫باید جاهای بیشتر اونطوری بسازی.
‫درسته.
‫جایی که برات ارزشمنده...
‫بابایی، ما-چا! پیداتون کردم.
‫و آدمایی که برات ارزشمندن.
‫پیدامون کردین!
‫واقعاً مطمئنین که می‌خواین بذارین بچه‌هاتون ‫توی این وضعیت ببیننتون؟
‫الان دقیقاً داری چی می‌بینی، فضول؟
‫باید جاهای بیشتری بسازی.
‫بچه‌ها سنگینن، شونه‌م افتاد.
‫ببخشید.
‫پیرمرد، طاقت بیار.
‫خسته شدی؟
‫ضعیف.
‫جایی که الان توشم...
‫مثل یه صندوقچه‌ی گنجه.
‫هینا-چان!
‫اصلاً نمی‌فهمم چی به‌نظرشون انقدر جالبه.
‫چیزی دیدی که فکر کنی خوشش بیاد؟
‫همه‌شون کتابای قدیمی‌ان، ‫پس احتمالاً خیلی داغونن.
‫اوه، خوشش میاد. کتابای مصور دوست داره.
‫ولی مطمئنی این‌همه کتاب می‌تونم با خودم ببرم؟
مسواک واک واک
جادوگر و شاگردش
‫آره بابا اوکیه اوکیه.
‫مامان و بابای خودم پیشنهاد دادن.
‫مامان و بابام رسماً هیرومو رو بچه‌ی خودشون می‌دونن،
‫پس هیکاری هم مثل نوه‌شونه.
‫گاهی وقتا باید بیای یه سری بهمون بزنی.
‫برادرای کوچیکترمم خوشحال می‌شن.
‫حتماً.
‫هیرو-سان واسه‌م گفته چه برادر بزرگتر خوبی هستی.
‫ها؟ نه بابا، عادیم... عادی...
‫یهویی ازم تعریف می‌کنی نمی‌دونم چی باید بگم.
‫ببخشید.
‫ماچو. تو هم داداشی؟
‫آره، منم داداشی‌ام.
‫هی‌-کون هم داداشی.
‫درسته.
‫تو هم الان دیگه داداشی.
‫بذار بهت بگم «داداش بزرگه» بودن کار خیلی سختیه.
‫باید طاقتت بیشتر از اینا بشه،
‫و یه عالمه کارو تنهایی انجام بدی.
‫ولی خیلی هم خوش می‌گذره.
‫هیناتا هم خیلی نازه.
‫هینا-چان ناسه.
‫هی‌-کون تنهایی هم می‌تونه.
‫اوه، چه داداش بزرگه‌ی خوبی.
‫اوهوم.
SayaKa
Anime List T.T
‫هینا-چان! آآآ
‫وایسا، هیکاری.
‫هینا هنوز نمی‌تونه اونو بخوره.
‫اول باید یاد بگیره چطوری بجوه، مثل تو.
‫هینا-چان کی می‌تونه بجوه؟
‫یکم دیگه باید بگذره.
فلدا؟
‫فردا خب... یکم زوده.
‫هینا الان بیشتر دوست داره تو رو نگاه کنه که غذاهای خوشمزه می‌خوری.
‫آفرین.
‫امروز هم فکر و ذکرش هیناتاـه.
‫امروز بعداز ظهر ماتسو-سان اومد تا چندتا کتاب مصور بده.
‫به هیکاری هم در مورد برادر بزرگتر بودن گفت.
‫یعنی چی؟
‫ولی اینکه انقدر تلاش می‌کنه خیلی بامزه‌ست.
داداش بزرگه
‫درسته.
‫هیکاری داره همه‌ی تلاشش رو می‌کنه تا برادر بزرگتر خوبی باشه.
‫می‌خوام اگه می‌شه تشویقش کنم.
‫آفرین.
‫هی-کون... تونست.
‫چه خفنی تو.
‫آروم.
‫ممنونم!
‫تمیزکاری. تمیزکاری.
‫آقا خرسه تو می‌تونی یکم بیشتر بازی کنی.
‫هی-کون، الان دیگه از پس هرکاری میاد.
‫هینا-چان لالاییه.
‫هینا-چان ناناسه.
‫واقعاً نازه.
‫می‌خوام تو رو هم بغل کنم.
‫یالا بیا بالا.
‫هی-کون نمی‌خواد.
‫داداشیه.
‫هینا-چانو بغل کن.
‫هینا-چان ناسه.
‫ما-چا؟
‫هی-کون می‌خواد اینو به هینا-چان بده.
‫اما تو اونو خیلی دوست داری.
‫مال توـه.
‫شاید برادر بزرگتر باشی، اما دوست داشتن ‫چیزایی که دوست‌داری هیچ اشکالی نداره.
‫یالا. بیا بریم با هم خوراکی بخوریم.
‫امیدوارم زیاد به خودش فشار نیازه.
‫خولاکی! خولاکی!
‫یادت نره بگی «ممنون بابت غذا!»
‫ممنون بابت خولاکی.
‫عه، یکم...
‫هی-کون، یه‌لحظه!
‫هینا-چان داره گلیه می‌کنه.
‫وایسا، هیکاری.
‫یه لحظه ببینمت.
‫هی-کون خوبه.
‫ما-چا! هینا-چان داره گلیه می‌کنه.
‫باشه. یه‌لحظه صبر کن.
‫هی-کون می‌تونه تنهایی بخوله.
‫ممنون بابت خولاکی.
‫هی، چه به موقع. چه منظره‌ای.
‫هیکای، وایسا.
‫هی-کون... ریختش.
حالا اون؟
‫هیرو-سان؟
‫فقط شیرشو ریخت.
‫نمی‌دونم چرا داره انقدر بد گریه می‌کنه؟
‫گریه نداره که هیکاری.
‫ببشید.
‫می‌دونم که از قصد این کارو نکردی. مشکلی نیست.
‫بیا اینجا، هی‌-کون.
‫ما-چا!
‫هوممم، واقعاً یکم داغی.
‫تب کرده؟
‫فکر کنم برای همینه که انقدر بد داره گریه می‌کنه.
‫هی‌-کون... تنهایی... می‌تونه.
‫همین الانم گل کاشتی.
‫یه عالمه یه عالمه پسر گلی بودی.
‫ممنونم.
‫ تب شدیدی نیست. چیزیش نمی‌شه.
‫ولی امشب هیکاری رو با خودم توی این اتاق می‌خوابونم.
‫باشه.
‫اگه تبش پایین نیومد می‌برمش دکتر.
‫هرچند به‌نظرم «تب سختکوشی»ـه.
‫انقدر داشت تلاش می‌کرد؟
‫به‌نظر داشت بهش خوش می‌گذشت، ‫برای همین به حال خودش گذاشتمش.
‫ولی گویا اجازه دادم به خودش زیادی فشار بیاره.
‫یکمی خودمو سرزنش می‌کنم، ولی...
‫یه‌طورایی فهمیدن اینکه چقدر شجاع و بامزه‌ست،
‫باعث می‌شه نفسم تو سینه حبس بشه.
‫جا پای من گذاشتی.
‫گاهی وقتا بذار بگمش.
‫می‌دونی، یکمی بهش فکر کردم.
‫هیکاری هنوز تو سنیه که چیزای بیشتری یادش می‌مونه،
‫برای همین می‌خوام همه‌ی تلاشمو بکنم ‫که هیچوقت احساس تنهایی نکنه.
‫اما در خصوص برادر بزرگتر بودن ‫بهتر از چیزی که حتی رویاشو داشتم بود.
‫باید ازش تعریف کنم.
‫منم وقتی تو رو نگاه می‌کنم زیاد بهش فکر می‌کنم...
‫جفتمون داریم در کنار هیکاری و هیناتا بزرگ می‌شیم.
‫به عنوان والد.
‫منم هر روز دارم چیزای بیشتری یاد می‌گیرم.
‫هنوزم باید خیلی باید رشد کنم.
‫البته اگه در مورد جفت بودنم رشد کنی من شکایتی ندارم.
‫اینو می‌گم.
‫خب، هینا رو بسپر به من.
‫مراقبت کن، شب بخیر.
‫شب بخیر.
‫سرم خورد.
‫عه؟
‫بیدارت کردیم؟
‫ببخشید. صدامون بلند بود؟
‫نه. اشکالی نداره.
‫بابایی و هیناتا نیستن دلگیره.
‫ولی بیا امشب اینجا بخوابیم.
‫ما-چا و من دوتایی؟
‫آره دوتایی.
‫هینا-چان گلیه می‌کنه.
‫بابایی پیششه، چیزیش نمی‌شه.
‫هی‌-کون می‌شه پیش تو بمونم؟
‫می‌شه!
‫ما-چا، بغل.
‫بیا اینجا ببینم.
‫هی-کون می‌خواد با هینا-چا بازی کنه.
‫تبت که پایین اومد می‌ری بازی.
‫واقعاً زورش زیاده.
‫اگه امشبو خوب لالا کنی، ‫تا فردا صبح تبت خوب می‌شه.
‫ما-چا تب نداله؟
‫من خوبم. ممنونم.
‫ما-چا.
‫خیلی دوستت دالم.
‫منم هیکاری رو خیلـــی دوست دارم.
‫نیازی به عجله نیست.
‫هینا-چان!
‫صبخیر.
‫بازی!
‫بیاید همه‌مون به عنوان خانواده آروم و به حوصله بزرگ شیم.
‫آره، یه حدسایی زدم! ‫تو راه خونه داشتم بهش فکر می‌کردم...
ماتسوئو احساس مسئولیت می‌کنه
‫یه‌طورایی خراب کردم، نه؟
‫آخه اون بچه خیلی پاکه، برعکس باباش.
‫ببخشید.
‫ببخشید ماساکی.
‫یه ایمیل برات اومده و هیکاری بازش کرد.
‫ما-چا. ببشید.
‫اشکالی نداره.
‫خوشحال نیستی که ما انقدر مهربونه؟
‫ما-چا مهلبونه.
‫عه؟ از طرف کیه؟
‫ماساکی؟ چی شده؟
‫عه نه، یکی از آشناهای قدیمیه.
‫الان داره زنگ می‌زنه.
فیوجوشی کوجی
‫عـــه.
فیوجوشی
‫چرا، توی تعطیلات ارزشمندم،
‫بابام باید ازمون بخواد به دیدنشون بریم؟
‫بعدم همین که به تو زنگ زدن باعث می‌شه بیشتر بره رو مخم.
‫اینطوری نباش.
‫هیکاری به‌نظر خیلی خوشحاله.
‫هی-کون زنگو می‌زنه.
‫نمک رو زخمم نپاش.
‫بعدم اونی که باید بیشتر از همه مراقب باشه، تویی.
‫من خوبم.
‫همین که نگرانمونن چیز خوبیه.
‫بیا خیلی خوب نگاهشون کنیم، هیکاری.
‫این صدای چیه راستی؟
‫خوش اومدین!
‫بابابزگ.
‫درسته! من بابابزرگم.
‫سلام.
‫بابا.
‫اون چیه؟
‫کوینوبوری، یا پرچم ماهی کپور ژاپنی، به مناسب روز کودک پنجم ماه می توی ژاپن طرح ماهی روی کاغذ یا پارچه می‌کشن و بیرون آویزونشون می‌کنن تا توی باد برقصن.
‫کوینوبوریه.
‫اونو که دارم می‌بینم.
چرا انقدر بزرگه؟
‫می‌تونستی قبلش بهم بگی.
‫اگه می‌گفتم که گوش نمی‌دادی.
‫تو هم خوش اومدی هینا.
‫ببخشید که زحمتتون دادیم.
‫شوهرم حرف سرش نمی‌شه.
‫مادر!
‫خوش اومدین. خوب کردین اومدین.
‫ما-چا! کونوبوی گنده.
‫آره، مال خودمون خیلی کوچیکه.
‫بیشتر به درد بالکن می‌خوره.
‫اون پرچم بزرگ کنارشو می‌بینی؟
هیکاری
‫اسمتو روش نوشته. هی کا ری.
‫اسم هی-کون...
‫انقدر محبتشو نخر.
‫خجالت برای چی؟
هیکاری
‫چیزای بیشتری آماده کردم.
‫بیاید داخل.
‫بیشتر؟
‫بهت میاد، هیکاری.
‫مثل اینکه باید قرمزش رو می‌خریدم.
‫نظر تو چیه؟
‫سوال احمقانه‌ایه.
‫هرچی بپوشه بازم نازه.
‫مخالفتی ندارم.
‫بعدم، خیلی بریز بپاش کردی.
‫اولین روز بچه‌ش نیست که.
‫برای همین خب.
‫چون نتونستم اولیش رو جشن بگیرم.
‫سنش مهم نیست.
‫عجیبه از این حرفا بزنی.
‫بابایی، هی-کون خفن شده؟
‫آره، خیلی خفن شدی.
‫خیلی خوبه که خوشحالی هیرومو رو می‌بینم.
‫ممنون بابت همه‌چیز...
‫خیلی زحمت کشیدین.
‫همچنین. رومون رو زمین نزدی.
‫خوشحالم که داره به هیکاری-چان خوش می‌گذره.
‫توی شهر ما، این وظیفه‌ی خانواده‌ی مادریه.
‫شرمنده‌م که زحمتش با شما شد.
‫ای بابا. اینا حرف قدیمیاست.
‫حیف که والدینت قبل از اینکه بتونیم باهاشون ‫ملاقات کنیم فوت شدن،
‫اما مطمئنم اگه الانتو می‌دیدن، خیالشون راحت می‌شد.
‫امیدوارم همینطور باشه.
‫من دوست دارم اگه خودت هم قبول کنی، مثل مادر و پدرت پیشت باشم.
‫آ ـ آه، چه حرفیه...
‫من وسیله‌هامونو می‌برم ساختمون کناری.
‫خیلی عجیب رفتار کردم.
‫اونم وقتی سعی داشت باهام مهربون باشه...
‫نمی‌دونم چطوری باید رفتار کنم.
‫اصلاً دیگه نمی‌دونم. چی درسته چی غلط.
‫دستش خیلی مهربون بود.
‫همین که گذاشتن ازدواج کنیم برای من کافیه...
‫ولی به هیکاری و هیناتا هم محبت خیلی زیادی دارن.
‫دیگه چیز بیشتری نمی‌خوام.
‫من که از اول فکر می‌کردم فقط خودمون دو نفریم...
‫نمی‌خوام برای چیزای بیشتری حریص بشم.
‫اوه راستی. اون ایمیل.
‫چی شده؟ خسته‌ای؟
‫زیاد به خودت فشار نیار.
‫هینا، از کی یاد گرفتی حرف بزنی؟
‫هرچند کاش صدات نازتر بود.
‫اونطوری نباید با یه دختر حرف بزنی.
‫هیکاری کجاست؟
‫بهش گفتم بیاد ولی گفت نه.
‫هی-کون اینجا می‌مونه.
‫شوک بزرگ روز.
‫اوه، ایمیل می‌زنی؟
‫نه، همون صبحیه‌ست.
‫از طرف کیه؟ قیافه‌ت یه‌طوری بود...
‫یکی از اقوامم. عموم.
‫چیت؟
‫ازم می‌خوام بهش سر بزنم.
‫داشته خونه‌ی قدیمی رو تمیز می‌کرده، ‫یه چیزی پیدا کرده و می‌خواد بهم بدش.
‫هرچند ننوشته چیه.
‫چیکار می‌کنی؟
‫راستش زیاد... مایل نیستم برام خونه.
‫بابا! ما-چا!
‫هیکاری! تنهایی تا اینجا اومدی؟
‫هی‌-کون داله می‌گلده!
‫بای بای.
‫می‌‌گردی؟ ای وای...
‫وایسا، هیکاری!
‫هی-کون، بدون اجازه نرو تو اتاق آدما.
‫وای!
‫«وای» نگو بچه...
‫هی-کون، بیا همگی با هم بازی کنیم.
‫واااااای!
‫چی دیدی‌ــ
‫هیکاری!
‫تلسیدم...
‫چه کیمونوی خوشگلی...
‫مال مادره؟
‫هیکون انداختش...
‫چیزیت که نشد، نه؟
‫بیا از مادربزرگ عذرخواهی کنیم.
‫اوه!
‫یه صدای بلند شنیدم.
‫مادر، ببخشید. کیمونوی عزیزتون...
‫مامابزگ، ببشید.
‫اشکالی نداره. چیزیت که نشد.
‫این دیگه مال من نیست.
‫می‌خواستم بدمش به تو، ماساکی-سان.
‫من؟
‫وقتی ازدواج کردم مادرم دادش به من.
‫باید وقتی تازه ازدواج کرده بودین می‌دادمش بهت...
‫وای نه! نمی‌تونم همچین چیز ارزشمندی رو قبول کنم.
‫همین الانش هم... کارای زیادی برام کردین.
‫که اینطور.
‫درسته... فکر کنم الان دیگه برای جبران دیر شده، اما...
‫ببخشید.
‫اما...
مامابزگ هم گفت ببشید؟
‫ما-چان ملهبونه.
‫اگه بگی ببشید می‌بشه.
‫اشکالی نداله.
‫هیکاری خودت از صبح داری می‌گی ببخشید، نه؟
‫نـــه؟
‫تعریف نکردم که...
‫می‌دونم خودخواهیه،
‫ولی حس کردم باید یه‌کاری بکنم...
‫تو هم چیزای خیلی زیادی به من دادی، واقعاً می‌گم.
‫ولی من می‌خوام واقعاً با هم خانواده بشیم،
‫و حس می‌کنم اگه وانمود کنم گذشته هیچوقت ‫اتفاق نیفتاده نمی‌تونم رو به جلو حرکت کنم.
‫گمونم زیاد به مردی مثل من نمیاد...
‫ما-چا ناس شدی! ناس شدی.
‫ممنونم هیکاری.
‫حتی اگه دیر باشه، به‌نظرم مهمه ‫به‌کسی نشون بدیم که ارزشمنده.
‫امیدوارم که قبولش کنه.
‫این حرفا هم ازت بعیده.
‫اما... ممنونم.
‫بالأخره داره می‌خنده.
‫خوشگله، نه؟
‫همین که قبلاً اینو درک نکردین، اشتباه بزرگی بود.
‫همیشه زیاده‌روی می‌کنی.
‫خیلی بهت میاد.
‫هیرو...
‫اوه، چه قیافه‌ای نادری.
‫چرا سرخ شدی؟ خیلی ناز شدی.
‫خـ ـ خب، تا حالا همچین چیزی نپوشیدم.
‫چرا فقط جلوی من سرخ می‌شی؟ ها؟
‫اذیتم نکن!
‫حس می‌کنم یه عمره خونه نبودیم.
‫واقعاً باید ازشون تشکر کنیم.
‫آره، دفعه‌ی دیگه باشه.
‫به هیکاری خیلی خوش گذشت، ‫هیناتا هم دوست داشت.
‫بعدم، منم شانس اینو داشتم که ببینم عین عروسا لباس پوشیدی.
‫اذیتم نکن.
‫پسر، چه صحنه‌ای بود.
‫می‌گم، هیرو-سان.
‫در مورد ایمیل دیروزی.
‫می‌خوای بری دیدنشون؟
‫می‌خوای یکم بری خونه؟
‫باهام میای؟
‫معلومه.
‫بیا همگی با همدیگه بریم.