SayaKa
Anime List T.T
من برگشتم، خوش اومدی
‫ماساکی.
‫هیرو-سان، من واقعاً به هیچ دردی نمی‌خورم.
‫منظورت چیه؟
‫بازم فرار کردم.
‫مثل همیشه.
‫ماساکی.
‫هیرو-ساــ
‫تو کار اشتباهی نکردی.
‫هیچ‌چیزی مهم‌تر از اینه که تو از خودت محافظت کنی، نیست.
‫ای کاش... منم می‌تونستم این حرفو بزنم.
‫اما الان حسابی ترسیدم.
‫و از اینِ ویژگی خودم متنفرم.
‫از رد شدن متنفرم.
‫رد شدن از خودم... اما بیشتر از هرچیزی، ‫رد شدن از هرچیزی که برام عزیزه.
‫با خودم می‌گم، «اگه فقط گونه‌م این نبود...»
‫اما از فکر کردن به اینم خسته شدم.
‫برای همینه که خیلی وقت پیش از اینجا فرار کردم.
‫ولی بازم، فکر کردم شاید با تو بودن قوی‌ترم کرده.
‫چرا باید انقدر ضعیف باشم؟
‫من تنها کسیم که نمی‌تونه رشد کنه.
‫عادیه.
‫همه از اینکه آدمایی که براش عزیزن ردش کنن می‌ترسن.
‫و همینطور چیزایی که بهش اهمیت می‌دن.
‫منم این حسو داشتم.
‫اما...
‫تو کسی هستی که بهم گفت چیزی نمی‌شه.
‫این مثل اون نیست. تو مثل من نیستی.
‫من همیشه به همون شکل زمین می‌خورم.
‫حتی نمی‌تونم حساب کنم تو چندبار تا حالا کمکم کردی.
‫واقعاً حس بدبختی دارم.
‫یه عالمه عشق توی زندگیم دارم...
‫تو رو دارم، هیکاری و هیناتا رو دارم... ‫ولی چیزی عوض نمی‌شه.
‫بعد از اینهمه سال، هنوزم دوباره و دوباره سر یه چیز می‌لنگم.
‫دیوونه نشو.
‫خودم همه‌ی اینا رو می‌دونم.
‫برای همین اینجا پیشتم.
‫برای همین انتخاب کردم با تو باشم، ماساکی.
‫هردفعه که زمین می‌خوری، من دستتو می‌گیرم، ‫و دوباره از اول باهات شروع می‌کنم...
‫اینکه هیکاری وقتی با توـه چطوری می‌خنده.
‫و حالت چهره‌ی هیناتا وقتی توی بغلت خوابه.
‫و نگاه تو که بهشون خیره می‌شی.
‫همه‌شونو برات از دم می‌شمرم، تا یادت بیاد و بخندی.
‫با هم ساختن یه زندگی همیناست.
‫صورتت وقتی که به‌من خیره می‌شی رو یادمه.
‫همچین آدم گرمی.
‫وقتایی که خوشحالی خیلی بیشتر از وقتایی که ناراحتی گریه می‌کنی.
‫گرم‌ترین کسی که می‌شناسم.
‫لازم نیست خودتو مجبور به فراموشی کنی.
‫لازم نیست بریزیشون دور.
‫من کسی که الان هستی رو دوست دارم.
‫و کسی که بیست سال قبل از آشناییمون بودی رو...
‫اونوهم دوست دارم.
‫اینکه زوج توام باعث افتخارمه.
‫از ته قلبم می‌گم.
‫به‌نظرت حال ماساکی-سان خوبه؟
‫چیزیش نمی‌شه. هیرومو گفت از پسش برمیاد، نه؟
‫آره.
‫بازم حس به‌درد نخور بودن می‌کنم.
‫عصبانی شدم و سرش داد زدم،
‫ولی اون پسرعموش تو نطفه خفه‌م کرد.
‫قبلاً هم اینطور شده، نه؟
‫با بابای هیرومو-سان؟
‫در مورد این گفتی که چقدر اون خانواده رو دوست داری.
‫همینکه می‌دونن همچین حسی بهشون داری ‫خیلی بیشتر از اینا بهشون کمک می‌کنه.
‫امروزم خیلی دل و جرئت نشون دادی.
‫اوهوم.
‫می‌گم، ماتسو-سان.
‫اینکه یه نفر برات خیلی عزیز باشه، ‫در اصل یه‌طورایی خیلی سخته، نه؟
‫اگه همه مثل تو صادق بودن، دنیا توی آرامش بیشتری بود.
‫خیلی بامزه‌ای تو...
‫عـــه...
‫واسه همینه که همه بهت می‌گن پیرمرد.
‫پسش می‌گیرم.
‫گاهی وقتا هم زیادی صادقی.
‫صبح بخیر!
‫جفتتون زود بیدار شدین.
‫ببخشید که منتظرت گذاشتم.
‫نه، ببخشید که صبح به این زودی بهت زنگ زدم.
‫مشکلی نیست.
‫اصرار کرد بیاد.
‫هرچند گمونم بچه‌ی خوبی باشه.
‫مشکلی نیست.
‫چشمات ورم کرده.
‫گریه می‌کردی؟
‫امروز لباس بیرون پوشیدی.
‫روز تعطیلته؟
‫آره، چند روزی تعطیلم.
‫قبل از اینکه برم می‌خواستم باهات حرف بزنم.
‫جوری که شوهرت باهام حرف زد رفت روی مخم.
‫دیروز بد حرفمو گفتم و اذیتت کردم. ببخشید.
‫می‌دونستم که دارم در مورد نامه غیرمنصفانه رفتار می‌کنم.
‫فقط یه‌طورایی زورم اومد الان بهت بدمش.
‫غافلگیر شدم.
‫فکر می‌کردم تنهایی، مثل اون‌موقع‌ها.
‫برای همین می‌گفتم می‌تونستی همینجا بمونی،
‫می‌مونی و بعد...
‫بعد...
‫هـ ـ هیکاری!
‫ما-چا مال هی-کون و هینا-چان و باباییه.
‫بهت نمیدیمش.
‫هیچوقت بهت نمی‌دیمش.
‫من... من که نمی‌خواستم بگیرمش.
‫می‌خواستی!
‫می‌خواستی... بهت نمی‌دیم.
‫چی شده، هیکاری؟ گریه نکن دیگه.
‫من جایی نمی‌رم. ‫همیشه پیشتم هیکاری.
‫ببخشید کازو-کون.
‫گمونم انرژی بد من روش اثر گذاشته.
‫منظوری نداـ
‫نه، حق با اونه.
‫شاید به‌خاطر همینه که از اولش باهام خوب نبود.
‫نه، کوچولو؟
‫تو... چی ماساکی رو خیلی دوست داری؟
‫خب... خب...
‫ما-چا ناسه!
‫هر روز ناسه و می‌خنده.
‫واقعاً؟
‫پس هر روز می‌خنده؟
‫شوهرت گفت بچه رو بیاری؟
‫نه، اون اتفاقاً خواست جلوشو بگیره.
‫پس فقط شبیه همن.
‫انگاری که دوباره اون داره سرم داد می‌زنه.
‫منم راستش زیاد اون توافق کلامی قدیمی رو قبول نداشت.م.
‫آره.
‫اما یه چیزی داشت می‌شد... ‫نشون کردن، ترحم، واقعاً نمی‌دونم...
‫و برای مدت‌های طولانی و طلانی، حس ‫می‌کردم واقعاً کار منه که مراقب تو باشم.
‫تو الان خوشبختی، نه؟
‫آره، خیلی!
‫که اینطور...
‫کازو-کون.
‫می‌خوای با من بخونیش؟
‫همیشه همین لبخند لطیف رو داشت، نه؟
‫کا-کون.
‫کا-کون؟ من؟
‫کا-کون دیگه بای‌بای؟
‫امروز روز تعطیلشه، پس دیگه باید با‌ی‌بای کنیم.
‫کا-کون، تا بعد.
‫تا بعد؟
‫کنار تو نمی‌شه زیادی جدی موند.
‫برگشتن!
‫هیرو-سان. من برگشتم.
‫خوش اومدی.
‫هی-کون، واقعاً می‌خوای همه‌شو ببری؟
‫حواست به قدم‌هاتم باشه.
‫باشه!
‫اینجا واقعاً خوشگله.
‫نه؟
‫پسر، خوشحالم که همه‌چیز جواب داد.
‫بـ ـ ببخشید که اذیت شدین.
‫ولی عجب حسن ختامی داشت ها.
مثلاً اینطوری که: ‫«شوهرت شبیه یه لات بی‌اعصابه»؟
‫فوق‌العاده‌ست!
‫اصلاً جور در نمیاد. ‫من ساکت گوش دادم یه گوشه وایساده بودم.
‫بچه پررو.
‫موضوع صورتته. بی‌اعصابیت از صد فرسخی داد می‌زنه.
‫بمیر بابا.
‫اوه، و اینکه گفتم دیگه به اون نامه احتیاجی نداری راستشو گفتم.
‫اوه، رسیدیم
‫«اینجا احساسامو بیان می‌کنم.»
‫گلا رو می‌ذاریم اینجا.
‫«نمی‌دونم چندبار آرزو کردم ای کاش می‌تونستم مثل اون باشم،
‫اگه بهتر درکش می‌کردم، بهتر می‌شناختمش، ‫شاید اوضاع یه‌طور دیگه می‌شد.»
‫چیکار باید بکنم؟ رسمشو بلد نیستم...
‫هرکاری قلبت می‌گه.
‫تعظیم کنم و دوبار دست بزنم؟
‫معبد نیومدیم که.
‫راستی، شما دوتا دیشب پیشرفتی کردین؟
‫پیشرفت؟
‫جدی خفه بمیر!
‫«من چیزای زیادی رو با این فکر که ‫بهترین چیز براشه رو به اون بچه تحمیل کردم.»
‫قرب؟
‫آره، جایی که اون یکی مادربزرگت و خانواده‌ش خوابیدن.
خانواده‌ی اوگیوارا
‫«اما الان که ماساکی رفته، فقط یه آرزوی دیگه دارم.»
‫مامان‌بزرگ...
‫بدون پتو سردش نیست؟
‫الحق هیکارین خودمونی.
‫همیشه چیزای دیگه‌ رو در نظر می‌گیره.
‫«امیدوارم بتونه کسی رو پیدا کنه که پیشش آروم باشه.»
‫«چقدر عالیه که همچین شخصی رو توی زندگیت داشته باشی...»
‫«وقتی که ماساکی پیش ما بود،»
‫«دعا کردم که عمرش رو با کسی بگذرونه که عاشقش باشه.«
‫«مطمئنم ما خیلی اوقات باعث دردش شدیم،»
‫«ولی از صمیم قلبمون عاشقش بودیم.»
‫«می‌خوام همونطور که از معنای اسمش برمیاد، ‫زندگی ساده و بی‌تکلفی داشته باشه.»
خانواده‌ی اوگیوارا
‫«لطفاً، مراقبش باشید.»
‫بسپرینش به من.
‫من ازش محافظت می‌کنم، هرطور که شده.
‫ما-چا.
‫بله؟
‫خب... هی-کون...
‫با تو ازدباج می‌کنه، ما-چا.
‫ببخشید ماساکی-سان.
‫داشتم بهش آلبوم عکسای مراسم ازدواج پسرعموم رو نشون می‌دادم.
‫آها پس بگو.
‫ما-چا با هی-کون ازدباج می‌کنه.
‫چقدر خوب!
‫پس بالأخره این روز عزیز رسید.
‫هیرو-سان؟
‫گوش کن، هی.
‫ما با بابایی ازدواج کرده، دیگه نمی‌تونه با تو ازدواج کنه.
‫خیلی بد شد، نه؟
‫نـــه! هی-کون هم می‌خواد با ما-چا و بابایی ازدباج کنه.
‫واکنشش کاملاً قابل پیش‌بینی بود، الان اشکم در میاد.
‫هیرو-سان...
‫خب هیکارین، این چطوره؟ پدر.
‫پد...
‫کسی که عروسی هیرومو-سان و ماساکی-سان رو اداره می‌کنه.
‫نقش خیلی مهمیه.
‫شاید.
‫شاید...؟
‫هی-کون انجامش می‌ده!
‫راضی شد؟
‫خب...
‫مثلاً بگو، «آیا سوگند یاد می‌کنین که تا همیشه عاشق همدیگه باشید؟
‫یاد می‌کنید؟
‫بله. سوگند یاد می‌کنم.
‫البته، با هیکاری و هیناتا.
‫خیلی‌خب، اهالی.
‫بار دیگر همگی دور هم جمع شدیم.
‫وقت تعیین استراتژیست.
‫این دفعه دیگه واسه چی؟
‫حس دجاوو داره.
‫خب امروز ماساکی کجا رفته؟
‫هیناتا رو ببره بیمارستان. زود برمی‌گرده.
‫هیکارین دیگه وقتی ماساکی-سان می‌ره ‫اندازه‌ی قدیما گریه نمی‌کنه، نه؟
‫واقعاً بزرگ شده.
‫بسته به وقتش گاهی وقتا چرا.
‫خب امروز هدف چیه؟
‫خب...
‫ماچو! یو-کو! ببینید!
‫هی-کون اینو گِیِفته.
هــــــــــــــــــــــه هــــــــــــــــــــــه هــــــــــــــــــــــه
‫چه نازه.
‫دجاوو.
‫اون کیف پولی که دستشه رو بابام صبح فرستاده.
‫مثل اینکه ازش خیلی خوشش اومده.
‫و الان...
‫و الان؟
‫اصرار داره که خودش بره خرید.
‫آه...
‫ولی هنوز برای اون کار خیلی کوچیکه.
‫آره. اما...
‫نمی‌تونم در مقابل اون چشما مقاومت کنم.
‫مرد تو وقتی بحث خانواده‌ت می‌شه کل اراده‌ت رو از دست می‌دی.
‫برای همین بهمون گفتی چیزای تغییر چهره بیاریم؟
‫واقعاً رفتی یه چیزی خریدی؟
بقالی
سوپرمارکت
‫ولی باید از یه خیابون بزرگ رد بشی...
‫تا به بقالی و سوپرمارکت برسی، نه؟
‫آره، و برای این کار خیلی کوچیکه.
‫برای همین یه ایده‌ای به سرم زد.
مأموریت: کار بیرون هیکاری
آرک آغازین
‫مأموریت: خرید کردن هیکاری، آرک آغازین.
‫خیلی خب، هیکاری.
‫نامه‌ای که واسه بابابزرگ نوشتیم رو می‌ذارم اینجا.
‫آروم راه برو ندو!
‫اگه بدویی، نامه می‌افته.
‫راهو که بلدی، آره؟ ‫همیشه با ما می‌ری.
‫بذارش توی دهن ربات قرمزه که تو مسیر پارکه.
‫چشم!
‫اینطوری می‌رسه دست بابابزرگ.
‫تلاشتو بکن، باشه؟
‫اگه دستت به دهن رباته نرسید،
‫از یه آقای مهربون که عینک و سیبیل داره بپرس.
‫باش.
‫پس اون «استتار» آخرش به کار اومد؟
‫عالیه. برو ببینم.
‫باشه!
‫بای‌بای.
‫به سلامت.
‫بای‌بای.
‫بای‌بای!
‫نمی‌ره.
‫ولی بازم، نامه فکر خوبی بود.
‫مسیرش خیلی مستقیمه.
‫مسافتش هم.
‫ولی بازم، باید دنبالش بریم.. ‫واقعاً نگران...
‫بابا!
‫به این زودی برگشت.
‫سلام فوجیوشی-سان!
‫مادر یوکی-کون، سلام.
‫ماتسو-کون؟ بازم شب اینجا بودین؟
‫این نارنگی‌های آماناتسو رو داشتم.
‫از خونه زدم بیرون که یکمیشو بدم به شما که هیکاری رو دیدم.
‫خیلی شوکه شدم تنهایی دیدمش.
‫ماساکی-سان الان خونه نیست؟
‫خب، بله...
‫چیزه... هی-کون...
‫هی-کون...
‫وای... هی-کون کار داره...
‫الان مثلاً قراره کار بیرون بکنه.
‫هاپوـه ترسناکه! ترسناکه.
‫برگشت.
‫بابایی... گل...
‫بازم برگشت.
‫نیومد پیش صندوق پست. منم برگشتم.
‫حالش خوبه؟
‫هنوز اونو پوشیده؟
‫یو-کون سیبیلی ده.
‫لو رفتی که.
‫ولی بازم، هیکاری...
‫اصلاً پیشرفتی نکرده.
وقت استراحت
‫چطوره ما هم یه‌چیزی بخوریم؟
‫نه!
‫هی-کون داره می‌ره.
‫هی‌-کون می‌ره.
‫بارون؟
‫خیلی هم بده.
‫هیکاری! زود باش بیا تو.
‫عجیب بودا.
‫تا یکم پیش آفتابی بود.
‫هواشناسی گفته بود کل روز آفتابیه.
‫فصل بارندگی همینه.
‫بیا فردا انجامش بدیم.
‫نامه خیس شد.
‫هنوزم سالمه، هیکاری.
‫یه خواهش دیگه ازت دارم.
‫کار خیلی خیلی مهمیه.
‫از پسش بر میای؟
‫از زیر سَف برو.
‫زیر سَف بمون.
‫قول بده.
‫ممنونم!
‫ما-چا!
‫هیکاری!
‫من برگشتم.
‫بیا! چتر!
‫برای من چتر آوردی؟
‫یهویی بارونی شد، خیلی شوکه شدم.
‫حق با بابایی بود.
‫واقعاً تنهایی انجامش دادی.
‫نترسیدی؟
‫نه!
‫خیلی کمکم کردی.
‫ممنونم.
‫هیکارین چه خوشحاله.
‫دقیق اونطوری که انتظار داشتیم نشد، ‫ولی می‌شه گفت موفقیت‌آمیز بود.
‫موفقیت بزرگ.
‫فیلم‌برداری هم.
‫گمونم اون کیف پول یکم دیگه باید ‫منتظر بمونه تا نوبت درخشش بشه.
‫«بابا بُزُگ ممنونم.
‫این نامه در طی مأموریت:
‫«هیکاری به تنهایی نامه‌ای پست کند،» ارسال شده.
‫این یه ذره از بزرگ شدنش رو باهات ‫تقسیم کردم، چون بیشترشو از دست دادی.
‫با احترام، هیرومو.
‫بخش دومش خیلی کنایه داشت!
‫اما...
‫ممنونم.