‫شنیدین؟ بازم دعوا کرده.
‫شوخی میکنی.
‫عجب دردسریه.
‫بازم؟
‫برای همینه که مخالف بودم.
‫باهاش در نیفتین.
‫خطرناکه.
‫کاریش نمیشه کرد. ‫کسی دیگه گردنش نمیگیره.
‫معلومه خب، اونم با ظاهری که اون داره.
‫بهت گفتم موهاتو مشکی کن. ‫چند بار باید یه حرفی رو بزنم؟
‫ها؟ کیف پولت نیست؟
‫کار اونه؟
‫جدا خیلی افتضاحه.
‫اصلا اون موها چی میگن؟
‫نبابا چشماش که بدترن.
‫مثل آفت میمونه.
‫چندش.
‫خیابان بازار تونپو
‫صبر کن!
‫
‫مغازه سوبا فروشی
‫سیگار فروشی
‫من عاشق قوی هام. ‫به ضعیفا هیچ علاقه ای ندارم.
‫هرکس که باعث درد و رنج شود، خرابی به بار آورد و قلب شروری داشته باشد ‫و از این نقطه رد شود، بدون هیچ استثنائی توسط بوفورین پاکسازی میشود.
‫بهتون گفتم از سر راهم برید کنار!
‫بیخیال، اینجوری نگو.
‫جایی میخوای بری؟ ‫کاری میخوای بکنی؟
‫قیافت...
‫دوست دارم این تخم مرغ ها رو توش خورد کنم.
‫ولی دستام پره و تخم مرغا هم حروم میشن، ‫پس اینکارو نمیکنم.
‫از دخترای قوی و سرسخت خوشم میاد.
‫ولی اگه دیگه بخوای زیادی کله شق بازی در بیاری ‫خودت دردت میگیره.
‫آخ، دردم گرفت!
‫ضعیفایی که با خودشون ‫فکر میکنن قوی ان...
‫ولم کن!
‫توی روز روشن از این کارای ضایع نکن.
‫ها؟ تو دیگه کدوم خری هستی؟
‫اون قیافه‌ی مسخرت چیه دیگه؟
‫سر راهم واینسا!
‫حالمو بهم میزنن.
‫چی شد که فکر کردی قوی ای؟
‫اسم و قیافه‌م رو یادت بمونه!
‫تا ضعیفا نیان سمتم، ‫و قوی ها پیدام کنن!
‫من...
‫هاروکا ساکورا ‫از دبیرستان فورینم!
‫دنیای انیمه تقدیم میکند
‫مترجم: Ali_Sensei
‫زیرنویس های بیشتر در awsub@
‫هی وایسا!
‫هی!
‫گفتم وایسا!
‫ممنون.
‫ها؟ با منی؟
‫کی دیگه اینجا هست؟
‫اینجوری نبود که بخوام نجاتت بدم یا این حرفا!
‫فقط اون یارو رو نمیتونستم تحمل کنم!
‫حالا هر چی، گرسنه نیستی؟
‫ها؟ نه اصلا!
‫عه. پس اهل این شهر نیستی.
‫برای همینه که تا حالا این طرفا ندیده بودمت.
‫کم پیش میاد کسی به همچین شهری مهاجرت کنه.
‫آره آره من عجیب و غریبم.
‫نه منظورم این نبود!
‫درباره‌ی تو صحبت نمیکردم.
‫کافه پوتوس
‫تا همین چند وقت پیش این شهر ‫بخاطر دعواها و جنگای بین گروه ها و باند های مختلف
‫خیلی ناامن بود.
‫خیابان بازار تونپو
‫آدمای عادی حتی نزدیک اینجا هم نمیشدن.
‫تازه من خودمم اصالتا اهل این شهر نیستم.
‫من کوتوها تاچیبانا ام. ‫از ملاقاتت خوشوقتم.
‫این خانوم... ‫چرا اینقد باهام گرم گرفته؟
‫معمولا مردم میترسن فرار میکنن.
‫همین الان جلوش دهن 5 تا پسرُ سرویس کردم.
‫تازه...
‫ها؟ نمیخوای بخوریش؟
‫از امورایس خوشت نمیاد؟
‫چرا میخورم! الان میخواستم برم سراغش!
‫خوشمزست!
‫خوشمزه
‫بیرون رو هم دارید؟
‫ها؟ منظورت بیرون بره؟ نه نداریم.
‫ع-عجب. پس نمیشه.
‫ولی خیلی ظاهر عجیبی داری.
‫نصفت یه رنگه.
‫اینجوری هم نیست که بگم موهاتُ رنگ کردی ‫یا لنز رنگی گذاشتی، درسته؟
‫ها؟ مشکلی باهاش داری؟
‫شگفت انگیزه. مثل تیله‌ست.
‫نمیدونستم میشه همچین رنگی هم داشت.
‫چیه؟ میخوای دعوا کنی؟
‫برای دعوا بهت زل نزده بودم.
‫واقعا عجیبی.
‫بیشتر مردم یا حالشون ازم بهم میخوره ‫یا بدون اینکه اصلا منُ ببینن نادیده‌م میگیرن.
‫من به دیدن چیزای عجیب عادت کردم.
‫مثل این. ‫این کجاش عجیبه؟
‫برای همینه پس؟
‫توی دعوا مهم نیست چه ظاهری داشته باشی.
‫برای همینه که به فورین اومدم.
‫فورین
‫پایین ترین نمره ها. قویترین جنگجوها. ‫پاتوق اراذل.
‫هر روزدعوا بین محله های مختلف ‫و نابود کردن گروه های دیگه.
‫میگن که هر روز، حتی توی ‫جشن سال نو هم دعوا ها برقراره.
‫من میخوام به بالاترین جایگاه اونجا برسم.
‫حرفای گنده گنده میزنی.
‫نه اتفاقا.
‫پست ترینِ پست ترین ها باشی، همه ازت متنفر باشن، ‫و بدون مُشت هات ارزشی نداشته باشی...
‫و بجنگی تا نفر اول بشی، ‫این بهترین چیزه.
‫جنگی برای مشخص کردنِ ‫آشغال ترینِ آشغال ترین ها...
‫خوراک خودمه.
‫معلومه کلی به اینجا امید داری.
‫آها پس برای همینه با اینکه کلاس ها از فردا ‫شروع میشن یونیفرم مدرسه رو پوشیدی!
‫ذوقشو داری؟
‫نخیر! این، آخه... ‫من تازه اومدم به این شهر برای همین لباسی ندارم!
‫آها آره آره. ‫خیلی منتظری زندگی مدرسه ایت شروع شه ها.
‫لعنت بهت. بریم بیرون نشونت بدم.
‫کوتاهو-چان، ممنون بخاطر غذا.
‫پولش رو گذاشتم روی میز.
‫مرسی یاما-جی، ‫ممنون که دوباره بهمون سر زدی!
‫لطفا مراقب خودت باش!
‫حتما. بازم میام پیشتون.
‫
‫هی، پیری.
‫چیزاتو فراموش کردی.
‫خدای من!
‫آخ آخ. جدیدا دارم خیلی چیزا رو فراموش میکنم.
‫نمیفهمم.
‫بفرما.
‫اونی که جا گذاشته بود ‫هدیه ای بود که برای نوه‌ش گرفته بود.
‫گفت که،" نجاتم دادی، ممنون."
‫چرا سرخ شدی؟
‫ها؟
‫خ-خفه شو!
‫کل این شهر دیوونن، تو هم همینطور!
‫چی؟
‫منظورم اینه که، کسی که ‫یه همچین ظاهری داره...
‫اونم وقتی یونیفرم یه مدرسه‌ی بدنام رو پوشیده رو
‫شما ازش تشکر... ‫یعنی قدردانی میکنید؟
‫معمولا باید حواستون رو جمع کنید ‫و بهش مشکوک بشید.
‫یه دفعه، وقتی کیف پول یکی رو از روی زمین برداشتم، ‫بهم گفت " تو جیبمُ زدی مگه نه؟"
‫پلیس!
‫باید داخلش رو چک کنی ‫یا بیشتر مراقب باشی!
‫آخرش میخوای بهت اعتماد بشه یا نه؟
‫ساکورا. کار درستی کردی که فورین رو انتخاب کردی.
‫ولی...
‫نمیتونی به بالاترین جایگاه فورین برسی.
‫هرگز.
‫ها؟
‫با وضعیتی که الان داری، بهش نمیرسی.
‫اینجوری بگم که هیشکی توی فورین ‫حتی نگاهت هم نمیکنه.
‫به همین خیال باش! ‫نمیدونی من چقدر قوی‌ام!
‫شاید مبارز خوبی باشی.
‫ولی بازم نمیتونی بهترینِ فورین بشی.
‫چون...
‫تو تنهایی.
‫اونقدری ضعیف نیستم که ‫برای بردن نیازی به بقیه داشته باشم.
‫درباره‌ی زور و بازوت حرف نمیزنم.
‫باید بری بچه های فورین رو ببینی.
‫وقتی بری، مطمئنم میفهمی چی گفتم.
‫
‫الو؟
‫ببین کی اینجاست!
‫فکرشُ نمیکردم برای دیدنمون بیرون بیای.
‫جغله کوچولوی فورین.
‫چی شده؟ داری نادیده‌م میگیری؟
‫به بقیه میگی که اسم و قیافت رو ‫یادشون بمونه بعد خودت فراموش میکنی؟
‫خب، من که نمیتونم همچین قیافه‌ی ‫ضایعی رو فراموش کنم.
‫لنزهای رنگی و موی رنگ کرده؟ ‫نکنه کاسپلیری؟
‫وایسا ببینم.
‫اینا موهای طبیعیتن؟
‫لنز هم نداری که.
‫چی؟ موهای واقعیش اینجورین؟
‫مگه گربه‌ست؟
‫حال بهم زنه.
‫حالا شد. ‫برخورد نرمالش همینه.
‫همه همیشه پَسَم میزنن یا نادیده‌م میگیرن.
‫برام مهم نیست. دیگه بیخیالش شدم.
‫ولی حداقل، میخوام برای خودم یه ارزشی پیدا کنم.
‫اگه کسی جلومه رو شکست بدم، ‫پس از اون بهترم.
‫فکر میکردم اینجوریه.
‫حتی بازم، نمیتونی بهترینِ فورین بشی.
‫چون...
‫تو تنهایی.
‫با بد کسی در افتادی.
‫هیچ گروهی وقتی رهبرشون کتک خورده ‫ساکت نمیشینه.
‫این یه جنگه بین ما و فور...
‫"شما" کسایی بودین که ترکم کردین!
‫غیرعادی؟ خودم بهتر از هرکسی میدونم ‫که غیرعادیم.
‫ولی مگه ظاهرم به شما آسیبی رسونده؟
‫این... این منم!
‫فکر کردی داری چه غلطی میکنیـــ
‫اگه من بهترین مبارز باشم، اگه قوی ترین باشم، ‫پس به بالاترین جایگاه میرسم، مگه غیر اینه؟
‫این چه ربطی به تنها بودن داره؟
‫داری چیکار میکنی؟
‫هی جغله! مشت زدناتو تمومش کن!
‫حرومزاده های فورینی وقتی مردم عادی رو ‫گروگان گرفتیم نمیتونن کاری کنن دیگه؟
‫م-ممنون.
‫اشتباه برداشت نکن!
‫از رفتارش خوشم نمیومد فقط!
‫آوردن چاقو توی دعوا...
‫بهتره حواستون باشه چجوری دعوا میکنین.
‫حرکاتت مثل روز برام روشنه.
‫لعنتی.
‫چون دارم از اون محافظت میکنم ‫نمیتونم کاری کنم.
‫اصلا، چرا دارم ازش محافظت میکنم؟
‫کاری برای کسی انجام دادن ‫هیچوقت نتیجه‌ی خوبی نداره.
‫
‫نگفتم؟
‫برای همینه که نمیخوام کاری به کار مردم داشته باشم.
‫ساکورا!
‫جدا دارم چیکار میکنم؟
‫میخوام چیکار کنم؟
‫سال اولی ای؟ ‫با بودنت اینجا خیلی کمک کردی.
‫یونیفرم فورین؟
‫کوتوها-چان.
‫لطفا به همونی که میدونی ‫نگو توی خطر بودی.
‫هی آشغالا.
‫میدونین کاری که اینجا کردین...
‫باعث میشه چه بلایی سرتون بیاد، نه؟
‫چی؟ از اونی که میگفتن خیلی کمترن که.
‫دوتامون براشون کافی بود.
‫چرا... فورین داره بهم کمک میکنه؟
‫فورینه...
‫هیراگی از فورینه.
‫خشکتون نزنه! ‫فقط چهار نفرن!
‫برید!
‫ماتسوماتو!
‫کاجی!
‫یاناگیدا!
‫اگه از این خط یه قدم اینور تر اومدن ‫پارتون میکنم!
‫برو بریم!
‫لعنتی.
‫اگه زخمی شدی عقب بکش!
‫اینجوری سرم داد نزن! ‫اونا مال منن!
‫سر جات وایسا احمق!
‫اگه همینجوری لنگ بزنی ‫نمیتونم ازت محافظت کنم!
‫برید! ‫منتظرتون بودیم!
‫حسابشون رو برسید!
‫یعنی چی؟ اینجا چخبره؟
‫بهت گفته بودم تا همین چند وقت پیش ‫این شهر ناامن بود،
‫بخاطر دعواهای گروه ها و باند های مختلف، نه؟
‫اگه بخوام دقیق تر بگم، ‫این شهر از دو سال پیش عوض شد.
‫فورین
‫و کسایی که عوضش کردن، ‫دانش آموزای دبیرستان فورین بودن.
‫اولین کاری که کردن نصب یه اعلامیه ‫توی ورودی شهر بود.
‫هرکس که باعث درد و رنج شود، خرابی به بار آورد و قلب شروری داشته باشد ‫و از این نقطه رد شود، بدون هیچ استثنائی توسط بوفورین پاکسازی میشود.
‫اگه نمیتونین از چوبدستی استفاده کنین، ‫لااقل خوندن رو یاد بگیرین!
‫هرکس که باعث درد و رنج شود...
‫خرابی به بار آورد...
‫و قلب شروری داشته باشد...
‫در اصل به اسم دبیرستان فورین بود،
‫ولی قبل اینکه بدونی، ‫مردم محلی به کسایی که
‫برای محافظت از این شهر ‫مبارزه میکردن یه اسم دادن.
‫بدون هیچ استثنائی توسط بوفورین ‫پاکسازی خواهند شد!
‫بوفورین. ‫محافظان شهر...
‫بوفورین
‫ویند بِرِکِر.(باد شکن)
‫خیلی ممنونیم!
‫نجاتمون دادین!
‫پست ترینِ پست ها، ‫که همه ازش متنفرن...
‫تا دو سال پیش همینجوری بود.
‫اینکه هنوز هم دعوا میکنن تغییری نکرده.
‫هی پیرزن. صد نفر نبودن که!
‫ولی الان، همه دوستشون دارن ‫و بهشون نیاز دارن.
‫چشمام دیگه سو ندارن.
‫این چه کوفتیه؟
‫اینجوری که بنظر میرسه... ‫اونا قهرمان های عدالتن.
‫خم کردن اون چوب خیلی خفن بود! ‫هرکسی میتونه اونکارو بکنه.
‫اونجوری دعوا میکنن...
‫ولی نه میترسن و نه از کسی فرار میکنن، ‫تازه مردم هم پذیرفتنشون؟ یعنی چی؟
‫تو هم خیلی شگفت انگیز بودی!
‫اولش خودت تنهایی به حسابشون رسیدی!
‫پسر جون، پات زخمی شده، نه؟ ‫باید فوری پانسمانش کنی.
‫تمومش کن!
‫ساکورا.
‫بهت گفتم تنهایی. ولی...
‫حدس میزنم به خواست خودت اینجوری نشدی.
‫مردم این شهر میخوان بهت تکیه کنن.
‫
‫از این حرفا تحویل من نده!
‫نه به کسی نیاز دارم، ‫نه میخوام کاری به کار کسی داشته باشم!
‫پس چرا چیزی که یاما-جی جا گذاشته بود ‫رو بهش برگردوندی؟
‫چرا منُ نجات دادی؟
‫تو هنوز از مردم دست نکشیدی.
‫و نیازی هم به این کار نیست.
‫حداقلش، من که بهت ایمان دارم، ساکورا.
‫پس چرا تو هم به ما اینجوری نگاه نمیکنی؟
‫چون اگه بکنی، مطمئنم...
‫تبدیل به چیزی میشی که میخوای.
‫جنایتکارا میخوان قهرمان باشن؟
‫اگه بحث بردن دعوا ها باشه، ‫منم میتونم اینکارو کنم!
‫این چرندیات بوفورین دیگه چیه؟ ‫محافظان شهر؟
‫خیلی خفن بنظر میاد!
‫واقعا اینجا میتونم همراه کسی باشم؟
‫این، داستانِ تبدیل شدن پسریه که پست ترینِ پست ها بود، ‫همه ازش متنفر بودن و بدون مشت هاش ارزشی نداشت...
‫به قهرمانِ شهر.
‫ساکورا به فورین میرسد
‫کاری از تیم زیرنویس دنیای انیمه
مترجم: Ali_Sensei
‫من به این شهر، ‫به دبیرستان فورین اومدم، تا دعوا کنم.
‫ولی مدرسه تحت عنوان بوفورین ‫از شهر محافظت میکنه.
‫هرکس که باعث درد و رنج شود، خرابی به بار آورد و ‫قلب شروری داشته باشد...
‫و از این نقطه رد شود، بدون هیچ استثنائی ‫توسط بوفورین پاکسازی خواهد شد، ها؟
‫مثل اینکه قراره توی دبیرستان فورین ‫بهم خوش بگذره.