‫جلسه‌ی راهنمای شغلی؟
‫آره، چون الان دیگه سال‌سومی هستیم.
‫مال منم این هفته‌ست.
‫خیلی استرس دارم.
‫دیگه همین روزاست که لقب «دختر دبیرستانی»ـمون رو از دست بدیم.
‫الان واسه این ناراحتی؟
‫آخه، یه دوره‌ی خاصه که عمرش فقط سه ساله.
‫قسم می‌خورم یه‌سری قشنگیا داشته که من حتی متوجه‌شون نشدم.
‫تصمیم گرفتی می‌خوای چیکار کنی؟
‫خب، گمونم یه‌جایی برم دانشگاه.
‫آها.
‫ولی به‌نظر تو این مدل جلسه‌های راهنمای شغلی ‌یه‌طور فرمالیته نیست؟
‫شـ ـ شایدم حق با تو باشه.
‫تو چی، کیویی؟
‫من؟
‫من تو فکرشم برم دانشکده‌ی ترتبیت معلم.
‫ها؟!
‫چی؟ نمی‌دونستم!
‫بهت نگفتم چون.
چرا تربیت معلم؟
‫خب، من می‌خوام معلم راهنمایی بشم.
‫چی؟!
‫کیویی-سان معلم بشی؟ فوق‌العاده‌ست.
‫از کی همچین تصمیمی گرفتی؟
‫اوم، از کی؟ خب، وقت برای فکر کردن بهش زیاد داشتم.
‫ولی... می‌تونی از دبیرستان فارغ‌التحصیل بشی؟
‫نه، شرایط لازم برای شرکت توی آزمون رو ندارم، ‫برای همین درخواست شرکت توی آزمون گواهی رو دادم.
‫براساس سوالای امتحانای گذشته، می‌تونم بگم 90% احتمال قبولی دارم.
‫برنامه‌م اینه با موتورگازی برم و بیام، برای همین ‫احتمالاً الان ‫ وقت بذارم تا توی یه کمپ رانندگی گواهینامه‌م رو بگیرم.
‫نمی‌دونستم همچین برنامه‌ی قطعی‌ای داری کیویی.
‫خب، واسه مسیری برنامه‌‌ریزی کردم که از هنجارای جامعه دوره.
‫باید درست برنامه‌ریزی کنم، وگرنه زندگیم به فنا می‌ره.
‫زندگیت به فنا می‌ره...
‫تو چی می؟
‫منم می‌رم دانشگاه.
‫دانشگاه پیوسته به مدرسه‌م.
‫که اینطور...
‫امـ ـ اما تو هم هدفت برای 100 هزارتا ‫فالوئر جمع‌کردن برای جلی رو داری، نونو-تان.
‫آره، درسته.
‫اونم یه‌طورایی مسیر شغلی منه.
‫و دیگه چیزی نیست که بخوام براش دعا کنم.
‫می‌گم، کیویی.
‫ها؟
‫می‌شه منم باهات واسه کمپ رانندگی بیام؟
چرا یهویی یه نفر می‌تونه از جادو استفاده کنه؟
Mahou wa itsukara tsukaeru yoni narunoka
من همیشه دلم یه چیز خاص می‌خواست
Tokubetsu na nanika ni zutto akogareteta
یک، دو،سه همگی سر خط بشین، بی‌، سی، دی تا ابد یه دختر خوب
one two three de maenarae B C D iiko ni suru no wa
اینا من نیستم... خودم بهتر از هرکسی اینو می‌دونم
Watashi janai tte watashi ga ichiban shitteirunda
این وضعیت روال نیست... کسی نیست که بگه هست
Konomama de ii nante dare mo omocchanai yo
دلواپسی هم که گازشو گرفته
Aseru ryouashi ga omoi no
حتی تویی که انقدر بهم نزدیکی
Konna ni chikaku ni iru kimi ni sae
هنوزم رسیدن بهت خیلی خیلی سخته، ولی این چشم‌ها می‌تونن
Modokashii hodo todokanai noni kono me ga utsushita
روشنایی، رنگارنگی و این همه تنوع رو ببینن
Irotoridori yoridori midori no mei
هرچقدر هم که خسته شم بازم با تو همخونی می‌کنم
Nando datte mou iyannatatte kimi to kyoumei
از میون دل افکاری که مثل چرخه می‌گردن و می‌چرخن رد شو
Loop shisou na shikou o yabutte
از اول روزای می تا روزای غمگین توی هوا اوج می‌گیرم
Yuutsu na hibi ni mayday watashi wa chuu o matte
تا وقتی که توی ابرا غوطه‌ور شم
Kumorizora no fuchi ni kaburitsuki
و تلخی و ترشی و شوری رو قورت می‌دم پایین
Nomikomu nigai suppai shoppai igai ni amai no kamoshirenai na
خدا رو چه دیدی شایدم شیرین باشـــــــــــــــــه
من به سمت جایی که نوره پیش می‌رم
Hikari no sashikomu hou e ikunda
‫آخ!
‫ها؟
‫یالا، کلاس تموم شده.
‫اوه.
‫ولی ببین، این‌همه کلاس برای چیه؟
‫تازه روز دومه و چهار ساعت پشت سر هم سر کلاس بودیم.
‫آه، تو که بیشترشو خوابیده بودی.
‫من می‌خوام زودتر سوار موتور شم.
‫ولی، اصلاً چرا می‌خواستی گواهینامه بگیری؟
‫ها؟
‫هوم، نمی‌دونم...
‫یه‌هویی دلم خواست.
‫هی، بیا اونجا یه ویدیویی پیک‌پاک جمع کنیم.
‫نونو-تان شب پیش کیویی-سان‌ـه.
‫باشه بریم.
‫قلبم درد می‌گیره.
‫لازم نیست انقدر نگران بشی.
‫چـ ـ چطور نباشم؟
‫وقتی تنهایی نمی‌شه نگران نبود، نه؟
‫چیزی نمی‌شه.
‫ماهیرو-سان...
‫شبیه مامانایی...
‫ولی فعلاً دختر دبیرستانیم.
‫می‌گم، می-چان؟ تو می‌خوای یه پیانیست حرفه‌ای بشی؟
‫بله. برنامه همینه.
‫اوه، سریع جواب دادی.
‫یکم پیش، یه وقتی بود که نمی‌دونستم ‫چرا هنوز به پیانوزدن ادامه می‌دم.
‫ولی بهم یه دلیل برای ادامه دادن داده شد.
‫آه، که اینطور.
‫ماهیرو-سان تو چی؟
‫ماهیرو-سان تو هم دوست داری یه‌روزی ایلاستریتر بشی؟
‫راستش، من هنوز هیچ تصمیم قطعی‌ای نگرفتم.
‫مدت‌ها نقاشی برام سخت بود.
‫اما...
‫... اخیراً داره بیشتر خوش می‌گذره.
‫فکر کنم می‌فهمم چی می‌گی.
‫احتمالاً به لطف یه نفر.
‫دقیقا.
‫همه‌مونو با خودش می‌کشونه و ما هم قدرشو می‌دونیم.
‫حالت خوبه؟
‫آره.
‫برو بریم.
‫اوف.
‫به این زودی روش مسلط شدی؟
‫کانو سوپاپ رو خیلی باز می‌ذاری.
‫آخه...
‫اوخ...
‫آروم برو!
‫چشمات جلو باشن!
‫داره چیکار می‌کنه؟
‫مثل اینکه دوستت توی تیرتعادل مشکل داره.
‫فندک داری؟
‫اوه، من سیگار نمی‌کشم.
‫جدی؟ به استایلت می‌خوره.
‫طرفدارات بیشتر می‌شن.
‫الان منظورت توی یه گروه خاصه؟
‫فکر کردم می‌خوای سیگار بکشی.
‫یه‌طورایی تو برام جالب‌تر از سیگاری.
‫اوه، اوکی...
‫چیه؟
سایز ممه‌ت چنده؟
‫خب دیگه من برم.
‫ببخشید ببخشید.
‫هه؟ فیوسارو هم انجام دادی؟
‫خب، خیلی محبوبه.
‫پس یعنی آهنگ مایا رو هم داری؟
‫آره. مردم می‌گن روان‌پریشه، ‫ولی پلات اصلیش خیلی کلاسیکه.
‫اوه، جدی؟ از اون اوتاکوهای ساز مخالفی؟
‫این نظر صادقانه از نقطه‌نظر اکثریته.
‫که اینطور. پس کلاً شخص خودت عجیبه.
‫ولی دوستای زیادی نداری، نه؟
‫فقط توی حلقه‌ی دوستام رفاقتای سطحی ندارم.
‫می‌دونی، من واقعاً ازت خوشم اومده، اسمت چی‌ــ
‫کیویی، حتی یه‌بارم نتونستم از روی تیر تعادل رد شم.
‫اوه، خوش اومدی!
‫اون خوشمزه‌ به‌نظر میاد!
‫اونجا باید سفارش بدم، آره؟
‫درسته.
‫پس اسمت کیوییه.
‫اوه، آره.
‫خب...
‫کوهارو.
‫ها؟
‫اسم من، کوهاروـه.
‫پسر، خسته شدم.
‫حتی یه‌بار هم از روی تیر تعادل رد نشدم.
‫اوه، انقدر ناراحتش نباش.
‫فقط واسه تیر تعادل ساخته نشدی.
‫الان حالمو بهتر نکردی!
‫هنوز بیداری؟
‫خب، ما نیت‌ها آدمای شبگردی هستیم.
‫لازم نیست انقدر بدبین باشی.
‫یه سوال بپرسم؟ چرا تصمیم گرفتی معلم مدرسه بشی؟
‫اوه، اما اگه نمی‌خوای جواب‌ـ
‫خب، می‌دونی که نمی‌رم مدرسه؟
‫من بدبین نیستم، واقع‌بینم.
‫درسته، منم همینطور.
‫وقتی راهنمایی بودم، نمی‌تونستم توی محیط خودمو وفق بدم،
‫معلمم خواست باهام حرف بزنه.
‫واتاسه. نرمالش اینه که بچه‌ها‌ توی دبستان این چیزا رو پشت سر بذارن.
‫اونموقع بود که فهمدیم، «آها، پس من نرمال نیستم.»
‫بعدش یهویی دیگه از مدرسه و... همه‌چیز می‌ترسیدم.
‫که اینطور.
‫خب، الان می‌دونم باید چی می‌گفتم.
‫نرمال اصلاً چی هست؟
‫فقط یه طور قانونه که بزرگترا درآوردن.
‫می‌دونی، مثل یه پانک بند.
‫آره، دقیقاً ازت برمیاد اینو بگی.
‫برای همین با خودم گفتم...
‫... شاید حداقل من بتونم برای دانش‌آموزایی که تنها می‌شن، باشم.
‫اوه، شرمنده. ادعای بزرگی بود.
‫ولی بیشتر از اون، فقط می‌خوام حس کنم که تونستم...
‫از من ضعیف قدیمی که نتونست ‫اونموقع توی دنیا وایسه، رها شدم.
‫می‌دونم چی می‌گی!
‫ها؟ چـ ـ چیه؟
‫کیویی!
‫چـ ـ چیه؟
‫کیویی، تو دیگه تنها نیستی!
‫اوه، آره.
‫عه؟ خیلی‌ــ
‫آخ!
‫آخ آخ آخ.
‫مرسی.
‫ها؟
‫هـ ـ هیچی. خب تو چی؟
‫چرا هدفت 100 هزارتا فالوئر جمع‌کردنه؟
‫چیه؟ حالا قراره در مورد من حرف بزنیم؟
‫خب، آره. الان نوبت توـه.
‫باشه خب.
‫من...
‫خب، من...
‫چرا ببینی؟
‫هوم؟
‫اوه، ببخشید. بیدارت کردم؟
‫یونیفرمت؟ چرا؟
‫آه، یه‌کاری هست که باید انجامش بدم.
‫«یه‌کاری»؟
‫خب، باید یه‌سری مدارک برای اون آزمون گواهی داشته باشم.
‫اوه؟
‫از هفت دنیا آزاده.
‫با اجازه...
‫جدی، خیلی برای آزمون آزمایشی استرس دارم.
‫گرفتمش.
‫ولی مشاور باشگاهمون...
‫خب، آره.
‫هی، اون واتاسه-سان نیست؟
‫به‌نظرت داره از مدرسه انصراف می‌ده؟
‫وای جدی؟ به فنا رفت که.
‫نرمال بودن اصلاً یعنی چی؟
‫فقط یه طور قانونه که بزرگترا درآوردن.
‫خب، آزمونای آزمایشی.
‫اوه، اصلاً به‌نظرم خوب نیست.
‫به‌خصوص زبان انگلیسی.
‫آ ـ آه...
‫آره، تو چی؟
‫آره، دنیا هنوز به همون سختیه.
‫خب، سایز ممه‌ت چنده؟
‫واسه‌‌ی منم سوال بود.
‫تو دیگه نه؟
‫بعدم اگه اطلاعات می‌خواین اول باید مال خودتونو بگین.
‫من Cام.
‫نکن.
‫بعدی من؟ قبلاً B و الان F.
‫«قبلاً»؟
‫یعنی کاشتی؟
‫آره. راستش...
‫همه‌ی اینا عمله.
هـــه؟
‫ایـ ـ ایول بابا.
‫اینجا لیفت دو نقطه‌ای کردم با اپیکانتوپلاستی.
‫یه پیوند اکستنشن بینی اینجا.
‫و... یه میلیون ین خرج اینا کردم.
‫یه میلیون؟
‫کوهارو-سان، بنده مایلم با شما برم حمام.
‫حتماً. البته، همین الان هم می‌تونم نشونتون بدم.
‫اوه!
‫دور و برمو یه‌مشت دیوونه گرفته.
‫چه اشکال داره! دیوونه‌بودن بهتر از نبودنشه.
‫نشون می‌ده نرمال نیستی، نه؟
‫آره.
‫هومم، می‌شه یکم لبخند بزنی؟
‫اوه.
‫ایـ ـ اینطوری؟
‫می‌گم، می-چان.
‫چیه؟
‫توی مدرسه پیانو زدن یاد می‌گیری، درسته؟
‫آره، درسته.
‫این... چطور بگم...
‫ارزشش رو داشت؟
‫منظورت رفتن به مدرسه برای پیانو؟
‫اوه، ببخشید تکون نخور.
‫ها؟ اوه... باشه.
‫می‌دونی که من در کل علاقه‌ای به بقیه ندارم.
‫آره. همه جز کانو-چان.
‫ولی اشتباه می‌کردم.
‫اشتباه؟
‫من همیشه توی مهارت‌های اجرایی توی کلاسمون بهترین بودم،
‫ولی یه‌بار دوم شدم.
‫ایول! اول شدم! اول.
‫عالیه!
‫اونموقع شوکه شدم.
‫فهمیدم که در اصل ناراحت بودم.
‫بعد از اون، احساس کردم برای اولین بار تونستم به پیانو متعهد بشم.
‫فکر کنم بخشی از خودمو که هیچوقت نمی‌شناختم کشف کردم.
‫اوه!
‫خودشه! همون حالتو نگه دار!
‫بـ ـ باشه.
‫پـ ـ پس اینا...
‫... یه میلیون ین‌ان؟
‫خیلی زل زدین.
‫مال کیویی یکم بزرگتر نیست؟
‫اگه مال کوهاور-سان Fـه، پس اون باید...
‫وای.
‫نظرت چیه؟
‫واقعاً یه میلیون خرج برداشت؟
‫می‌خواین بیشتر بهشون دست بزنین؟
‫مطمئنی؟
‫کوهارو-سان، اینا حرف ندارن.
‫ایـ ـ اینا عملن؟
‫هـ ـ هی.
‫جفتشون دبیرستانی‌ان. امیدوارم جرم نباشه.
‫هنر. رسماً هنره.
‫کوهارو-سان، توصیه‌ای واسه‌ی من داری؟
‫منظورت واسه تیر تعادله، یا ممه؟
‫تیر تعادل.
‫چشماتو روی جایی که می‌خوای بری متمرکز نگه دار.
‫اینطوری موتور ثابت می‌مونه و می‌ذاره مستقیم رو به جلو بری.
‫ها... یه‌طورایی ترسناک نیست؟
‫من همش پایینو نگاه می‌کنم چون می‌ترسم بخورم زمین.
‫خب، مستقیم نگاه کردن به جایی که داری می‌ری خیلی ترسناکه...
‫اما اینکه یهویی خودتو تو یه جای ناشناخته ‫ببینی که راه برگشتی نداره...
‫خیلی ترسناک‌تره.
‫جلوتو نگاه کن، جلوتو نگاه کن، جلوتو نگاه کن!
‫موفق باشی!
‫جلوتو نگاه کن!
‫تحت فشار خوبه.
‫اوه، شد.
‫تونستم.
‫ببخشید.
‫آیین‌نامه رو رد شدم.
‫واقعاً کانو؟
‫ها؟ نوکس؟ منظورت اون ریوگاساکی نوکسه؟
‫«خدافظ دنیا»؟
‫هی! خجالت می‌کشم.
‫ولی واقعاً می‌خواستی بهم بگی؟
‫این اون خود دیگه‌ت نیست
‫خب، گمونم گفتنش به تو مشکلی نداشت.
‫هومم؟
‫هی!
‫چیه؟
‫شمارتو بهم بده.
‫اوه، باشه.
‫چی شده؟
‫عموماً من اونی‌ام که ازم شماره می‌خوان.
‫الان چیش افتخار داره؟
‫گفتی خونه‌ت توی اگیکوبوـه؟
‫آره.
‫من توی شین-اوکوبوام، یا موتورگازی فوری می‌تونی بیای اونجا.
‫بیا همین زودی‌ها همو ببینیم.
‫خب... نمی‌دونم.
‫چی؟ اونقدری که من فکر می‌کنم با هم جور نشدیم؟
‫ها؟
‫اوه نه. مشکل اون نیست...
‫کوهارو-سان، تو احیاناً اگزو بازی می‌کنی؟
‫ها؟ معلومه.
‫خوبه پس. بیا آنلاین با هم بازی کنیم.
‫باشه، ولی ما که خونه‌مون نزدیکه چرا آنلاین؟
‫خب، من از اونام که بهش می‌گن هیکوکوموری.
‫بعدم...
‫فیبر نوری از موتور سریع‌تره.
‫اوه، اینجایی ماهیرو.
‫یه جایی توی شیبویا هست که می‌خوام بهش سر بزنم.
‫باشه.
‫ایول.
‫لطفاً موتور رو با باک پر برگردونین.
‫خب دیگه، مراقب باش.
‫خب کجا برم؟
‫جای خاصی نیست که بخوام برم.
‫ها؟
‫به‌نظرت این وایرال می‌شه؟
‫چی؟ وایرال؟
‫ماهیرو! اینجا خیلی خوشمزه بود، نه؟
‫آره! ارزش اومدن داشت.
‫یورو!
‫ها؟ کانو-چان؟
‫الان گفت «یورو»؟
‫به این زودی سوار موتور شدی؟
‫یهویی چی شده؟
‫اون کیه؟
‫نمی‌دونم...
‫خب، چیزه...
‫کانو-چان!
‫برو بریم.
‫عه؟
‫یالا، بریم.
‫هی؟!
‫چیه؟
‫کجا برم خوبه؟
‫نمی‌دونم!
‫چی؟
‫ولی... اصلاً مهمه کجا؟
‫آره خب.
‫پس هرجایی خوبه.
‫وای، خیلی خوشگله.
‫عالیه، نه؟ یه عمره نیومدم دریا.
‫واسه آینده‌ی شغلیت تصمیمت چی شد آخر، یورو؟
‫که برم دانشگاه. دانشکده‌ی هنر.
‫می‌خوام شانسمو امتحان کنم.
‫آها.
‫همه‌تون دارین یه تصمیمایی می‌گیرین.
‫چرا دانشکده‌ی هنر؟
‫خب می‌دونی، می‌خوام نقاشی‌ای که می‌کشمو دوست داشته باشم.
‫گفته بودی.
‫اما همه‌ش همین نیست. می‌خوام بتونم نقاشی‌های ‫خفن‌تری بکشم تا بتونم یه شخص خاصو خوشحال کنم.
‫یه شخص خاص؟
‫نمی‌دونستم از این آدما داری.
‫آره. گمونم بهش مدیونم.
‫که وقتی راهمو گم کرده بودم بهم نشون ‫داد چه‌کاری بود که می‌خواستم انجام بدم.
‫و وقتی نقاشیم بهتر شد، اون شخص ‫انقدر خوشحال شد انگار که پیشرفت خودشه.
‫منظورت...
‫من شاید... از اونام که دوست دارم درست مقابل به مثل کنم.
‫می‌گم، تو چرا گواهینامه گرفتی کانو-چان؟
‫جایی بود که می‌خواستی بری؟
‫من... یهویی فهمیدم که نمی‌دونم.
‫چرا دارم پافشاری می‌کنم، کجا می‌خوام برم؟
‫وقتی به 100 هزارتا فالوئر رسیدم می‌خوام چیکار کنم؟
‫چرا می‌خوام بخونم؟
‫چرا می‌خوای بخونی؟
‫یادته چی بهم گفتی؟
‫اونموقع که نمی‌تونستم نقاشی کنم.
‫گفتی «پس برای من نقاشی کن.»
‫آره...
‫پس الان نوبت منه.
‫ها؟
‫کانو-چان، برای من بخون!
‫من... عاشق خوندنتم.
‫ها؟
‫وای نگاه کن! یه عروس دریایی.
‫چی؟ واقعاً؟
‫می‌گم. می‌شه یه اعترافی بکنم؟
‫ها؟ چی؟
ثانیه‌شمار وانمیسته، وقت برای افسرده بودن نداریم
‫می‌دونی، من همیشه در مورد اینکه می‌گم که چقدر عروس دریایی دوست دارم...
هر روز کلی شلوغه، یه لیست پر از چیزایی که می‌خوام انجامشون بدم
‫آره؟
‫ولی این اولین بارمه که توی طبیعت یه عروس‌دریایی می‌بینم.
حرف زدن خیلی طول می‌کشه پس با یه آهنگ خلاصه‌ش می‌کنم
‫منم. منم اولین بارمه.
‫بریم!
‫ها؟
از وقتی که تو رو پیدا کردم ریتم شتاب گرفــــــته
فقط 24 ساعت داشتن توی روز کافی نیست
‫هی! گمونم فهمیدم.
چیو؟
‫برای چی گواهینامه گرفتم!
‫فکر کنم به‌خاطر این بود که تو رو ‫ترکم سوار کنم و باهات برم موتورسواری، ماهیرو.
من هنوز به کارای شبم نرسیدم و به این زودی صبح شده
حتی یه ساعتم بسه، من می‌خوام به ماه خیره بشم، همون ماه تو
‫یهویی چی شد؟ یکم سنگین بود.
‫ها؟
‫ایـ ـ اینطور نگو
‫بعدم، الان بهم نگفتی یورو گفتی ماهیرو.
وقتی عاشق امروزی می‌شم که انقدر عادیه باعث می‌شه فردا پرجنب‌وجوش‌تر بشه
‫چرا؟
‫چی؟ همینطوری حسش اومد.
‫اوه، بی‌خیال بگو.
من اینطوری منتظر فردا می‌مونم
‫همینطوری. یهویی حسش بود.
‫وای.
‫گوش کن، نمی‌تونی توی سال اول کسی رو ترکت سوار کنی، نمی‌دونستی؟
‫حواسم پرت شد...
‫خب، خلافی واسه‌ت ثبت شد.
‫خیلی ببخشید.