‫الان به یه آدم مرده شلیک کردی؟
‫اصلاً قابل بخشش نیست.
‫آه خب! برای امروز دیگه بسه!
‫خب دیگه، خدافظ دنیا!
چرا یهویی یه نفر می‌تونه از جادو استفاده کنه؟
Mahou wa itsukara tsukaeru yoni narunoka
من همیشه دلم یه چیز خاص می‌خواست
Tokubetsu na nanika ni zutto akogareteta
یک، دو،سه همگی سر خط بشین، بی‌، سی، دی تا ابد یه دختر خوب
one two three de maenarae B C D iiko ni suru no wa
اینا من نیستم... خودم بهتر از هرکسی اینو می‌دونم
Watashi janai tte watashi ga ichiban shitteirunda
این وضعیت روال نیست... کسی نیست که بگه هست
Konomama de ii nante dare mo omocchanai yo
دلواپسی هم که گازشو گرفته
Aseru ryouashi ga omoi no
حتی تویی که انقدر بهم نزدیکی
Konna ni chikaku ni iru kimi ni sae
هنوزم رسیدن بهت خیلی خیلی سخته، ولی این چشم‌ها می‌تونن
Modokashii hodo todokanai noni kono me ga utsushita
روشنایی، رنگارنگی و این همه تنوع رو ببینن
Irotoridori yoridori midori no mei
هرچقدر هم که خسته شم بازم با تو همخونی می‌کنم
Nando datte mou iyannatatte kimi to kyoumei
از میون دل افکاری که مثل چرخه می‌گردن و می‌چرخن رد شو
Loop shisou na shikou o yabutte
از اول روزای می تا روزای غمگین توی هوا اوج می‌گیرم
Yuutsu na hibi ni mayday watashi wa chuu o matte
تا وقتی که توی ابرا غوطه‌ور شم
Kumorizora no fuchi ni kaburitsuki
و تلخی و ترشی و شوری رو قورت می‌دم پایین
Nomikomu nigai suppai shoppai igai ni amai no kamoshirenai na
خدا رو چه دیدی شایدم شیرین باشـــــــــــــــــه
من به سمت جایی که نوره پیش می‌رم
Hikari no sashikomu hou e ikunda
‫... نمی‌خوام تموم شه!
‫نمی‌خوام!
‫خجالت‌آوره!
‫این «M» چیه؟
‫چطور تونستم؟ چطور تونستم همچین کاری بکنم؟
‫2.2 میلیون بازدید؟
‫2.2 میلیون؟
‫خیلی زیاد شده.
‫باید ریپورتش کنم.
‫عمراً.
‫چـ ـ چرا؟ اینطور پیش بره همه‌ی دنیا آهنگ خوندن منو می‌شنون.
‫ولی نباید توجهی که جلب کردیم رو هدر بدیم.
‫بعدم، نگاه کن.
‫این کامنتا... از بازدید‌کننده‌هاست؟
‫هیچکسی مسخره‌ت نمی‌کنه، می.
‫نونو-تان...
‫خیلی نزدیکی. عاشقشم.
‫می‌شه به صفحه‌ی گوشی نگاه کنی؟
‫برای همین، می‌خوام آهنگ رو درست تموم کنم.
‫موافقم. آهنگ خیلی خوبیه.
‫اما بدون ماهیرو، نمی‌تونیم موزیک‌ویدیو بسازیم.
‫با اون بخشش مشکلی نداری؟
‫آره... درسته.
‫ولی ماهیرو الان داره پیشرفت می‌کنه.
‫پس ما هم باید رو به‌جلو حرکت کنیم.
‫اما نونو-تان؟
‫ها؟
‫منظورت اینه... آماده‌ی خوندنی؟
‫نمی‌دونم می‌تونم درست بخونم یا نه.
‫نمی‌دونم.
‫اما.
‫اینم بخشی از چالشه، نه؟
‫آره.
‫اینا خوب نیستن.
‫ها؟
‫اینا هیچی از اون جذابیتی که من توی ‫طراحی اومیتسوکی یورو دیدم ندارن.
طراحی اومیتسوکی یورو؟
‫خب. یورو-سنسه، تو خودت کدوم یک از این طراحی‌ها رو دوست داری؟
‫خب...
‫مـ ـ مثلاً این.
‫این این زاویه‌ی بدنش خوشم میاد.
‫دیگه چی؟
‫د ـ دیگه...
‫این چشمش اینجا خیلی مسطح نیست.
‫و این لباسا که از موجودات زنده‌ــ
‫متوجه شدم.
‫تو خودت طراحی خودتو دوست نداری، نه؟
‫خب، دوربین رو تست می‌کنیم!
‫چه خفنه.
‫برای برنامه‌ی اصلی، از این استفاده می‌کنیم تا ‫با سان‌دالز مجازی هم‌گامش کنیم، پس قراره توی ریل تایم برقصن.
‫اینجا می‌خوان از طراحیم استفاده کنن...
‫همگی خسته نباشید.
‫خب مرو-چان، یادت نره رسید رو بگیری.
‫چشــــم.
‫پس این دختر و کانو-چان...
‫چیه؟
‫ها؟ نه، خب...
‫اگه در مورد اتفاق نونوکاست، ‫من نمی‌تونم چیزی بهت بگم.
‫منم نمی‌خوام در مورد اون اتفاق فضولی کنم.
‫همین که می‌دونم کانو-چان الان کیه برام کافیه.
‫اومیتسوکی-سنسه، تو چیزی در مورد «میروباکا» می‌دونی؟
‫اون اکانت افشاگر؟
‫نظرت در موردش چیه؟
‫به‌نظرم نفرت‌انگیزه.
‫گفتنش آسونه، اما فکر کنم بابت اینه که زیادی خودمو درست‌کار می‌دونم.
‫اینکه ناشناس چیزایی رو پست کنی تا به آدما آسیب بزنی...
‫واقعاً کار خیلی افتضاحیه.
‫ولی من حس می‌کنم که «میروباکا»... چطور بگم؟
‫یه‌طورایی داره خودشو تخیله می‌کنه.
‫منظورت چیه؟
‫می‌دونی، من همیشه توی مدرسه نمی‌تونم صادقانه ‫رفتار کنم و غرهام رو جای دیگه می‌زنم تا حالم بهتر شه.
‫و فکر می‌کنی «میروباکا» هم اینطوری بود؟
‫آره. من شاید تونسته باشم از این عادتم خلاص شم.
‫ولی همه‌ش به‌خاطر این بود که با یه شخص خاص آشنا شدم.
‫اگه انقدر خوش‌شانس نبودم، شاید هنوزم ‫به همون خود قدیمیم چنگ‌زده بودم، پس با این‌حساب،
‫اینکه بخوام کلاً محکومش کنم... ‫یه‌طورایی ریاکارانه به‌نظر میاد.
‫گمونم نونوکا فقط آدمای عجیب رو جذب می‌کنه.
‫ببخشید، یه لحظه قطع می‌کنم.
‫الان... مثل خوندن نونو-تان نبود.
‫نمی‌دونم. خب آخه من اصلاً برای چی دارم می‌خونم؟
‫به‌نظرم اینکه می‌خوای آهنگ رو ‫به گوش کی رسونی موضوع مهمیه.
‫«کی»؟
‫تو الان صرفاً داری نت‌ها رو دنبال می‌کنی و من اصلاً نمی‌فهمم پیامت چیه.
‫معلم پیانوم همیشه اینو بهم می‌گه.
‫من همیشه به‌خاطر این ساز می‌زدم، چون مامان‌وبابام ‫ازم می‌خواستن و من حتی نمی‌دونستم پیانو رو دوست دارم یا نه.
‫اما بعد از اینکه تو رو دیدم، نونو-تان، همه‌ی اینا تغییر کرد.
‫گفتی متن آهنگ رو کی نوشتی؟
‫درست بعد از اجرای هالووینمون.
‫چطوره از اول بنویسیمش؟
‫ها؟
‫همه‌ی متن ترانه رو. در مورد چیزایی که الان ‫می‌خوای بخونیشون بنویسیم، نونو-تان.
می‌خوای امشب موقع شام جلوی ایستگاه با هم درس بخونیم؟ چند نفر دیگه هم میان
من کار دارم شرمنده نمیام
دیدم که توی یه بندی ماهیرو! ایول حرف نداری بعداً یه روز واسه‌م در موردش بگو
من کار دارم شرمنده نمیام
دیدم که توی یه بندی ماهیرو! ایول حرف نداری بعداً یه روز واسه‌م در موردش بگو
راستی از هامائوچی شنیدم، واتاسه هم هست از بین اینهمه آدم واتاسه آخه؟
از بین این‌‌همه آدم واتاسه آخه؟
‫خسته نباشی.
‫خـ ـ خسته نباشید.
‫در مورد طراحی‌های اصلاح‌شده‌ای که این‌دفعه برام آوردی.
‫ببخشید. وقتت تمومه.
‫ها؟
‫می‌خوام بذارم همچنان تلاش کنی، ‫ولی ما وقت نداریم.
‫امـ ـ اما، این دیگه اصلاً طراحی من نیست.
‫درسته. اما به عنوان یه بزرگسال این تنها توافقیه که می‌تونم داشته باشم.
‫اومیتسوکی یورو-سنسه.
‫اصلاحات رو جوری که نشون‌داده شده انجام می‌دی؟
‫ای بابا، چه بهتر چه بهتر.
‫اگه به ددلاین نمی‌رسیدم خیلی بد می‌شد، ‫اما الان فقط باید جوری که دوستش دارن درستش کنم.
‫اوهوم اوهوم. اینطوری دیگه طراحی من نمی‌شه،
‫ولی به‌موقع به ددلاین می‌رسم و امن و امانم.
‫عمراً اگه...
‫با همچین چیزی مشکل نداشته باشم.
‫طراحی اومیتسوکی یورو؟
‫که اینطور. پس رفته سراغ آهنگ جدید؟
‫اوهوم. هرچند هنوز درست نمی‌دونه داره برای چی می‌خونه؟
‫اما می‌خواد بهت برسه، چون تو داری رو به جلو پیش می‌ری.
‫کانو-چان اینو گفت؟
‫می‌گم، یه خواهشی ازت دارم.
‫هوممم، اینجا نیست.
‫اونی که برای نقاشی دیواری استفاده شد، درسته؟
‫آره. می‌خواستم دوباره یه نگاه به نقاشی اصلی بندازم.
‫پس یعنی... توی انباری اومیاست.
‫واقعاً؟ پس می‌شه با هم بریـ ـــ
‫می‌شه از قبل بهشون خبر بدی؟
‫خودم می‌رم سراغش.
وایسا ببینم... به‌خاطر من که نمی‌گی؟
‫خب، اومیا جای خیلی کوچیکیه.
‫می‌دونستم.
‫آخه، همه‌جا دارن در موردمون حرف می‌زنن.
‫تو هم از اون پیامایی که من گرفتم گرفتی؟
‫پس همه‌ی حرفایی که از راهنمایی بهمون زدی چاخان بودن؟
‫پسر خیلی داغونیا
‫لایوت رو دیدم، ریدی بخدا.
‫نه. هیچی والا.
‫واقعاً؟
‫واقعاً.
‫بعدم، اگه یه وقت به کسی برخوردم که منو ‫می‌شناخت و خواست باهام در بیفته،
‫یه «خفه‌شو و برو تو آینه بگو» ‫بهش می‌گم تا راهشو بکشه و بره.
‫همینطوری، عین پانک بند ها.
‫باشه.
‫اره تو باشی می‌گی.
‫آره بابا! پس چی؟
‫هرچی نباشه، من ابرقهرمان شکست‌ناپذیرم، یادت رفته؟
‫همه‌ی متن ترانه رو. در مورد چیزایی که الان ‫می‌خوای بخونیشون بنویسیم، نونو-تان.
‫آه، لعنتی نمی‌دونم.
‫من... برای چی می‌خونم؟
‫برای کی... می‌خونم؟
‫خب... چرا یهویی می‌خوای طراحی قدیمیت رو ببینی؟
‫خب، سعی داشتم بفهمم واقعاً طراحیم رو دوست دارم یا نه.
‫قبلاً هم اینو گفتی.
‫که می‌خوای یاد بگیری خودت رو دوست داشته باشی.
‫اوهوم. اما هرچی بیشتر روی کار فعلی تلاش ‫می‌کنم بیشتر حس می‌کنم گم شدم.
‫من دوستش دارم ولی.
‫ها؟ مـ ـ منظورت اینه طراحی منو دوست داری؟
‫نه.
‫من جوری که هستمو دوست دارم!
‫وای، یادش بخیر.
‫این اولین بار بود، نه؟
‫که من ازت عقب افتادم.
‫واقعاً؟
‫وای این چیه دیگه، خیلی کج و کوله‌ست.
‫رنگاشم عجیبه. زیادی باری به هر جهته.
‫آره همین.
‫ولی بازم...
‫نقاشی خوبیه، نه؟
‫ها؟ اونا...
‫اوهوم. اونا مال منن.
‫یادش بخیر.
‫وای کارت خیلی خوب بوده ها.
‫این مال سال سومه؟
‫چه خفن! تو باورت می‌شه این کار یه کلاس سومیه؟ چقدر با جزئیاته.
‫آره خب. ولی این جدی هیچی نیست.
‫من اینطوریم. زودتر از هرکسی یه‌چیزو یاد می‌گیرم.
‫اولش توی همه‌چیز بهترینم، ‫و آدما شبیه قهرمانا باهام رفتار می‌کنن.
‫ولی بعدش کسایی که سخت تلاش می‌کنن، ‫یا توی کاری که انجام می‌دن اشتیاق پیدا می‌کنن ازم جلو می‌زنن.
‫برای همین....
‫همیشه قبل از اینکه ازم جلو بزنن بی‌خیالش می‌شم.
‫اگه هیچوقت نبازم، پس در اصل دارم می‌برم.
‫چی؟ چه نامرد.
‫این!
‫اوه، یادمه! این نقاشی من از توـه، کیویی-چان.
‫این بازیه خیلی تو مدرسه محبوب بود، نه؟
یادش بخیر، کلوبه هنوز هست؟
‫اونموقع همه‌ رو شکست می‌دادی، کیویی-چان.
‫خیال کردی اون‌موقع‌ها چقدر زورم زیاد بوده؟
‫پرسیدن داره؟ تو کیویی-چان شکست‌ناپذیری.
‫اون‌موقع‌ها، آره شاید...
‫می‌گم، من بعد از این می‌خوام برم این کلوبه.
‫خیلی خسته‌ام!
‫آره.
‫ها؟
‫منم گشنه‌مه.
‫می‌دونم.
‫من دلم پنکیک می‌خواد.
‫خوبه که.
‫جدی؟
‫می‌شناسیشون؟
‫بریم.
‫نه، اصلاً.
‫پس چرا...
‫بذار توضیح بدم!
‫وقتی مدرسه نمی‌ری و خونه‌نشین می‌شی،
‫حتی یه دسته‌ آدم توی یونیفرم مدرسه کافیه، ‫تا یهویی از ترس فرار کنی.
‫ای بابا... باید بخندی الان.
‫کیویی-چان، می‌گم...
‫هوممم؟
‫گفتی کسی بهت پیامی نداد، راست گفتی؟
‫خب...
‫هامائوچی و مایومی؟
‫چی؟ خیلی بدجنسیه.
‫خب، گمونم از اولش هم دوستم نداشتن.
‫بعدم من به‌خاطر اینکه نمی‌خواستم ‫کسی ازم ناامید بشه، به همه دروغ گفتم.
‫چیزی که حقمه داره گیرم میاد.
‫می‌دونی، تو نمی‌تونی گذشته‌ت رو تغییر بدی.
‫من قیافه و اسم و همه‌چیزمو تغییر دادم، ‫تا کاملاً یه زندگی جدید رو شروع کنم.
‫ولی آنلاین رسوا شدم، پس بازم روز از نو.
‫بذار توضیح بدم.
‫کـ ـ کیویی واتاسه می‌تونه ویدیو ویرایش کنه بعدم ‫سه سوته اون اجرای خفن برای جلی رو ترتیب داد.
‫داره می‌رقصه؟
‫و همچنان تا به این روز، اون به چشم من یه ابرقهرمان همیشه درخشانه.
‫چی می‌گی چه خز.
‫نامرد.
‫ممنونم.
‫خب دیگه بریم کلوب بازی.
‫ها؟ خودمم می‌توـــ
‫چیزی نیست بابا.
‫دیگه نمی‌خوام فرار کنم.
‫روزای تعطیل، با دوستامون از این محله زیاد میومدیم اینجا... نه؟
‫ببخشید، واسه‌ت قیافه گرفتم و گفتم میام.
‫ولی گمونم براش آماده نبودم.
‫بذار یه دستشویی برم.
‫اوهوم.
‫اوه!
‫این هنوزم هست!
‫ای وای! ماهیرو!
‫هامائوچی و مایومی؟
‫منم هستم!
‫هامائوچی اینا اینجان. بیا جدا جدا بریم.
‫بعدم ماهیرو، توی جلی دیدیمت.
‫آه... ممنون.
‫خیلی خفن بودی، واسه کل کلاسمون داشتم پز می‌دادم.
‫وایسا ببینم، واتاسه هم توی جلی هست؟
‫آه... واتاسه همون دروغگوـه؟
‫چرا اینطوری می‌گی؟
‫اما، راسته نه؟ دیگه نرفت مدرسه دیگه.
‫اونموقع‌ها مثل لیدر همه بود، ولی گویا آدما عوض می‌شن.
‫کیویی-چان هنوزم خفنه.
‫آه... حالا یادم اومد، تو همیشه دنبالش راه می‌افتادی.
‫کوزاکی-سان الان دیگه معروف شدی.
‫بهتر نیست دیگه دست از این کارا برداری؟
‫بحث دست برداشتن نیست.
‫واقعاً نمی‌تونه بره مدرسه؟ چه خزن.
‫آره بخدا.
‫کیویی-چان تو شکست‌ناپذیری.
‫هوم؟
‫یو.
‫ها؟ واتاسه، تویی؟
‫عه؟! ظاهرت فرق کرده.
‫وایسا ببینم، واتاسه. چرا ما رو بلاک کردی؟
‫آره همین.
‫ناسلامتی ما دوستاتیم، چقدر نامردی.
‫آدم به دوستش از این پیاما نمی‌ده...
‫عه؟ صداتو نمی‌شنونم.
‫بچه‌ها بی‌خیال.
‫چی بودش؟ ریوگاساکی...؟
‫نوکس!
‫بعد اون کرکتره شبیه پسرا بود، نه؟
‫وای! نکنه تو از اونایی هستی که در اصل می‌خوان پسر باشن؟
‫اینطور... نیست...
‫آره از اون مدلای «گونه‌های مختلف» ‫این روزا هم که خیلی مد شده.
‫چرا دست از اینهمه عجیب غریب بودن بر نمی‌داری و مثل آدمای نرمال نمی‌شی؟
‫... خب؟
‫ها؟
‫گفتم،
‫من هیچوقت عوض نشدم!
‫حتی یه ذره، خب؟
‫«نرمال» آدمای مثل تو حتی نمی‌دونن نرمال چیه.
‫اینکه بخوای فقط به‌خاطر علایقت مسخره بشی!
‫بدنت خود‌به‌خود بزرگ می‌شه،
‫و وقتی لباسایی که دوست‌ داری رو می‌پوشی آدما بهت زل می‌زنن!
‫حتی نمی‌دونین چه حسی داره!
‫اما... من بازم!
‫گذاشتم این چیزا بهم غلبه کنه،
‫نتونستم برم مدرسه و از خودم متنفر شدم!
‫می‌خواستم یه‌بار دیگه به عنوان ‫واتاسه کیویی خودمو دوست داشته باشم.
‫سعی کردم و سعی کردم ولی نتونستم.
‫برای همین، ظاهرم، صدام،
‫بدنم، شخصیتم،
‫جایی که بهش تعلق دارم، گذشته‌م...
‫همه رو خودم از اول ساختم تا بتونم خودمو دوست داشته باشم.
‫پس اینطوری انکارم نکن!
‫کسی که من ساختمش، کسی که انقدر دوستش دارم...
‫هیچوقت نمی‌ذارم کسی اون هویت رو انکار کنه!
‫من وی‌توبر، بدون رقیب و شکست‌ناپذیر...
‫ریوگاساکی نوکس‌ام.
‫باهاش مشکلی داری؟
‫خب... حالا میفته سر زبونا.
‫احتمالاً.
‫ولی بازم، خیلی خفن بودی.
‫واقعاً؟ زیادی روراست بودم، به‌نظرم خیلی خز بود.
‫منظورت چیه؟
‫همین تو رو خفن می‌کنه، کیویی-چان.
‫آره، شاید حق با تو باشه.
‫خدافظ، دنیا.
‫نظرت چیه؟
‫نونو-تان، این لیریک...
‫فهمیدم.
‫برای کی آهنگ می‌خونم.
‫ببند بابا گیمر دوزاری.
‫من هرطور دلم بخواد بازی می‌کنم.
‫درسته، چون من وی‌توبر شکست‌ناپذیر ریوگاساکی نوکسم.
‫لیریک نونو-تان آماده‌ست.
‫اون اصلاحات رو انجام دادی؟
‫من یه دوست از دوران بچگیم دارم که ‫یه دختر... یه پسر خیلی خفنه.
‫اون یه پرسونای ایده‌آل از خودش درست کرد، که بهش خیلی افتخار می‌کنه.
‫و نشون که داد که کسی که هست رو دوست داره.
‫من این ویژگی از دوستمو دوست دارم.
‫و می‌خوام منم اون‌طوری بشم.
‫این طراحی منه.
‫این طراحی منه که باافتخار می‌گم دوستش دارم!
‫کاملاً با چیزی که من سفارش دادم فرق داره، ‫و مشخصاً تو بلد نیستی چطوری باید با احترام حرف بزنی.
‫ولی بازم، درسته... این طراحیِ توـه که دوستش دارم.
‫خسته نباشی. حتماً توی اجرای فوق‌العاده‌ای به کار می‌گیرمشون.
‫هیجان‌زده‌ای، نه؟
‫یه لحظه صبر کنید.
‫هومم؟
‫می‌خوام در مورد یه چیزی باهاتون حرف بزنم.
‫توی این رویداد که آخر سال برای سان‌دالز دارین...
‫نمی‌ذارین جلی هم اون‌‌جا اجرا داشته باشه؟
ثانیه‌شمار وانمیسته، وقت برای افسرده بودن نداریم
Byoushin wa tomaranai ochikonderu hima wa nai
هر روز کلی شلوغه، یه لیست پر از چیزایی که می‌خوام انجامشون بدم
Mainichi ga maninonrei da yaritaikoto darake no list
حرف زدن خیلی طول می‌کشه پس با یه آهنگ خلاصه‌ش می‌کنم
Hanasu to nagaku natte shimau kara temijika ni uta de tsutaeru yo
از وقتی که تو رو پیدا کردم ریتم شتاب گرفــــــته
Kimi o mitsuketa ano yoru kara rhythm wa kasoku shihajimeta
فقط 24 ساعت داشتن توی روز کافی نیست
Ichinichi tatta no 24 jikan ja zenzen tarinainda
من هنوز به کارای شبم نرسیدم و به این زودی صبح شده
Mada yoru ni oitsukenai noni mou asa ga kuru
حتی یه ساعتم بسه، من می‌خوام به ماه خیره بشم، همون ماه تو
Ato ichijikan de iikara ano tsuki o nagamete itai kimi to onaji tsuki o
وقتی عاشق امروزی می‌شم که انقدر عادیه باعث می‌شه فردا پرجنب‌وجوش‌تر بشه
Arifureta ima ni koi shitara sukoshi dake saido agatta mirai
من اینطوری منتظر فردا می‌مونم
Sonna fuu ni ashita o matte ita