‫خیلی‌خب. بزن بریم.
‫اگه می‌ری کاوانه، برام چای کاوانه بگیر.
‫جدیداً دیگه زیاد حرص‌وجوش نمی‌خوره. ‫گمونم دیگه داره به گشت‌وگذارهام عادت می‌کنه.
‫البته، بابابزرگ گفته وقتی بهش عادت کردی، باید محتاط‌تر از همیشه باشی.
‫بهتره حدأقل یکم حواس‌جمع‌تر باشم.
‫الان ساعت سه‌ونیم شبه.
‫ساعت هشت با آیا-چان توی ایستگاه سنزو قرار ملاقات دارم.
‫چهار ساعت وقت زیادیه.
‫بعدم...
‫گمونم با آیا-چان می‌تونیم تصمیم بگیریم.
‫با نادشیکو توی اردوگاه ملاقات می‌کنیم.
‫امیدوارم تنهایی طوریش نشه.
‫صبح بخیر، رین.
‫اوه، چه سحرخیز.
‫شنیدم قراره با هم‌ولایتی و یار دیرینه‌ی نادشیکو-چان،
‫یه تور دور ایکاوا بری.
‫چرا این‌شکلی حرف می‌زنی؟
‫ظاهراً ایکاوا به چای کاوانه، ‫چشمه‌های آب‌گرم و پل‌های معلقش معروفه.
‫آره، همین‌طوره.
‫ظاهراً، بستنی قیفی چای کاوانه‌ای که بغل ‫ایستگاه سنزو می‌فروشن، خوش‌مزه و تلخه.
‫هــــا، واقعاً؟
‫برای منم بگیر!
‫قبل اینکه به مینوبو برسم، آب می‌شه.
‫هین! شوکه و اندوهگین شدم که بستنی قیفی‌م رو ازم دریغ کردی!
‫شوکه و اندوهگین!
‫همه‌تون سحرخیز شدین!
‫آسمون کم کم داره روشن می‌شه.
‫هوا سرده، ولی از تماشای طلوع خورشید لذت می‌برم.
‫تقریباً به گردنه رسیدم.
‫جونم دراومد.
‫همه‌ش پیچ تنده!
‫البته، الان که فکرشو می‌کنم، ‫من همیشه از این‌جور مسیرها می‌گذرم.
‫بذار ببینم...
‫توی شیزوکا، قطارمو به‌مقصد هاماماتسو عوض می‌کنم،
‫با اون می‌رم به ایستگاه کانایا، و بعدم ‫راه‌آهن اویگاوا به ایستگاه سنزو.
‫چندین بار قطار عوض می‌کنم.
‫موقع قطار عوض کردن، باید شیش‌دانگ حواسمو جمع کنم.
‫خداروشکر!
‫فراموشم نشد.
‫قبلاً رفتم اویگاوا.
‫جدی؟ چطوری بود؟
‫توی چشمه‌ی آب‌گرمِ دره‌ی سوماتا آب‌تنی کردم.
‫خیلی‌ کیف داد.
‫هــــــه.
‫ولی توی پل‌های معلق، به‌خاطر طبیعت پاییزی، جای سوزن انداختن نبود.
‫ها، یعنی انقدر شلوغ بود؟!
‫ولی ساکوراها هنوز گل ندادن، ‫پس احتمالاً‌ الان اونقدرا بد نیست.
‫شکر خدا.
‫غیر از چشمه‌‌های آب‌گرم، ‫می‌تونی به کافه‌های اسپای پا هم بری...
‫اونه-چان، وایسا!
‫می‌خوام غافلگیر بشم.
‫به‌اندازه‌ی کافی لو دادی.
‫کافه‌های اسپای پا.
‫نمی‌شنوم!‌ نمی‌شنوم!
‫سوبای واسابی.
‫راستی، اون چیه؟
‫اوه، این رو می‌گی؟
‫یه جاتخم‌مرغی!
‫شام، املت برنج درست می‌کنم، ‫برای همین اینو از قبل واسه‌ی تخم‌مرغ بردن خریدم.
‫املت برنج درحال کمپ کردن؟
‫یه‌جورایی عجیب می‌زنه.
‫آیا-چان توی هاماماتسو برامون همبرگر می‌خره.
‫همبرگر؟
‫اوه، اون همبرگرها.
‫آره آره، اون همبرگرها.
‫تصمیم داریم یه شام سبک غربی آماده کنیم.
‫هــوم؟
‫الان که فکرشو می‌کنم، از وقتی به یاماناشی ‫اسباب‌کشی کردیم، از اون همبرگرها نخوردیم.
‫رسیدم به سنزو.
‫مثل اینکه آیا-چان هنوز نرسیده.
‫سرده.
‫هوا درطول روز گرمه،
‫ولی گمونم شب‌ها و صبح‌هاش قراره سردتر از ایزو باشه.
‫نادشیکو با قطار به اردوگاه می‌ره.
‫با قطار رفتن هم باید دلچسب و آرامش‌بخش باشه.
‫چندان خسته‌کننده نیست.
‫آه، رسید، رسید.
‫هـــــی.
‫رین-چان.
‫پارسال دوست، امسال-
‫حالت جا اومد؟
‫جا اومد.
‫روحم هم خبر نداشت که موتورسواریِ بی‌وقفه انقدر طاقت‌فرساست.
‫هوا توی جاده‌ی بادی 1 خیلی بادی بود.
‫و کامیون‌های گنده بدجور ترسناک بودن.
‫هم‌دردیم.
‫روندن موتور 100ccم به‌قدر کافی ملال‌آور بود.
‫باورم نمی‌شه تو با موتور 50ccت تا ایزو اومدی.
‫قطعاً، خل‌وضعی.
‫بدجنس، قرار نیست هرچیزی رو به زبون بیاری.
‫هنوز کله‌ی سحره.
‫هیچ‌کدوم از مغازه‌های نزدیک ایستگاه هنوز باز نیستن.
‫شنیدم بستنی قیفی چای کاوانه‌ی اونجا حرف نداره.
‫راستی، مامانم ازم خواست براش چای کاوانه بخرم.
‫آه، منم همین‌طور.
‫پس، فردا موقع برگشت به خونه یه سر می‌زنیم.
‫آره.
‫تجهیزاتت رو آوردی؟
‫فقط لوازم ضروری.
‫چادر و کیسه‌ی خواب خیلی جا می‌گیره.
‫اون همبرگرهایی که توی هاماماتسو براشون ‫سرودست می‌شکونن رو خریدم.
‫انگشت‌هاتم باهاش می‌خوری.
‫هوم، منم کاملاً آماده‌م تا از اون تاس‌کباب‌ها درست کنم.
‫اوه، دل تو دلم نیست.
‫ولی، مگه همبرگر خراب نمی‌شه؟
‫اشکالی نداره همون‌طوری بذاریش توی کیفت؟
‫خب، توی یه بسته‌ی سردکن، منجمدن.
‫گمونم دیگه تا عصر یخ‌شون آب بشه.
‫که اینطور.
‫من ناهارو از سرم وا می‌کنم تا شام خیلی بهتری درست کنم.
‫گرسنگی، بهترین چاشنی‌ـه.
‫با ـ باشه.
‫خب، پس...
‫بزن بریم.
‫بریم.
‫آه، هنوز تصمیم نگرفتیم که تا کجا پیش بریم، ها؟
‫تا دریاچه‌ی هاتاناگی، سر راه هم چندجای دیگه توقف می‌کنیم.
‫دریاچه‌ی هاتاناگی.
‫دورترین دریاچه میان دریاچه‌های پشتِ سد ‫در بستر رودخانه‌ی اوی که هنوز با ماشین قابل‌دسترسی‌ـه.
‫جاده‌ی ایالتی 60 که منتهی به رودخانه‌ست، ‫پر از دست‌انداز و پیچ‌وخم ـه.
‫بدون شک، مسیری خطرناک در انتظارتونه.
‫ناموساً؟
‫یکم قبل که به‌خاطر سختی سفر، نیمه‌جون شده بودی.
‫استراحت کردم، دیگه قبراق و سرحالم.
‫خب، بزن بریم.
‫واقعاً مطمئنی ردیفی؟
‫حوضۀ آبریز رودخانه‌ی اوی، به پل‌های معلقش معروفه.
‫هزاران پل معلق داره،
‫از پل‌های کم‌عرض برای جنگل‌داری گرفته ‫تا پل‌های مستحکم برای گذر ماشین‌ها.
‫هــــــه.
‫انتظار نداشتم این‌همه پل معلق ببینم.
‫پل معلقِ یومه نو تسوریباشی که بالای ‫گردنه‌ی سوماتاـه، از همه‌شون معروف‌تره.
‫اما بازم خیلی‌های دیگه هم هست که‌ قشنگن.
‫از این‌یکی حتی می‌تونی با موتور عبور کنی.
‫همیشه می‌بینم موتورسوارها از اینجا پست می‌ذارن.
‫یو!
‫وای.
‫خب، رین-چان، بیا از تمام پل‌هایی که ‫سر راهمون به دریاچه‌ی هاتاناگی دیدیم، عبور کنیم.
‫باشه.
‫یه تور پل معلق، ها؟
‫به‌نظر خیلی باحال میاد.
‫چی شده؟
‫پل معلق بعدی رو پیدا کردم.
‫هــــه، به این زودی؟
‫ببین، اون‌جاست.
‫اونجا دوتا سیم از اون تیرها پایین اومدن.
‫اوه، راست می‌گی.
‫تعجب کردم دیدیشون.
‫هرجایی نمی‌تونی این‌همه پل معلق رو بغل هم ببینی.
‫کابل برق بودن.
‫پل معلقِ کویاما نو تسوریباشی.
‫این‌یکی قابل‌سکونت‌تر از ریوگوکو نو تسوریباشی به‌نظر می‌رسه.
‫آره.
‫چه منظره‌ی نابی.
‫تازه اگه رنگ‌وبوی پاییزی بود، بهترم می‌شد.
‫ولی، اون‌موقع هم حسابی شلوغ می‌شه.
‫اینجا جای خیلی معروفیه.
‫بر منکرش لعنت.
‫به‌جای فصلی که مسافرها هجوم میارن، ‫بهتره فصلی بیای که ساکت و آرومه، مگه نه؟
‫کافیه فقط از قوه‌ی تخیلت برای تنظیم رنگ‌ برگ‌ها استفاده کنی...
‫چه راحت.
‫آه، سر راهشونیم.
‫اطراف آدم‌ها خیلی احساس راحتی می‌کنن.
‫یعنی خانواده‌ان...
‫گمونم این پل برای حیات وحش هم قابل‌سکونته.
‫مثل اینکه آره.
‫عوض کردن، عوض کردن!
‫یه بلیط تور اُکو-شیزو لطف می‌کنید.
‫مبلغش می‌شه 4,900 ین.
‫این قطار مقصد سنزوـه؟
‫یه‌جورایی قدیمی‌ـه.
‫ظاهراً هردو طرف به رودخانه‌ی اویگاوا دید داره.
‫خب، همین‌جا می‌شینم.
‫چه صندلی گرم و نرمی.
‫تا ـ تا ـ تا ـ تا ـ تا ـ تاب خوردن!
‫ما در مسیر رودخانه‌ی اویگاوا پیش می‌ریم،
‫و سر راه به پل‌های معلق هم سر می‌زنیم.
‫تا عصر به اردوگاه می‌رسیم.
‫تا اون‌موقع می‌تونی لش کنی.
‫منم دارم از کانایا می‌رم به سنزو.
‫مراقب خودتون باشین، بچه‌ها. ‫و تا موقع شام برگردین!
‫چـــشــــم.
‫گمونم تا شب نمی‌بینمشون.
‫پس، از سفر تکی‌م نهایت لذت رو می‌برم!
‫دریاچه‌ی سِسّو.
‫چه پارکینگ بزرگی داره.
‫پل معلق بعدی باید پل بزرگی باشه.
‫فقط من این‌طور فکر می‌کنم، یا اکثر ‫پل‌های معلق روی رودخانه‌ی اویگاوا،
‫مقاومن و زیاد سست نیستن؟
‫خب، خواهی دید.
‫کنجکاوم بدونم کدوم قسمتش «عشق» و «عاشقانه»ست.
‫درباره‌ی عشق یا عاشقانه اطلاع ندارم...
‫این چمن‌زار خوراک کمپینگ ـه!
‫همین رو متوجه شدی؟
‫این لامصب چه بزرگه.
‫گنده‌س.
‫و به‌نظر میاد نسبتاً جدید باشه.
‫آیا-چان.
‫ظاهراً بعد از این‌یکی، پل‌های کوچک‌تر دیگه‌ای هم هست.
‫هشت‌تا.
‫شاید یکم وقت ببره، ولی پایه‌ای یه سر بریم؟
‫البته.
‫ما که تا اینجا اومدیم، باید بریم.
‫واقعاً مقاومه.
‫ناسلامتی، یه پل بزرگه.
‫ولی، هنوزم می‌شه از کناره‌هاش رودخانه رو دید.
‫شاید ادای احترامی به پل قدیمی‌ـه.
‫راجع‌به این «عشق» و «عاشقانه» نمی‌دونم.
‫آره بابا، ختماً.
‫ا ـ از دهنم پرید!
‫یه پل معلق فسقلی‌ـه.
‫آره.
‫سطحش یکم خیس و لیزه.
‫شاید دیروز اینجا بارون باریده.
‫وا، این‌یکی خودش یه پا دریاچه شده!
‫وای، پر از چاله‌ی آبه.
‫حالا چیکار کنیم؟
‫یادمه توی کانزانجی پلی شبیه این دیدم.
‫آه، پل شیبوکی‌باشی.
‫هر پل هم‌نام با یه درخته.
‫توجه نکرده بودم. راست می‌گی.
‫شاید اسم هرکدوم رو از موادی که ‫برای ساخت‌شون استفاده کردن، برداشتن؟
‫نمی‌دونم.
‫معمولاً اسم این چیزها در افسانه‌ها و باورهای عامیانه ریشه داره.
‫میازاوا...
‫به‌نظر نمیاد اسم یه درخت باشه.
‫این دیگه چیه؟! خطرناکه!
‫رسماً سرسره‌ست.
‫اگه لیز بخوری، سر می‌خوری اون‌طرف.
‫چه باحال.
‫خب، من اول می‌رم.
‫لازم نیست انقدر سریع بری!
‫هان؟
‫پله‌های عادیه که.
‫هان.
‫به‌خاطر زاویه‌ی دیدمون نمی‌تونستیم پله‌ها رو ببینیم.
‫آه، تو ذوقم خورد.
‫خب حالا.
‫از حل الگوی اسم‌گذاری صرف نظر کردم.
‫بهترین کار...
‫از همه‌شون گذشتیم!
‫یه تور کامل عبور از پل!
‫حس می‌کنم هفت‌تا زیادیه.
‫هان؟
‫فقط از هفت‌تا گذشتیم، نه؟
‫هان؟
‫رسیدم به سنزو!
‫و حالا قطارمو عوض می‌کنم.
‫خب، الان ساعت 10:16ـه، پس...
‫ها، فقط سه‌دقیقه وقت دارم!
‫گمونم بهتره سوار قطار بعدی بشم و ‫تا اون‌موقع این دور و بر بگردم.
‫امروز فقط یه ساندویچ خوردم. گشنمه.
‫توی ایستگاه ناهار بخرم؟ یا به یکی از مغازه‌های این اطراف سر بزنم؟
‫کاری سد!
‫یک کاری پلوی محلی که در رستوران‌های نزدیک سدها موجوده،
‫با برنج شبیه سد و کاری شبیه آب.
‫هرکدوم رو از سد محلی الگوبرداری کردن، ‫برای همین تنوع بالایی دارن.
‫همیشه دلم می‌خواست کاری سد بخورم.
‫تو خوابم هم نمی‌دیدم که اینجا باهاش مواجه شم!
‫راستی.
‫اویگاوا یکی از رودخانه‌های بزرگ‌تر شیزوکاست.
‫مسلماً روش سد زدن!
‫سد و کاری سد هم که دو اصل جدایی‌ناپذیرن!
‫خــــب!
‫پیش به‌سوی کاری سد!
‫و بعدش، بستنی قیفی که رین-چان گفت...
‫مزه‌ش عالیه.
‫بستنی قیفی چای کاوانه برای خودم می‌گیرم!
‫که سیخ کباب خوک وحشی پدیدار شد!
‫می‌شه 400 ین.
‫به به!
‫بوش از خود بیخودم کرد.
‫بوی سیخ کباب‌ها، مسافران ایستگاه سنزو رو شکار می‌کنه...
‫راه در رویی نیست.
‫سیخ‌ کباب‌های جامبو بسیار لذیذ بودن...
‫ولی هنوز سیر نشدم!
‫خورد و خوراک بیشتری می‌طلبم!
‫حالا کاری سد رو بزنیم به بدن!
‫ایتاداکیماس!
‫کاری سد توی سنزو، از سد بالای رودخانه‌ی ناگاشیما الگوبرداری شده.
‫میگوی سوخاری، پل شیبوکی‌باشیِ روی سده.
‫تخم‌مرغ آب‌پزی که توی کاری شناوره، ایستگاه اُکواُیی‌کوجوـه.
‫رین-چان و دوستش دارن اویگاوا رو پشت‌سر می‌ذارن.
‫و منم می‌رم ایستگاه کوجو.
‫این بهترین بخش کاری سد نیست.
‫بعد از لذت بردن از طعم و مناظر...
‫آزاد شو!
‫می‌تونید درست مثل یک سد واقعی، یه سیل راه بندازید.
‫عاشق غذاهایی‌ام که بلدن چطوری آدم رو سرگرم کنن.
‫لذیذ و سرگرم‌کننده.
‫منم باید طرز تهیه‌ش رو یاد بگیرم.
‫کاری سد بسیار لذیذ بود.
‫و درنهایت...
‫بستنی قیفی چای کاوانه به‌عنوان دسر!
‫ایتاداکیماس!
‫دهنم پر از عطر و تلخی چای شده.
‫چون‌که زیاد شیرین نیست، ‫خوش‌مزه و طراوت‌بخش هم هست.
‫به به.
‫ساعت رو نگاه!
‫قطار رسیده!
‫من سوار این‌یکی می‌شم، نه؟
‫کوچولوی بامزه.
‫داخلش هم کوچیکه.
‫گمونم اینجا بشینم.
‫کارگرها گفتن اگه نزدیک در بشینم، ‫می‌تونم دید بهتری به مناظر اطراف داشته باشم.
‫ممنون که منتظر موندین.
‫هم‌اکنون به‌سوی ایکاوا راهی می‌شیم.
‫صبر کنین، وایسین!
‫دقیقه‌ی نود رسیدیم.
‫همه‌شم به‌خاطر اینه که تو نمی‌تونستی ‫بین ناهارهای ایستگاه یکی رو انتخاب کنی.
‫آخه گزینه‌های زیادی بودن.
‫سلام.
‫راه افتادیم!
‫ممنون که با ما هم‌سفر شدید.
‫این قطار به‌سمت ایکاوا راهی می‌شود.
‫سیخ کباب!
ایکاوا