‫الان با خودت فکر کردی منظورم از دوستت دارم همون بود؟
‫خب، وقتی گفتم دوستت دارم منظورم دقیقاً همون بود.
‫نه، چطور همچین چیزی برای کرکتر رده پایینی مثل من ممکنه؟
‫باید نظر یه کرکتر رده بالا رو بپرسم.
‫گمونم باید نظر هینامی رو بپرسم...
‫میزوساوا؟
‫ببخشید که یهویی مزاحمت شدم.
‫ممنون بابت کمکت.
‫اوهوم...
‫چی شده، فومیا؟
‫عمراً نمی‌تونم در مورد میمیمی بهش بگم.
‫پس موضوع یه دختره، آره؟
‫اوه؟ مثل اینکه درست حدس زدم.
‫نکنه پیچوندنت؟
‫یا خیلی زود احساساتشو بهت اعتراف کرده؟
‫نه، نپیچوندنم...
‫پس یعنی یه نفر بهت اعتراف کرده؟
‫این اواخر با...
‫کیکوچی-سان بودی.
‫ها؟ کیکوچی-سان؟
‫هوم؟ اشتباه می‌گم؟
‫اوه، نه...
‫پس یعنی...
‫تنها احتمالی که باقی می‌مونه...
‫میمیمی‌ـه؟
‫هی، رفیق، جدی ؟ میمیمی‌ـه؟
‫عجب.
‫خب الان چرا قاطی کردی؟
‫اصلاً نمی‌دونم اعتراف حساب می‌شه یا نه.
‫یه‌ذره پیچیده‌ست.
‫می‌تونه اعتراف باشه،
‫می‌تونم هم یه‌طور تاکتیک باشه.
‫تاکیتیک؟
‫اگه می‌خوای رابطه‌ای که داری رو نگه داری،
‫می‌تونین با همدیگه همون رفتاری رو داشته باشین، که همیشه داشتین.
‫واقعاً؟
‫خب، اگه فقط بخوام یه چیز بگم،
‫می‌گم... اگه می‌خوای توی این موقعیت با میمیمی قرار ذاری،
‫مطمئنم که می‌تونی.
‫چی؟!
‫چقدر صدات بلنده!
‫اوه، شرمنده...
‫خب، ولی من مطمئنم یه‌طورایی توی این موضوع صبر نداشته.
‫منظورت چیه؟
‫بهت که گفتم، نگفتم؟
‫«آدم‌های محبوب بقیه رو جذب می‌کنن.»
‫اون نگرانه...
‫که نکنه قسمت کیکوچی-سان....
‫یا یه دختر دبیرستانی دیگه بشی.
‫ولی حتی اگه قسمت یکی دیگه بشم هم باز چیزی عوض نمی‌شه...
‫تو...
‫تا کی می‌خوای اینطوری خودتو دست‌کم بگیری؟
‫یه عادت بدی که داری اینه که ضعف‌هات رو بهونه می‌کنی...
‫تا از انتظارات بقیه‌ی آدم‌ها...
‫فرار کنی.
‫هیچ خبر داری؟
‫وقتی خودتون پایین میاری،
‫یه‌طوری هستی انگار خیالت راحت شده.
‫وقتی خودتو پایین میاری احساس آرامش نکن.
‫اونی که هدفای بزرگتری داره، کم‌صبر می‌شه، تلاش می‌کنه...
‫و تبدیل به آدمی می‌شه که می‌تونه به موانع توی راهش غلبه کنه...
‫یه پسر خفنه.
‫خب، واضح بخوام بگم،
‫آزادی تا خودتو پایین بیاری.
‫ادامه بده.
‫اما وقتی خودتو پایین میاری،
‫کسی که بهت علاقه داره...
‫غمگین می‌شه.
‫فکر کنم آخرش یه کرکتر رده‌پایین توی «زندگی‌»ام.
‫شاید صادق باشم،
‫ولی از ضعف‌هام به عنوان بهونه استفاده می‌کنم.
‫و دیگه به این فکر نکردم هیچکس منو انتخاب نمی‌کنه.
‫ولی مطمئنم یه‌جایی توی قلبم از این موضوع خبر داشتم.
‫می‌دونم که فقط تظاهر کردم که نمی‌بینمش.
‫برای همین اینجا و الان می‌خوام با کلمات...
‫حقیقت رو به زبون بیارم.
‫درسته،
‫اون دختر،
‫نانامی مینامی،
‫منو دوست داره.
‫و الان...
‫فکر کنم در مورد اینکه اون حداقل دو نفری که...
‫می‌خوای باهاشون قرار بذاری، کیا هستن، به یه نتیجه‌ای رسیدی.
‫هینامی، یه سوال دارم.
‫چیه؟
‫دوست داشتن یه نفر یعنی چی؟
‫چرا داری همچین سوال خجالت‌آوری رو با یه قیافه‌ی جدی می‌پرسی؟
‫شنیدنش از جانب تو واقعاً خجالت‌آوره، لطفاً تمومش کن.
‫خب، اگه بخوام به لحاظ تحلیلی بگم،
‫یکی از سه حس وابستگی، میل جنسی یا حس مالکیته.
‫یا یه‌طور علاقه‌ی پیچیده.
‫یا اگه بخوام دقیق‌تر بگم، ترکیبی از...
‫همه‌ی حس‌ها.
‫نه، چیزی که من می‌خوام بپرسم یکم شخصی‌تره.
‫مثلاً اینکه، اونی که من دوستش دارم کیه؟
‫و از کجا می‌فهمی که یه‌نفر دوستت داره؟
‫هنوزم تو اون مرحله گیر کردی؟
‫خودمم می‌خوام تصمیم بگیرم.
‫ولی هنوز نمی‌تونم.
‫گوش کن. برای همینه که باید حداقل دو نفر رو انتخاب کنی.
‫فقط در صورتی می‌تونی فقط یه نفر رو انتخاب کنی...
‫که یه‌طور حس اجبار پشتش باشه.
‫این که ناصادقانه‌تره، نیست؟
‫یا چی؟
‫حتی یه دختر هم نبوده که حساتو قلقلک داده باشه؟
‫نه،
‫اینطور نیست که کسی نباشه.
‫ازت نمی‌خوام همین الان اعتراف کنی،
‫پس نمی‌تونی با اطمینان چیزی بگی.
‫تو فقط باید...
‫تصمیم بگیری...
‫دوست داری از الان به بعد کیو بهتر بشناسی؟
‫فهمیدم.
‫من از...
‫ میمیمی و کیکوچی خوشم میاد.
‫ولی بازم، جوابت زیادی منطقیه،
‫با اینکه خیلی مرددی.
‫خفه شو.
‫خب پس، از امروز به بعد،
‫ازت می‌خوام با این پیش‌فرض که باهاشون یه زوج می‌شی...
‫بهشون نزدیک‌تر بشی.
‫یه زوج...
‫حالا تصورش کن.
‫تصور کن میمیمی میاد توی اتاقت،
‫و تنهایی با خودت می‌شینه روی تختت،
‫و در مورد یه عالمه چیز حرف می‌زنه،
‫و دستای تو رو توی دستاش می‌گیره.
‫یا، تو و فوکا-چان در مورد خیلی چیزا حرف می‌زنین،
‫و دستای همدیگه رو می‌گیرین.
‫باشه‌.
‫مثل اینکه می‌تونی تصورش کنی.
‫امان از این دختر!
‫خب، بعدش اول، هدفت این‌ می‌شه که...
‫در مورد اینکه کدومشون رو بیشتر دوست‌ داری تصمیم بگیری.
‫وقتی به جواب رسیدی،
‫می‌تونی احساساتت رو به اشتراک بذاری.
‫پس هدف کوچیک این‌بارت...
‫اینه که مراحل ایونت مپ...
‫برای عشق واقعی رو تا قبل از جشنواره، پر کنی.
‫اونت مپ...
‫منظورت مثل ایونت مپیه که...
‫توی یه بازی شبیه‌سازی عشق هست؟
‫آره؟
‫دقیقاً!
‫اگه در نهایت احساساتت رو اعتراف کنی و بری سر قرار،
‫به هدف میانه‌ت رسیدی.
‫یه لحظه صبر کن.
‫چیه؟
‫نمی‌خوام در قالب یه هدف اعتراف کنم.
‫اگه قراره اعترافی بکنم،
‫به‌خاطر هدف یا تکلیف نیست.
‫می‌خوام اعتراف کنم چون می‌خوام که اعتراف کنم.
‫ها؟ چیه؟
‫منظورت اینه نتیجه اهمیتی نداره و تنها چیزی که مهمه رونده؟
آره ناناشی؟
‫فکر کنم نتیجه هم مهمه.
‫نه؟ پس چرا که نه؟
‫برای من همیشه هر دوی نتیجه و روند مهم بودن.
‫من اینطوری بازی می‌کنم.
‫اینطوری شماره‌ی 1 ژاپن شدم.
‫پس...
‫اینطوری بازی کردن توی دنیای واقعی هم بهتر جواب می‌ده، نه؟
‫اگه اینطوری می‌گی، پس مشکلی ندارم.
‫خب حالا،
‫بیا در مورد جزئیات ایونت مپ حرف بزنیم.
‫باشه.
‫الان سه‌تا مرحله برات فرستادم تا کاملشون کنی.
‫باشه،
‫اما اول،
‫باید در مورد شرایط...
‫دختری که می‌خوای باهاش قرار بذاری حرف بزنیم.
‫خیلی مستقیمه...
‫دوم،
‫باید از قصد...
‫به مدت حداقل پنج ثانیه...
‫دستشو بگیری.
‫چـ ـ چی؟!
‫سوم،
‫زیورآلات ستی بندازین...
‫که فقط مال خودتون دوتاست.
‫یه لحظه! ترمز بگیر.
فکر نمی‌کنی سطح سختی هرکدوم از اینا خیلی بالاست؟
‫درسته.
‫اما از پسش بر میای.
‫عه؟
‫بالأخره،
‫تا الان بیشتر تکلیف‌هات رو انجام دادی،
‫نه؟
‫آره.
‫عه؟
‫توی منوی جدید کافه‌تریا یه کاری پنیری هست،
به‌نظر میاد بعضیا توی شورای دانش‌آموزی از اختیاراتشون استفاده کردن، نه؟
‫معلومه که نه.
‫واقعاً؟
‫جـ ـ جریان چیه؟
‫میمیمی چی شده؟
‫اوضاع بده. جدای من، هینامی هم می‌فهمه رفتار میمیمی عجیب شده.
‫میزوساوا گفت یه راهی هست تا باهاش مثل همیشه رفتار کنم،
‫ولی به‌نظر غیرممکن میاد.
‫شرایط...
‫دختری که می‌خوام باهاش قرار بذارم، ها؟
‫ببخشید که منتظرت گذاشتم.
‫مـ ـ متأسفم.
‫ترسوندمت؟
‫نـ ـ نه، مشکلی نیست.
‫اوه واو!
‫شبیه یه نمایش‌نامه شده.
‫آره، شده.
‫سریع تمومش کردی.
‫اوممم...
‫راستش، هنوز در مورد نیمه‌ی دومش تصمیم قطعی‌ای نگرفتم.
‫اوه جدی؟
‫ولی من یه‌طورایی ازش خوشم اومده.
‫فکر کردن به اینکه این کرکترا...
‫توی نمایش قراره زنده بشن، هیجان‌انگیزه.
‫یکم منو مضطرب می‌کنه.
‫آره حستو می‌فهمم.
‫قراره توی جشنواره برن روی استیج، ‫و یه عالمه آدم می‌بینننشون.
‫خیلی‌خب،
‫من سناریو رو می‌خونم...
‫و بعد مدرسه یه جلسه‌ی دیگه برگزار می‌کنیم.
‫ممنون می‌شم.
‫راستی...
‫بله، چیه؟
‫عه...
‫چی شده؟
‫من از الان به بعد باید چیکار کنم؟
‫اوه درسته، کیکوچی-سان‌ـه، پس...
‫دفعه‌ی قبلی، گفتی که...
‫تصمیم گرفتن در خصوص اینکه لیبرا باید با کی باشه، برات سخته، آره؟
‫بله. نمی‌دونستم باید با کریس باشه یا آرشیا.
‫توی این داستان،
‫همیشه برای بیننده سواله...
‫که داستان عشقی در نهایت برای کی می‌شه، درسته؟
‫بله.
‫پس کیکوچی-سان،
‫فکر می‌کنی معیارای...
‫یه مرد و یه زن برای قرار گذاشتن، چیه؟
‫معیارای قرار گذاشتن؟
‫بـ ـ بله.
‫درسته.
‫خیلی چیزا هست که من هنوز نمی‌دونم.
‫فکر می‌کنم احتمالاً به معنایی که...
‫فرد مورد نظر در مورد قرار‌گذاشتن توی ذهنش داره، بستگی داره.
‫معنای قرار‌گذاشتن؟
‫مثلاً، صرفاً می‌خوان قرار بذارن،
‫یا می‌خوان روی رابطه‌شون یه اسم بذارن.
‫که اینطور.
‫فکر کنم...
‫تکلیفم رو انجام دادم،
‫ولی می‌خوام یه قدم جلوتر ببرمش.
‫خـ ـ خب...
‫کیکوچی-سان، شخصاً به‌نظرت...
‫توی رابطه بودن، به چه معناست؟
‫برای من؟
‫بـ ـ بله
‫خب، مثلاً...
‫اندی یه داستان کوتاه به اسم «دروغ مرد قیچی» داره.
همون داستا عاشقانه بین یه مرد قیچی و شاهزاده؟
‫بله.
‫مردی که دستاش از قیچی درست شده...
‫و بدون اینکه قصدی داشته باشه به آدم‌ها آسیب می‌زنه...
‫عاشق شاهزاده‌ای می‌شه که توی ‫کتاب مصور جهان گیر افتاده.
‫بین دو فرد تنها کم‌کم یه چیزی شکل می‌گیره.
‫اون باید مرد قیچی برای شاهزاده باشه،
‫و اون باید شاهزاده‌ی مرد قیچی باشه.
‫به‌نظر همچین رابطه‌ای...
‫معنای توی رابطه بودنه.
‫رابطه‌ای که نشه با کس دیگه‌ای جایگزین بشه، درسته؟
‫درسته.
‫یه رابطه‌ی خاص که کسی نتونه جایگزینش بشه،
‫یه رابطه‌ی ایده‌آله.
‫به‌نظر من «قرار‌گذاشتن» به این معنیه.
رابطه‌ی ایده‌آل؟
‫منم باید در موردش فکر کنم.
به نظر تو چی توموزاکی-کون؟
‫هیچوقت در موردش فکر نکردم.
‫که اینطور.
‫ولی برای همینه که...
‫منم بفهمم قرار گذاشتن واسه‌م چه معنایی داره.
‫پس اگه به جواب رسیدی.
‫لطفاً به من هم بگو.
‫عه؟
‫آه! می‌خوام ازش به عنوان ارجاع...
‫توی نمایش‌نامه استفاده کنم.
بـ ـ برای ارجاع؟
‫بله، برای ارجاع.
‫هی فومیا.
‫چیه، میزوساوا؟
‫میمیمی از صبح رفتارش عجیب شده.
‫ها؟
‫اون...
‫خب بیا بریم سراغ قدم بعدی.
‫بریم کافه‌تریا.
‫چی؟
‫اوه مغز، برنج مرمری سفارش دادی؟
‫تو رامن سفارش دادی؟
‫تـ ـ توموزاکی...
‫چـ ـ چیه؟
‫در مورد دیروز...
‫آه...
‫چیزه، زیاد درگیرش نشو...
‫فراموشش کن... نه که بگم فراموشش کن.
‫ولی امیدوارم بتونیم مثل همیشه باشیم.
‫بـ ـ باشه...
هه؟ جدی؟
واسه تو هم پیش اومده؟
آره آره! از من زیاد پرسیدن که من تو با هم قرار می‌ذاریم، یا نه؟
‫خب، می‌دونی،
‫اون دوتا خیلی به هم میان.
‫اگه خودت بگی.
‫تو چی توموزاکی-کون؟
‫عـ ـ عه...
‫فشار «از این فرصت استفاده کن...
‫و تکلیفتو پیش ببر»ـش رو حس می‌کنم.
‫مـ ـ من؟
‫آره آره.
‫به نظر میاد داری یه کاری می‌کنی،
‫یا به‌نظر میاد نمی‌کنی.
‫کدومش؟
‫به‌نظر من واقعاً داره یه‌کاری می‌کنه.
‫اخیراً رفته جشنواره‌ی فرهنگی توی یه دبیرستان دخترونه...
‫و با یه عالمه دختر حرف زده.
‫اگه از اون موقع خبری شده باشه، تعجبی نمی‌کنم.
‫و ـ واقعاً، مغز؟
‫نه، اینطور نیست!
‫چی شده، مینمی؟
‫در مورد چی؟
‫امروز رفتارت عجیب شده.
‫اوه، منم موافقم.
‫میمیمی، داری یه چیزو مخفی می‌کنی، نه؟
‫نـ ـ نه والا...
‫هی! الان نباید به من نگاه کنی، میمیمی-سان.
‫خب خب! این حرفا رو بی‌خیال!
‫اوه، رامنم داره سرد می‌شه!
‫یالا، بچه‌ها زود باشید بخورید، سرد می‌شه ها.
‫راه پروازی که هیچ از آن نمی‌دانم.
‫همچین داستانی بود:
‫توی دنیایی که اژدهاها و انسان‌ها در کنار همدیگه زندگی می‌کردن،
‫گونه‌ی خاصی از اژدهاها وجود داشت که می‌تونستن پرواز کنن.
‫که مستعد استرس بودن و از انسان‌ها دوری می‌کردن،
‫مهم‌ترین نکته موقع برای بزرگ‌ کردن این اژدهاها این بود که،
‫هیچوقت در برابر ناپاکی‌های دنیا قرار نگیرن.
‫لیبرا، پسر قفلساز،
‫و آرشیا، کاندید ملکه‌ی بعدی، هر دو 15 سالشونه.
‫موقعیت متفاوتی دارن، اما دوست دوران بچگی‌ان.
‫وقتی لیبرا یه بچه‌ی کوچیک بود، برای کمک به پدرش به قلعه رفت،
‫و اونجا بود که با آرشیای سرسخت و باهوش دوست شد.
‫یه روز، وقتی پدرش سر کار بود،
‫آرشیا از لیبرا دعوت کرد...
‫تا با همدیگه توی قلعه بگردن.
‫توی قلعه باغی بود که نباید واردش می‌شدن.
‫این دو نفر از سر کنجکاوی وارد اون فضا می‌شن.
‫و اونجا، یه اژدهای سفید با بال‌های بزرگ...
‫و کریس، دختر جوونی که چیزی در مورد دنیای بیرون نمی‌دونست رو پیدا می‌کنن.
‫کریس یه دختربچه بود که وقتی نوزاد بود جلوی قلعه رهاش کرده بودن،
‫و حالا اون هم 15 سالش بود.
‫اون دور از دنیا...
‫برای مراقبت از اژدها زندگی می‌کرد.
‫هر دوی کریس و اژدها حق نداشتن با کسی جز افراد سلطنتی در ارتباط باشن.
‫وقتی لیبرا وارد باغ ممنوعه می‌شه،
‫شاه دستور اعدامش رو می‌ده.
‫هرچند، آرشیا در مقابل پدرش می‌ایسته،
‫با این حقیقت که...
‫پدرش فرزند‌های نامشروع زیادی داره.
‫آرشیا به دروغ این فکر رو به جون پدرش میندازه که لیبرا...
‫یکی از بچه‌های نامشروع پدرش،
‫یکی از اعضای خانواده‌ی سلطنتی و برادر خودشه.
‫اگه لیبرا یکی از اعضای خانواده‌ی سلطنتی می‌بود،
‫اونوقت باعث آلوده شدن اژدها نمی‌شد.
‫پادشاه دستور خودش رو پس گرفت، که بخشیش به این دلیل بود که...
‫نمی‌خواست جریان بچه‌‌های نامشروعش برملا بشه.
‫لیبرا که حالا جونش نجات پیدا کرده بود،
‫دستور گرفت تا مراقب کریس باشه.
‫چیزه...
‫این واقعاً جالبه!
‫واقعاً؟
‫آره.
‫فکر می‌کنم به اون تأثیری که موقع خوندن ناولت پیدا کردم، نزدیک بود.
‫خوبه.
ببخشید، چیزی نبود که تا الان به دلت نشسته باشه؟
‫بذار ببینم...
‫فکر کنم شخصیت‌ها.
‫شخصیت‌ها؟
‫شخصیت‌ها خیلی عادی شدن.
‫شاید فهمشون آسون باشه،
‫ولی اینجا یه‌طوری شدن.
‫آره به‌نظرم حق با توـه.
‫راستش، یکمی کانسپت‌ رو تغییر دادم.
‫شخصیت‌ها رو ساده‌تر کردم...
‫تا بازی کردنشون برای بچه‌ها آسون‌تر بشه.
‫هرچی کرکتر ساده‌تر باشه،
‫فهمش هم راحت‌تر می‌شه.
‫که اینطور.
‫توی رمان، ویژگی‌ها، عادات فکری،
‫و حتی تضاد‌های حسی توصیف شدن.
‫هرچند خیلی به دل می‌نشست.
‫سعی کردم به‌جای احساسات پیچیده...
‫از فکرای مستقیم بگم.
‫ولی حس می‌کنم اون حسی که قبلاً داشتم...
‫که انگار دارم اونجا زندگی می‌کنم... کمرنگ‌تر شده.
مشکلی نداره همینطوری به نوشتنش ادامه بدم؟
‫فکر می‌کنم...
‫بهتره به همون شخصیت اصلیشون برگردن.
‫شاید اجرا کردنشون سخت‌تر بشه.
‫شاید بیانشون با دیالوگ برای تو هم سخت‌تر بشه.
‫اما...
‫به نظر من خیلی جذاب‌تر می‌شه.
‫آره، متوجه‌ام. امتحان می‌کنم.
‫امروز انقدر اتفاقای زیادی افتاده...
‫که حس می‌کنم سرم داره منفجر می‌شه.
‫باید به چی فکر کنم،
‫باید چیکار کنم،
‫معنی «قرار گذاشتن» چیه.
‫اگه جوابم رو بفهمم،
‫می‌خوام با کی باشم،
‫میمیمی یا کیکوچی-سان؟