‫با انرژی روحی هم آسیبی ندید.
‫پس...
‫جادو هم روش کار نمیکنه.
‫راه خروج هم غیب شده.
‫اتاق غول مرحله آخر...
‫یکی از اون اتاق ها که تا رئیسش رو ‫شکست ندی نمیتونی ازش خارج شی.
‫پسر... چه بدشانسی ای.
‫ولی با این حال...
‫من یه ماجراجوام، و باید تسلیم نشم ‫و تا آخرش مبارزه کنم.
‫نمیدونم شمشیرم دووم بیاره یا نه ‫ولی اگه آندده، الهیات باید روش جواب بده!
‫دنیای انیمه تقدیم میکند
مترجم: Ali_Sensei
‫زیرنویس های بیشتر در awsub@
‫بیدار شدی؟
‫تکامل ‫وجودی
‫آره...
‫اوه راستی! یه اسکلت گنده اینجا بود...
‫تنها کاری که از دستم برمیاد پانسمان کردنته.
‫نه... دستت درد نکنه.
‫شکستش دادی؟
‫آره.
‫ب-بزرگه!
‫وقتی سنگ جادویی‌ای به این اندازه داشته،
‫لابد هیولای خیلی قدرتمندی بوده!
‫تو فوق العاده ای.
‫خوش شانس بودم.
‫اگه میخوایش، میتونی داشته باشیش.
‫جدی میگی؟
‫البته شرط داره.
‫چی میخوای؟
‫نمیدونم کسی مثل من برای یه ماجراجوی قوی ای ‫مثل تو چه فایده ای میتونه داشته باشه.
‫من الان این شکلی ام.
‫یه هیولا باعثش شد.
‫نمیتونم به مغازه ها یا انجمن برم.
‫ازت میخوام به جای من بری اینجاها.
‫باشه حتما، این کارو دیگه میتونم انجام بدم.
‫ولی واقعا فقط همینو میخوای؟
‫بنظر معامله کاملا به نفع منه.
‫پس یچیز دیگه.
‫بذار هر وقت خواستم توی رستورانت ‫بخورم و بنوشم.
‫رایگان.
‫احمقی چیزی هستی؟
‫هرچقدر میخوای بخور...
‫این دفعه دیگه نمیذارم رستورانم ‫ورشکست بشه!
‫سخت کار میکنم!
‫خیلی ممنونم، آقا!
‫بیا.
‫برمیگردیم خونه.
‫ب-باشه...
‫ولی چطوری؟
‫برو اونجا.
‫اونجا که چیزی نیست.
‫پس نمیتونه حلقه های جادویی رو ببینه.
‫برت میگردونه به جایی که ازش اومدیم.
‫حله.
‫اگه تو میگی باور میکنم.
‫دوست دارم بازم پیش برم...
‫ولی باشه برای یه وقت دیگه.
‫این رستوران منه، ‫مهمان سرای اژدهای قرمز.
‫از چیزی که فکر میکردم تمیز تره.
‫شاید غذاش خیلی بدمزه بوده؟
‫عزیزم، سالمی!
‫
‫زخمی شدی؟
‫باید دکتر خبر کنیم!
‫آروم باش، ایزابل.
‫من خوبم.
‫یکم زخمی شدم، ولی اون پانسمانش کرد.
‫آخ شرمنده چقدر احمقم من.
‫اون زندگیم رو نجات داد.
‫و همینطور...
‫اینو ببین!
‫ا-اون...
‫فوق العادست نه؟ اون بهم دادش!
‫نه!
‫اگه بازم گول بخوری... ‫دیگه چیزی نمونده که باهاش قرضت رو بدی...
‫ایزابل، دارم راستش رو میگم.
‫شاید بهش نخوره، ولی خیلی آدم خوبیه.
‫درباره ی بدهیام شنید ‫و تصمیم گرفت بهم کمک کنه.
‫البته که مفتی نبود.
‫از الان باید کمکش کنم.
‫بازم قراره کار خطرناکی کنی؟
‫چیزی نیست. فقط باید پیغام برسونم.
‫و بهش قول دادم میتونه ‫بیاد اینجا و رایگان غذا بخوره.
‫ولی اینا که هیچی نیستن...
‫حقیقت داره.
‫پس...
‫آره.
‫میدونم نگرانت کردم، ولی دیگه درست شد.
‫اوه، خودمو معرفی نکردم.
‫من لوریس ام. لوریس کاریلو.
‫و ایشون هم...
‫ایزابل.
‫خیلی ممنونم ازتون.
‫خواهش میکنم.
‫خداحافظ.
‫داری میری، آقا؟
‫جونم رو نجات دادی. ‫حداقل اسمت رو بهم بگو.
‫قول میدین به کسی نگین؟
‫آره.
‫بین خودمون میمونه. و ‫همون آقا صدات میکنم.
‫رنت.
‫ممنون، آقا!
‫هر موقع خواستی برای غذا خوردن بیا ‫خوشحال میشیم ببینیمت!
‫شرم آوره...
‫اگه دروغگو بود...
‫یا یه شرورِ بدون خانواده بود...
‫خیلی بهتر میشد.
‫ترجیح میدم روی یه آدم خبیث امتحانش کنم.
‫برای همین اسمش رو نپرسیدم.
‫شرم آوره...
‫لورین...
‫نه... من چیم...؟
‫لورین...
‫یکم دیر کردی.
‫هزارتو چطور بود؟ ‫اژدها رو دیدی؟
‫نه...
‫نامه هایی که از امپراتوری گرفتم ‫رو کجا گذاشتی؟
‫باید الان جوابشون رو بدم،
‫وگرنه پیرمرده میاد ‫اینجا رو روی سرمون خراب میکنه.
‫چی شده؟
‫مشکلی پیش اومده؟
‫بنظر حالت خوب نیست.
‫نه اینطور نیست.
‫خوشحالم...
‫اوه؟ اتفاق خوبی افتاده؟
‫ر-رنت؟
‫چی شده؟
‫مستی؟
‫نه، فکر کنم آندد ها نمیتونن مست بشن.
‫لورین، من...
‫چ-چیه؟
‫رنت...
‫ر-رنت!
‫تو...
‫خ-خوشمزست!
‫رنت... هنوز اونجایی؟
‫رنت!
‫خوبه... هنوز اونجایی پس.
‫حالا که اینجوریه...
‫زنده ای دیگه نه؟
‫فعلا بخواب.
‫هر وقت بیدار شدی عذر خواهیت رو میشنوم.
‫هر وقت هوشیار بودی ‫منو اینجوری بگیر بغل کن.
‫هر وقت خواستی میتونی منو ببلعی.
‫چی شد...؟
‫بیداری رنت؟
‫آره. سرم...
‫توی هزارتو بودم...
‫فکر میکنی چیز عجیبی ‫داره کنترلت میکنه؟
‫یا بهت سیگنال های عجیب میده؟
‫خوبه پس.
‫لورین معذرت میخوام.
‫عذر خواهیت رو قبول میکنم.
‫ولی چیزی برای نگرانی نیست.
‫یه حادثه ی ناخوشایند بود.
‫همش همین.
‫ولی اینطور...
‫بیشتر کنجکاوم بدونم چقدر یادت مونده.
‫یادم میاد بهت حمله کردم.
‫نه... یه مرد رو توی هزارتو دیدم ‫و بنظرم خوشمزه اومد...
‫داشتم دیوونه میشدم.
‫و خیلی خوشمزه بنظر میومد، ‫نمیتونستم کاریش کنم...
‫تا حدی انتظارش رو داشتم.
‫واقعا؟
‫آره.
‫ترجیح غول ها گوشت و خونِ آدمه.
‫مهم تر از همه، ‫بدنت خوبه؟
‫معمولا جلوی خودم رو نمیگیرم.
‫بنظر خوب میاد.
‫خوشحالم.
‫ولی مطمئنم آسیب دیدی.
‫استراحت کن فعلا.
‫منم استراحت میکنم.
‫لورین...
‫بذار ببینمش.
‫همه‌ی محلول هامو ‫به داروخونه جادویی فروختم.
‫نگران نباش.
‫همینکه فردا صبح مواد اولیه رو بگیرم ‫یکی درست میکنم.
‫بذار من درستش میکنم.
‫تا این حد میتونی از الهیات استفاده کنی؟
‫آره.
‫درمان های اولیه رو میتونم انجام بدم.
‫تا حالا با الهیات درمان نشدم.
‫حس خوبی داره. گرمه.
‫خب؟
‫آره. دردش تموم شد.
‫عالیه. خیلی بهتر شد.
‫هنوز مونده.
‫اینگار دیگه نمیتونم تظاهر کنم ‫کالای آسیب دیده‌ام.
‫نگرانش نباش.
‫تو...
‫حالا میتونی بگی اینا مثلا زخمای قدیمین.
‫صورتم چطور؟
‫حالت ماسک تغییر کرده!
‫ها؟ متوجهش نشده بودی؟
‫کی این اتفاق افتاد؟
‫باید قایمش کنم...
‫فکر نمیکنم اون ماسک فقط نفرین شده باشه.
‫به امیالت واکنش نشون میده؟
‫بذار امتحان کنم.
‫عجیبه.
‫درباره‌ی شمشیر های جادویی ای که ‫اراده‌ی خودشون رو دارن شنیده بودم.
‫اگه میتونی کنترلش کنی، ‫شاید بتونی درش هم بیاری؟
‫بذار ببینم...
‫در بیا... در بیا!
‫میشه منم امتحان کنم؟
‫آره.
‫نه نشد.
‫خب، خیلی هم خوب نیست.
‫قیافت هنوز یکم شبیه آندد هاست. ‫باید برای یه مدت دیگه مخفیش کنی.
‫آره.
‫یه مدت همینجوری میمونم.
‫کلمات رو هم بهتر ادا میکنی حالا.
‫آره، حرف زدن راحت تر شده.
‫به تکامل وجودی رسیدم؟
‫حدس میزنم همینطور باشه.
‫یه هیولای قوی رو شکست دادم، آره، ولی...
‫دفعه قبلی، درست بعد از شکست دادن ‫هیولا تکامل پیدا کردم.
‫شاید به این خاطره که ‫از گوشت و خون من تغذیه کردی؟
‫چندان تئوری عجیبی هم نیست.
‫دیگه یه غول نیستی. ‫حالا تقریبا میشه گفت گَست شدی.
‫گَست؟
‫تا حالا ندیدم ازشون... اما ‫خدمتکار خون آشام ها هستن، نه؟
‫آره.
‫از یه خون آشام ضعیف هم ضعیف ترن.
‫و تو الان شبیه اونایی.
‫ولی چرا گَست؟
‫حتی در بین محقق ها هم،
‫تکامل وجودی شبیه ‫منشا هزارتوئه.
‫کاملا یه معماست.
‫اما...
‫رنت، دوست داری فرضیه هام رو بشنوی؟
‫آره، لطفا بهم بگو!
‫خیلی خب، بهت میگم.
‫البته که اگه نمیگفتی هم باز برات تعریف میکردم.
‫خوابت نبره.
‫حالا، از کجا شروع کنیم...
‫من ندیدم، ولی تو اولش یه اسکلت بودی، درسته؟
‫آره، جالب... بود.
‫و بعد تبدیل به غول شدی.
‫آره.
‫بنظرت عجیب نیست که از اسکلت ‫به غول تبدیل شدی؟
‫تکامل وجودی وقتیه که ‫یه هیولا به موجود قدرتمندتری تبدیل میشه.
‫در حال حاضر تعریفش اینه، ‫هرچند هنوز نمیدونیم در حقیقت چیه.
‫درسته.
‫پس غول تنها هیولاییه ‫که بالا تر از اسکلته؟
‫خب، سرباز اسکلتی داریم، شوالیه‌ی اسکلتی داریم... ‫انواع مختلفی دارن.
‫گزارشاتی از تبدیل اسکلت به غول ‫هم هست، آره.
‫ولی درباره‌ی اینکه تصادفیه ‫یا منطقی پشتشه...
‫چیزی نمیدونیم!
‫ولی میشه یچیزی رو حدس زد.
‫هیولا به شکلی در میاد ‫که آرزوش رو داشته.
‫تو همش میگی میخوای ‫بیشتر شبیه انسان شی، نه؟
‫درسته.
‫ولی نباید بجای گَست، خون آشام میشدم؟
‫خون آشام بیشتر به انسان شبیهه.
‫احتمالا مثل انجمن ماجراجوییه.
‫نمیشه یدفعه از رده‌ی آهنی بشی طلایی، میشه؟
‫احتمالا یکسری شرایط و ویژگی هایی ‫داره که باید بهشون برسی.
‫متوجه شدم!
‫آزمایشاتی که روی ‫هیولاهای کوچکتر انجام شده
‫نشون داده که اونا به فُرمی تکامل وجودی پیدا ‫میکنن که سازگار با محیط اطرافشون باشه.
‫توی مناطق آتش فشانی ‫به فُرمی که با آتش پیوستگی داشته باشه.
‫نزدیک آب، به فُرم سازگار با آب.
‫احتمالا این تکامل واکنشی ‫به محیط اطرافشونه.
‫ولی اگه در پاسخ به تمایل هیولا باشه...؟
‫یخورده جهش های منطقی وجود داره، ‫ولی بنظرم تو پتانسیلش رو داری.
‫یعنی اگه سخت تلاش کنم ‫ممکنه یروزی به خون آشام تبدیل بشم؟
‫و یروزی... برگردم به انسان بودن؟
‫میتونم بگم احتمال خون آشام شدنت هست.
‫ولی انسان شدن رو اصلا نمیدونم.
‫البته.
‫حدس میزنم تکامل های وجودی بعدی
‫به چیزی بیشتر از شکست دادن ‫هیولاها نیاز داشته باشن.
‫که اینطور...
‫همونطور که با خوردن گوشت ‫و خون تو به گَست تبدیل شدم،
‫حتما شرایطی برای ‫خون آشام شدن هم هست.
‫آره فکر میکنم همینطوره.
‫چیزای زیادی هست که نمیدونیم.
‫چه انتظاری داشتی؟
‫حتی چیزایی که الان گفتم هم ‫همه فرضیه بودن.
‫حتی میشه اسمشون رو فانتزی گذاشت.
‫در هر صورت مسیر طولانی ای در پیش داری.
‫تا هر جا که بتونم کمکت میکنم.
‫ممنونم.
‫قربونت.
‫حالا، وقتشه یچیزایی رو بررسی کنم.
‫با درآوردن لباس هات شروع میکنیم.
‫از یه آیتم جادویی استفاده میکنم ‫تا از نقطه نقطه‌ی بدنت عکس بگیرم برای تحقیقاتم.
‫و بذار یه تیکه از بدنت رو هم ببرم.
‫ب-ببُری؟
‫آره. میخوام ببینم درد رو حس میکنی یا نه.
‫ن-نمیدونم...
‫میتونم ماده‌ی بیهوشی آماده کنم، ‫ولی روت جواب میده؟
‫خب پس بیا اون و ‫چند تا ماده‌ی دیگه رو روت امتحان کنیم!
‫باید خواب و اشتهات ‫رو هم بررسی کنیم.
‫تا بتونم بفهمم بعدا ‫میتونی غذای عادی هم بخوری یا نه.
‫و اگه الان به خون آشام شدن نزدیک شدی...
‫خب، میشه آزمایشامون رو از فردا شروع کنیم.
‫حتما امروز خسته شدی.
‫منم یخورده احساسات عادی داری دیگه، ‫میدونی که، یه بعضی وقتا.
‫بعضی وقتا...
‫درسته. بعضی وقتا.
‫حالم بد نیست. ‫واقعیتش حالم خوبه.
‫اون سیگنال های عجیب دیروز رفتن.
‫نمیتونم با همچین شمشیری ‫وارد هزارتو بشم.
‫کلوپ حسابی عصبانی میشه...
‫هی.
‫این چیه؟
‫شم...شیرت.
‫نابودش کردی.
‫موادش دیگه به دردی نمیخورن.
‫نمیتونم تعمیرش کنم.
‫متاسفم... آغشته به الهیاتش کردم.
‫این آسیبی که دیده رو توضیح میده، ولی...
‫هیچ هیولایی توی هزارتوی انعکاس ماه نیست ‫که نیاز به الهیات داشته باشه.
‫یه اسکلت غول پیکر دیدم.
‫امکان نداره تو...
‫نه، درباره این دروغ نمیگی.
‫اما کجا؟
‫یه منطقه‌ی کشف نشده پیدا کردم.
‫رن...
‫نه... تو
‫داری... جدی میگی؟
‫یه منطقه‌ی کشف نشده.
‫پس دلیلش اینه.
‫وقتی اومدی اینجا همش ‫برام سوال بود چرا این شکلی شدی.
‫پس، تونستی خوب جست و جوش کنی؟
‫نه هنوز.
‫ببخشید که اینو میگم ‫ولی اگه میشه شمشیرم رو زودتر بهم تحویل بدین.
‫فکرشو میکردم.
‫نمیتونی بذاری بقیه اول کاوشش کنن.
‫ولی شمشیرت هنوز آماده نشده.
‫برای همین یکی دیگه بهت قرض میدم.
‫واقعا؟
‫آره.
‫این یکی یکمی بهتره.
‫هرچی نباشه تو یکی از بهترین مشتری هامونی.
‫آره، باید میدونستم نمیتونم گولش بزنم.
‫خب، یه شمشیر دیگه بهم قرض داد.
‫برای رفتن به هزارتو و یه تکامل وجودی ‫دیگه نمیتونم صبر کنم.
‫هی، همه‌ی اون سبزیجات رو بهم بده. همشون رو!
‫میشه یکم گوشت رو ارزون تر حساب کنید؟
‫نمیتونم به ایزابل نه بگم که!
‫باشه، گوشت رو هم بردار!
‫هوراااا!
‫مهمان خانه‌ی اژدهای قرمز ‫امروز برای ناهار بازه!
‫بیاید و بهمون سر بزنید، همتون!
‫من که حتما میام!
‫باشه، منتظرتونیم پس!
‫کاری از تیم ترجمه‌ی دنیای انیمه
مترجم: Ali_Sensei
‫ماجراجوی آندد