‫(این داستان بر اساس افسانه ی اون دال و تاریخچه ی سه ایالت است )
‫(شخصیت ها، حوادث و اتفاقات به دور از اتفاقات تاریخی میباشند)
برای دانلود سریال و برنامه ها❤️ با لینک مستقیم و زیرنویس فارسی ❤️به سایت و کانال تلگرام بارکد مراجعه کنید Www.barcodesub.ir ❤تیم ترجمه ی بارکد❤ ❤️@Barcodesubtitle❤
‫بهم این اجازه رو بدین تا دیگه کسی رو نکشم
‫ازت میخوام دشمن چونجوبانگ
‫پادشاه گوگوریو رو بکشی
‫واقعا میخوای در حین مراسم بهشون حمله کنی؟
‫یه شمن سعی داشته جون پادشاه رو بگیره ‫و بعد هم فرار کرده
‫محکم بگیر!
‫اگه زخمی شده باید اون رو به روستا میبردی
‫نه اینکه بیاریش اینجا
‫کا جین
‫چی؟
‫اون بهت گفت اول پدر و مادر واقعیت رو پیدا کنی
‫داری میگی...
‫که من یتیمم درسته؟
‫هی
‫هنوز نکشتیش؟
‫خودت گفتی به جاش اغفالش کنم
‫تو؟ ‫صد سال سیاه
‫(قسمت 3)
‫چیه؟ ‫دوستت اومده ببرتت؟
‫-آره، دوست دوران بچگیم... ‫تو قصر همدیگه رو دیدیم-
‫توی شهرمون دوستم بود
‫و با هم توی قصر کار می کردیم
‫آهان
‫اما چطوری این همه راه رو اومدی؟
‫ردپا ها رو دنبال کردم
‫چته تو؟ ‫چرا داری بازجوییمون میکنی؟
‫فقط دارم بررسی میکنم اشکالی نداشته باشه که...
‫همینطوری بفرستمت بری
‫و مطمئن بشم جایی که میری امنه
‫پولی ندارم تا برای مسیر طولانی ‫ که داری بهت بدمش
‫بیا.خودم تراشیدمش
‫قبیله سون نو...
‫منظورم اینه که...
‫به هر حال، این یعنی ما تو یه طرفیم
‫-یه طرف؟ ‫آره یه طرفیم-
‫اما من چیزی ندارم بهت بدم
‫-اشکال نداره ‫-چرا داری
‫هی
‫حتما
‫هی، ولم کن
‫شرمنده
‫هی
‫مراقب باش
‫صدمه نبین
‫زندگیت با ارزشه
‫زندگیت با ارزشه؟
‫- اون چی بود؟ ‫- خدایا
‫خوب بود
‫رفت؟
‫آره
‫راست میگم
‫با یه هشدار گذاشتم بره
‫از من دلخور نشو
‫اگر دقت کنی میفهمی که ‫همه زندگی ها نکبت باره
‫- منظورت چیه؟ ‫- دختر جوونی که شمشیر به دست گرفته
‫و خون به پا میکنه ‫یعنی زندگی سختی داشته
‫دنبال چجور انتقامیه که تبدیل به
‫آدم کش شده؟
‫ازش نپرسیدم
‫نپرسیدی؟
‫جوری وانمود کردم که انگار ‫نمی دونم آدم کشه
‫به هرحال، دیگه رفته
‫بعد از این دیگه توی کار مردم دخالت نکن
‫ما فقط نفس میکشیم و میگذرونیم ‫ ما اینجوری زندگی میکنیم
‫می دونم
‫فقط دلم براش سوخت
‫ماه خیلی ...
‫درخشانه؟
‫آره. انگار اصلا براش مهم نیست من چه حسی دارم
‫تو بعدا بیا، با هم بریم مشکوکه
‫تنها خطرناکه
‫وقت بحث کردن نداریم
‫مواظب باش.
‫میدونستم که مثل یه گربه بیخانمان ‫دوباره یواشکی برمیگردی
‫- پدرم کجاست؟ ‫- اول برو دیدن رئیس
‫- به هرحال یوم دوک الان اینجا نیست ‫- چی؟
‫تو برگشتی، پس ولش میکنن
‫خدایا
‫اوه نه. خدایا
‫وای خدا، چرا اینکار رو میکنین؟
‫مجازات شکست خوردنم رو میپذیرم
‫لطفا پدرم رو آزاد کنین
‫اینکه خانواده ام رو مسئول خطای من بدونین...
‫قانون ما نیست
‫بدون خبر گم و گور شدی
‫چطور از این جرمت دفاع میکنی؟
‫هر مجازاتی برام در نظر داشته باشید رو میپذیرم
‫اما لطفا اول پدرم رو آزاد کنید...
‫- ته مو ‫- بله، رئیس؟
‫یوم دوک رو آزاد کن
‫همینجوری بذاریم بره؟
‫نیرو های دفاعی کاخ پیونگ یانگ رو تقویت کردن
‫اگر برگردی اونجا، مطمئنی که میتونی موفق بشی؟
‫قبل از اون، یه چیزی هست که باید بدونم
‫من دقیقا کی ام؟
‫باید بدونم کی ام...
‫بالاخره فهمیدم که چرا به دوش کشیدن ‫ماموریت یه قاتل انقدر سخت بود
‫و این همه کابوس می دیدم
‫بخاطر اینه که خاطراتم رو از دست دادم
‫باید بفهمم من کی هستم
‫رئیس
‫شما می دونین؟
‫مزخرف نگو
‫تو یوم کا جین هستی، بهترین قاتل چونجوبانگ
‫و مورد علاقه ترین شمشیرزنم
‫حتی اگر حافظه ات هم برگرده
‫هیچی تغییر نمیکنه
‫اون تصمیم رو ...
‫بعد از فهمیدن هویتم میگیرم
‫اگر شما بهم نمیگین
‫خودم یه جوری حقیقت رو پیدا میکنم
‫این چیزیه که...
‫واقعا می خوای؟
‫بله
‫دختره احمق
‫چرا به پروانه میگن پروانه؟
‫یه حس عجیبی دارم
‫واسه چی رفتی اون بالا؟
‫وول. بلایی سر دال اومده؟
‫فکر کنم عقل از سرش پریده
‫انقدر مزخرف نگو...
‫بیا پایین و برو به کارت برس
‫اینو بگیر، همش رو یهویی نخور
‫غذات رو هم سر وقت بخور
‫برادر، بیا پایین
‫چرا وقتی اینجا چیزی برای خوردن ‫پیدا نمیشه، همش اینجایی؟
‫دره ارواح خبری نیست؟
‫اون دختره ی روباه صفت، عقل از سرت پرونده
‫خدایا ‫مزخرف نگو
‫خدایا. گل گذاشتی لای مو هات...
‫الکیم که می خندی
‫اشتباه می کنم؟
‫وول، واقعا این منظره قشنگ نیست؟
‫اگه میخوای با طبیعت دوست باشی...
‫باید یاد بگیری که چطوری تحسینش کنی
‫کوه ها و رود هایی که هرروز شونصد بار ‫میبینیمشون مگه چه چیز خاصی دارن؟
‫آخرشم پا میشی میری به بابای اون ‫دختره کمک میکنی
‫مگه باباش چی شده؟
‫نشنیدی؟
‫چی شده؟
‫کا جین، خودت رو خسته نکن
‫نمی تونی با رئیس بجنگی
‫اگر کسی با پدرم در بیوفته
‫کاری میکنم که جزای کارش رو بده
‫یه چیزایی راجع به چونجوبانگ...
‫و اینکه اتفاق بدی برای باباش افتاده شنیدم
‫چرا الان بهم میگی آخه؟
‫برادر، کوفته برنجیا چی پس؟
‫تو بخور
‫دال
‫- چونجوبانگ؟ ‫- بله
‫شایعه ها میگن که اونا یه گروه آدم کشن
‫شنیدم اونا یه گروهن که نسبت به گوگوریو کینه دارن
‫رئیس یه گروه قاتل رو هدایت میکنه
‫و مهاجرینی که سیستم طبقه بندی دارن ‫ بهشون خدمت میکنن
‫این رئیس کجاست؟
‫واسه چی میخوای بدونی؟
‫خب... یه دلیلی دارم
‫شنیدم همش جاش رو عوض میکنه ‫و جای ثابتی نداره
‫حتی با خود آدم کش ها هم به صورت سری ‫ارتباط برقرار میکنه
‫الان ممکنه توی کوهستان جانگوک یا بونگچو باشه
‫پس توی یکی از این دوتا کوهستانه؟
‫دال
‫داری چی کار میکنی؟
‫تو چته؟
‫باید یکی رو نجات بدم
‫یکم آب بخورین
‫کا جین کجاست؟
‫به سلامت برگشت، پس نگران نباشین
‫اون در امان نیست
‫چرا؟
‫الان کجاست؟
‫این فوریه
‫باید رفتنت رو ببینم
‫کا جین دقیقا همون لباسا تنش بود
‫گردنبند یشم
‫باید پیداش کنی
‫یشم!
‫هی
‫خودتی. دوست کا جین
‫اینجا رو چجوری پیدا کردی؟
‫کا جین چطوره؟ ‫شنیدم پدرش درخطره
‫ساکت باش
‫- هی ‫- چیه؟
‫اونا دوستای آدم کشتن، نه؟
‫کا جین کجاست؟
‫آقا
‫خدایا
‫تو همون تنبل دهاتی هستی ‫که کا جین باهاش بود
‫کی تنبل دهاتیه؟
‫رفتی یه گردنبند بیاری و با این برگشتی؟
‫اتفاقی شد
‫خیالتون راحت باشه
‫وقتی کا جین زخمی بود بهش کمک کرد
‫که اینطور
‫- سلام، من ... ‫- گردنبند چی شد؟
‫پیداش کردم
‫دیگه تمومه. همه چیز روبراهه
‫الان فقط باید بریم دنبال کا جین
‫مسئله اینه که من چک کردم ...
‫وونگ ته و سام بوک نگهبانن
‫اگه وقتی داریم باهاشون مبارزه میکنیم ‫شناساییمون کنن
‫هی. باید گولشون بزنیم
‫چی؟
‫- تو کی هستی؟ ‫- ببخشین مزاحم شدم
‫یه مار سبز اینورا ندیدین؟
‫دیدم یه مار سبز اومده این تو
‫چی؟ کجا رفتش؟
‫دیوونه ی روانی
‫تو ...
‫آقا
‫کا جین
‫چش شده؟
‫اون یه پودر رو نفس کشیده ‫که باعث شده بیهوش شه
‫یه پودر خواب آور؟
‫بیدارشو
‫پدر
‫آره، خودمم
‫تو؟
‫آره، منم
‫همون گوزن
‫کو وون پیو، سر کا جین رو میخواد
‫باید این کار رو بکنیم رئیس
‫اگه بیخیال کشتن بشه، کا جین دیگه فایده ای ‫ برای ما نداره
‫تو ارزش واقعی اون رو نمی دونی
‫ارزشش؟
‫کا جین باید با دستای خودش پادشاه پیونگ وون ‫ رو بکشه
‫اگه این کارو بکنه ...
‫تو گوگوریو آشوب به پا میشه
‫اما کا جین گفت که میخواد بره
‫باید مراسمی برگزار کنیم تا ‫روح آلوده رو پاکسازی کنیم
‫درست مثل همونی که خیلی وقت پیش ‫ انجام دادیم
‫روح تو با انرژی چونجوبانگ پاکسازی میشه
‫این دارو همه گذشته ات رو پاک میکنه
‫رئیس تو رو آورد اینجا، کا جین
‫گفت وقتی که بیدار شی چیزی یادت نمیاد ...
‫و بهم گفت مثل دختر خودم بزرگت کنم
‫من خانوادم رو از دست داده بودم
‫و رئیس وقتی هیچ جا برای رفتن نداشتم، پناهم داد
‫چطور میتونستم از دستورش سرپیچی کنم؟
‫از اون روز ...
‫تو شدی ...
‫دختر من .
‫یعنی واقعا ...
‫پدر من نیستی؟
‫باید قبلا بهت میگفتم
‫اینطوری مجبور نمیشدی ‫تبدیل به یه آدم کش شی
‫و میتونستی خانواده تو پیدا کنی
‫تقصیر منه
‫همه چیز تقصیر منه .
‫گریه نکن
‫پدر
‫اون موقع این گردنبند رو داشتی
‫یه نگاه بنداز
‫چیزی یادت میاد؟
‫فکر کنم توی خواب دیدمش
‫مطمئن نیستم
‫- اومدن. ‫- چی؟
‫باید از اینجا بری
‫از اینجا برو
‫پدر و مادر واقعیت رو پیدا کن و زندگی شادی داشته باش
‫پدر کجا میتونم برم وقتی شما اینجایی؟
‫من پدرت نیستم
‫آقا، شما باید برین خونه ...
‫تا نگرفتنتون، بدویین
‫باشه
‫پدر
‫میخوای منم به کشتن بدی؟
‫از اینجا فرار کن ‫از اینجا برو ...
‫و شاد زندگی کن، باشه؟
‫نگران نباش ‫ما مراقب پدرت هستیم
‫همین الان از اینجا برو بیرون.باشه؟
‫کا جین رو پیدا کن
‫لعنتی
‫دوستت میگه این تونل به بیرون راه داره
‫حالت خوبه؟ می تونی ادامه بدی؟
‫کی فهمیدی؟
‫که من یکی از آدم کشای چونجوبانگم؟
‫از اولش میدونستم
‫چرا وانمود کردی نمی دونی؟
‫حالا الان این مهمه؟
‫اگه نشون داده بودم که میشناسمت، ‫مجبور بودی من رو بکشی
‫نمیخواستم کاری کنم مجبور شی کسی رو بکشی
‫اگه اینجا باهم دعوا کنیم، یکیمون صدمه میبینه
‫نمیخوام این اتفاق بیفته پس بجنب
‫دنبالم بیا
‫اگه خسته شدی یکم استراحت کن
‫لازم نیست. اثر اون پودره
‫نگران پدرت نباش
‫قوی تر از چیزیه که به نظر میاد
‫دوستاتم اونقدر بد نیستن
‫باید برم کاخ پیونگیانگ
‫کا جین
‫وای خدای من، کا جین ...
‫بقیه ما رو جا گذاشت تا خودش رو نجات بده
‫به خاطر همین میگن نباید کسی رو گول زد
‫- اون واقعا یه شیطانه! ‫- خدایا
‫ته مو، داری چی کار میکنی؟
‫تو از چونجوبانگ خارج شدی ...
‫و تصمیم گرفتی دیگه آدم کش نباشی
‫باید در خفا توی طبیعت زندگی کنی
‫کدوم طبیعت؟
‫خونه تو؟
‫اصلا فکرشم نکن ‫کی گفته تو رو راه میدیم؟
‫دوباره درباره رفتن به پیونگیانگ فکر کن
‫خیلی از مردم گذشتشون رو دفن میکنن
‫هیچ تضمینی نیست که خاطرات گذشتت ...
‫تو رو خوشحال کنن
‫از خوابیدن می ترسم
‫هر بار که کابوس میبینم
‫نمی دونم یه خوابه یا خاطره ای که فراموشش کردم
‫اینقدر درد داره که حتی نمی تونم داد بزنم
‫من زنده ام، ولی احساس میکنم دارم میمیرم
‫می دونی چه احساسی داره؟
‫هرچقدرم ترسناک باشه ...
‫اگه نفهمم کی هستم ...
‫و چرا اینقدر پریشون و آشفتم
‫کاری نمی تونم بکنم
‫چرا نمی تونی؟
‫ممکنه که دیروزت رو به یاد نیاری
‫اما هنوز امروز و فردا و روز بعدش رو داری
‫فقط به روز هایی فکر کن که قراره بیان
‫والدینت و زادگاهت؟
‫حتی بدون اون، میشه باهاش کنار اومد
‫تو چی؟
‫قبل از اینکه مخفی بشی اتفاقی افتاده بود؟
‫از دنیا ترسیدن فقط یه بهونه است.
‫جرم بدی مرتکب شدی؟
‫من جونت رو نجات دادم بعد تو با توهین ‫جبرانش میکنی؟
‫هرچی که هست، مشکل خودته
‫من قراره برم پایتخت
‫فکر کردی که چجوری میخوای واردش شی؟
‫بعد از کاری که دیشب کردی
‫دیگه حتی یه موش هم نمیذارن وارد بشه
‫پس برو خونه
‫مادرت تنهاس
‫به خاطر تو ما هم کارمون تمومه
‫دقیقا. دنبال من راه نیوفت و روی مخم نرو
‫هی
‫صبر کن
‫یوم کا جین!
‫آخ، با تو ام، صبر کن!
‫آخ داغه!
‫یوم دوک، سان و جین گفتن ‫که به غار نرفتن
‫- دارن دروغ میگن، شاید یکم گوش مالی ... ‫- احمق نباش
‫باید اول کا جین رو پیدا کنی
‫- پیداش میکنم ‫- نباید ...
‫بکشیش.
‫اون هنوز هم به درد چونجوبانگ میخوره
‫نگاه کن نگاه کن
‫- چی ... ‫- چی گفتم؟
‫اگه جرات داری بگو
‫نمی تونی وارد قصر بشی
‫حالا میخوای چیکار کنی؟
‫بانوی تالار مگنولیا انگار من رو میشناخت
‫می خواستم از اون بپرسم
‫باید زودتر میگفتی. باهام بیا
‫دنبالم بیا
‫چیه؟ هی
‫تعظیم کنید!
‫هی، چرا هنوز اینجایی؟ زود باش بیا
‫نقاشی ای که دنبالش بودین رو اوردم
‫مو هاش ...
‫(کو گون، پسر بزرگ کو وون پیو)
‫از این پرپشت تر و
‫نرم تره
‫آدم کش بودن توی وجودش نیس
‫بلکه غرور و ظرافت داشت
‫لب هاش باید حجیم تر ...
‫و براق باشن
‫سفارش یک نقاشی دیگه رو میدم
‫نه، این رو بذار پیشم بمونه
‫اون ها خیلی زود رئیس آدم کش ها رو میفرستن
‫خبر خوبیه
‫این دزد چونجوبانگی
‫کاملا قابل اعتماد نیست
‫خب یعنی چی؟
‫خبره اینکه ما استخدامش کردیم بیرون نمیپیچه؟
‫چیزی که الان مهمه سلامت پادشاهه
‫(کو وون پیو، کوچوگای قبیله کرو)
‫روح بیمارش اون رو ‫به سمت در مرگ کشوند
‫قراره به داروی قوی تری احتیاج پیدا کنه
‫خواجه اعظم رو مجبور کردم چیزی براش ببره
‫خیلی زود همه ی نگرانی های زمینیش رو فراموش میکنه...
‫و به خلسه فرو میره
‫خدای من تو دیگه کی هستی؟
‫چه خبره؟
‫تو کی هستی؟
‫اون گیاه هنوز جوونه
‫بهش دست نزنید
‫اگه به دستم آسیبی میزدی...
‫اگر کل مغازه ات رو هم می فروختی ‫نمی تونستی خسارتش رو بدی
‫چه حیف!
‫اگه به دستتون آسیب میزدم...
‫می تونستم خودم نشونتون بدم ‫که اون گیاه چقدر موثره
‫و قبل از اون...
‫سرت رو به باد داده بودی
‫یعنی می خواید بگید دستتون ‫اندازه جون من ارزش داره؟
‫نه ابدا!
‫ارزشش اندازه ی....
‫حداقل 10 تا مثل توئه
‫مگه اعضای قبیله کرو ‫دست هاشون از طلاست؟
‫من رو می شناسی؟
‫شما قبلا حتی بیشتر از مردای علاف ‫از خوش گذرونی و نوشیدنی لذت می بردید
‫اما این روز ها زندگیتون خسته کننده شده ‫چون دنبال یه آدمکشین
‫حالا فهمیدم کی هستی
‫شنیده بودم که هه جی وول ‫یه دختر خونده ی باهوش داره
‫من هه مو یونگ هستم
‫همونطور که گفتی، من به خاطر ‫یه کار خسته کننده سر از اینجا در آوردم
‫یه مرد مشکوک اینجاها سرک نکشیده؟
‫من کسی رو ندیدم
‫ندیدی؟
‫پس وقتم رو تلف کردم
‫ملاقاتمون...
‫برای من، خیلی با ارزش بود
‫
‫باید صاحب مغازه ی گیاهان دارویی توی ‫کوهستان جانگبک رو پیدا کنیم
‫- مغازه گیاهان دارویی؟ ‫- بله
‫اون شخص هرچیزی که ‫درون و بیرون از...
‫کاخ پیونگیانگ اتفاق میوفته رو میدونه
‫و رابطه های خیلی نزدیکی ‫با بقیه داره
‫ممکنه حتی بتونی اون بانویی که ‫دنبالشی رو پیدا کنی
‫ولی چرا توی کوهستانیم؟
‫فکر کردی دیدن همچین آدمی ‫کار راحتیه؟
‫باید حداقل براش یه کمی ‫جنسینگ وحشی ببریم
‫جنسینگ وحشی؟
‫ولی چجوری؟ ‫اون ها که خیلی کمیابن
‫پیداش کردم!
‫واو
‫اوه؟
‫- ولی چرا برگ هاش اینقدر... ‫- این ریشه گل استکانیه
‫ولی من مطمئنم پنج تا برگ دیدم
‫اوه، خدا
‫حتی مزه ریشه گل استکانی رو هم میده
‫بیا امتحان کن
‫چیه؟
‫کاجین، بیا فقط هرچی گیاه دارویی توی ‫کوهستان هست رو جمع کنیم
‫گل استکانی، ریشه ی دونگ کوئی، و گل داوودی
‫بیا همه چی رو جمع کنیم
‫بریم
‫عالیجناب
‫اون آدمکش نیست، یه روحه
‫روحیه که اومده ‫منو با خودش ببره
‫- اون یه روحه! ‫- عالیجناب!
‫- لطفا بس کنین عالیجناب ‫- برو گمشو
‫عالیجناب!
‫لطفا آروم باشین
‫میخواین کل شب رو منتظر بمونین؟
‫دیگه بهتره برین
‫باید یه سلامی بکنم
‫(ولیعهد وون، پادشاه آینده ی یونگ یانگ)
‫پادشاه و ولیعهد ‫خیلی دووم نمیارن
‫اون همه ی تلاشش رو میکنه ‫که تا وقتی که ولیعهد...
‫کمی بزرگتر میشه، قدرتش رو نگه داره
‫اما با وضعی که داره، فقط یکی دو سال ‫دیگه دووم میاره
‫پس...
‫یا به خاطر مصرف بیش از حد ‫دارو از حال میره...
‫یا به خواست خودش تاج و تخت رو تسلیم میکنه
‫(اقدام برای از بین بردن سلطنت)
‫روزی میرسه که به یک ‫نایب السلطنه احتیاج پیدا می کنیم
‫(کسی که از جانب پادشاه، حکومت رو اداره میکنه)
‫روزی که شما نایب السلطنه بشین
‫گون مو هم ولیعهد میشه
‫و در آینده تاج و تخت رو ‫به ارث میبره
‫میخوام همه چیز رو همین الان بسوزونین!
‫بله... عالیجناب
‫چه خبره؟
‫ایشون خواستن هر چی متعلق به ‫شاهدخت هست، سوزانده بشه
‫- چرا انقدر یهویی؟ ‫- نمیدونم
‫همه دارن روح شاهدخت رو می بینن
‫منظورت چیه؟
‫راستش چند روز پیش ...
‫شاهدخت
‫- اون گفت شاهدخت؟ ‫- عجیبه , مگه نه؟
‫دایه گونگسون از بچگی شاهدخت رو بزرگ کرده
‫امکان نداره اون شاهدخت رو ‫با یه خدمتکار اشتباه بگیره
‫پدر
‫من نگرانم همه ی ‫این کارها بی فایده باشه
‫شاید بهتر باشه چیزی به خاطر نیاری
‫من برای فراموش کردن...
‫اتفاقات گذشته ‫حاضرم هرکاری بکنم
‫مادر، من دارم کار درستی میکنم؟
‫- خوابیده؟ ‫- دال، تویی؟
‫دیدی؟ گفتم که بیداره
‫سلام
‫ای خدا, لازم نبود این وقت شب ‫ این هارو برام بیارید
‫خواهر, میدونستم که نگران دال هستین
‫اما, ما هم نگران شماییم
‫یکم غذا بخورین تا بتونین سالم بمونین
‫اون وقت حسابی جون می گیرید تا ‫دال برگشت حسابی کتکش بزنین
‫چرا بهش میگی برادر رو بزنه؟ ‫اون هیچ اشتباهی نکرده
‫وول، تو چیزی...
‫میدونی؟
‫خدای من، معلومه که نه ‫من هیچی نمیدونم، هیچی
‫انقدر نگران نباشین
‫میدونید که دال هیچوقت خودش رو ‫ به دردسر نمیندازه
‫برای همین بیشتر نگرانم
‫عقلش رو برای چیزی از دست داده
‫و کار هایی که هیچوقت ازش ‫سر نمیزد رو داره می کنه
‫خدایا، کاش یه چیزی میدونست
‫- چی شده؟ ‫- فراموشش کن
‫من ذهنم خیلی درگیره ‫پاشین برین
‫پاشو بریم دیگه
‫پسره ی بیشعور
‫- اون گفت شاهدخت؟ ‫- عجیبه، نه؟
‫دایه گونگسون از بچگی شاهدخت رو بزرگ کرده
‫امکان نداره اون شاهدخت رو ‫با یه خدمتکار اشتباه بگیره
‫اون چیه؟
‫بیدار شدین
‫چیزی نیست
‫یه نقاشی از آدمکشه
‫پس یه چیزی هست
‫نشونم بده
‫شما هم اون روز ‫آدمکش رو دیدید؟
‫نه، ندیدم
‫ارباب، یه نامه از قصر اومده
‫میسپارمش به تو
‫بانو گونگسون دنبال یه خدمتکار رفته...
‫ ولی اون غیبش زده
‫به نظرتون اون خدمتکار کیه؟
‫کسی اون بیرونه؟
‫من گیاهای دارویی عالیجناب رو ‫جداگانه بسته بندی کردم
‫هیچکسی نباید از داروهای ‫ عالیجناب باخبر بشه
‫حتما به خاطر میسپرم
‫خیلی منتظر موندین؟
‫باید یکم داروی گیاهی به قصر ‫تحویل میدادم
‫اگه خیلی دلتون زن میخواد ‫برید اندرونی تون
‫اون آدمکشیه که ‫قصد جون پادشاه رو داشت
‫تا حالا اون نامه رو دیدی؟
‫یه شمن...
‫به پادشاه حمله می کند
‫اون نامه به شکل محرمانه ای روز مراسم ‫به دست من رسید
‫نکنه فکر می کنید که...
‫من کسی بودم که این رو فرستادم؟
‫شنیدم اینجا...
‫نه تنها داروهای گیاهی میفروشی
‫بلکه آدم و اطلاعات ‫هم میفروشی
‫میخوام اون آدمکش رو پیدا کنی
‫و اول پیش من بیاریش
‫در عوض چی گیر من میاد؟
‫در عوض؟
‫نیازی نیست نگران این باشی که...
‫سربازام مغازه ی گیاهای داروییت رو ‫خراب کنن
‫نوازنده ای که ناپدید شد....
‫برای تو کار میکرد
‫همش ازم چیزایی می پرسین که ‫جوابش رو نمیدونم
‫پس...
‫منم دوست دارم که ‫یه سوالی ازتون بپرسم
‫میخوام بدونم چرا کوچوگا...
‫یه دفعه ای...
‫دایه گونگسون رو گرفت
‫چی؟
‫- بانوی من ‫- بعدا بیا
‫گروهی از فروشنده های دارو های گیاهی ‫دارن بیرون محصولاتشون رو میفروشن
‫هی خدا
‫بیناییتون ضعیف شده؟
‫دست و پاها تون بی حسن؟
‫و گلو درد و زانو درد دارین؟
‫- بله ‫- درسته
‫بی اشتها هم هستین؟
‫و خوب مزه ها رو نمی فهمید؟
‫- بله ‫- بله
‫همه ی اینا به خاطر اینه که جون ندارین
‫- آهان ‫- عجب
‫یه نگاهی بهش بندازید!
‫این دختر از همون بچگی...
‫همیشه ضعیف و مریض بود
‫من شرایطش رو بررسی کردم...
‫و فهمیدم بیست تا از این قرص ها ‫معجزه میکنه
‫بعد از خوردن اینا دوباره جون گرفت ‫الان حتی می تونه پرواز هم بکنه
‫- چی؟ ‫- عمرا
‫هر کسی که باهاش ازدواج کنه...
‫باید خودش رو تا حد مرگ خسته کنه
‫اوه خدا
‫چیکار داری می کنی؟
‫حتما معجزه میکنه
‫ولی من که فقط بخاطر قرص ها ‫اینجا جمعتون نکردم
‫کوهستان یونگچو، کوهستان گونام و بکریونگ
‫من به همه ی اون کوهستان ها رفتم...
‫تا این گیاهای دارویی ارزشمند رو جمع کنم
‫اون بعد از خوردن این دارو ها...
‫حتی انرژی یاد گرفتن هنرهای ‫رزمی رو هم به دست آورد
‫- عمرا بابا ‫- برو بابا
‫خیلی خوب، باشه
‫همین که با چشم های خودتون ببینین ‫باورتون میشه
‫چشماتون رو بمالین و با دقت نگاه کنین
‫بیا دیگه، مردم منتظرن
‫میخوای بمیری؟
‫این کارو میکنم تا زندگی کنم
‫ولی من قصد ندارم تو این بازی شرکت کنم
‫نمیخوای صاحب مغازه ی گیاهای دارویی ‫جانگبک رو ببینی؟
‫بخند
‫- اوه... ‫- جدا میزنمت ها
‫- بزن، خوب ‫- لعنتی
‫همتون دیدید؟
‫دیدید که این دختر چه جوری پرواز کرد؟
‫همه اش به لطف اون قرص هاییه ‫که میخوره
‫منم یکم ازش میخوام
‫- خدای من، هل ندین ‫- برو کنار
‫دارن چیکار می کنن؟
‫همونجا وایستا
‫چطور جرات میکنی اینجا معرکه بگیری؟
‫فکر کردی که کی هستی؟
‫- خدای من ‫- اوه
‫- خدایا ‫- اوه خدا
‫- وای نه ‫- خدایا
‫آخ
‫خدای من
‫چطور جرات کردی اینجا معرکه بگیری؟
‫من میخواستم ببینمتون ‫تا یه سوالی ازتون بپرسم
‫خیلی خوشگلی ها
‫ولش کن
‫(جانگبک)
‫من برای پیدا کردن یه نفر ‫به اینجا اومدم
‫اون آدمکشیه که ‫قصد جون پادشاه رو داشت
‫دختره می تونه بیاد داخل، اما ‫پسره نمی تونه
‫بله، بانوی من
‫دنبال کی می گردی؟
‫اون کسیه که تو تالار مگنولیا کار می کرد
‫- یه بانوی میان ساله ‫- دایه گونگسون
‫- گونگسون؟ ‫- تو خیلی خوش شانسی
‫تازگیا یه چیزهایی درباره اش شنیدم
‫چه جوری میتونم ملاقاتشون کنم؟
‫چرا دنبالش میگردی؟
‫نمیتونم بهتون بگم
‫خوب پس اسمت چیه؟
‫نیازی به دونستن این هم نیست
‫من دلایل خودم رو دارم پس لطفا کمکم کنید
‫- بهتون پول می دم... ‫- همین الانش هم کمکم کردی پول بگیرم
‫برای پیدا کردن تو به من ‫پنج قطعه نقره پیشنهاد دادن
‫این یعنی که...
‫امکان نداره از اینجا ‫زنده بیرون بری
‫اگه برای من کوچکترین اتفاقی بیوفته...
‫سر دوستت رو از تنش جدا میکنن
‫حالا از اول شروع می کنیم
‫اسمت چیه؟
‫نمی دونم
‫دارم سعی می کنم اون آدم رو پیدا کنم ‫تا همین رو بفهمم
‫یعنی میخوای بگی که ‫تو نمیدونی کی هستی؟
‫اگه اجازه بدین با اون بانو حرف بزنم...
‫با کمال میل میذارم دستگیرم کنید
‫بعدش میتونید من رو تحویل سرباز ها بدین ‫و پاداشتون رو بگیرین
‫ببخشید که باهاتون رفتار خوبی ندارم...
‫ولی بی سر و صدا اینجا بمونین
‫تو کی هستی؟
‫احیانا...
‫می دونین من کی هستم؟
‫یه لالایی رو به صورت مبهم یادمه
‫یادمه میرفتم به تالار مگنولیا
‫تو قصر پیشخدمت بودم؟
‫خدای من
‫اینهمه مدت زنده بودین
‫دایه
‫شما نباید اینجا باشین
‫باید سریعا فرار کنین!
‫اگر بفهمن زنده این...
‫سعی میکنن بکشنتون شاهدخت
‫شاهدخت؟
‫درباره ی چی حرف میزنین؟
‫- من شاهدخت نی... ‫- چطور می تونید همچین چیزی بگید؟
‫شما دختر پادشاهین
‫شما شاهدخت پیونگ کانگ هستین
‫تو کی هستی؟
‫شاهدخت!
‫بقیه ی سربازا هم الان میرسن اینجا
‫باید همین الان فرار کنین ‫عجله کنین!
‫این بین خودمون میمونه
‫- شما دوتا، انبار رو جمع کنین ‫- چشم
‫شما چهارتا هم برین دنبال زنی که همین الان رفت
‫نباید بکشیدش
‫- چشم ‫- چشم
‫شما دختر پادشاهین
‫شما شاهدخت پیونگ کانگ هستین
‫چه خبره؟
‫نگهبانا کجا رفتن؟
‫بازش کن
‫روز قبل از مراسم به ‫تالار مگنولیا رفتی؟
‫بله
‫هر ده روز یک بار میرم اونجا...
‫و تالار رو تمیز میکنم
‫و اونجا به خدمتکاری برخورد ‫کردی که تا حالا ندیده بودیش
‫- نه برخورد نکردم ‫- شاهد داریم
‫چه طور جرات میکنی ‫بهشون دروغ بگی؟
‫خوب...
‫نزدیکای سالگرد مرگ شاهدخت که میشه...
‫من گیج میشم
‫برای همین ممکنه توهم زده باشم...
‫و حرف اشتباهی زده باشم
‫اگر چیزی که میگی درست باشه...
‫پس داریم به آخرای اقامتت ‫توی قصر نزدیک می شیم
‫شاهزاده هنوز کاملا سرپا نشدن
‫باید مراقب ایشون باشم
‫نمی تونیم شاهزاده رو قربانی...
‫شاهدخت مرحوم بکنیم
‫انتخاب کن
‫یا همین الان قصر رو ترک میکنی
‫یا اینکه از شاهزاده مراقبت می کنی ‫و چشم و گوش من میشی
‫به من اجازه بدید...
‫از شاهزاده مراقبت کنم
‫برگشتی
‫خون تو سرم جمع شده، برای همین خوابیدم
‫هرچی از دوستت میدونی ‫ رو بهم بگو
‫وای، خیلی ترسیدم
‫منم خیلی نمی دونم
‫همین تازگی ها باهاش آشنا شدم
‫اما عملاجونت رو برای کسی که...
‫نمیشناسیش به خطر انداختی؟
‫کی گفته من قراره بمیرم؟
‫من تو این آلونک نمی میرم
‫دارم سعی می کنم کمکت کنم
‫باور همچین حرفی اونم وقتی که یه ‫خنجر رو چسبوندی به گلوم خیلی سخته
‫دوستم الان کجاست؟
‫باید یکی رو میدید
‫واسه همین راه و چاه رو ‫نشونش دادم
‫دقیقا همونطور که شنیدم، ‫از همه چی خبر داری
‫ممنونم ‫کمکت رو جبران میکنم
‫اون برام جبران میکنه
‫برای قولش بهم ضمانت داده
‫ضمانت؟
‫- تو ‫- همش همینه؟
‫خوب، این شرایط ‫خیلی معذب کننده است
‫راستش نه، خیلی هم خوبه ‫راحت خوابم می بره
‫خوبه؟
‫هر دو ساعت، نصف کاسه ‫ خون ازت می ره
‫باید دعا کنی که قبل از ‫اینکه...
‫از خونریزی تلف شی برگرده
‫هی
‫تو هم باید دعا کنی
‫اگر اتفاقی برای دوستم بیوفته...
‫این جا رو, رو سرت خراب میکنم
‫البته ‫بیا با هم دست به دعا شیم
‫به زودی می بینمت
‫اگر درست یادم باشه...
‫یه تونل مخفی زیر دروازه‌ ی شمالی بود
‫شیرینی؟
‫ما چند روزه می ریم و بر می گردیم
‫می تونی منتظر بمونی؟
‫باید زود برگردی
‫شاهدخت!
‫خدای من ‫کجا میرید
‫پدر!
‫شاهدخت، نشنیدم اومدی تو ‫چه طوری اومدی اینجا؟
‫این یه رازه ‫هیچکس به جز من این رو نمیدونه
‫مثل یه راز نگهش میداری؟
‫یه هدیه براتون دارم ‫لطفا چشماتون رو ببندین
‫باشه
‫حالا می تونید بازشون کنید
‫درسته، این گل شبیه... ‫بانوی تالار مگنولیاست
‫به هیچ کدومتون احتیاجی ندارم!
‫هم احمقین هم آدمای پستی هستین!
‫کی اونجاست؟
‫مثل یه موش اونجا قایم نشو
‫خودت رو نشون بده
‫شما...
‫منو میشناسین؟
‫تو...
‫بله، من پیونگ کانگم
‫چرا اون کار رو کردین؟
‫چرا منو ول کردین؟
‫پدر